အခန်း (၅၀) ချွန်မြသောနားရွက်နှင့် တိုက်တန်

(T/N : ဒီစာစဉ်ထဲမှာ ယူမီရ်က သုံးယောက်တာင်ပါနေပါတယ်။ မူလအစတိုက်တန်- ယူမီရ်က(မ)တစ်ယာက် ၊ ဟစ္စတိုရီးယားနားမှာရှိတဲ့-ယူမီရ်(မ)ကတစ်ယာက် ၊ mcယာဂိုသူငယ်ချင်း- ယူမီရ်(ကျား) တစ်ယောက်ပါခင်ဗျာ ။ မူရင်းစာရေးဆရာ ထည့်ထားပါခင်ဗျာ)

"အဲဒါကြီးက ဘာကြီးလဲ။" ယာဂိုက သူ့ရှေ့ရှိ ဧရာမတိုက်တန်ကြီးကို အံ့ဩသံသယဖြစ်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဆံပင်အမည်းရောင်၊ နားရွက်အထိပြဲလန်နေသော သွားများ၊ ချွန်မြသောနားရွက်များနှင့် တောင့်တင်းသော ကြွက်သားများရှိသည့် အရပ်မောင်းကောင်းသော တိုက်တန်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့၊ ထိုတိုက်တန်ကြီးသည် အခြားတိုက်တန်များကို သတ်ဖြတ်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တိုက်တန်များ၏ခေါင်းများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရိုက်ခွဲပစ်နေသည်။ တစ်ဆယ့်ငါးမီတာအထက်ရှိသော တိုက်တန်ကြီးများသည်ပင် ၎င်း၏ရှေ့တွင် အားနည်းသူများလိုဖြစ်နေပြီး၊ ဆယ်မီတာအောက် တိုက်တန်များဆိုလျှင် ခြေတစ်ချက်ကန်လိုက်ရုံဖြင့် သေပွဲဝင်သွားကြသည်။

"ဒီတိုက်တန်က... မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါက... ငါ့လိုပဲ လူတစ်ယောက်များလား။" ထိုတိုက်တန်ကြီးအပေါ် လွန်စွာရင်းနှီးနေသည့် ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက်ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ယာဂိုက တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒီတိုက်တန်၊ ပိုမှန်အောင်ပြောရရင် ဒါဟာ သူ့လိုပဲ တိုက်တန်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမည်။

ဗိုင်း! ချွန်မြသောနားရွက်နှင့်တိုက်တန်ကြီးက သာမန်တိုက်တန်တစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ထိုးခွဲလိုက်ရာ၊ ထိုခေါင်းကြီးမှာ လွင့်စင်လာပြီး ယာဂိုရှိရာဆီသို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ ယာဂိုက အလျင်အမြန်ပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထိုတိုက်တန်အကြောင်းကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး၊ ယာဂိုက သူ့အဖော်များအတွက် ပို၍စိုးရိမ်နေမိသည်။

သူတို့သည် ရိက္ခာဖြည့်တင်းရေးစခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်သွားကြသည်။

ရိက္ခာဖြည့်တင်းရေးစခန်းတွင် သင်တန်းသားများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဂျင်း၊ မတ်ခ်၊ ဆာရှာ၊ ရိုင်နာ၊ ဘာတော့တ်... နောက်ဆုံးတွင်တော့ ယာဂိုသည် သူမျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့သော ပုံရိပ်လေးကို ထောင့်တစ်နေရာတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ အန်နီ ဘေးကင်းကြောင်း မြင်လိုက်ရမှသာ၊ ပူပန်နေခဲ့ရသော ယာဂို၏ စိတ်အစုံသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အေးချမ်းသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏အာရုံမှာ အပြင်ဘက်ရှိ တိုက်တန်များကို သတ်ဖြတ်နေသော ချွန်မြသောနားရွက်နှင့်တိုက်တန်ထံသို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိနေသည်။ ကိုနီက ထိုတိုက်တန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ "အဲဒါ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်ပဲ၊ တခြားတိုက်တန်တွေကို သတ်နေတဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်။ သူ့ကိုသုံးပြီး တခြားတိုက်တန်တွေရဲ့အာရုံကို လွှဲထားလို့ရတယ်။ ပြီးရင် ရိက္ခာဖြည့်ပြီး ဆုတ်ခွာကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူအများစုမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသော်လည်း၊ ရိုင်နာနှင့် ဘာတော့တ်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေသည်။ သို့သော် မည်သူကမျှ သတိမထားမိကြပေ။

ယာဂိုသည် အာမင်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး အမှတ် (၃၄) တပ်စုမှ အခြားသူများ ဘယ်မှာလဲဟု မေးလိုက်သည်။ လူအုပ်ထဲတွင် အာမင်နှင့် မီနာတို့ကိုသာ ယာဂို တွေ့ရသည်။ သောမတ်စ်နှင့် ယူမီရ်တို့ အသက်စွန့်သွားရသည်ကို သူသိသော်လည်း၊ အဲရင်နှင့် မက်ဒီတို့ကော ဘယ်ရောက်နေသနည်း။

အာမင်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ပြင်းထန်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလေသည်။

ရှေ့တန်းမှ တိုက်တန်များကို ရှင်းလင်းရန် တာဝန်ပေးခံရသော အမှတ် (၃၄) သင်တန်းသားတပ်စုသည် သောမတ်စ်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်တစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ထို ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်အပါအဝင် တိုက်တန်သုံးကောင်၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးအရှည်ကြီးနှင့် တိုက်တန်တစ်ကောင်က အာမင်ကို မတော်တဆ ဖမ်းဆွဲမိသွားခဲ့သည်။ ထိုအရေးကြီးသောအချိန်တွင်၊ အဲရင်က အာမင်ကိုကယ်တင်ရန် သူ၏အသက်ကို စွန့်စားခဲ့ပြီး တိုက်တန်၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ မက်ဒီသည်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်၏ တစ်ကိုက်တည်း မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဆုတ်ခွာမှုကို ကာကွယ်ပေးနေစဉ်တွင် တိုက်တန်က ဖမ်းဆွဲလိုက်ရာ သံမဏိဝါယာကြိုးနှင့်ငြိပြီး သောမတ်စ်မှာ လက်နှင့်ခြေထောက်များတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယူမီရ်က ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော သောမတ်စ်ကိုခေါ်ကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ အာမင်နှင့် မီနာတို့လည်း ဆုတ်ခွာရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ၊ ရှုပ်ထွေးပွက်လောရိုက်မှုများကြားတွင် လူစုကွဲသွားခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ အာမင်သည် အမိုးပေါ်တွင် တိုက်တန်များ၏ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ခြင်းကို ခံထားရသော သောမတ်စ်နှင့် ယူမီရ်တို့၏ အသားစများပြတ်ထွက်နေသော ရုပ်အလောင်းများကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့ ထွက်မပြေးနိုင်ခဲ့ကြပေ။

"ငါတကယ် တောင်းပန်ပါတယ်။ အားလုံးက ငါ့ကြောင့်ပါ။ ငါအရမ်း သူရဲဘောကြောင်ခဲ့တယ်!" အာမင်က မျက်ရည်များပေါက်ပေါက်ကျကာ ပြောလေသည်။ ယာဂိုမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားပြီး၊ လက်တွေ့မဆန်သော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ သုံးနှစ်တာ ရဲဘော်ရဲဘက်များဖြစ်ကြသော၊ နှိမ့်ချတတ်သည့် သောမတ်စ်၊ ဟင်းချက်ကောင်းသော ယူမီရ်၊ အမြဲတမ်းတိတ်ဆိတ်နေတတ်သော်လည်း ကြင်နာတတ်သည့် မက်ဒီနှင့်၊ စိတ်အားထက်သန်သော အဲရင်... ဒီလိုကိစ္စတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်သွားရတာလဲ...?

ယာဂိုက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အာမင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ "အာမင်၊ အားတင်းထားစမ်းပါ။ အဲရင်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အသက်စွန့်ရမှုတွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့။ မင်းက ဒီမှာ အတော်ဆုံးပဲလေ၊ ဒါကြောင့် လူတိုင်းအတွက် အဖြေတစ်ခုကို စဉ်းစားပေးပါ။" အောက်ထပ်တွင် သုံးမီတာ သို့မဟုတ် လေးမီတာအမြင့်ရှိသော တိုက်တန်အချို့ ရှိနေသေးကြောင်းကိုလည်း ယာဂို သိထားသည်။

အာမင်ကို နှစ်သိမ့်ပြီးနောက်၊ ယာဂိုသည် သူတမ်းတနေခဲ့သော ပုံရိပ်လေးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"အန်နီ၊ နင်အဆင်ပြေရဲ့လား။" အန်နီ၏ အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်ဖျော့တော့နေသော မျက်နှာကိုကြည့်ကာ ယာဂို တစ်ခုခုပြောချင်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုတစ်ခွန်းကိုသာ သူ ပြောထွက်ခဲ့သည်။

အန်နီက ယာဂိုကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "အင်း... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဟုပြောသည်။ သို့သော် သူမ၏မျက်နှာတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ပူပန်နေကြောင်း သိသာစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနှင့် အန်နီ့ကိုမြင်ရသောအခါ ယာဂို စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့မှန်း သူ မသိသော်လည်း၊ မည်သို့သောစိတ်ကူးဖြင့်မှန်းမသိဘဲ အန်နီ့ကို ရုတ်တရက် ဖက်လိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် အဖက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အန်နီလည်း အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိလိုက်ရပြီးနောက် ယာဂိုကို အမြန်တွန်းဖယ်လိုက်ရာ၊ မူလက ဖြူရော်နေသော သူမ၏ပါးပြင်ထက်တွင် ရဲတက်လာသော အသွေးအရောင်လေးတစ်ခု သဲ့သဲ့ပေါ်လာလေသည်။

ယာဂိုလည်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူတွေ အများကြီးရှိနေတာကို၊ သူ ဘာလို့များ ရုတ်တရက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုက်မိပါလိမ့်။ သူ၏ရှက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက်၊ ယာဂိုသည် နည်းဗျူဟာများကို လေ့လာနေသော အာမင်အနီးသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

အာမင်က တကယ်ကို ထူးချွန်ထက်မြက်သည်ဟု ဆိုရမည်။ သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ ဓာတ်လှေကားပေါ်တွင် သူတို့ရှာတွေ့ထားသော ပြောင်းချောသေနတ်များကို တပ်ဆင်ကာ တိုက်တန်များ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန်နှင့်၊ ထို့နောက် အမိုးတန်းများပေါ်တွင် ကင်းပုန်းဝပ်နေသော စစ်သားများက အသေအလဲတိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်သော အစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ အစီအစဉ်ဆွဲသူ အာမင်ကမူ ယုံကြည်မှု များစွာကင်းမဲ့နေသည်။ သို့သော်လည်း အခြားသူများ၏ ယုံကြည်ပေးမှုက အာမင်ကို နွေးထွေးမှုတစ်ခု ခံစားရစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ လူတိုင်းက အာမင်၏ အစီအစဉ်ကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ပြောင်းချောသေနတ်များကို သေနတ်ပစ်ကျွမ်းကျင်သော မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့နှင့် သင်တန်းသားများကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ ဘာတော့တ်ဆိုလျှင် သူ့တစ်ယောက်တည်းအတွက် ပြောင်းချောသေနတ် သုံးလက်ကိုပင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

တိုက်တန်များကို သတ်ဖြတ်ရမည့်တာဝန်ယူထားသော အဖွဲ့တွင် ယာဂို၊ မိကာဆာ၊ အန်နီ၊ ရိုင်နာ၊ ဂျင်း၊ မတ်ခ်၊ ဆာရှာနှင့် ကိုနီတို့ ပါဝင်ကြသည်။

ယာဂိုက အမိုးတန်းပေါ်တွင် ဝပ်နေပြီး၊ မှိန်ပျပျ မီးရှူးတိုင်အလင်းရောင်မှတစ်ဆင့် တိုက်တန်များကို မြင်နေရသည်။

ဓာတ်လှေကားက တကျွိကျွိမြည်လျက် အောက်သို့ဆင်းသွားရာ တိုက်တန်၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေ! မပြာနဲ့!" မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်က ပြောင်းချောသေနတ်ကို ကိုင်မြှောက်ထားရင်း ထိတ်လန့်စပြုလာသော သင်တန်းသားကို စိတ်အေးစေရန် သတိပေးလိုက်သည်။

ဘာတော့တ်က မျက်လုံးတစ်ဖက်မှိတ်ကာ တိုက်တန်၏မျက်လုံးကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ဤပြောင်းချောသေနတ်မျိုးသည် သူ၏ဇာတိမြေတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူကိုင်တွယ်ရသည်မှာ လွယ်ကူနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

တိုက်တန်ကြီးသည် ဓာတ်လှေကားနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ အသက်ရှူငွေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသော အပုပ်နံ့ကို စစ်သားများ ရနေကြပြီဖြစ်သည်။

"ပစ်!!" အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ၊ ပြောင်းချောသေနတ် ဆယ်လက်ကျော်မှ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း! သေနတ်ပြောင်းဝမှ မီးပွင့်များထွက်ပေါ်လာပြီး ယမ်းနံ့များက လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တိုက်တန်၏ မျက်လုံးများကို အဓိကထားပြီး ပစ်ခတ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာတော့တ်သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး သူပစ်လိုက်သော ကျည်တိုင်းက တိုက်တန်၏ မျက်လုံးများကို ထိမှန်သွားသည်။

"ဂါး!! ဝုန်း!!" တိုက်တန်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံသည် ယာဂိုနှင့် သူ၏အဖွဲ့ လှုပ်ရှားရန် အချက်ပြလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

လူအနည်းငယ်သည် အမိုးတန်းများပေါ်မှ တစ်ပြိုင်နက်နီးပါး ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။ ယာဂို၏ အမွှာဓားသွားများက အေးစက်စွာ တောက်ပသွားပြီး၊ သူ၏ရှေ့မှ တိုက်တန်ကြီးသည် လည်ကုပ်နောက်ဘက်မှ သွေးများပန်းထွက်လျက် လဲကျသွားလေသည်။

အခြားတိုက်တန်များသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး လဲကျသွားကြသော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဆာရှာသည် သူမရှေ့ရှိ တိုက်တန်ကို တုန်ရီနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ တိုက်တန်၏ လည်ကုပ်နောက်ဘက်တွင် ဓားတစ်ချောင်း စိုက်ဝင်နေသည်။ ဆာရှာ ခြေချော်သွားပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ ဓားလွတ်ကျသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

ဒဏ်ရာရသွားသော ထိုတိုက်တန်ကြီးသည် ဒေါသတကြီး ရူးသွပ်သွားလေသည်။ ဆာရှာမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ထိုင်နေမိသည်။ "ဆာရှာ!" လူတိုင်းက အော်ဟစ်လိုက်ကြသော်လည်း၊ တိုက်တန်ကြီးက ဆာရှာ့အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ယာဂိုက တိုက်တန်ဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားခဲ့သော်လည်း၊ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ထက် ပိုမြန်နေခဲ့သည်။

မိကာဆာက သူမ၏ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ တိုက်တန်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

"မိကာဆာ!!!" သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသော ဆာရှာသည် သူမကိုကယ်တင်ခဲ့သော မိကာဆာကို ငိုယိုလျက် ဖက်ထားလိုက်သည်။

တိုက်တန်ကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းက အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ၊ ဓာတ်ငွေ့များကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းကြတော့သည်။

"ဟူး" ယာဂိုက သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဓာတ်ငွေ့များ ဖြည့်တင်းပြီးနောက် လူတိုင်း ဆုတ်ခွာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်သည် အပြင်ဘက်က အကောင်ကြီးကို သွားရောက်စစ်ဆေးရမည့် အချိန်ပင်။

ယာဂို ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ဓာတ်ငွေ့ဖြည့်ပြီးနောက် ရိက္ခာဖြည့်တင်းရေးစခန်း၏အထက်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားပြီး၊ အခြားသာမန်တိုက်တန်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သော ချွန်မြသောနားရွက်နှင့်တိုက်တန်ကြီးဆီသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်ထားလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ခွန်အားများက သိသိသာသာ လျော့ကျလာပြီး ပြန်လည်သက်သာလာသည့် အမြန်နှုန်းကလည်း အလွန်အမင်း နှေးကွေးနေပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည့် လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း ယာဂိုသိသည်။ ယာဂိုက သူ့ဓားရိုးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ ဤတိုက်တန်သည် အခြားတိုက်တန်များကို သတ်ဖြတ်နေသောကြောင့် သူသည် လူသားများ၏ရန်သူ မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် မဟာမိတ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဤအင်အားသည် ကြိုးပမ်းရယူရန် တန်ဖိုးရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ သင်တန်းသားများနှင့် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ဓာတ်ငွေ့များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးသွားကြပြီဖြစ်ရာ ဆုတ်ခွာရန်အတွက် ရိက္ခာဖြည့်တင်းရေးစခန်းမှ ထွက်ခွာရန် အလောတကြီး ပြင်ဆင်နေကြသည်။

အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ချွန်မြသောနားရွက်နှင့်တိုက်တန်ကြီးကို ကြည့်ရင်း၊ ယာဂိုက သူ့ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ကို ကယ်တင်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ။ ထိုတိုက်တန်၏ လည်ကုပ်နောက်တွင် ဘယ်သူများ ရှိနေမလဲ။

ယာဂို လှုပ်ရှားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်၊ မိကာဆာက သူ့ဘေး၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် ယာဂိုက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုသော သူ၏စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"မိကာဆာ? နင်ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဆုတ်ခွာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ယာဂိုက မေးလိုက်သည်။

မိကာဆာက ချွန်မြသောနားရွက်နှင့်တိုက်တန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "ဒီတိုက်တန်ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကိုသာ ငါတို့သိသွားမယ်ဆိုရင်၊ ဒီရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ငါတို့ ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မယ်။" သေချာသည်ကတော့၊ မိကာဆာ အသံထွက်မပြောဖြစ်ခဲ့သော အချို့အရာများ ရှိနေသေးသည်။ သူမသည် ဤတိုက်တန်နှင့်ပတ်သက်ပြီး အလွန်ရင်းနှီးနေသော ခံစားချက်တစ်ခု ရနေသည်။ ထိုရင်းနှီးမှုက သူမကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ သူမ အဲဒါကို အတည်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။

ယာဂိုက တိုက်တန်အကောင်ရေများစွာ၏ ဖိနှိပ်ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရသော ချွန်မြသောနားရွက်နှင့်တိုက်တန်ကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ သူ့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။"