အခန်း (၉) - တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့စခန်းသည် သစ်တောတစ်ခုနှင့် နီးကပ်သည့် ထရိုစ့်ခရိုင်အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ စခန်းအတွင်း၌ လေ့ကျင့်ရေးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများစွာရှိပြီး ကွင်းပြင်ကလည်း အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။

ယနေ့တွင် လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့သို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာကြသည့် တပ်သားသစ် နှစ်ရာကျော်ကို စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေသည်။ လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး နေရာစုံသုံး ရွှေ့လျားကိရိယာများကို မတပ်ဆင်ရသေးသော်လည်း၊ သူတို့သည် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ဂုဏ်ယူမှုတစ်ခုကို ခံစားနေကြရသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူတို့သည် တိုက်တန်တို့၏ အသတ်ခံရမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရသော မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ တိုက်တန်များကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် စစ်သားများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လူနှစ်ရာကျော်သည် ကျောဘက်တွင် လက်နောက်ပစ်ထားလျက်၊ ခေါင်းမော့ ရင်ကော့ကာ တန်းစီရပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ရှေ့တွင် ရင်းနှီးရန်မလွယ်ကူလှသော ရုပ်သွင်ရှိသည့် နည်းပြဝတ်စုံနှင့် ကတုံးနည်းပြတစ်ဦးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အခု၊ ၁၀၄ ကြိမ်မြောက် လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ကြိုဆိုပွဲအခမ်းအနားကို စတင်မယ်! ငါက မင်းတို့ရဲ့ နည်းပြချုပ်ပဲ!

ကိတ်သ် ရှာဒစ်!"

ယာဂိုသည် အရှေ့သို့ တည့်တည့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် အာလူးနံ့သင်းသင်းလေးက သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ယာဂို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာကြီး?!"

ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားသည့် အမျိုးသမီးသင်တန်းသားတစ်ဦးက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရင်ခွင်ထဲမှာ ဝှက်ထားမှန်းမသိသော အာလူးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအာလူးက...

"သူမ... အခုခေတ် လူတွေက ဒီလောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေကြတာလား?" ဟု ယာဂိုက တောသားတစ်ယောက်လို ခံစားရရင်း တွေးလိုက်မိသည်။

နည်းပြ ကိတ်သ်က သူ၏စကားကို ဆက်ပြောသည်၊

"ငါက မင်းတို့ကို ဒီမှာ လာတာကို ကြိုဆိုမှာမဟုတ်ဘူး! ဒီမတိုင်ခင်က၊ မင်းတို့အားလုံးဟာ တံတိုင်းတွေထဲမှာ နေထိုင်ပြီး တိုက်တန်တွေရဲ့ အစာအဖြစ်နဲ့ပဲ တန်တဲ့ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ နောက်လာမယ့် သုံးနှစ်အတွင်းမှာ၊ တိုက်တန်တွေကို တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ စစ်သားတွေဖြစ်လာအောင် မင်းတို့ကို ငါတို့ လေ့ကျင့်ပေးမယ်! နောက်သုံးနှစ်ကြာလို့ မင်းတို့ တိုက်တန်တွေနဲ့ ပြန်ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ၊ အစာအဖြစ် ဆက်နေမလား၊ ဘုရင်ကြီးကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ တံတိုင်းကြီး ဖြစ်လာမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေရဲ့ အနာဂတ်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်မယ့် ဂုဏ်ပြောင်တဲ့ စစ်သားတွေ ဖြစ်လာမလားဆိုတာ မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ဆုံးဖြတ်ရမယ့်အရာပဲ!"

ဒီစကားတွေက သင်တန်းသားများစွာကို စိတ်ဓာတ်ခွန်အားတွေ တောက်လောင်လာစေခဲ့သည်။ အဲရင်သည် စစ်သားတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် သေချာပေါက်လုပ်ပြီး၊ တိုက်တန်တစ်ကောင်မကျန် မျိုးတုံးသွားအောင် မောင်းထုတ်ပစ်မည်ဟု ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ယာဂိုအနေဖြင့်ကတော့ ယခုအချိန်တွင် သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝ လွှတ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်ကာ၊ သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။ သူက အာလူးကောင်မလေးသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော နည်းပညာဖြင့် အာလူးတစ်လုံးလုံးကို အခွံနွှာနေသည်ကို ကြည့်နေရင်း ယာဂို အံ့သြနေမိသည်။ ဒီနည်းပညာနဲ့ဆိုရင်၊ အတန်းထဲမှာ မုန့်ခိုးစားရင်း ဆရာတွေမိမှာကို သူဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်စရာလိုမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ရုတ်တရက်၊ ယာဂို၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားကာ၊ အကြည့်ခံနေရသည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယာဂိုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး အရပ်ပုပု ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို အမြန်သတိထားမိလိုက်သည်။

သူမမှာ ဆံထုံးထုံးထားသည့် အဝါနုရောင် ဆံပင်၊ မှေးကျနေသော မျက်လုံးများ၊ အပြာနုရောင် မျက်လုံးအိမ်များနှင့် မြင့်မားသော နှာတံတို့ ရှိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက ချောမောလှပသော်လည်း၊ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ 'အနားမကပ်နဲ့'ဟူသော အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်မလေးက ယာဂိုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ အကြည့်က သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ယာဂိုကို ချွေးစေးများ ပြန်လာစေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံရသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ သူက ဘာလို့ ငါ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ ငါက သိပ်ချောနေလို့များလား?" ဟု ယာဂိုက မျက်နှာပြောင်တိုက်စွာ တွေးလိုက်သည်။ သေချာသည်ကတော့၊ သူက သတိလက်လွတ် မနေခဲ့ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို အရင်က တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဘူးလေ။ ဒီကောင်မလေးက သာမန်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။

---

ယခုအချိန်တွင်တော့ နည်းပြ ကိတ်သ်သည် သူ၏ မိန့်ခွန်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကြားထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လမ်းလျှောက်လာကာ၊ ရံဖန်ရံခါ တပ်သားသစ်တစ်ဦးကို ဆွဲဖမ်းပြီး၊ သူတို့၏ နာမည်၊ ဘယ်ကလာသလဲ၊ ဒီကို ဘာလို့ရောက်လာသလဲ စသည်တို့ကို ကျယ်လောင်စွာ မေးခွန်းထုတ်နေသည်။ သူက ရန်လိုနေပြီး၊ ကြောက်တတ်သော တပ်သားသစ်အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကာ စကားတွေပင် ထစ်ငေါ့ကုန်သည်။

ဒါက လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ထုံးစံတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဒီတပ်သားသစ်တွေကို သူတို့ရဲ့ အရင်က သတ္တိကြောင်တဲ့ စရိုက်တွေကို စွန့်လွှတ်စေကာ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ စစ်သားတွေ ဖြစ်လာစေဖို့ ရည်ရွယ်တာ ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ ပိန်ပိန်ပါးပါး အာမင်က အမြောက်စာအဖြစ် ပထမဆုံး အသုံးချခံလိုက်ရသည်။

"မင်း! မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ?"

အာမင်သည် အလွန်စိုးရိမ်နေသဖြင့် သူ၏အသံများပင် တုန်ယင်နေသော်လည်း၊ အသစ်သင်ယူထားသော အလေးပြုနည်းကို အတင်းအကျပ် အသုံးပြုလိုက်သည်—ညာလက်ကို လက်သီးဆုပ်ကာ လက်ဖဝါးကို အပေါ်ဘက်လှည့်ပြီး ဘယ်ဘက်ရင်အုံပေါ်တွင် တင်ထားကာ၊ ဘယ်လက်ကို ကျောဘက်တွင်ထားခြင်းဖြင့် ဘုရင်ကြီးထံသို့ သူ၏နှလုံးသားကို ဆက်သခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

"ဆရာ! ကျွန်တော်က ရှီဂန်ရှီးနား ခရိုင်က အာမင် အာလတ် ပါ!"

"ဟုတ်လား? အဲ့ဒီရယ်စရာကောင်းတဲ့ နာမည်ကို ဘယ်သူပေးထားတာလဲ? မင်းရဲ့ မိဘတွေလား?"

"ကျွန်တော့် အဘိုးက ပေးထားတာပါ!"

"ဒါဆိုရင် အာလတ်၊ ငါ့ကို ပြောစမ်း၊ လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို မင်းလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ?" ကိသ်၏ မှုန်မှိုင်းနေသော မျက်လုံးများက အာမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

အာမင်က စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည် "လူသားတွေရဲ့ အောင်ပွဲအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားတွေကို ပံ့ပိုးပေးဖို့ပါ!"

ဒီအဖြေကို ကျေနပ်သွားတာကြောင့်များလား၊ ကိတ်သ်က အာမင်ကို နှိပ်စက်နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို လှည့်ခိုင်းလိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် တင်းတိပ်များပြည့်နေသည့် နောက်ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို လှည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ ကိတ်သ်က လူတိုင်းကို ဟိန်းဟောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရင့်ကျက်ပြီး တည်ငြိမ်နေပုံရသည့် သင်တန်းသားများကိုမူ သူက သိပ်ပြီး ဆူပူမနေပေ။ ဥပမာအားဖြင့်၊ တပ်သားသစ်အချို့မှာ ထိုနှစ်က ရှီဂန်ရှီးနား ခရိုင်မှ ဖြစ်ကြပြီး၊ ငရဲလို အခြေအနေကို ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသူများက အမြဲတမ်း ပြုမူပုံခြင်း မတူညီကြပေ၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ တိုက်တန်များကို တကယ်မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသူများဖြစ်၍ သာမန်တပ်သားသစ်များထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်နေကြသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ?"

"ဆရာ! ကျွန်တော်က ထရိုစ့်ခရိုင် က သောမတ်စ် ဝက်ဂ်နာ ပါ!"

"မင်းအသံက တိုးလွန်းတယ်! မင်းက မိန်းကလေးလား?"

"ဆရာ! ကျွန်တော်က..."

ထိုသို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုများက တပ်သားသစ်များစွာကို စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။ ဟန္နာအမည်ရှိ ကောင်မလေးတစ်ယောက်မှာ နည်းပြ ကိသ်၏ ဟိန်းဟောက်မှုကြောင့် အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး "ဆရာ! ကျွန်မက မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ထက်တောင် နိမ့်ကျပါတယ်!" ဟု ပြန်လည်အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်က ထရိုစ့်ခရိုင် က ဂျင်းန် ခါစတိန်း ပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အတွင်းပိုင်းမှာ နေထိုင်နိုင်ဖို့ စစ်ရဲတပ်ဖွဲ့ ကို ဝင်ရောက်ဖို့ပါ!"

ဂျင်းန်ဟုခေါ်သော ဤကောင်လေးက လူများစွာ၏ အတွင်းစိတ်ကူးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သင်တန်းသားများစွာသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသော စစ်ရဲတပ်ဖွဲ့ သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကောင်းမွန်သော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနိုင်ရန်အတွက်သာ အသေအလဲ လေ့ကျင့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"အိုး၊ ဒါဆို မင်းက စစ်ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ဝင်ချင်တာပေါ့လေ?" ကိတ်သ်က ဂျင်းန်ကို နိမိတ်မကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဂျင်းန် နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေရန် ခြေထောက်ဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း တိုက်ချလိုက်သည်။

"မင်းက ဒါလေးတောင် မခံနိုင်ဘူးလား? အဲ့ဒါတောင် မင်းက စစ်ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ဝင်ချင်သေးတယ်ပေါ့?"

ယာဂိုကတော့ အာလူးကောင်မလေးရဲ့ "အစားအသောက်ရှိုး" ထဲမှာ လုံးဝ နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ သူမကို ကြည့်ရင်း သူဘာလို့ ဗိုက်ဆာလာရတာလဲ?

ဒီအတောအတွင်းမှာပဲ အဝါနုရောင် ဆံပင်နဲ့ အေးစက်စက် ကောင်မလေးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတုန်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ယာဂိုကတော့ ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ သူမကို ကြည့်ချင်ကြည့်ပါစေလေ၊ သူ့အသားကွာကျသွားမှာမှ မဟုတ်တာ။

---

ခဏအကြာတွင်၊ ကိတ်သ်က ရုတ်တရက် တပ်သားသစ်တစ်ယောက်ကို ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။ ဘယ်လိုပြောရမလဲ? ဒီတပ်သားသစ်က တော်တော်လေး မျက်စိကျစရာကောင်းတယ်။ ပထမအချက်အနေနဲ့၊ သူ့ဆံပင်က အလွန်တိုပြီး ဦးရေပြားကိုတောင် မြင်နေရတဲ့အထိ တိုတယ်။ ဒုတိယအချက်အနေနဲ့၊ သူ အလေးပြုတဲ့အခါ၊ သူ့လက်ကို မှားယွင်းတဲ့ဘက်မှာ တင်ထားတယ်။ သူက ရိုစ်တံတိုင်း တောင်ပိုင်းခရိုင်က ကော်နီ စပရင်းဂါ ဖြစ်တယ်။

ကိတ်သ်၏ အကြည့်က ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ သူက ခေါင်းကို အကိုင်ခံထားရပြီး နာကျင်လွန်း၍ မျက်ရည်များကျနေသော ကော်နီကို ကြည့်ကာ၊ "စပရင်းဂါ၊ မင်းရဲ့ အလေးပြုတာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေတယ်။ ဒီအလေးပြုတာက လူသားတွေအတွက် မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ဆက်သတာကို ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ ငါတို့ အစကတည်းက သင်ပေးခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ နှလုံးက ညာဘက်မှာ ရှိနေတာလား?"

"ပွတ်ခ်။" ကော်နီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ကြည့်ရဆိုးလွန်းလှသဖြင့်၊ ယာဂို မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ထို့နောက်၊ အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိကာ သူ၏ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ရယ်သံက နည်းပြ ကိတ်သ်၏ နားထဲသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်သွားသည်။ ကိတ်သ်က ကော်နီကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ယာဂိုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားကာ၊ သူ့အပေါ်မှမိုး၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာကို ရယ်နေတာလဲ? ပြီးတော့ မင်းက ဘယ်သူလဲ?"

ယာဂိုက ချက်ချင်းပင် ရင်ကိုကော့လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်သီးကို ဘယ်ဘက်ရင်အုံပေါ်သို့ တင်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်

"ဆရာ! ကျွန်တော်က ရှီဂန်ရှီးနား ခရိုင်က ယာဂို နော်မန် ပါ! လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ဝင်ရောက်ရတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ကျွန်တော်ကာကွယ်ချင်တဲ့ အရာအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့် ခွန်အားကို ရယူဖို့ပါပဲ!"

ကိတ်သ် : "ကောင်းတဲ့အဖြေပဲ! ဒါပေမဲ့ မှတ်ထား၊ အခုကစပြီး မင်းက မင်းရဲ့ နည်းပြတွေကို လေးစားရမယ်!" ဤသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူက ယာဂို၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ယာဂိုက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး နည်းပြ ကိတ်သ်၏ လက်သီးကို ဖမ်းရန် သူ၏ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

နည်းပြ ကိသ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ လက်သီးကို ပြန်ရုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ ဤသင်တန်းသားတွင် အံ့မခန်း ခွန်အားများရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ယာဂိုက သူ၏လက်သီးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့်၊ တစ်ခဏမျှ ကိတ်သ် ရုန်းမထွက်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် နည်းပြကတော့ နည်းပြပါပဲ။ ကိတ်သ်က သူ၏လက်သီးကို ဆွဲထုတ်ရန် ခွန်အားနှင့်အတူကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မရပေ၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ ယာဂို၏ အခြားလက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ယာဂို၏ လက်ကို တွန်းဖယ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ ယာဂိုကလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ သူသည် ဤအတောအတွင်း မိကာဆာထံမှ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို တော်တော်လေး သင်ယူထားခဲ့သည်။ ယာဂိုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး ကိတ်သ်နှင့် အကွာအဝေးကို ကျဉ်းလိုက်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ကိတ်သ်သည် ယာဂိုကို လှဲချနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ယာဂို သက်ပြင်းချလိုက်သည့် အချိန်လေးမှာပင်၊ နည်းပြ ကိတ်သ်၏ ခေါင်းက အနောက်သို့ မြင့်မြင့်ဆုတ်သွားသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

ယာဂို မှင်တက်သွားသည်။ ဒုံး! နည်းပြ ကိတ်သ်၏ ခေါင်းက တူတစ်ချောင်းလို ယာဂို၏ ခေါင်းကို ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။ နည်းပြကိတ်သ်၏ခေါင်းမာကျောမှုက သေချာပေါက် လူ့ခေါင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ!

"အား! နာလိုက်တာ!"

ယာဂိုက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ကာ လဲကျသွားသည်။ သူ၏ နဖူးမှ မီးခိုးဖြူများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တကယ်ကို နာကျင်လွန်းလှသဖြင့်၊ ယာဂိုတစ်ယောက် မျက်ရည်များကျလာသည်ကိုပင် မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

နည်းပြ ကိတ်သ်က အနည်းငယ် တွန့်ကြေသွားသော သူ၏ အဝတ်အစားများကို ပုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တော်တော်လေး မဆိုးဘူးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်လေး၊ တစ်ခုတော့ မှတ်ထား၊ မင်းရဲ့ နည်းပြတွေကို လေးစားပါ!"