အခန်း (၄၆) - ကမောက်ကမအခြေအနေ

ယာဂိုသည် သူ၏ရှေ့ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း၊ သူ၏ ဓားလက်ကိုင်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ထို ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်သည် စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး လေထဲသို့ မီတာဆယ်ကျော်ခန့် ခုန်တက်ကာ ယာဂိုရှိရာသို့ ခုန်အုပ်လာလေသည်။

ဝှစ်! ယာဂိုသည် သူ၏ နေရာစုံသုံး ရွှေ့လျားကိရိယာကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊ သံမဏိကြိုးများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဝုန်း! ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်သည် ယာဂို ခုနလေးတင် ရပ်နေခဲ့သည့် အမိုးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျလာပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ယာဂိုက မိမိကိုယ်ကို ဟန်ချက်ထိန်းလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များက စူးရှနေသည်။ သူသည် ခလုတ်ကိုဆွဲကာ အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ ချိတ်ကြိုးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် ယာဂိုက ၎င်းဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမွှာဓားများကို မြှောက်လိုက်ပြီး လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်၏ လက်မောင်းတစ်ဝက် ပြတ်ထွက်သွားလေသည်။ ဤသည်က ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက ကျန်နေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယာဂိုရပ်နေသည့် အမိုးဆီသို့ ရမ်းခါပစ်လိုက်သည်။

ယာဂိုသည် ရှောင်တိမ်းရန် အမြန်ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ တိုက်တန်၏ လက်မောင်းက ပြန်လည်ကုစားနေဆဲအချိန်တွင်၊ သူသည် ၎င်း၏ ဂုတ်ပိုးဆီသို့ ထက်မြက်သော ချိတ်ကြိုးကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်မြန်ဆန်လွန်းနေသည်။ ၎င်းသည် ဧရာမပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ယာဂိုကို ကိုက်ရန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ယခုတော့ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။ ယာဂိုသည် စိတ်ကို ဒုံးဒုံးချလိုက်ပြီး ကျောဘက်ရှိ ဓာတ်ငွေ့ပိုက်များကို ဖွင့်ကာ လေထဲတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လည်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ ခြေထောက်ရှိ ဓားသွားများသည် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလည်ပတ်နေပြီး သေစေနိုင်လောက်သော အလင်းတန်းလှိုင်းနှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ရွှမ်း! သွေးများ ပန်းထွက်သွားပြီး၊ အလွန်ပူလောင်သော တိုက်တန်သွေးများက ယာဂို၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စင်လာသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရသွားသော မျက်လုံးများကို ၎င်း၏ ကျန်ရှိနေသေးသော လက်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ယာဂိုက ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်၏ အနောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ၊ သူ၏ ဓားသွားများက အတော်လေး ပွန်းပဲ့နေပြီဖြစ်သည်။ ဓားထက်မြက်မှုကို ဦးစားပေးရခြင်း၏ တန်ဖိုးမှာ ဓားသွားများ အလွန်ပါးလွှာနေခြင်းဖြစ်ပြီး တုံးလွယ်၊ ကျိုးလွယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယာဂိုက တုံးသွားသော ဓားများကို ဖြုတ်ချလိုက်ပြီး ဓားအိမ်ထဲမှ အသစ်နှစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်၏ ဂုတ်ပိုးကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်ကြီး ယိမ်းထိုးကာ လဲကျသွားသော်လည်း၊ ယာဂို၏ မျက်နှာအမူအရာကတော့ လေးနက်တည်ကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် တိုက်တန်များ ပိုမိုများပြားစွာ စုရုံးလာနေသည်ဖြစ်ရာ အခြေအနေက လုံးဝပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ ရှေ့တန်းဧရိယာတစ်ခုလုံးနီးပါးတွင် တိုက်တန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့များမှာ အလွန်ခက်ခဲကျပ်တည်းသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပုံပေါ်ပြီး ကျန်သင်တန်းသားများလည်း အန္တရာယ်ရှိနိုင်ခြေရှိသည်။

သူ လီဆာ့အနားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်ကြီးကို သူမရှေ့ရှိ သင်တန်းသားလေးက သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်လောက်အောင် မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"အချိန်မရှိတော့ဘူး မစ်(စ်)လီဆာ၊ ခွင့်လွှတ်ပါ!"

လီဆာ တုံ့ပြန်ရန်မစောင့်တော့ဘဲ ယာဂိုက သူမကို ခါးမှနေ၍ ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် ရှည်လျားသော ဂါဝန်မျိုး ဝတ်ဆင်မထားပေ၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူမကို သယ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လီဆာ့ကို ပွေ့ချီပြီးနောက်၊ ယာဂို တစ်ချက်လေးမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ သူသည် နေရာစုံသုံး ရွှေ့လျားကိရိယာကို ချက်ချင်းအသက်သွင်းလိုက်ပြီး ရိုစ်တံတိုင်း၏ အတွင်းဘက်ဂိတ်တံခါးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုအတွင်းဘက်ဂိတ်သည် ထရိုစ့်ခရိုင်မှ ရိုစ်တံတိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ဖြတ်သန်းရာလမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အမြောက်များဖြင့် အခိုင်အမာ တပ်ဆင်ထားပြီး နောက်တန်းတပ်ဖွဲ့များက အဓိကထား ကာကွယ်ပေးထားသည်။

ယာဂိုသည် တိုက်တန်တစ်ကောင်ကို ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ့ထံတွင် သွေးနံ့များ စွဲကပ်နေသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။ ညှီစော်နံသော အနံ့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လီဆာသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို မလေ့လာဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူ့တွင် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်အနက်ရောင်၊ ကြယ်လေးများသဖွယ် မျက်လုံးများရှိပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တိုက်တန်သွေးများ ပေကျံနေသော်လည်း ထိုသွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ အငွေ့ပျံသွားနေသည်။

သူက ရုပ်ရည်ချောမောသော လူငယ်လေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် လီဆာသည် အလွန် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသူဖြစ်ရာ ပြဇာတ်များထဲမှ ဇာတ်လမ်းများကို အလေးအနက်ထားမည်မဟုတ်ပေ။ သူရဲကောင်းက အလှမယ်လေးကို ကယ်တင်ပြီး သူမက ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် သူမကိုယ်သူမ ပေးအပ်လိုက်သည်ဆိုသော အကြံအစည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းနေပြီး နောက်ထပ်အကြောင်းအရင်းမှာ သူမက...

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လီဆာသည် ဤသင်တန်းသားလူငယ်လေးကို အလွန်ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးရပါက သူမ သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်မည်ဖြစ်သည်။ မြို့စားကြီး ဝေါလ်ဒ်၏ တစ်ဦးတည်းသောသမီးဖြစ်သည့် လီဆာတွင် ထိုမျှလောက် ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။ ယာဂိုက စစ်ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ချင်သည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ဝေါလ်ဒ်မိသားစု၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လုံလောက်ပေသည်။ သို့ရာတွင် သူ၏ ကြီးမားလှသော ခွန်အားကို ကြည့်ရသလောက်၊ သူက ဤကဲ့သို့သော အရာများကို လိုအပ်ပုံမရချေ။

လီဆာ့ကို သယ်ဆောင်လာရင်း ယာဂိုသည် ရိုစ်တံတိုင်း၏ အတွင်းဘက်ဂိတ်ကို မကြာမီ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပုံရသည်။ ဤအချိန်၌ အချိန်များစွာ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ အရပ်သားများ အားလုံးနီးပါး ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီးဖြစ်သင့်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ဂိတ်တံခါးဝ၌ လူတစ်ထောင်ထက်မနည်း စုရုံးနေကြသည်။

ထို့ပြင် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကွင်းပြင်ထဲတွင် လက်ရှိ၌ အငွေ့ပျံနေသော တိုက်တန်အလောင်းတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

ယာဂိုက လူအုပ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရပ်သားများသည် သူက စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ အသိစိတ်ဖြင့် နေရာဖယ်ပေးကြပြီး သူက လီဆာ့ကို ချထားပေးလိုက်သည်။

လီဆာက ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ "ကျွန်မကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ယာဂိုက ကိစ္စမရှိကြောင်း လက်ကာပြလိုက်သော်လည်း၊ ရှေ့တွင် အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပုံရသည်။ ယာဂိုသည် လူအုပ်ကို တိုးထွက်သွားရာ အနီရောင်လည်စည်း ပတ်ထားသော သင်တန်းသားတစ်ဦးက ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကုန်သည်တစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့်ထောက်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မိကာဆာလား?"

ယာဂို အံ့ဩသွားသည်။ ကုန်သည်အား ဓားဖြင့်ချိန်ရွယ်ထားသူမှာ တကယ်ပင် မိကာဆာ ဖြစ်နေသည်။ မိကာဆာ၏ ဘေးတွင် ရန်လိုသောအကြည့်များဖြင့် တောင့်တင်းသော လူသန်ကြီးအချို့ ရှိနေပြီး၊ ချွေးသံတရွဲရွဲဖြစ်နေသော မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးက ဝင်ရောက်ညှိနှိုင်းပေးရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒီမို ရိဗ်စ်မှာ အခက်တွေ့နေရသည်။ ထရိုစ့်ခရိုင် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ယခင်က မည်သည့် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်က သူ့ကို မလေးမစား လုပ်ဖူးခဲ့သနည်း။ ယခုတော့ သူ၏ ကုန်စည်များကို ဂိတ်တံခါးမှ ဦးစွာ ဖြတ်သန်းခွင့်ရလိုရုံလေးဖြင့် ဤသင်တန်းသားက သူ့အား ဓားဖြင့် ချိန်ရွယ်ထားရက်လေသည်!

အကယ်၍ သူမက ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်တစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင်၊ ဒီမိုသည် ဤသင်တန်းသား လူငယ်လေးကို ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု အမှန်တကယ် ပေးချင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

သူတို့ အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေချိန်တွင်ပင်၊ ဒီမိုသည် အလျှော့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤဒေါသကြီးသော သင်တန်းသားက အမှန်တကယ် ခုတ်ချလိုက်မည်ကို သူကြောက်ရွံ့မိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အခြေအနေကို နားလည်သွားသော ယာဂိုက လီဆာနှင့်အတူ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ ရိဗ်စ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အခြေအနေကို ပိုခက်ခဲအောင် မလုပ်ပါနဲ့။ အရပ်သားတွေကို အရင်ဖြတ်သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ။ ရှင် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ဝေါလ်ဒ်မိသားစုက လျော်ကြေးပေးပါလိမ့်မယ်။"

ဒီမို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကုန်သည်ကြီးများအသင်း ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးအနေဖြင့် သူက မြို့စားကြီး ဝေါလ်ဒ်၏ သမီးကို သဘာဝကျကျပင် မှတ်မိပေသည်။ သူမက သူ့ကို ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးချင်နေသည်ဖြစ်ရာ ဒီမိုအနေဖြင့် မည်သို့မျှ ကန့်ကွက်စရာအကြောင်း မရှိတော့ပေ။

"မစ်(စ်)လီဆာရဲ့ စီစဉ်မှုအတိုင်း ကျွန်တော် လိုက်နာပါ့မယ်။" ချက်ချင်းပင် ဒီမိုက လှည်းများကို ဘေးသို့ဖယ်ထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယာဂိုက နောက်တန်းတပ်ဖွဲ့၏ ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦးကို ရှာတွေ့သွားပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ မြို့စားကြီး ဝေါလ်ဒ်၏သမီးဖြစ်ကြောင်း ကြားသည်နှင့် ဗိုလ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် အလေးအနက်ထားလိုက်ပြီး လီဆာ့ကို ရိုစ်တံတိုင်းအတွင်းသို့ လုံခြုံစွာ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အထက်တန်းအဆင့် စစ်သည်အချို့ကို စေလွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။

ထို့နောက် ယာဂိုက မိကာဆာ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီး သူမ ဘာကြောင့် ဒီရောက်နေရသလဲဟု မေးလိုက်သည်။ မိကာဆာက သူမကို နောက်တန်းတပ်ဖွဲ့သို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန်ချထားကြောင်း ပြောကာ ခေါင်းခါပြသည်။

မိကာဆာ၏ဘေးရှိ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ယာဂိုသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်တန်တစ်ကောင် အပါအဝင် တိုက်တန်ခြောက်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရပြီး ယာဂိုအား နောက်တန်းတပ်ဖွဲ့သို့ ပူးပေါင်းရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ယာဂိုက ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "ဆောရီးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်က ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ အခု ကျွန်တော့်အဖွဲ့ဝင်တွေကို သွားရှာဖို့ လိုသေးတယ်။"

နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဘာမှဆက်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ ယာဂိုက မိကာဆာ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အမှတ် (၃၄) တပ်စုနှင့် ပြန်လည်ပူးပေါင်းရန် ရှေ့တန်းသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အန်နီ၏ အခြေအနေကို အလွန်စိတ်ပူနေမိသည်။

မိကာဆာတွင် တာဝန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူမ၏ နေရာမှ အလွယ်တကူ မထွက်ခွာနိုင်ပေ။ အရပ်သားများအားလုံး ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီးမှသာ သူမ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယာဂို ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် မိကာဆာက သူ့ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "ယာဂို... ကျေးဇူးပြုပြီး နင် အဲရင်ကို တွေ့ရင် သေချာလေး ဂရုစိုက်ပေးပါနော်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယာဂို ပြုံးလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မိကာဆာက အဲရင်အတွက် စိတ်ပူနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သောမတ်စ်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ပြဿနာသိပ်မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား။ "စိတ်ချပါ မိကာဆာ၊ ငါ့ကိုသာ အားကိုးလိုက်ပါ။"

သို့သော် ယာဂို ထွက်သွားရန် ဟန်ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အခြားအသံတစ်ခုက သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ အင်း... ကျွန်မ ရှင့်နာမည်ကို မသိရသေးဘူးလေ?" ယာဂိုက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လီဆာမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည်၊ သူမက ဤသင်တန်းသား၏ နာမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မသိပေ။

"ယာဂို၊ ယာဂို နော်မန် ပါ။ မစ်(စ်)လီဆာ.. ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယာဂိုက မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး အမိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

"ယာဂို နော်မန်? ကျွန်မ မှတ်ထားပါ့မယ်။ ဝေါလ်ဒ်မိသားစုက ကျေးဇူးကို အမြဲတမ်း ပြန်ဆပ်တတ်ပါတယ်။ ကျွန်မ နာမည်က လီဆာ ဝေါလ်ဒ် ပါ။ ရှင် အခက်အခဲတစ်ခုခုရှိလာရင် မြို့တော်ကိုသာ လာပြီး ကျွန်မကို ရှာလိုက်ပါ!" လီဆာက ထွက်ခွာသွားသော ယာဂို၏ ကျောပြင်ဆီသို့ လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။