အခန်း ၂ ဘုရင်မ၏ အမျက်ဒေါသ

"နင်က ဘယ်သူလဲ"

ဘုရင်မ မဒူဆာ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်ခက်ထန်နေပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားကာ သူမပတ်ဝန်းကျင်၌ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ဝဲပျံနေသည်။

သူမရှေ့တွင်ရှိနေသော လူသားသည် သူမကို မကြုံစဖူးသော ဖိအားမျိုး ပေးနေသဖြင့် သူမ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ဂါမာအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး သူမ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုမှ အဘိုးအိုကြီးများပင်လျှင် သူမကို ဤမျှ ဖိအားမပေးနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ထိုအချိန်တွင် လင်းယွမ်သည်လည်း အောက်ဘက်ရှိ ဘုရင်မ မဒူဆာကို သတိထားမိသွားပြီး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤဇာတ်လမ်း၏ အမာခံပရိသတ်တစ်ဦးအနေနှင့် မည်သည့်ယောကျ်ားမှ မေဒူဆာ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

 အောက်ဘက်ရှိ အလှပဂေးမှာ သေးသွယ်လှပသော မျက်နှာပေါက်ရှိပြီး အချိုးအစားကျနသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည်။ သူမအောက်ပိုင်းရှိ မြွေအမြီးမှာ ပျင်းရိစွာ ခွေထားပြီး အကြေးခွံများမှာလည်း ထူးခြားစွာ လှပလွန်းလှသဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို လှုံ့ဆော်နေသကဲ့သို့ပင်။

"နှမျောစရာပဲ ဖြူဖွေးသွယ်လျတဲ့ ခြေတံရှည်တစ်စုံသာ ရှိရင် ပိုကောင်းမှာ"

လင်းယွမ်သည် မေဒူဆာကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် နှမျောတသဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

လင်းယွမ်၏ စကားသံမှာ မဒူဆာ၏ နားထဲသို့ တစ်လုံးမကျန် စီးဝင်သွားပြီး သူမ၏ အမျက်ဒေါသကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

 အောက်တန်းကျသော လူသားတစ်ဦးက သူမကို ဤသို့ စော်ကားဝံ့သည်လား။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မဒူဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ စကားနည်းနည်းနှင့် လက်ပါတော့မည့်ပုံပင်။

ဒါက လင်းယွမ်ကို လန့်သွားစေသည်။

"မဟုတ်ဘူး အလှလေး ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြရအောင်လေ။"

လင်းယွမ်သည် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအင်တောင်ပံများကို ချက်ချင်းရုပ်သိမ်းကာ လက်ကာပြရင်း မေဒူဆာနှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ အနီးကပ်ရောက်သွားသောအခါ မဒူဆာထံမှ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုက လင်းယွမ်၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာရာ ရင်ခုန်စရာကောင်းလှသည်။ လင်းယွမ်သည် မသိစိတ်ဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"

မေဒူဆာက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး လက်ကိုလှည့်ကာ လင်းယွမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ လေထုကို ဆွဲဖြဲသွားသော အသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအင်မှာ လင်းယွမ်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

"အမလေး"

ဤအမျိုးသမီးသည် အဘယ်ကြောင့် စည်းကမ်းမရှိရသနည်း။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မာနကြီးသော ဘုရင်မဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် အစွန်းအထွက်ရှိရုံဖြင့် အညှိုးအတေးထားကာ အသက်ကို နှုတ်ယူရန် ကြိုးစားတော့သည်။ ထိုလက်ဝါးချက်သာ လင်းယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပါက သူသည် အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ် တစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်ပင် အသားလန်သွားနိုင်သည်။

မေဒူဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှု မကျရောက်မီမှာပင် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘေးသို့ အနည်းငယ် ယိမ်းလိုက်ပြီး သေစေနိုင်သော လက်ဝါးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ညာလက်ဖြင့် မေဒူဆာ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။

"သိပ်ချောမွေ့တာပဲ"

နူးညံ့ချောမွေ့သော အထိအတွေ့ကြောင့် လင်းယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားရသည်။

"လူသား နင် သေချင်နေပြီလား"

သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ အကိုင်ခံလိုက်ရသဖြင့် မေဒူဆာ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှ မီးတောက်များ ထွက်လာတော့မည့်အတိုင်းပင်။

 နှစ်ပေါင်း မည်မျှကြာခဲ့ပြီနည်း။ မြွေလူသားမျိုးနွယ်၏ မြင့်မြတ်သော ဘုရင်မတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ပါရမီမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုပေ။ ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့် တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ် အနေနှင့် ဤအင်ပါယာအတွင်း မည်သည့်နေရာကိုမဆို စိတ်ကြိုက် သွားလာနိုင်သည်။ သူမသည် မည်သည့်အချိန်က ဤသို့ အစော်ကားခံခဲ့ရဖူးသနည်း။

ဝုန်း

ဒေါသထွက်နေသော မေဒူဆာသည် ဘာကိုမျှ ချန်မထားဘဲ သူမ၏ တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့် တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ်၏ ခွန်အားမှာ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မဒူဆာသည် ချုပ်နှောင်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး သူမ၏ မြွေအမြီးဖြင့် လင်းယွမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဒဏ္ဍာရီလာ ဘုရင်မကြီးအတိုင်းပဲ စိတ်တိုတာကတော့ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲကအတိုင်းပဲ။"

လင်းယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် မြည်တွဲလိုက်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ သာမန် တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ် တစ်ဦးသာဆိုလျှင် ပြာပင်မကျန်အောင် ချေမှုန်းခံရလိမ့်မည်။ သို့သော် လင်းယွမ်မှာ ဆဌမအဆင့် ထိပ်တန်းဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်သည့်အပြင် ကြယ်ကိုးပွင့် ထိပ်တန်းအဆင့် တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ် ခွန်အားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

 တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်အရဆိုလျှင် သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ပြီး မေဒူဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

"တောက်"

သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားသဖြင့် မေဒူဆာသည် လင်းယွမ်နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်ပါလာသည်။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို လင်းယွမ်ထံသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"အမလေး... ဒီမိန်းမကတော့"

လင်းယွမ် ဒေါသထွက်သွားပြီ သူသည် အကွက်တိုင်းတွင် သူမကို ညှာတာခဲ့သော်လည်း မဒူဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သေစေနိုင်သည့် အကွက်များချည်း ဖြစ်နေသည်။

လင်းယွမ် ရှောင်မနေတော့ပေ။ သူ၏ ညာလက်ကို လက်သီးဆုပ်လိုက်ရာ ပင်လယ်နှလုံးသား မီးလျှံများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ်သည် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသော မီးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

"ထူးဆန်းတဲ့ မီးလျှံလား"

ဒါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မေဒူဆာ၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဤလူငယ်မှာ အဆင့်မြင့်ခွန်အားရှိရုံသာမက ထူးဆန်းသော မီးလျှံကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

 ထူးဆန်းသော မီးလျှံ ၂၃ မျိုးစလုံးမှာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားရှိကြသည်။

လင်းယွမ်မှာမူ မဒူဆာ၏ အတွေးများကို မသိပေ။ သူသည် ဘာအပိုအကွက်မျှ မသုံးဘဲ သူ့ရှေ့မှ စွမ်းအင်လုံးကြီးကို လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ကွဲစမ်း"

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းယွမ်သည် စွမ်းအင်လုံးကြီးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ချေဖျက်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ဂယက်များကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ပင် တုန်ခါသွားရသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်၌ ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မဒူဆာထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မေဒူဆာသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အင်အားကွာခြားမှုကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမ၏ မာနကြီးသော မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်ရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

"ပြေးမှ"

သို့သော် လင်းယွမ်က သူမကို အချိန်မပေးတော့ပေ။ မဒူဆာ နောက်သို့လှည့်လိုက်ရုံရှိသေး လင်းယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် လင်းယွမ်သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ မေဒူဆာ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွဲလိုက်လေသည်။

"သိပ်နူးညံ့တာပဲ"

မေဒူဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိုးမရှိသကဲ့သို့ နူးညံ့နေပြီး ထိုအထိအတွေ့မှာ ဖော်ပြမတတ်အောင် ကောင်းမွန်လှသည်။ လင်းယွမ်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုးကပ်လိုက်သည်။

"ယုတ်မာတဲ့ လူသား ငါ့ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်စမ်း"

ပြင်းထန်သော ယောကျ်ားဆန်သည့် အငွေ့အသက်များက မဒူဆာ၏ အာရုံများကို တိုက်ခိုက်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူမ ယောကျ်ားတစ်ယောက်နှင့် ဤမျှ နီးကပ်ဖူးသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ပူနွေးသော အသက်ရှူသံများက မဒူဆာ၏ ပါးပြင်ကို ထပ်တလဲလဲ ရိုက်ခတ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် မြင့်မြတ်သော ဘုရင်မကြီး၏ မျက်နှာလှလှလေးမှာ ရှက်သွေးဖြာနီမြန်းလာရသည်။

"ဟွန်း... နင်က ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပဲ ငါက ဘာလို့ နင်ခိုင်းတာကို နားထောင်ရမှာလဲ"

လင်းယွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရုံသာမက မဒူဆာ၏ ချပ်ရပ်သော ဝမ်းဗိုက်ကလေးကိုပါ လက်ဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သေးသည်။

"တောက်... ငါ နင်ကို သတ်ပစ်မယ်"

"ကြည့်ရတာ ငါ နင့်ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရတော့မယ် ထင်တယ်"

လင်းယွမ်သည် မဒူဆာကို ချီကာ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး မဒူဆာကို သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့် တင်ထားလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းယွမ်သည် သူ၏ လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ဘာလုပ်မှာလဲ ဟုတ်လား နင် တစ်သက်လုံး မမေ့နိုင်မယ့် သင်ခန်းစာမျိုး ပေးမလို့လေ။"

ထို့နောက် မဒူဆာ၏ ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများရှေ့မှာပင် လင်းယွမ်၏ လက်ဝါးမှာ သူမဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"ဖြောင်း"