အခန်း ၂၄  ဆေးလုံးမိုးကြိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေခြင်း

ဝူတန်မြို့ ရှောင်မိသားစု။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ယန်သည် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရေးဆေးရည်များ ပြည့်နှက်နေသော စည်ပိုင်းကြီးထဲတွင် စိမ်နေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် အလွန်ကျေနပ်အားရနေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ကပင် သူသည် တိုက်ပွဲဝင်အလုပ်သင်အဆင့် ၈ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားအားထုတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွင်း တိုးပွားလာနေသော ဒေါ့ချီများကို ခံစားရင်း ရှောင်ယန်သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ကြည့်စမ်း... ငါ့ရဲ့ ပါရမီတွေ ပြန်ရောက်လာပြီ မကြာခင်မှာ ငါ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်ပြတော့မယ်။

ပြီးတော့ နာလန်ယန်ရန် ဘယ်လို ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ရွေးချယ်ခံသမီးတော်လဲ တစ်နေ့ကျရင် သူမကို ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းပြီး ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်ခိုင်းရမယ်။

သို့သော် ရှောင်ယန် တစ်ယောက်တည်း စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မျောနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် စွမ်းအားလှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး ဘေးနားတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဆေးပညာရှင်ကြီးကို မေးလိုက်သည် "ဆရာ... ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ"

ရှောင်ယန် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ အရင်က သူကျင့်စဉ်ကျင့်နေချိန်တွင် ယောင်လောင်သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ၌ အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ ကြိုတင်အကြောင်းမကြားဘဲ ပေါ်လာခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ယောင်လောင်သည် ရှောင်ယန်၏ မေးခွန်းကို မဖြေခဲ့ပေ။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တည်ငြိမ်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။

ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဆေးဖော်စပ်မှု ဖြစ်စဉ်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှိုင်းဂယက်များကို အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်သည်။

ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်သည် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နေစဉ်အတွင်း သူသာ အလိုရှိပါက မိုင်ပေါင်းရာချီအတွင်းရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်သည်ဟု ပြောလျှင်ပင် မမှားပေ။

အဘိုးအိုသည် လက်စွပ်အတွင်း၌ သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေစဉ်မှာပင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဆေးလုံးမိုးကြိုး၏ အရှိန်အဝါကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကွာအဝေးကြောင့် ဆေးလုံးမိုးကြိုး၏ တိကျသော စွမ်းအားကို မသေချာသော်လည်း ထိုအင်အားကြီးမားသော အင်ပါယာအတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နေကြောင်း သူ အသေအချာ သိလိုက်သည်။

"ဒါက ဘယ်သူများလဲ"

ဆေးပညာရှင်ကြီး၏ မျက်ခုံးများမှာ ပိုမိုတွန့်ချိုးလာကာ လုံးဝ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေတော့သည်။

ယောင်လောင်၏ အမူအရာကို မြင်သဖြင့် ရှောင်ယန်သည် ကျင့်စဉ်ကျင့်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ဆေးရည်များထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ သူသည် ရေချိုးသုတ်ပဝါကို ပတ်လိုက်ပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည် - "ဆရာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ အဘိုးအိုသည် သူ၏ အတွေးများထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ရှောင်ယန်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်  "ဂါမာအင်ပါယာထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့် ၇ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ခုလေးတင် ဖော်စပ်လိုက်တယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်"

"ဘာ အဆင့် ၇ ဆေးလုံးလား"

ရှောင်ယန်သည် အံ့သြလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ ယောင်လောင်ကို မယုံကြည်နိုင်သလို ထပ်မံမေးလိုက်သည် "ဆရာ... ဒါက အဆင့် ၇ ဆေးလုံးဆိုတာ သေချာလို့လား"

"အင်း"

အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဂါမာအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ ဆေးလုံးဘုရင် ဂူဟဲတောင်မှ အဆင့် ၆ ကို မနည်းရောက်အောင် ကြိုးစားနေရတာလေ။ ဂူဟဲထက် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ အဆင့် ၇ ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်တဲ့သူက ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ"

ဒါဟာ အဆင့် ၇ ဆေးလုံးပဲ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့် ၇ ဆေးဖော်စပ်သူတွေသာလျှင် ဒါကို ဖော်စပ်နိုင်တာ။

ဂါမာအင်ပါယာထဲမှာ ဂူဟဲထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ အနှိုင်းမဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေတာများလား။ ငါကော ဘယ်တော့မှ ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ။

ရှောင်ယန်သည် စိတ်ထဲမှ တွေးတောရင်း သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဂါမာလို အင်ပါယာအသေးလေးထဲမှာ ဒီလောက်အထိ ပါရမီရှင်တွေ ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါ အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။"

အဘိုးအိုသည် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

အစွမ်းထက်သူများ ပေါများလှသော အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင်ပင် အဆင့် ၇ ဆေးဖော်စပ်သူဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော တည်ရှိမှုမျိုးဖြစ်သည်။

ဒီဂါမာအင်ပါယာလေးထဲမှာ အဆင့် ၇ ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ယွန်လန်ဂိုဏ်း။

ဆေးလုံးဘုရင် ဂူဟဲသည် အဆင့် ၆ အလတ်စား ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖော်စပ်ပြီးရုံသာ ရှိသေးပြီး ချွေးများ တလုံးလုံး ထွက်နေစဉ် သူ၏လက်ရာကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို အဝေးမှ အကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့လွင့်လာသဖြင့် ဂူဟဲမှာ လန့်ဖျပ်သွားကာ လက်ထဲက ဆေးလုံးများပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အားယူကာ ထရပ်လိုက်ပြီး ထိုအရှိန်အဝါ လာရာအရပ်သို့ အံ့သြတကြား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဒါဟာ ဆေးလုံးမိုးကြိုးရဲ့ အရှိန်အဝါဆိုတာ သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၇ ဆေးလုံး၏ ရနံ့ကို သူ အနည်းငယ် ရရှိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူလဲလို့"

ဂူဟဲသည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အတတ်ပညာအပေါ် အမြဲတမ်း အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကျားမာအင်ပါယာတွင် သူသည် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော နံပါတ်တစ် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဂူဟဲသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဒေါ့ချီပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသော ဆေးမှုန့်တစ်ချို့ကို ထုတ်ယူကာ မစဉ်းစားဘဲ မျိုချလိုက်သည်။

သူ့မှာ အနားယူဖို့ အချိန်မရှိပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်  သူ၏ ခွန်အားကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ရယူရန်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဂူဟဲသည် ချက်ချင်း တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ကာ ဆေးအိုးထဲသို့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

ထူထဲသော ထိုငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းကြီးကို လင်းယွမ်က လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

"ဟူး ငါ တကယ် အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။"

လင်းယွမ်သည် အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားသော သူ၏ လက်မောင်းကို ခါယမ်းရင်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။ သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို အကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ပထမဆုံး လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုတည်းကပင် ဤမျှ စွမ်းအားရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း ငွေရောင်လျှပ်စီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်အတွင်း လင်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိမှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

အဲ့ဒါကတော့ ဒီဆေးလုံးမိုးကြိုးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတဲ့ အာနိသင် အမှန်တကယ် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤတွေ့ရှိမှုအပြီးတွင် လင်းယွမ်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များကြားတွင် ငွေရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်လာနေသည်။

လင်းယွမ်သည် ခုခံရန် ပြင်ဆင်မည့်အစား လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းများမှာ ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ဆေးလုံးမိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်ရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်က အောက်တွင်ရှိသော မဒူဆာကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ပထမဆုံး လျှပ်စီးကြောင်းကို ခံယူပြီးနောက် လင်းယွမ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရသည်ကို မြင်ရသဖြင့် မဒူဆာမှာ နောက်ဆုံး၌ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လင်းယွမ်၏ နောက်ဆက်တွဲ ရူးသွပ်သော လုပ်ဆောင်ချက်များက တည်ငြိမ်စပြုနေသော မဒူဆာ၏ နှလုံးသားကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ထိတ်လန့်သွားစေပြန်သည်။

"ဟားဟား... လင်းယွမ် မင်းကတော့ တကယ် သေတွင်းရှာနေတာပဲ" အောက်တွင်ရှိသော မဟာအကြီးအကဲမှာ အားရပါးရ ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ လင်းယွမ်ကို ဆေးလုံးမိုးကြိုး၏ ဒဏ်အောက်တွင် အသေခံစေရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်သည် ပထမဆုံး လျှပ်စီးကို ခုခံနိုင်လိုက်သောအခါ မဟာအကြီးအကဲသည် သူ၏ အစီအစဉ် ပျက်တော့မည်ဟု ထင်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ လင်းယွမ်က ခုခံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဒါဟာ သေတွင်းရှာတာ မဟုတ်လို့ ဘာလဲ မဟာအကြီးအကဲသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ "သူ့ကို သတ်လိုက်စမ်း သူ့ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်စမ်း" ဟု တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေတော့သည်။

လူတိုင်း၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဒုတိယမြောက် ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းမှာ နောက်ဆုံး၌ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ။

ထို့နောက် ယခင်ကထက် နှစ်ဆမျှ ပိုမိုပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် လျှပ်စီးကြောင်းမှာ လင်းယွမ်ဆီသို့ တစ်ဖန် ကျရောက်လာတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငွေရောင်လျှပ်စီးသည် လျှပ်စီးအလျင်ဖြင့် လင်းယွမ်ကို ထိမှန်သွားသည်။

ဘုန်း

လေးနက်ပြီး ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ သူတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီးမှ ပြန်လည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၌ များပြားလှသော ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများမှာ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေတော့သည်။

အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။

သို့သော် လင်းယွမ်ကမူ ငွေရောင်လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာအောင် လုပ်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လင်းယွမ်သည် အကြောက်စရာကောင်းသော ငွေရောင်လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားကို အကုန်အစင် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် လင်းယွမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားမှာ အရင်ကထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုမိုသန်မာလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်... တကယ်ကို လန်းဆန်းသွားတာပဲ"

ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လင်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရသွားသဖြင့် ချောင်းနှစ်ချက်ခန့် မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆိုးလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း ပိုမိုသန်မာလာသော ခံစားချက်က လင်းယွမ်ကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေသဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာတော့သည်။

"ဟင်... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မဟာအကြီးအကဲမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် သူ၏ သွားများပင် တဆတ်ဆတ် တုန်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လင်းယွမ်သည် ဆေးလုံးမိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားတော့သည်။

“ဒီလူက... အရူးပဲ”