အခန်း ၁၃၃ မြေကမ္ဘာအဆင့်မြင့် ဒိုချီနည်းဗျူဟာ မဟာနေမင်း မသေနိုင်သော လက်ဝါးစောင်းကွက်

အစောင့်အရှောက် ထျန်သည် လင်းယွမ်၏ စွမ်းရည်ကို အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည်။ လင်းယွမ်က ကြယ်လေးပွင့် ဒိုချီဘိုးဘေး အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသည်။

ထိုမျှလောက်သာရှိသော ကြယ်လေးပွင့် ဒိုချီဘိုးဘေးတစ်ယောက်က သူ့ကို စိန်ခေါ်ရဲသည့် သတ္တိမျိုး ဘယ်ကနေ ရလာသလဲဆိုသည်ကို သူ တကယ်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး... ငါက အသက်ဝဝ မရှူရသေးလို့ သေဖို့လာတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို သတ်ဖို့လာတာ"

အစောင့်အရှောက် ထျန်၏ စကားအဆုံးတွင် လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထက်ရှသွားပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"သေချင်နေတာပဲ"

လင်းယွမ်၏ ထပ်တလဲလဲ ရန်စမှုများကြောင့် အစောင့်အရှောက် ထျန်၏ နောက်ဆုံး သည်းခံနိုင်စွမ်း စိတ်ရှည်မှုတို့သည် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့စကားလည်း ဆုံးရော၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မည်းမှောင်သော မြူခိုးများ ရုတ်တရက် အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမည်းမှောင်သော မြူခိုးများသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကြီးသည် ရုတ်ချည်း မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော ထိုလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ စွမ်းအင်များကြောင့် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုမှ လူတိုင်း အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြရသည်။

အစောင့်အရှောက် ထျန်သည် ထိုမည်းမှောင်သော မြူခိုးများအောက်တွင် လုံးဝ ပုန်းကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မည်းမှောင်သော မြူခိုးများသည် ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟည်းစေနိုင်သော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ထက်မြက်သော သံမဏိဓားကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားကာ လင်းယွမ်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်ပြီး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဘာမှမဖြစ်ပါစေနဲ့"

လင်းယွမ်က ဘုရင်မ မဒူဆာကို လူအုပ်ထဲသို့ ကူညီ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီးနောက် အရှေ့သို့ ထပ်မံ အလျင်စလို တက်မသွားခဲ့ပေ။

သူမသည်လည်း သူမနှင့် အစောင့်အရှောက် ထျန်ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို နားလည်ထားပြီးသားဖြစ်ကာ အကယ်၍ သူမသာ ထိုတိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် ဇွတ်ကြိုးစားမည်ဆိုပါက လင်းယွမ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ အကြည့်များက ကောင်းကင်ထက်သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အစောင့်အရှောက် ထျန် စတင် လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာထက်တွင် လင်းယွမ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဘုရင်မ မဒူဆာသာ ယခုအချိန်တွင် အစောင့်အရှောက် ထျန်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပါက ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုတည်းနှင့်တင် သူမကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေရန် လုံလောက်လိမ့်မည်ဟူသည်ကို သူမ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

ဟိုင်ပေါ်တုန်း၊ ခရမ်းစွဲခြင်္သေ့ဘုရင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး အသံတစ်ချက်ပင် မပြုရဲကြချေ။

လင်းယွမ်သည် မည်းမှောင်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဓားကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိပေ။

ထိုမျှ ပြင်းထန်လှသော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်က လင်းယွမ်၏ နှလုံးသားကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းယွမ်၏ အကြည့်များ ထက်ရှသွားပြီး ကောင်းကင်ယံမီးလျှံသည် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်၏ လက်နှစ်ဖက်က ရှုပ်ထွေးလှသော လက်ကွက်အချို့ကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

မျက်စိပဒေသာ ဖြစ်စေမည့် လှုပ်ရှားမှုများအပြီးတွင် ကောင်းကင်ယံမီးလျှံသည် ဧရာမ မီးနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှု စွမ်းအားများနှင့်အတူ ခရမ်းရောင် မီးနဂါးကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးမျက်လုံးများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

"သွားစမ်း"

လင်းယွမ်က အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းလွှတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း

ကောင်းကင်ထက်တွင် ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နားကွဲလုမတတ် တုန်ဟည်းသွားသော မိုးခြိမ်းသံကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

မီးနဂါးကြီးသည် မိမိ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲခေါ်ကာ မည်းမှောင်နေသော ဓားမကြီးဆီသို့ ရုတ်ချည်း တိုးဝင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကြီးသည် အမည်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များသည် အနည်းငယ်မျှ ယိုစိမ့်ရုံဖြင့် အောက်တွင် ကြည့်ရှုနေကြသော ပရိသတ်များကို ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှနေ၍ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေခဲ့သည်။

"တကယ်... တကယ်ကို သန်မာလွန်းတာပဲ"

မီးတီးယား ထန်ရှန်သည် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်ရပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း တုန်လှုပ် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့၏ စွမ်းအားက ရှစ်ကြယ်ပွင့် ဒိုချီဘုရင် အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ဒိုချီဘိုးဘေးအဆင့် တိုက်ပွဲက သူ့ကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးက မြို့တစ်မြို့ထဲကို ကျရောက်သွားမယ်ဆိုရင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားမှာ အသေအချာပဲ မဟုတ်လား"

ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည်လည်း မသိစိတ်မှနေ၍ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့နှလုံးသားထဲ၌ ပြင်းပြသော ခံစားချက်တစ်ခု တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ဒိုချီဘိုးဘေး ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင် ဒိုချီဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးလို ကွာခြားလှပေသည်။

ဒုန်း

အောက်တွင်ရှိသော လူအုပ်ကြီးက ကိုယ့်အတွေးနှင့်ကိုယ် နစ်မြောနေစဉ်မှာပင် လင်းယွမ်နှင့် အစောင့်အရှောက် ထျန်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် နားကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြတော့သည်။

မီးနဂါးကြီးနှင့် မည်းမှောင်သော ဓားမကြီး တိုက်မိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တာဂေါ သဲကန္တာရတစ်ခုလုံး ငလျင်လှုပ်ခါသွားသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

မြေကမ္ဘာကြီးက အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး ကောင်းကင်ထက်တွင်လည်း စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတံပိုးများသည် ချက်ချင်းပင် အောက်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ဘုရင်မ မဒူဆာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ ဖြူစင်နုနယ်သော လက်ဖဝါးလေးများက လက်ကွက်အချို့ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အောက်တွင်ရှိသော လူတိုင်းကို ငုံ့မိုးဖုံးလွှမ်းထားသည့် ခုနစ်ရောင်ခြယ် စွမ်းအင်အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဟိုင်ပေါ်တုန်းနှင့် ခရမ်းစွဲခြင်္သေ့ဘုရင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ ကျောပြင်နောက်တွင် တိုက်ပွဲတောင်ပံတစ်စုံစီ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့သည် မိမိတို့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိုအလင်းအကာအကွယ်အတားအဆီးထဲသို့ လွှဲပြောင်း ထည့်သွင်းပေးလိုက်ကြသည်။

ဝုန်း

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ခုနစ်ရောင်ခြယ် စွမ်းအင်အကာအကွယ်အတားအဆီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုပရမ်းပတာ လှိုင်းဂယက်များသည် ခဏမျှအကြာတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ဘုရင်မ မဒူဆာ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးသည် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။

ကံကောင်း၍သာ ဘုရင်မ မဒူဆာက အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက မီးနဂါးကြီးနှင့် မည်းမှောင်သော ဓားမကြီးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်များသည် အောက်တွင်ရှိသော လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ပြာချပစ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မည်းမှောင်သော ဓားမကြီးနှင့် မီးနဂါးကြီးတို့သည် ကြယ်ရောင်လင်းလက်မှုများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ လေထုထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွမ်နှင့် အစောင့်အရှောက် ထျန်တို့၏ ပုံရိပ်များ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

နှစ်ဦးသားမှာ ယခုတိုက်ခိုက်မှုတွင် အင်အားချင်း မျှတနေပြီး အရှုံးအနိုင် မပေါ်ခဲ့ကြချေ။

"မင်းလို ကြယ်လေးပွင့် ဒိုချီဘိုးဘေးအဆင့်လေးက ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် ထင်မထားခဲ့ဘူး"

ယခုအချိန်တွင်မှ အစောင့်အရှောက် ထျန်သည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို တကယ်တမ်း အလေးအနက်ထားပြီး စတင် ကြည့်ရှုလာတော့သည်။

ယခုတိုက်ခိုက်မှုတွင် သူသည် မိမိအင်အား၏ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ကြယ်ပွင့် ဒိုချီဘိုးဘေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့ ယခုတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု ပြောရခြင်းမှာ လွန်အကျူး မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် ကြယ်လေးပွင့် ဒိုချီဘိုးဘေး စွမ်းအားမျှဖြင့် သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို အမှန်တကယ်ပင် ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါက အစောင့်အရှောက် ထျန် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သော အရာပင်။

အစောင့်အရှောက် ကျင်နှင့် အခြားသူများ ဤနေရာတွင် ဘာကြောင့် ကျဆုံးခဲ့ရသလဲဆိုသည်ကို မဆန်းတော့ပေ။ မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုတွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ရှိနေ၍ကိုး။

"မင်း မျှော်လင့်မထားမိတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်သည်က သူ့မျက်ဝန်း၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် လေးနက်တည်ကြည်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်ခြင်းပင်။

လင်းယွမ်သည် ယခုတိုက်ခိုက်မှုတွင် မိမိအင်အား၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် အစောင့်အရှောက် ထျန်နှင့် သရေကျရုံမျှသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

အစောင့်အရှောက် ထျန်သည် မိမိ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို လုံးဝ မထုတ်သုံးရသေးကြောင်း သူ အထင်အရှား ခံစားသိရှိနေရသည်။

ဒိုချီဘိုးဘေးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကြယ်ပွင့်တစ်ဆင့် ကွာခြားခြင်းက တောင်တစ်လုံး ကွာခြားခြင်းဟူသော စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နားလည်ရမည်က အစောင့်အရှောက် ကျင်သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ့စွမ်းအားမှာ ခုနစ်ကြယ်ပွင့် ဒိုချီဘိုးဘေး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း လင်းယွမ်က သူ့ကို အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှစ်ကြယ်ပွင့် ဒိုချီဘိုးဘေး အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော အစောင့်အရှောက် ထျန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ အမှန်တကယ်ပင် ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြယ်ပွင့် တစ်ဆင့်မျှသာ ကွာခြားသော်လည်း ထိုအရာက ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခုခံနိုင်ရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း အထင်မကြီးလိုက်ပါနဲ့။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းကို ငါ ဘာအခွင့်အရေးမှ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူပြောလိုက်သည်နှင့်အတူ အစောင့်အရှောက် ထျန်ထံမှ ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ့၏ ညာဘက်လက်သီးထံသို့ ရုတ်ချည်း စုစည်းသွားတော့သည်။

"တစ္ဆေဝိညာဉ်လက်သီး"

ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အစောင့်အရှောက် ထျန်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် လင်းယွမ်ထံသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

"ဟူး..."

လက်သီးချက်က ပိုမို နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းယွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ တိုက်ပွဲစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံမီးလျှံသည် စင်ကြယ်သော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ စုစည်းသွားခဲ့သည်။

လင်းယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့လက်ဖဝါးမှနေ၍ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မြေကမ္ဘာအဆင့်မြင့် ဒိုချီနည်းဗျူဟာ - မဟာနေမင်း မသေနိုင်သော လက်ဝါးစောင်းကွက်"

အစွမ်းထက်လှသော အစောင့်အရှောက် ထျန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင် လင်းယွမ်သည် တိုက်ပွဲအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒိုချီနည်းဗျူဟာကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်သုံးလိုက်လေပြီ...။