အခန်း (၃၈) - ပစ်ခ်ဆစ်

မနက်ခင်းစောစောအချိန်တွင်၊ ဘွဲ့ရတော့မည့် အမှတ် (၁၀၄) လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့မှ သင်တန်းသား (၂၁၈) ဦးတို့သည် နည်းပြ၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သပ်ရပ်စွာ တန်းစီရပ်နေကြသည်။ နည်းပြ ကိတ်သ် ၏ အသံက သုံးနှစ်ကြာပြီးသည်အထိ အရင်ကလိုပင် အားပါပြီး ဟိန်းထွက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"သေချာနားထောင်စမ်း၊ ဝက်မိုက်တွေ! ဒီနေ့ ထရိုစ့်ခရိုင်မှာလုပ်မယ့် ပုံစံတူတိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်မှုက အရမ်းကို အရေးကြီးတယ်။ မင်းတို့ထဲက တချို့ စစ်ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ဝင်ချင်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီတော့ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစအကုန်ထုတ်ပြကြ! မင်းတို့နဲ့ အစစ်အမှန်စစ်သားတွေကြားက ကွာဟချက်ကို သေချာကြည့်ထား။ မနက်ဖြန်မှာ တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့ တပ်မှူးချုပ်ဖြစ်တဲ့ တပ်မှူး ပစ်ခ်ဆစ်လည်း လာရောက်ကြည့်ရှုလိမ့်မယ်။ သင်တန်းသားတို့၊ အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသကြ! မင်းတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေကို ပေးဆပ်လိုက်ကြ!"

"နှလုံးသားတွေကို ပေးဆပ်ပါမယ်!"

အားလုံးက သူတို့ရဲ့ လက်သီးများကို ရင်ဘတ်ပေါ်ဖိတင်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြသည်။

ရှင်းလင်းပွဲအပြီးတွင်၊ သင်တန်းသားများသည် ချက်ချင်းလူစုခွဲကာ ပြင်ဆင်ရန်အတွက် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နေရာများသို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။ ဤထရိုစ့်ခရိုင် ပုံစံတူတိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်မှုအတွက် လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့နှင့် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့တို့ ပူးပေါင်းလေ့ကျင့်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ပုံစံတူတိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်မှုဆိုသည်မှာ ထရိုစ့်ခရိုင်ကို တိုက်တန်များ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပါက တုံ့ပြန်လုပ်ဆောင်ရမည့် စစ်ဆင်ရေးတိုက်ကွက်များကို သရုပ်ပြလေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယင်းတွင် အရပ်သားများအား နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးခြင်း၊ ရှေ့တန်းတပ်စု၊ ရိက္ခာထောက်ပံ့ရေးတပ်စု၊ ထောက်ပို့တပ်စု၊ ဆက်သွယ်ရေးတပ်စု စသည်ဖြင့် ပါဝင်သည်။ လုပ်ငန်းတာဝန်ခွဲဝေမှုက ရှင်းလင်းသော်လည်း၊ ဤလေ့ကျင့်မှုဆိုသည့်အရာက တကယ့်လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် မည်မျှထိရောက်မည်ကိုတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ် တပ်စုခွဲဝေမှုများကလည်း ကျပန်းပင်ဖြစ်သည်။ ယာဂို၊ သောမတ်စ် နှင့် ဘာတော့တ်တို့သည် တပ်စု (၂၇) တွင် တာဝန်ကျသည်။ တပ်စုဟုခေါ်သော်လည်း "အဖွဲ့" ဟုခေါ်လျှင် ပို၍သင့်လျော်မည်ထင်သည်။ တပ်စု (၂၇) သည် ရှေ့တန်းတပ်စုဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ တိုက်တန်ပုံစံတူ အရုပ်များကို ရှင်းလင်းရာတွင် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့တန်းတပ်စုကို ကူညီပေးရမည့်တာဝန်ဖြစ်သည်။

ပြင်ဆင်မှုများပြီးစီးသွားသောအခါ၊ အားလုံးက မိမိတို့၏ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာလာကြသည်။ ထရိုစ့်ခရိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်၊ သောမတ်စ်က အိမ်ကိုခဏလောက်ပြန်ချင်ကြောင်း ပြောလာသည်။ သူတို့က သိပ်ပြီး အလျင်လိုမနေသောကြောင့် သူ့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် မာကို ကလည်း အိမ်ပြန်မည်ဖြစ်ရာ မထွက်ခွာမီ မာကိုက ဂျင်း ကို အတူလိုက်ချင်သလားဟု မေးလိုက်သည်။

"ဂျင်း၊ မင်းအမေက မင်းကို အရမ်းလွမ်းနေမှာ သေချာတယ်။ ငါတို့ အတူတူ ပြန်ကြရအောင်။"

ဂျင်းက သူ၏ ဂရုစိုက်တတ်သော အမေအကြောင်း တွေးမိသွားသော်လည်း၊ အားလုံးရှေ့တွင် ရှက်စရာဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ဟန်ဖြင့် မာကို့ကို ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ထရိုစ့်ခရိုင်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း၊ တောသူတောင်သားလေးများဖြစ်ကြသော ဆာရှာနှင့် ကိုနီ တို့မှာ မျက်စိသူငယ်ဖြစ်နေကြသည်။

"ဝိုး၊ မြို့ကြီးမှာက စိတ်ဝင်စားစရာတွေ အများကြီးပဲ၊ ပြီးတော့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေလည်း အများကြီးပဲနော်!"

"ဒီလောက် စည်ကားတဲ့နေရာမျိုးကို မြင်ဖူးတာ ဒါ ငါ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ!"

ယာဂို ကတော့ ရှီးနားတံတိုင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးပြီး၊ သူဌေးသူကြွယ်တို့၏ နေထိုင်မှုဘဝဆိုသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သိပ်ပြီး အံ့ဩမနေခဲ့ပေ။ ဂျင်းက ထိုငတုံးနှစ်ကောင်ဖြစ်သော ဆာရှာနှင့် ကိုနီတို့ကို ကြည့်ပြီး မလှောင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"မင်းတို့ မြို့စောင့်တပ်သားတွေ ဖြစ်သွားရင် ကြိုက်သလောက်ကြည့်လို့ရပါတယ်။ ငါ စစ်ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သွားတဲ့အခါ မင်းတို့ဆီကို လာလည်ပါ့မယ်။"

သို့သော် အနီးတွင်ရပ်နေသော အာမင် က ထိမိသော စကားတစ်ခွန်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဂျင်း၊ မင်း တကယ်ပဲ အိမ်ကိုပြန်မလည်တော့ဘူးလား။ မာကို ပြောသလို မင်းအမေက မင်းကို သေချာပေါက် လွမ်းနေမှာပဲ မဟုတ်လား။"

ဂျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့်၊ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်းပါ! မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဝင်စွက်ဖက်ချင်နေရတာလဲ" ဟု ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

---

အချိန်တွေ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်လာသည်။ ယာဂို၏ တပ်စု (၂၇) သည် မျှော်စင်တစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေကြသည်။ သောမတ်စ်နှင့် ဘာတော့တ်တို့က ယာဂို၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။ ယာဂိုက နေမင်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အချိန်တန်ပြီဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှုနှစ်ခုဖြင့် ယာဂိုက ဓားအိမ်ထဲမှ ဓားနှစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခြေသလုံးရှိ လည်ပတ်နေသော ကိရိယာများထဲသို့ တပ်ဆင်လိုက်သည်။ သောမတ်စ်နှင့် ဘာတော့တ်တို့ကလည်း ဤအရာများကို အသားကျနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ဒိုင်း

လေ့ကျင့်ရေးစတင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော အစိမ်းရောင် မီးကျည်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် တိတ်ဆိတ်နေသော ထရိုစ့်ခရိုင်မှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး၊ ရာနှင့်ချီသော သင်တန်းသားများနှင့် မြို့စောင့်တပ်သားများက ဟစ်ကြွေးကာ၊ မြို့တွင်း၌ စိုက်ထူထားသော တိုက်တန်ပုံစံတူ အရုပ်များဆီသို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

အရပ်သားများအား နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးရန် တာဝန်ရှိသော မြို့စောင့်တပ်သားများသည် စနစ်တကျ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန် စတင်လမ်းညွှန်ပေးကြသည်။ အားလုံးက ၎င်းသည် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသဖြင့် မြို့သူမြို့သားများကလည်း အလွန်ပူးပေါင်းပါဝင်ကြသည်။

တပ်စု (၂၇) က ကူညီပေးနေသော မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့တန်းတပ်စုမှ ယာဂိုနှင့် အခြားသူများကို အချက်ပြလိုက်သည်။ ယာဂိုက ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ အကြည့်တို့က စူးရှထက်မြက်နေသည်။

"တပ်စု ၂၇၊ ထွက်မယ်!"

ယာဂိုက ဦးဆောင်ကာ မျှော်စင်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး၊ သောမတ်စ်နှင့် ဘာတော့တ်တို့ကလည်း ချက်ချင်း နောက်မှလိုက်သွားကြသည်။

---

ရိုစ်တံတိုင်း ၏အထက်တွင်၊ နည်းပြ ကိတ်သ် က မှန်ပြောင်းတစ်လုံးကိုကိုင်ကာ လေ့ကျင့်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ဘေးတွင် ပြောင်ချောနေသော ဦးခေါင်း၊ ဖြူဖွေးနေသော မုတ်ဆိတ်မွေး၊ နဖူးပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသော အရေးအကြောင်းများနှင့် နီရဲနေသော ပါးပြင်တို့ရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အမှတ်တံဆိပ်ပါရှိသော ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရင်ဘတ်တွင် တောက်ပသော အနီရောင် ဂုဏ်ထူးဆောင် စလွယ်ကို သိုင်းထားသည်။ သူသည် သောင်းနှင့်ချီသော မြို့စောင့်တပ်သားများကို တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲရပြီး စစ်ရေးအာဏာအပြည့်အဝရှိသော တကယ့် သြဇာတိက္ကမရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် တောင်ပိုင်းဒေသ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ စစ်သေနာပတိချုပ် ပစ်ခ်ဆစ် ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပစ်ခ်ဆစ်မှာ မတ်တပ်ရပ်နေရင်း ယိမ်းထိုးနေသည်။ အနားသို့သာ ကပ်သွားမည်ဆိုလျှင် တပ်မှူးကြီး ပစ်ခ်ဆစ် ဟောက်နေသည့်အသံကို ကြားရရုံသာမက ပြင်းထန်သော အရက်နံ့ကိုပါ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် ကြည့်နေသော နည်းပြ ကိတ်သ် သည် အဝေးမှ တပ်စု (၂၇) ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အလွန်ပင် မှင်တက်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ယာဂိုက ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်နေပြီး လက်ထဲရှိ ဓားနှစ်လက်ကို လွှဲယမ်းနေရုံသာမက ခြေသလုံးတွင် ပတ်ချည်ထားသော ဓားနှစ်လက်ကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ လည်ပတ်အသုံးပြုနေသည်။ လေထဲသို့ ယာဂို ခုန်တက်သွားချိန်တွင်လည်း သူ၏ အမြန်နှုန်းက လျော့ကျမသွားပေ။ သူ၏ လက်ကိုင်ဓားများက တိုက်တန်ပုံစံတူ အရုပ်တစ်ခု၏ လည်ကုပ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ ခြေသလုံးမှ ဓားများကလည်း သူ့အနီးရှိ အခြား တိုက်တန်အရုပ်တစ်ခုကို သပ်ရပ်စွာ ခွဲခြမ်းလိုက်လေသည်။

သောမတ်စ် နှင့် ဘာတော့တ် တို့ကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ကြသည်။ သောမတ်စ်က ပစ်မှတ်များကို ရှာဖွေထောက်လှမ်းရန် အဓိကတာဝန်ယူပြီး၊ ယာဂိုက အဓိက ရှင်းလင်းရေးအင်အားစုအဖြစ် ပါဝင်ကာ၊ ဘာတော့တ်ကတော့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးရင်း နောက်ဆုံးအဆုံးသတ် တိုက်ကွက်များကို လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ အထူးသဖြင့် ဘာတော့တ်သည် နေရာစုံသုံး ရွှေ့လျားကိရိယာ နှင့် ဓားနှစ်လက်အသုံးပြု တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို တစ်ခါတစ်ရံ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေတတ်သည်မှအပ အပိုအလို လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုမျှမရှိဘဲ စံပြအဆင့်မီ တိကျသေချာစွာ အသုံးပြုနိုင်သည်ကို တွေ့ရသည်။

နည်းပြ ကိတ်သ် က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ချိန်တွင် သူ့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

နည်းပြ ကိတ်သ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် မူလက နောက်တန်းကာကွယ်ရေး တာဝန်ယူထားရသော တပ်စု (၂၁) သည် ရုတ်တရက် သူတို့၏ နေရာကိုစွန့်ခွာကာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ နည်းပြ ကိတ်သ် က သူတို့သည် နေရာယူချင်ပြီး တိုက်တန်များကို ပိုသတ်ရန် တက်ကြွစွာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ တကယ့်လက်တွေ့ တိုက်ပွဲတွင်သာဆိုလျှင် နည်းပြ ကိတ်သ်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ သတ္တိမျိုးကို အသိအမှတ်ပြုမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအရာက တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏ လေ့ကျင့်ရေးဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိသော လုပ်ရပ်များက ခံစစ်မျဉ်းကို အလွယ်တကူ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်စေပြီး ပြိုလဲသွားစေနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တပ်မှူးကြီး ပစ်ခ်ဆစ် ဘေးရှိ အမျိုးသမီး မြို့စောင့်တပ်သား မီနီကိုကလည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိသွားပြီး ပစ်ခ်ဆစ်ထံ အမြန် သတင်းပို့လိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီး၊ တပ်စု ၂၁ က သူတို့နေရာကို စွန့်ခွာသွားပါပြီ။ ဟင်? တပ်မှူးကြီး? တပ်မှူးကြီး?"

ပစ်ခ်ဆစ် မှာ မတ်တပ်ရပ်လျက်ပင် အိပ်ပျော်နေလေပြီ။ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် မီနီကိုက သူ၏နားထဲသို့ အော်လိုက်ရတော့သည်။

"တပ်မှူးကြီး!"

ပစ်ခ်ဆစ်က လန့်နိုးလာပြီး၊ သူ၏ ပထမဆုံးစကားမှာ "ညစာစားရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီလား" ဆိုသည့်စကားပင်ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးကြီး၊ ခုနလေးတင် စားထားတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မီနီကို က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲလိုလား"

ပစ်ခ်ဆစ်က ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ပုလင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ ဖွင့်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် မီနီကိုက ဆွဲလုလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီး! ထပ်သောက်လို့ မရတော့ဘူးနော်!"

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ၊ ပစ်ခ်ဆစ်က သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီထဲမှ နောက်ထပ် ဝိုင်ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို မျက်လှည့်ပြသလို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မော့သောက်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မီနီကို၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်သွားသည်။ ဤတပ်မှူးကြီးမှာ အလွန်စကားနားမထောင်ပေ။ သူမ စိတ်ကုန်သွားပြီဖြစ်ရာ ဘာဖြစ်ဖြစ်လွှတ်ထားလိုက်တော့သည်။ မှတ်တမ်းမှတ်ရာများ တာဝန်ယူရသော အမျိုးသား မြို့စောင့်တပ်သား ရိုင်ယန် က သူမကို ချက်ချင်း ဝင်ချော့လေသည်။

"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်။ တပ်မှူးကြီးမှာ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးရတာ ရှားပါတယ်၊ နည်းနည်းပိုသောက်တော့လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကွာ။"

ပစ်ခ်ဆစ် ၏ မျက်လုံးများက ဝေဝါးနေသည်။ ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက်၊ ညစာအတွက် ဘာစားလျှင် ကောင်းမည်နည်းဟု သူ စတင်စဉ်းစားနေတော့သည်။

"တပ်မှူးချုပ် ပစ်ခ်ဆစ်၊ တကယ်တော့ ခင်ဗျား အရက်ကို လျှော့သောက်သင့်တယ်" ဟု ကိတ်သ် က ပစ်ခ်ဆစ်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

ပစ်ခ်ဆစ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အိုး၊ ကိတ်သ် ပဲ။ လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့ နည်းပြဘဝက ဘယ်လိုနေလဲ။ မင်းရဲ့ သင်တန်းသားတွေထဲမှာ အလားအလာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ တော်တော်များများ ပါတယ်လို့ ငါကြားတယ်။"

ကိတ်သ်က မည်သည့် နှိမ့်ချမှုမျှမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်။ အမှတ် (၁၀၄) လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့က တကယ်ကို ထူးချွန်ကြပါတယ်။ ဘယ်တပ်ဖွဲ့မှာမဆို အထူးတပ်သားတွေ ဖြစ်လာဖို့အထိ လုံလောက်ပါတယ်။"

ပစ်ခ်ဆစ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝိုင်ကို နောက်တစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်သည်။

"ကိတ်သ်၊ မင်းက အရင်တုန်းကအတိုင်းပဲ၊ နှိမ့်ချမှုဆိုတာ နည်းနည်းလေးတောင် မရှိဘူး။ ကဲ ဒါဆိုလည်း သွားကြတာပေါ့။ ဒီထူးချွန်တဲ့ သင်တန်းသားတွေကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ သွားကြည့်ရအောင်။"