အခန်း ၄၀ ဝံပုလွေခေါင်းအဖွဲ့အား သုတ်သင်ခြင်း
လင်းယွမ်သည် ရှောင်လန် ၏ ဧရာမလင်းယုန်ခေါင်းကြီးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ရှောင်ယီရှန်း ကို ၎င်း၏ကျောပေါ်သို့ မတင်ပေးလိုက်သည်။
ရှောင်လန် သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ခံထားရသော်လည်း ၎င်း၏ ပျံသန်းမှုကိုမူ မထိခိုက်စေပေ။ ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်သည် ရှောင်လန် ကို ရှောင်ယီရှန်း အား တင်ဆောင်စေပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်စေကာ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ ၏ အထက်တွင် ဝဲပျံနေစေခဲ့သည်။
ဤနည်းဖြင့် သူသည် မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိဘဲ သူ၏ ကလဲ့စားချေမှုကို စတင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သွေးဖြင့်သာလျှင် သူ၏ တောက်လောင်နေသော ဒေါသမီးကို ငြိမ်းသတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်
"သတ်စမ်း"
လင်းယွမ်ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တောက်လောင်နေသော မီးပုံကြီးထဲမှ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးထွက်လာတော့သည်။
"ဘုရားရေ"
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးမှာ လင်းယွမ်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးမျိုးပါနည်း အေးစက်ပြီး လူသားဆန်မှု ကင်းမဲ့နေသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏
လူအုပ်ကြီး၏ ဆူညံသံများကို လျစ်လျူရှုကာ လင်းယွမ်သည် ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ဝင်များဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
"ဟွန်း... သူ့ကို ဖမ်းကြစမ်း ဒီတိရစ္ဆာန်လေးကို ဖမ်းဆီးလိုက်ကြ" မူရှီ သည် လင်းယွမ်တစ်ယောက် ထွက်မပြေးရုံတင်မကဘဲ သူတို့ထံသို့ မောက်မာစွာ ပြေးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု အထင်မထားခဲ့ပေ။
လင်းယွမ်ပထမဆုံး ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် လူပုံရိပ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ချီစွမ်းအင်များမှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းနေပြီး လူတိုင်းက လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်စင်းစီ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ဓားရှည်များသည် လေထုကို ထိုးခွဲကာ လင်းယွမ်၏ အရေးကြီးသော အချက်အချာနေရာများကို ပစ်မှတ်ထားထားကြသည်။
"တိရစ္ဆာန်လေး... ငါတို့ သခင်လေးရဲ့ အသက်ကို ပြန်ပေးစမ်း"
သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှု ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာနေသော်လည်း လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးဆာနေသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲဖြစ်သွားကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြိုနေသည်။
ထိုလူရိပ်များ အနားသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...
လင်းယွမ်၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။ ဓားအလင်းတန်းမှာ ထိုလူရိပ်များနှင့် ထိတွေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး"
သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တဟုန်ထိုး တိုးပွားလာသော လေပြင်းများကြောင့် ထိုလူရိပ်များသည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။ လင်းယွမ်၏ ခုနက တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ဓားချက်ကို ခဏအတွင်း ထပ်မံ အသုံးမပြုနိုင်တော့ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ သူတို့ မှားသွားပြီ အကြီးအကျယ် မှားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းယွမ်၏ ဓားချက်မှာ သူတို့ လုံးဝ တောင့်မခံနိုင်သော အရာပင်
ပြောသည့်အတိုင်းပင် လင်းယွမ်တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် နဂါးဝိညာဉ်ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ ကိုယ်ကိုလှည့်၍ လူရိပ်များကြားသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ရှူး... ရှူး... ရှူး
ဓားအလင်းတန်း လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး လူတစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို ထိမှန်သွားရာ သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်ကုန်သည်။ ထို့နောက် လင်းယွမ်သည် နဂါးဝိညာဉ်ဓားကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ တက်ကြွနေသော အသက်ဝိညာဉ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရက်စက်စွာ ရိတ်သိမ်းတော့သည်။
လင်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး သူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လူတစ်ဦး၏ ပုခုံးကို ထက်ရှသော ဓားသွားကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းပစ်လိုက်ရာ ထိုလူသည် မီးပုံကြီးထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လွင့်စင်သွားပြီး မီးတောက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ရက်စက်စွာ ခံလိုက်ရတော့သည်။
သတ်ဖြတ်မှုများက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ
ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ဓားချက်များကြောင့် သေဆုံးသွားသော အလောင်းများနှင့် သွေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်
ခဏချင်းမှာပင် လင်းယွမ်သည် သူတို့အားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။ သူသည် စစ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ အလယ်ဗဟိုတွင် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ ဆံပင်နက်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွမ်သည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်
"ဂန်မူ... ဟီမန်. မင်းတို့နှစ်ယောက် လှုပ်ရှားကြစမ်း"
မူရှီ သည် လင်းယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အဖွဲ့ထဲမှ သာမန် တိုက်ပွဲဝင်အလုပ်သင် များမှာ လင်းယွမ်အတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်မှန်း သူ သိလိုက်ရပြီ။ မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုမှာ သူ၏ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုခံစားချက်ကို ချက်ချင်းပင် မေ့ပျောက်လိုက်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏သားအတွက် ကလဲ့စားချေရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည် ထို့ကြောင့် မူရှီ သည် ကြယ်ရှစ်ပွင့်နှင့် ကြယ်ကိုးပွင့် တိုက်ပွဲဝင်အလုပ်သင်အဆင့်ရှိသော ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်"
မည်သည့် စကားမျှ မပြောဘဲ ထိုနှစ်ဦးမှာ လင်းယွမ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားကြသည်။
"ဟွန်း... ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိတဲ့ကောင်တွေ။"
လင်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် သွေးဆာနေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အပြုံးပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဟီမန် နှင့် သူ၏ အဖော်မှာ လင်းယွမ်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တစ်ဦးက လက်သီးဖြင့်ထိုးပြီး နောက်တစ်ဦးက ခြေဖြင့် ကန်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဘေးတစ်ဖက်စီမှ တိုက်ခိုက်လာကြပြီး လင်းယွမ်၏ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
"သေပေတော့"
သူတို့၏ လက်သီးနှင့် ခြေကန်ချက်များမှ ကြမ်းတမ်းသော ချီစွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် လင်းယွမ်ကို ထိုနေရာမှာတင် သတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု သူတို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း လက်တွေ့မှာ စိတ်ကူးထားသလောက် မရိုးရှင်းပေ။
သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများ လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ထိတွေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာပင် လင်းယွမ်သည် သူ၏ဓားကို သာသာယာယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ စွမ်းအားတစ်ခုက နိယာမအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည် အတိုင်းအဆမဲ့သော စွမ်းအား၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် နည်းစနစ်မျှ အသုံးမဝင်ပေ။
ရှူး
လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရိပ်ခနဲ ပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ လည်ပင်းတွင် သွေးစိုနေသော ဓားဒဏ်ရာ တစ်ခုစီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟင့်အင်း..."
ဟီမန် နှင့် ဂန်မူ တို့သည် နာကျည်းနေသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ပြိုင်တူ နောက်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
ဗုန်း ဗုန်း
ထိုလေးလံသော အသံနှစ်ခုမှာ တစ္ဆေသံများကဲ့သို့ပင် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး၏ ရင်ထဲသို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။
"ဒါ... ဒါက..."
"ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်စလုံး သေသွားပြီလား"
"ဒီလူငယ်ရဲ့ အစွမ်းက တကယ့်ကို ဘယ်လောက်တောင်လဲ"
"ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ကို တစ်ယောက်တည်း လာတိုက်ရဲတာ မဆန်းပါဘူး။ ဒီလူငယ်က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။"
"မင်း သတိထားမိလား အစကနေ အဆုံးအထိ သူ့ဆီက အသက်ရှူသံ တစ်ချက်တောင် ပေါက်ကြားမလာခဲ့ဘူး။"
မူရှီ ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေစိုနေသကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသည်။ ဤကောင်လေး ရောက်လာပြီး ဆယ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးမီ သူ၏ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့မှာ အကုန်လုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အယုံကြည်ရဆုံး လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးပင်လျှင် ထိုလူငယ်၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ကြချေ။
မူရှီ မှာ ဒေါသထွက်နေသလိုပင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုကိုလည်း ခံစားနေရသည်။ "မူရှီ မဟုတ်လား မင်းလို လူယုတ်မာ... ပြောစမ်း မင်း ဘယ်လိုသေချင်လဲ"
လင်းယွမ်သည် ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ဝင် ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံပေါ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှ စွန်းထင်းခြင်း မရှိပေ။ ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အခုလေးတင် သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူရာပေါင်းများစွာမှာ မုန်လာထုပ်များကဲ့သို့ပင်။
သူသည် မူရှီ ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်ရာ ခြေတစ်လှမ်း တိုးတိုင်း သူ၏ရင်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
"ဟားဟားဟား... တိရစ္ဆာန်လေး မင်း တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်။"
အခြေအနေက ဤသို့ ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ မူရှီ သည် သူ့ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသော လင်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်ကာ "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီထူးထူး မင်း ဘယ်လို အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်မှာမို့လို့လဲ"
မူရှီ က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းက ကြယ်တစ်ပွင့် တိုက်ပွဲဝင်ဆရာကြီးအဆင်ပဲလို့ ထင်နေကြတာ မဟုတ်လား"
"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
မူရှီ ၏ ထူးခြားသော အပြုအမူကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဝုန်း
လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မူရှီ က သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ကျယ်ကျယ်ဖြန့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် ယုတ်မာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု မူရှီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"ဘာ အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲဝင်ဆရာကြီးအဆင့် လား"
မူရှီ ၏ အရှိန်အဝါများ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လင်းယွမ်၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဘယ်လိုလုပ်ပြီးအဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲဝင်ဆရာကြီးအဆင့်ဖြစ်နေရတာလဲ
ဤအဆင့်အတန်းရှိသော အစွမ်းမှာ လင်းယွမ်၏ မျက်စိထဲတွင် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း... "ကောင်းကင်ဘုံသို့စစ်ပြိုင်ခြင်း" ဇာတ်လမ်းကို ကောင်းကောင်းသိသော လင်းယွမ်အနေဖြင့် မူရှီ ၏ အစွမ်းမှာ အစမှအဆုံးအထိ တိုက်ပွဲဝင်သခင်အဆင့်သာရှိကြောင်း သိထားသည်။
သို့သော် ယခုမူ သူ၏ရှေ့မှ မူရှီ မှာ တိုက်ပွဲဝင်ဆရာကြီးအဆင့်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အာရုံခံမိနေသည်။ ဇာတ်လိုက် ပေါ်လာရခက်နေရခြင်းမှာ သူ၏ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံး လွဲချော်သွားခြင်းကြောင့်လား
"မဟုတ်ဘူး။"
ရုတ်တရက် လင်းယွမ်တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပုံရသည်။ မူရှီ ၏ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော အရှိန်အဝါများထဲတွင် အလွန်ထူထပ်သော "ဝိညာဉ်စွမ်းအား" တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။
"ဝိညာဉ်နန်းတော်"
မှန်ပေသည် ဤဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်သည် မြို့ငယ်လေးသို့ ခြေချခဲ့ဖူးသည်ဟု ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။
တကယ်တမ်း ဘာတွေ မှားယွင်းနေတာလဲ။