အခန်း ၃၇  ညှိုးရော်လုဆဲဆဲ အလှတရား

"ဒီ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ ကတော့ တကယ့် လူယုတ်မာတွေပဲ။ မူလီ ကို သတ်တဲ့လူကို ရှာမတွေ့တာနဲ့ ရှောင်ယီရှန်း ကို အပြစ်ပေးတော့မလို့တဲ့။"

"ဟုတ်တယ် ရှောင်ယီရှန်း က အခု မြေအောက်ထောင်ထဲမှာ ရောက်နေပြီး လူစဉ်မမီအောင် နှိပ်စက်ခံထားရတယ်လို့ ကြားတယ်။"

"ငါ့အထင်တော့ ဒါတွေအားလုံးက အဲဒီလူသတ်သမားကြောင့်ပဲ။ သူက အခုထိ ပေါ်မလာဘဲ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အပြစ်ခံခိုင်းနေတယ်။"

"ဟူး... ဒါတွေက မူရှီ က လူမဆန်လွန်းလို့ပါ။ ဒီနေ့ မွန်းတည့်ချိန်မှာ ရှောင်ယီရှန်း ကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်မယ်လို့တောင် ကြားနေရတယ်။"

ဗုန်း

ထိုကြေးစားစစ်သည်များ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ကြမ်းတမ်းသွားတော့သည်။ အတိုင်းအဆမဲ့သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ဂျွတ်

လင်းယွမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်အားလုံး ကျိုးပဲ့ကုန်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးမှာ လင်းယွမ်၏ ရူးသွပ်လုမတတ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွမ်၏ သွားများမှာ တဖျတ်ဖျတ် တုန်ယင်နေပြီး ရင်ထဲမှ ဒေါသတရားမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသည်။ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့က ဤမျှအထိ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရှောင်ယီရှန်း သည် အားနွဲ့သော အမျိုးသမီးလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ဝင်များသည် သူမကို အန္တရာယ်ပြုရန် မည်သို့များ နှလုံးရက်နိုင်ကြသနည်း

"မိုက်မဲတဲ့ ကောင်မလေးရယ်... ငါ မင်းကို ပေးထားတဲ့..." ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို မင်း ဘာလို့ အသုံးမချတတ်ရတာလဲ  အကယ်၍ ရှောင်ယီရှန်း သာ ထိုကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို အချိန်မီ ဖျက်ဆီးခဲ့လျှင် လင်းယွမ်ချက်ချင်း သိရှိပေလိမ့်မည်။ ကျောက်စိမ်းအဆောင်အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ် အဆင့် စွမ်းအားကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် လင်းယွမ်အချိန်မီ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ယခုမူ ဤကြေးစားစစ်သည်များ၏ စကားကို မကြားခဲ့လျှင် ရှောင်ယီရှန်း ဘေးဒုက္ခရောက်နေသည်ကို သူ သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အမှိုက်ကောင်တွေ... သေမင်းလာတာကို စောင့်နေကြပေတော့"

လင်းယွမ်ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး Qigsha (ချင်းရှန်း) မြို့ဆီသို့ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ လူသတ်ချင်နေပြီ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့မှ အမှိုက်အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှူး..."

လင်းယွမ်ထိုကြေးစားစစ်သည်များ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားသောအခါ သူတို့အားလုံး မသိစိတ်ဖြင့် တုန်ရင်သွားကြသည်။ ထိုခဏအတွင်းမှာပင် သေမင်းက သူတို့၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုခံစားချက်မှာ ရင်ထဲအထိ အေးစိမ့်သွားစေသည်။ သူတို့တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများကို မြင်နေရပြီး ကျောပြင်တွင်လည်း ချွေးအေးများ ချက်ချင်း ထွက်လာတော့သည်။

…

"ရှောင်ယီရှန်း... အဲဒီတိရစ္ဆာန်လေး ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာ ငါ့ကို မြန်မြန်ပြောစမ်း။ မဟုတ်ရင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ပြပေးမယ်"

ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုအတွင်း ဟီမန်  သည် ကြာပွတ်ရှည်ကို ကိုင်ထားကာ ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ပြောနေသည်။ ဤအချိန်တွင် ရှောင်ယီရှန်း ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေပြီး တစ်ချိန်က တောက်ပခဲ့သော မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလင်းရောင် ကင်းမဲ့ကာ အသက်မဲ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံမှာလည်း သွေးရောင်များဖြင့် နီရဲနေပြီး နုနယ်သော ပန်းလေးတစ်ပွင့်နှင့် တူနေသည်။ ကောင်းကင်တမန်ကဲ့သို့ မျက်နှာလေး ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဤမိန်းကလေးမှာ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ နှိပ်စက်မှုကို အတော်အတန် ခံထားရသည်မှာ အထင်အရှားပင်။

"ကျွန်မ... မသိဘူး..."

ရှောင်ယီရှန်း ၏ လက်များကို သံဘောင်ကြီးတစ်ခုတွင် တွဲလောင်း ချည်နှောင်ထားခံရသည်။ သူမ အသက်ရှူပင် မမှန်တော့သော်လည်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ခိုင်ခိုင်မာမာ တောင့်ခံထားဆဲ ဖြစ်သည်။ နတ်သမီးလေးကဲ့သို့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဤသို့ ဆက်ဆံနေသည်မှာ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ဝင်များသည် တိရစ္ဆာန်ထက်ပင် ယုတ်ညံ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"ဟဲဟဲ..."

ဟီမန် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ကြာပွတ်ကို ရှောင်ယီရှန်း ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖြောင်း

ကြာပွတ်ကျလာသည်နှင့် ရှောင်ယီရှန်း ၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများ ပြဲထွက်သွားပြီး ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အသားအရေမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ကြာပွတ်ထိမှန်သော နေရာတွင်မူ အသားအရေမှာ ပြဲထွက်ကာ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီး မြင်ရသူအဖို့ အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက်တွင် ဟီမန် သည် ကြာပွတ်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ ရှောင်ယီရှန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်နှက်တော့သည်။

ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း

ကြာပွတ်တစ်ချက်ချင်းစီ ကျလာတိုင်း ရှောင်ယီရှန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နီရဲလာပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများက သူမ၏ အာရုံကြောများကို ဆက်တိုက် နှိပ်စက်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ အသံပင် မထွက်နိုင်တော့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ထပ်မံတောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ မူးမေ့လဲကျသွားတော့သည်။ သို့သော် ဟီမန် က သူမကို ထိုမျှနှင့် အလွတ်မပေးချေ။

ဗုန်း

ရက်စက်သော လက်သီးတစ်ချက်မှာ ရှောင်ယီရှန်း ၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ဝေါ့

ရှောင်ယီရှန်း ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ယီရှန်း ၏ အသက်ရှူသံမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားပြီး မရှိသလောက်နီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ထိုသနားစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းမှာ မြင်ရသူတိုင်း၏ ရင်ကို ကွဲကြေစေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဟီမန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ရက်စက်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့သာ ရှိနေသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ နှိပ်စက်ညှင်းပန်းရသော အရသာကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ လူအများအပြား စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး ဆူညံလျက် ရှိသည်။ သို့သော် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် နာကျည်းမှုနှင့် နောင်တရမှုတို့ ရောယှက်နေသော ရှုပ်ထွေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ နာကျည်းရသည်မှာ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ ရက်စက်မှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး နောင်တရရသည်မှာ ပွင့်လန်းခါစ ပန်းလေးတစ်ပွင့် ညှိုးရော်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့မှ မူရှီ သည် သူ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ယနေ့ ရှောင်ယီရှန်း ကို သတ်ပစ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။ ရှောင်ယီရှန်း သည် မြို့ငယ်လေးတွင် နာမည်ကောင်းရှိသူဖြစ်ရာ ဤလူများအားလုံးမှာ သူမ၏ နောက်ဆုံးခရီးကို လာရောက်ပို့ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ရှောင်ယီရှန်း ဝန်မခံခဲ့သော "လူသတ်သမား" တကယ် ပေါ်လာမည်လားဆိုသည်ကိုလည်း သူတို့ မြင်တွေ့လိုနေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မူလီ သေဆုံးခြင်း ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရှောင်ယီရှန်း ကြုံတွေ့နေရသော ဘေးဒုက္ခများမှာ ထိုလူတစ်ဦးတည်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် မီးပုံကြီးတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ရှောင်ယီရှန်း ကို ထိုမီးပုံတွင် ချည်နှောင်ထားသည်။ နတ်သမီးလေးကဲ့သို့ လှပခဲ့သော ရှောင်ယီရှန်း မှာ ယခုအခါ ဆံပင်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း သွေးများ စိမ့်ထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဖြူလျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးစွန်းရာများ ခြောက်သွေ့နေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အသက်မဲ့နေကာ သူမ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှား ပြသနေသည်။

ရှောင်ယီရှန်း ၏ သနားစရာပုံစံမှာ လူတိုင်း၏ ရင်ကို ထိခိုက်စေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့အပေါ် နာကျည်းမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤလူမဆန်သော တိရစ္ဆာန်များသည် ကြင်နာတတ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဤသို့ မည်သို့များ ပြုမူနိုင်ကြသနည်း အကယ်၍ သူတို့သာ အစွမ်းထက်ပါက မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ပြေးဝင်ကာ ဤတိရစ္ဆာန်များကို တစစီ ပိုင်းဖြတ်ပစ်ကြပေလိမ့်မည်။

"အားလုံး နားထောင်ကြစမ်း ရှောင်ယီရှန်း ဟာ ပြင်ပလူနဲ့ ပေါင်းပြီး ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သားတော်ကို သတ်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ ငါ့သားရဲ့ ဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဘုံမှာ အေးချမ်းစေဖို့ သူမကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်မယ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မူရှီ ၏ အသံမှာ လောကအနှံ့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး သူ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ အမူအရာများ ပျက်သွားကြသည်။ သူတို့ တကယ်ပဲ ရှောင်ယီရှန်း ကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ကြတော့မည်လား ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့က ဤမျှအထိ လုပ်ရဲကြသည်လား သို့သော် မည်သူမျှ ရှေ့ထွက်၍ မတားဝံ့ကြချေ။

"ဂန်မူ... ဒီနေရာကို သေချာစောင့်ကြည့်ထားပါ။ အဲဒီတိရစ္ဆာန်လေးကို တွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်။"

မူရှီ က ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ ဘေးရှိ ဒုတိယခေါင်းဆောင်အား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ယနေ့ သူသည် ရှောင်ယီရှန်း ကို သတ်လိုရုံသာမက သူ၏သားကို သတ်ခဲ့သော တရားခံကိုပါ မျှားခေါ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလူသတ်သမားကို သေခြင်းထက် ဆိုးရွားသော ဝေဒနာကို ခံစားစေချင်နေသည်။

"နားလည်ပါပြီ ခေါင်းဆောင်။ စိတ်မချပါနဲ့ အဲဒီကောင်လေးသာ လာရဲရင် အရှင်ပြန်ထွက်သွားခွင့် မပေးစေရဘူး" Ga Mu ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။"

"အင်း..."

မူရှီ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ တဟုန်ထိုး တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... လူတွေ မီးရှို့ကြစမ်း"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တတိယခေါင်းဆောင် ဟီမန် က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လူများကို ချက်ချင်း မီးရှို့ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့်သာ ကြည့်နေကြတော့သည်။