အခန်း ၃၄  ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်မှ သွေးချောင်းစီးပွဲ

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ ဌာနချုပ်၌။

"ငါ့သားလေး... ငါ့သားလေး"

အဖြူရောင်အိပ်ရာခင်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အလောင်းကို မူရှီရှေ့သို့ ယူဆောင်လာသောအခါ ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားသတ်သမားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပူဆွေးဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မူရှီ ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသထွက်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြူးကျယ်သွားပြီး "ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူက ငါ့သားကို သတ်လိုက်တာလဲ အား... အား" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ဝင် အားလုံးမှာ ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး မည်သူမျှ စကားမဟဝံ့ကြချေ။ မူလီ၏ အလောင်းကို ပြန်သယ်လာသော ကြေးစားစစ်သည်များမှာမူ ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် တုန်ရင်နေကာ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ချေ။

"မင်းတို့အားလုံး ဆွံ့အကုန်ပြီလား ပြောစမ်း... ငါ့သား ဘယ်လိုသေတာလဲ"

မူရှီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

ဗုန်း

ကြေးစားစစ်သည်များသည် ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ တပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဒါက ကျွန်တော်တို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး အဲဒါက..."

ထို့နောက်တွင် ထိုလူစုသည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အသေးစိတ်အားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြကြတော့သည်။

"ကောင်းပြီ... တကယ့်ကို ပါးနပ်တဲ့ မြေခွေးမပဲ သူမက ပြင်ပလူနဲ့ ပေါင်းပြီး ငါ့သားကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့"

သူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မူရှီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက လက်ကို အမှတ်မထင် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်နေသော လူအချို့မှာ ခဏချင်းမှာပင် သွေးမြူတိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်

နီရဲသော သွေးများမှာ မူရှီ ၏ ဝတ်ရုံပေါ်သို့ စိုစွတ်သွားသော်လည်း သူက မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ချေ။

ထို့နောက်တွင် မူရှီ သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မျက်နှာပျက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်  "အခုချက်ချင်း အဖွဲ့ထဲက အတော်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားအားလုံးကို ခေါ်ထုတ်ပြီး ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြ"

"ဒီနေ့ ငါ့သားကိုသတ်တဲ့ လူကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာရုံတင်မကဘူး ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင် တစ်ခုလုံးကိုလည်း အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်မယ်"

ဗုန်း

မူရှီ စကားဆုံးသည်နှင့် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်းပင် ထိုးတက်သွားသည်။

 ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ဝင် အားလုံးမှာ လေထုထဲ၌ ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ လင်းယွမ်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူသည် အလွန်အမင်း အံ့သြသွားပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် မူရှီ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါအရ သူသည် ကြီးမြတ်သောတိုက်ပွဲဝင်ဆရာကြီး အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနေသတိုက်ပွအဆင့်သို့ ဖြစ်သည်။

…

ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်။

ရှောင်ယီရှန်သည် ဤခရီးစဉ်အတွက် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မိစ္ဆာသားရဲတောင်တန်းတွင် ဆက်လက် မနေထိုင်တော့ပေ။ နံနက်စောစောတွင် ကြေးစားစစ်သည်များ၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ရှောင်ယီရှန်း သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်ရုံရှိသေးစဉ် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်(ယောင်) ရောက်ရှိလာသည်။

ထို့နောက် သူက ထိတ်လန့်တကြား မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်  "ရှောင်ယီရှန်း... မူလီ သတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ ငါကြားတယ် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

မူလီ သေဆုံးသည့် သတင်းကို ကြားရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ မြို့ငယ်လေး တစ်ခုလုံးတွင် မူရှီ က သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားကို မည်မျှ အလိုလိုက်သည်ကို မည်သူမသိဘဲ ရှိအံ့နည်း ယခု မူလီ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ မူရှီ သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်သူ အားလုံးအပေါ် သူ၏ ဒေါသကို ပုံအောနှိပ်စက်ပေလိမ့်မည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် ထိုအချိန်က မူလီ သည် ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင် အဖွဲ့နှင့်အတူ တောင်တန်းထဲသို့ လိုက်ပါသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင် ယောင်သည် ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်ကို ဤပြဿနာမှ မည်သို့ ကင်းလွတ်အောင် လုပ်ရမည်ကိုသာ တွေးပူနေတော့သည်။

ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရှောင်ယီရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။ ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် ဤမျှ ကြောက်တတ်ပြီး သူရဲဘောကြောင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ရှောင်ယီရှန်း က "မူလီ က သေသင့်တဲ့သူပါ အဲဒီတုန်းက သူက..." ဟု ဆိုကာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် ရှေ့တွင် ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

"ဘာ"

ရှောင်ယီရှန်း ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားသည်  "ဒါဆို... ဒါက တကယ်ပဲ မင်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ်"

ရှောင်ယီရှန်း က အေးဆေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ဝက် သို့မဟုတ် ခွေးထက်ပင် ယုတ်ညံ့သော မူလီ မှာ သေထိုက်သူ ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ယီရှန်း ရယ်... မင်း ဘယ်လိုတောင် မိုက်မဲလိုက်တာလဲ"

ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် သည် မျက်နှာပျက်လျက် အခန်းထဲ၌ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေသည်  "မူလီ ကို သတ်တဲ့လူကို မင်း အလွတ်မပေးသင့်ဘူး အကယ်၍ မူရှီ က ဒါကို အကြောင်းပြပြီး ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်ကို ပစ်မှတ်ထားလာရင် ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"လင်းယွမ်က ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ သူက ကျွန်မကို ကာကွယ်ဖို့ မူလီ ကို သတ်ခဲ့တာ။ အကယ်၍ ပိုင်ရှင်ကြီးအနေနဲ့ ဒီကိစ္စက ဆိုင်အပေါ် သက်ရောက်လာမှာ စိုးရိမ်တယ်ဆိုရင် အပြစ်အားလုံးကို ကျွန်မအပေါ်ပဲ ပုံချလိုက်ပါ" ဟု ရှောင်ယီရှန်း က ပြောလိုက်သည်။

ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် ၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရှောင်ယီရှန်း သူ၏အပေါ် အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး ရှောင်ယီရှန်း ရယ်။"

ထို့နောက် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် ၏ မျက်နှာမှာ ခက်ထန်သွားပြီး  "ဟေ့လူတွေ... အားလုံး ဒီမှာနေပြီး ဒီနေရာကို စောင့်ကြ။ ရှောင်ယီရှန်း ကို အခန်းထဲကနေ တစ်လှမ်းမှ အပြင်ထွက်ခွင့် မပေးနဲ့"

ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် သည် ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ရှောင်ယီရှန်း ကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး ဘေးလွတ်အောင် လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲ"

အခန်းထဲ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရှောင်ယီရှန်း သည် ထွက်ခွာသွားသော ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ နှလုံးသားထဲ၌ အတိုင်းအထက်အလွန် ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကိုင်ပေးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အစွန့်ပယ်ခံလိုက်ရမည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

…

"ဆရာကြီး... ဒုက္ခရောက်ပြီ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့က ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်ကို ဝိုင်းထားပြီး ငါတို့လူအချို့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"

ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် တစ်ယောက် ရှောင်ယီရှန်း ၏ အခန်းမှ ထွက်လာရုံရှိသေးစဉ် ဆိုင်အကူတစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြေးလာပြီး သတင်းပို့သည်။

"ဘာ သူတို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာကြတာလား"

ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ယောင် စိတ်မအေးဖြစ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်ထောက်ကို ဦးဆောင်ကာ အားတင်း၍ ဆိုင်တံခါးဝဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

…

ဆေးဆိုင် တံခါးအပြင်ဘက်တွင်မူ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့သည် ထိုနေရာကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ဝိုင်းရံထားပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ ယခုအခါ မူလီ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ မူရှီ သည် သူ၏ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန် မြို့လေးရှိ လူအားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေမိသည်။

ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ မူလီ သေဆုံးသည့် သတင်းမှာလည်း မြို့ငယ်လေး၏ ထောင့်တိုင်းသို့ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင် ပတ်ပတ်လည်တွင် လူအများအပြားမှာ လာရောက်စုရုံးကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မူရှီ တစ်ယောက် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားအတွက် မည်သို့ ကလဲ့စားချေမည်ကို လူတိုင်းက မြင်တွေ့လိုနေကြသည်။

"ဆရာ... တကယ့်ကို ပွဲကောင်းတစ်ပွဲ ကြည့်ရတော့မယ် ထင်တယ်"

လူအုပ်ကြီး၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှောင်ယန်  သည်လည်း ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ယခုအခါ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲမှ ဆေးဆရာအိုကြီးနှင့် တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်နေသည်။

"ဟွန်း... ကောင်လေး ငါတို့ ဒီကို ဘာလာလုပ်လဲဆိုတာ မင်းမေ့သွားပြီလား မင်း ပွဲကြည့်ဖို့ မြို့ငယ်လေးကို ပြန်လာတာ မဟုတ်ဘူးနော်။"

ယောင်လောင် ၏ စကားကို ကြားမှသာ ရှောင်ယန် သည် သူတို့၌ အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်စရာ ရှိသည်ကို သတိရလိုက်သည်။ ရှောင်ယီရှန်း နှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သောနေ့က ဆေးဆရာအိုကြီးသည် ထိုမိန်းကလေး၌ ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးသား တိုင်ပင်ပြီးနောက် မူလ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲကာ ရှောင်ယီရှန်း ၏ ရတနာကို အရင်ရယူရန် မြို့ငယ်လေးသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပြန်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုမှာ သူတို့အတွက် မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အဘိုးအိုနှင့် လူငယ်မှာ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ထိုစဉ် လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံအားလုံးမှာ မူရှီ ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အခြားသော ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးနှင့်အတူ မူရှီ သည် ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို လက်သီးဖြင့် ချက်ချင်း ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဗုန်း

ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်၏ ဆိုင်းဘုတ်မှာ ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် တစစီ ကြေမွသွားတော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးစက်ပြီး ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအသံထဲ၌ ပါဝင်သော အတိုင်းအထက်အလွန် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

"ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင်က အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ... အကုန်လုံး အပြင်ကို အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့ကြစမ်း"