အခန်း ၂၃  ဆေးလုံးမိုးကြိုး ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအားလုံး ဆေးအိုးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ၌ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝူး

လင်းယွမ်သည် သူ၏ လက်ညှိုးကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် "ပင်လယ်နှလုံးသား မြေကမ္ဘာအူတိုင်မီးတောက်"ကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ မဒူဆာ၏ တင်းမာနေသော အကြည့်အောက်၌ပင် လင်းယွမ်သည် "သားရဲတစ်ထောင် ဆေးအိုး"ဆီသို့ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

လင်းယွမ်၏ လက်ဖဝါး နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မီးတောက်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ အကြောက်စရာကောင်းသော အပူရှိန်ကြောင့် လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ခဏချင်းအတွင်း ခံနိုင်ရည်မရှိလောက်အောင် ပူပြင်းလာတော့သည်။

လင်းယွမ်သည် စိတ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ ဆေးအိုးအတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို မီးတောက်များဖြင့် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

 မြင့်မားလှသော အပူရှိန်ကြောင့် အပင်များတွင် ပါဝင်သော အညစ်အကြေးများမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော နှုန်းထားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆေးအိုးထဲရှိ အပင်အားလုံးမှာ လင်းယွမ်၏ ဆေးဖော်စပ်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရည်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အဆင့် ၇ ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရသည့် ရှုပ်ထွေးမှုမှာ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ပေ။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို သန့်စင်ရုံသက်သက်ဖြင့်ပင် လင်းယွမ်မှာ တစ်နေ့တာ၏ အချိန်အတော်များများကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံးလက်ကျန် အပင်လေးမှာ အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်၌ လင်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ ဆေးအိုးထဲရှိ ကြည်လင်တောက်ပနေသော အရည်စွမ်းအင်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်သည် သူ၏ လက်များကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော လက်ဟန်သင်္ကေတအမျိုးမျိုးကို ချက်ချင်း ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက် အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးက မဒူဆာကို မျက်စိပင် လည်သွားစေသည်။ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နေသည်ကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါမှသာ တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအင်တိုက်ကြီးတွင် ဆေးဖော်စပ်သူ အတတ်ပညာမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးရသည်ကို သူမ နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားတော့သည်။

အခြားအရာများကို ထားလိုက်ဦး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို သန့်စင်သည့် အဆင့်တစ်ခုတည်းမှာပင် သာမန်လူများဆိုလျှင် သူတို့၏ အားအင်အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသည့်တိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအဆင့်မှာ ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဆေးဖော်စပ်မှု ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် အရေးကြီးဆုံး အပိုင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကုန်ကြမ်းများကို သေချာစွာ မသန့်စင်ပါက ဖုန်မှုန့်ခန့်မျှသော အညစ်အကြေးလေးများ ကျန်ရှိနေလျှင်ပင် ဆေးဂုဏ်သတ္တိများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တွန်းကန်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

လင်းယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် ချောမွေ့ပြည့်စုံလွန်းလှသဖြင့် မဒူဆာမှာ လုံးဝ စိတ်ဝင်တစား ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်အပေါ် သူမ၏ ယုံကြည်မှုမှာလည်း ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

မဒူဆာ တစ်ယောက်တည်း အံ့သြနေစဉ်မှာပင် လင်းယွမ်၏ ဆေးဖော်စပ်မှုမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အင်အားများမှာ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ဆေးအိုးထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ အပြာရောင် မီးတောက်များမှာ ဆေးအိုးအတွင်း အပြင်းအထန် လောင်မြိုက်နေပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာပင် ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားရသည်။

လင်းယွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အားကို အသုံးပြုကာ ဆေးအိုးအတွင်းရှိ များပြားလှသော စွမ်းအင်များကို မပြတ်မနား ဖိသိပ်နေသည်။ များပြားလှသော အရည်စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ အနုစိတ်သော ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်လာကြသည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များစွာ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှပြီး စိတ်ရှည်သည်းခံမှု အလွန်လိုအပ်သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အမှားအယွင်း အနည်းငယ်လေးကပင် ပေါင်းစပ်မှုကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဆေးအိုးအတွင်းရှိ ရှားပါးလှသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အမှိုက်ပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

အချိန်များမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လင်းယွမ်မှာ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန် သန့်စင်နေခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခုနစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ထိုခုနစ်ရက်အတွင်း လင်းယွမ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ကာ တရားမှတ်နေသည့်အလား အနေအထားပင် မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ အခြား ဆေးဖော်စပ်သူဆိုလျှင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော အားထုတ်မှုကြောင့် မောဟိုက်နွမ်းနယ်ကာ လဲကျသွားသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းယွမ်၏ သက်သောင့်သက်သာရှိသော ပုံစံကို ကြည့်လျှင် သူသည် ချွေးတစ်စက်ပင် ထွက်ခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ အပြင်လူတစ်ယောက်သာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရပါက လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို တင်းတင်းပိတ်ထားသော လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး သူ၏ နက်မှောင်သော သူငယ်အိမ်ထဲတွင် အပြာရောင် မီးတောက်နှစ်ခုမှာ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည်။

"ပေါင်းစပ်စမ်း"

ရုတ်တရက် လင်းယွမ်က အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် "သားရဲတစ်ထောင် ဆေးအိုး" မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

"ဟွန်း"

ဒါကို မြင်တော့ လင်းယွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲက အားကို ထပ်မံ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ရှဲ... ရှဲ

မီးတောက်ပင်လယ်နှင့် မြေကမ္ဘာအူတိုင်တို့မှာ ကပြနေကြသည့်အလား သူတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ အပြင်းအထန် တိုးပွားလာသည်။

ဒိုင်း

လင်းယွမ်က သူ၏ ညာလက်ဖြင့် ဆေးအိုး၏ အပေါ်ပိုင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည့်အခါ ဆေးအိုးအဖုံးမှာ ချက်ချင်း ပွင့်သွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်လှသော ဆေးရနံ့များမှာ မြင့်မားသော အပူရှိန်နှင့်အတူ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ ဆေးအိုးအတွင်းမှ လွင့်ပျံထွက်လာသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အသိစိတ် ရှိနေကြသည့်အလား ထိုအလင်းလုံးနှစ်ခုမှာ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ လျင်မြန်စွာ လွင့်ပြေးကြတော့သည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေသေးတာလား"

လင်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထွက်ပြေးရန် တစ်ဝက်ခန့် ရောက်နေပြီဖြစ်သော အလင်းလုံးနှစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ပဲ ဆေးလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်စမ်း"

လင်းယွမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မီးတောက်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားသည်။

ဟိန်းဟောက်နေကြသော အလင်းလုံးနှစ်ခုမှာ မီးတောက်များ၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် လင်းယွမ်၏ ဝိညာဉ်အင်အားမှာ တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအလင်းလုံးနှစ်ခုကို လေထဲတွင် မပြတ်မနား ဖိသိပ်လိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ထိုစွမ်းအင်လုံးနှစ်ခုမှာ လင်းယွမ်၏ ဖိအားအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ လက်မခန့်အရွယ်အစားရှိသော အလုံးလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဝိုင်းစက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဖျောက်တီးလိုက်ကာ "ပြီးပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂရုမ်း... ဂရုမ်း

လင်းယွမ် နောက်ဆုံးစကား ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မဒူဆာ၏ နန်းတော်အပေါ်ယံ၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များအတွင်းမှ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ငွေရောင်လျှပ်စီးတန်းများမှာ အနီးတစ်ဝိုက်၌ လူးလာတုံ့ခေါက်နေကြကာ အကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။

မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ လျှို့ဝှက်ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ ဆေးရနံ့များဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး ထိုရနံ့မှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဘုန်း

နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော အသံနှင့်အတူ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းမ၏ အမိုးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကျသွားတော့သည် အကယ်၍ ဤလျှပ်စီးကြောင်းသာ ထိမှန်သွားပါက ကြယ်ကိုးပွင့် တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ခဏချင်းအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

"မဒူဆာ... ဒီကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားတော့"

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဆေးလုံးမိုးကြိုး၏ ပြင်းအားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အကယ်၍ မဒူဆာအပေါ် ကျရောက်သွားပါက သူမ၏ ခွန်အားနှင့် ခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒါဟာ အဆင့် ၇ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဆေးလုံးမိုးကြိုးဆိုတာ သတိပြုရမည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပမာဏမှာ အလွန်ပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

"လင်းယွမ်"

မဒူဆာ ချက်ချင်း ထွက်မသွားဘဲ လင်းယွမ်ရှိရာသို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိသည်။ သူမသည် ဆေးလုံးမိုးကြိုးမှာ မည်မျှ အကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ကောင်းကောင်း သိသည်။ လင်းယွမ်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ဆေးဖော်စပ်ထားရသဖြင့် သူ၏ချီစွမ်းအင်များမှာ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းနေပေလိမ့်မည်။ ထိုမိုးကြိုးမုန်တိုင်းအတွင်း လင်းယွမ် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားမှာကို သူမ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

"ငါ့အတွက် စိတ်မပူနဲ့... အခုချက်ချင်း သွားတော့"

ပြောပြီးသည်နှင့် လင်းယွမ်သည် ချီအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ မဒူဆာကို မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကောင်းကင်၌ တစ်ဖန် ပေါင်းစပ်လာသော ငွေရောင်လျှပ်စီးများကို ကြည့်ရင်း ထက်သန်မှုများဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။

 "လာစမ်းပါ... အဆင့် ၇ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မိုးကြိုးက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ပြောပြီးနောက် လင်းယွမ်သည် မြေပြင်မှ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်ကို လက်ဝါးမှ လက်သီးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအများအပြား ဖက်စာရလောက်အောင် ကြီးမားထူထပ်သော ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းကြီးမှာ မြေပြင်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသည်။

 လင်းယွမ်သည်လည်း အကြောက်အလန့်မရှိဘဲ ငွေရောင်လျှပ်စီးကို ပြင်းထန်သော လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးမှာလည်း အကြောက်စရာကောင်းသော ထိုဆေးလုံးမိုးကြိုးကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြရသည်။ အားလုံးက လင်းယွမ်အတွက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေကြသည်။ မဒူဆာမှာလည်း သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းများကို စိုးရိမ်တကြီး ကိုက်ထားရင်း လင်းယွမ်အတွက် စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေမိသည်။

မြွေလူသားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး လင်းယွမ်အတွက် စိုးရိမ်နေကြစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာမူ ကောင်းကင်မှ အကြောက်စရာကောင်းသော လျှပ်စီးများကို ကြည့်ကာ ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးနေတော့သည်။

"ဟားဟားဟား... လင်းယွမ် ဒီဆေးလုံးမိုးကြိုးရဲ့ စွမ်းအားက ကြယ်သုံးပွင့် တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေး တစ်ယောက်တောင် ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကတော့ သေတွင်းထဲကို ကိုယ်တိုင် ဆင်းနေတာပဲ"

မဟာအကြီးအကဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ သူ၏ အမြင်တွင်မူ လင်းယွမ်က တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေးအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဘာမှ မထူးခြားပေ။ ကြယ်သုံးပွင့် တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေး အဆင့် မရှိသူ မည်သူမဆို ဤအဆင့်ရှိသော ဆေးလုံးမိုးကြိုးအောက်တွင် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။