အခန်း (၃၁) - ဆောင်းရာသီ လေ့ကျင့်ခန်း

တိုက်ခတ်နေသော ဆောင်းလေပြင်းက အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားလောက်အောင် အေးစက်လှသည်။ ထူထဲသော ချည်ထည်အဝတ်အစားများပင်လျှင် ထိုအအေးဒဏ်ကို မကာကွယ်နိုင်ပေ။

ဖြူလွှလွှ နှင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် တပ်စုငယ်လေးတစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့ဆက်ချီတက်နေကြသည်။ လူတိုင်းက အနွေးထည်အထူကြီးများကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ ကျောပိုးအိတ်များကိုလွယ်ထားပြီး ထူထဲသော သမင်ရေဖိနပ်များကို စီးထားကြသည်။ သူတို့ကား ဆောင်းရာသီ လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းနေကြသော သင်တန်းသားများပင် ဖြစ်သည်။

ဆောင်းရာသီလေ့ကျင့်ခန်းဆိုသည်မှာ လေ့ကျင့်ရေးတပ်ဖွဲ့က ဆောင်းတွင်းကာလတွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည့် နှင်းဖုံးတောင်တန်းများကို ဖြတ်သန်းရသော ခရီးရှည်ချီတက်ပွဲဖြစ်သည်။ ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးက ကီလိုမီတာ ၂၀ နီးပါး ရှည်လျားသည်။ လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်းများကြား တောင်တန်းများကို ဖြတ်သန်းချီတက်ရခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် အနည်းငယ်မှားယွင်းသွားလျှင်ပင် နှင်းတောထဲတွင် အသက်သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နည်းပြများက သင်တန်းသားအားလုံးကို ဤလေ့ကျင့်ခန်းတွင် မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရန် မတောင်းဆိုထားပေ။ ဒဏ်ရာရထားသူများ၊ ကျန်းမာရေးမကောင်းသူများ သို့မဟုတ် လုံးဝမသွားချင်သူများအနေဖြင့် ကင်းလွတ်ခွင့် တောင်းခံနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ အမှတ်စာရင်းကိုမူ ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

ကျောင်းဆင်းအမှတ်စာရင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် သင်တန်းသားအများစုက သွားကြိတ်ကာ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်လေ့ကျင့်ခန်းများမှ ဒဏ်ရာရထားသူ အနည်းငယ်နှင့် နှင်းမုန်တိုင်းကိုကြောက်ရွံ့ကာ အမှတ်မကောင်းသူများလောက်သာ မပါဝင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ကျန်သူများကတော့ ကျောပိုးအိတ်များကိုပြင်ဆင်ပြီး ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။

လေ့ကျင့်ခန်း၏ သတ်မှတ်ချက်များက မမြင့်မားလှပေ။ ပန်းတိုင်သို့ အောင်မြင်စွာရောက်ရှိပါက အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ အချိန်ပိုတိုတိုဖြင့် ရောက်လေ အမှတ်ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။

---

ယာဂိုသည် နှင်းတောထဲတွင် ခြေလှမ်းမမှန်ဘဲ တရွတ်တိုက် လျှောက်လှမ်းနေရကာ အဖွဲ့နှင့် အနည်းငယ် ကွာကျန်ရစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ခရစ္စတာနှင့် ယူမီရ်တို့ ရှိနေကြသည်။

ယာဂို၏ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းနေမှုက အခုထိ မသက်သာသေးပေ။ သူ မပါဝင်ဖို့ ရွေးချယ်၍ ရနိုင်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အကယ်၍ သူ စခန်းထဲတွင်သာ ဆက်နေပါက ဆိုးရွားသည့်ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆောင်းရာသီလေ့ကျင့်ခန်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ယာဂိုက အဖွဲ့နှင့် တမင်တကာ အကွာအဝေးတစ်ခုခြားအောင်လုပ်ပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် အခွင့်အရေးရောက်လာခဲ့သည်။ အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော နှင်းပွင့်များ လွင့်ပျံလာသည်။ ထူထပ်သော နှင်းစက်များက သင်တန်းသားတပ်စုလေးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

မာကို က ဆီမီးအိမ်လေးကို ကိုင်ကာ လေပြင်းနှင့် နှင်းများကို အန်တုပြီး ရှေ့သို့ ရုန်းကန်သွားနေရသည်။ တပ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူက သင်တန်းသားများကို လမ်းပြပေးရမည့် တာဝန်ရှိသည်။ နှင်းတွေက ပို၍ပို၍ ကျဆင်းလာပြီး မကြာမီမှာပင် ရှေ့ဆယ်မီတာအကွာကိုပင် မမြင်ရတော့လောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။

"ဒါတော့ အခြေအနေမကောင်းဘူး၊ နှင်းမုန်တိုင်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အားလုံးပဲ၊ ကပ်ကပ်လေး လိုက်ခဲ့ကြ! နောက်မှာကွာပြီးမကျန်ရစ်စေနဲ့!"

မာကိုက အော်ပြောလိုက်သည်။

"အဲရင်၊ ငါ့လက်ကို ကိုင်ထား! ငါတို့ လမ်းပျောက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။"

မိကာဆာက ဦးဆောင်ပြီး လက်ကမ်းပေးလိုက်သော်လည်း အဲရင်က မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့ကာ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း! မိကာဆာ၊ ငါ ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ?!"

အဲရင်နှင့် မိကာဆာတို့က အာမင်၏ ရှေ့တွင်ရပ်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းသော ထိုကောင်လေးအား လေနှင့်နှင်းဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးထားရင်း မေးလိုက်သည်။

"ယာဂိုရော ဘယ်ရောက်သွားလဲ?"

အာမင်က ယာဂိုပြောခဲ့သည့်စကားများကို သတိရသွားပြီး၊

"ယာဂိုက နောက်ပိုင်းမှာ သောမတ်စ်နဲ့ သွားတွေ့မယ်လို့ ပြောတယ်။ သူ့အတွက် စိတ်မပူဖို့ ငါတို့ကို မှာလိုက်တယ်။" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အဲရင်: "ဒီလိုလား?"

အာမင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သဖြင့် အဲရင် ထပ်မမေးတော့ပေ။ ယာဂို၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို လူတိုင်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ သိထားကြသည့်အတွက် ဆောင်းရာသီလေ့ကျင့်ခန်းက သူ့အတွက် ပြဿနာဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

အာမင်: "အင်း၊ ယာဂို အခုလို လုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိမှာပါ။"

---

အခြားတစ်ဖက်၊ တပ်စု၏ ရှေ့ပိုင်းတွင် ရိုင်နာ၊ အန်နီ နှင့် ဘာတော့တ်တို့ သုံးဦးသည် ကျောပိုးအိတ်များကိုယ်စီဖြင့် အတူတူ လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့သုံးယောက်သည် ကျန်သည့်အဖွဲ့သားများနှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးနေသည်။

လေသံနှင့် နှင်းသံများကို အကာအကွယ်ယူကာ ရိုင်နာက အန်နီနှင့် ဘာတော့တ်တို့ကို တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် တစ်နှစ်ကုန်သွားပြန်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သိပ်ပြီး အကျိုးအမြတ်မရသေးဘူး။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ငါတို့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်!"

ထူထဲသော အနွေးထည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အန်နီ၏ ကိုယ်လုံးလေးက အရပ်ရှည်သော လူငယ်နှစ်ဦးရှေ့တွင် သေးငယ်ပိန်ပါးနေဆဲဖြစ်သည်။

"အဲဒီတော့၊ နင် ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ?"

ရိုင်နာက ဘာတော့တ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အန်နီကို ပြောလိုက်သည်။

"လာမယ့် နွေဦးကျရင် နင် တော်ဝင်နန်းတော် ဒါမှမဟုတ် မှူးမတ်တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အိမ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားပေးစေချင်တယ် အန်နီ။ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုခု ရမလားဆိုတာ ကြည့်ပေး။"

အန်နီ၏ လေသံက အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်ချင်သယောင် ရှိနေသည်။

"ဟက်၊ ဘာလို့ အဲဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်ခံနေမှာလဲ? ငါ မှူးမတ်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ သွားငြိလိုက်ရင် မပြီးဘူးလား? ရိုင်နာ၊ နင် ပြောတာကတော့ အရမ်းလွယ်နေတာပဲ။"

၎င်းမှာ သိသာစွာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ရိုင်နာက မမျှော်လင့်ဘဲ တည့်တိုးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီအစီအစဉ်ကိုလည်း စဉ်းစားထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ နင်နဲ့ ယာဂိုက တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေပြီဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါကြောင့် ယာဂိုကို ထိခိုက်နစ်နာတာမျိုး နင် မလိုလားဘူးလို့ ထင်တာပဲ။"

အန်နီ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် စူးရှအန္တရာယ်များသွားပြီး ရိုင်နာကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား?"

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ တင်းမာမှုကို မြင်သောအခါ၊ ဘာတော့တ်က ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် ကြိုးစားတော့သည်။

"ရိုင်နာ၊ အဲဒီလိုပြောတာ သိပ်မကောင်းဘူးနော်။ အန်နီ၊ စိတ်အေးအေးထားပါ။ ရိုင်နာက အဲဒီသဘောမျိုးနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ရိုင်နာက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ "အန်နီ၊ ငါတို့ မိသားစုတွေအတွက် ဒီတာဝန်ကို မဖြစ်မနေ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမယ်ဆိုတာ နင် နားလည်ထားရမယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ယာဂိုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ နင့်ရဲ့ကိစ္စတွေမှာ ငါတို့ ဝင်မစွက်ဖက်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ကလည်း ဒီ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေနဲ့ သွေးတူသားတူတွေပဲလေ။"

အန်နီက ဘာမှမပြောတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"နောက်တစ်ခေါက်ပဲ။ ငါ တော်ဝင်မြို့တော်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ သတင်းအချက်အလက် ရရ၊ မရရ၊ တတိယတစ်ကြိမ်တော့ ထပ်မသွားတော့ဘူး။" သူမ၏ အသံက လေနှင့် နှင်းများကြားမှတစ်ဆင့် ရိုင်နာနှင့် ဘာတော့တ်တို့၏ နားဆီသို့ ရောက်လာသည်။

---

ယာဂိုက သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေပြီး၊ အဖွဲ့ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားကာ နှင်းတောထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူက အဝတ်အစားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆွဲစေ့လိုက်ပြီး၊ တောအုပ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ခဏလောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက်၊ ယာဂို၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရေခိုးရေငွေ့များ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပ်ငယ်လေးများဖြင့် ထိုးဆွခံနေရသကဲ့သို့ နာကျင်ယားယံနေသည်။ ယင်းမှာ ယခင်နှစ်များက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးသော နာကျင်မှုများနှင့် မတူပေ။ အရင်က နာကျင်မှုသည် သူ ထိုအင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ စမ်းသပ်ခြင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ ထိုစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားကာ ထိုစွမ်းအားကို တကယ်တမ်း စတင်လက်ခံရရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တိုက်တန် စွမ်းအားဆိုသည်မှာ တိုက်တန်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရုံ သက်သက်လောက် မရိုးရှင်းကြောင်း ယာဂို ခံစားသိရှိနေသည်။ ဤ တိုက်တန် စွမ်းအားနောက်ကွယ်တွင် မသိရှိရသေးသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေရမည်။ အဲဒီနေ့က မိန်းကလေး၊ ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံအဖြူနဲ့ လူရိပ်၊ ပြီးတော့ မာလေလို့ခေါ်တဲ့ အရာ— ဒါတွေအားလုံးဟာ ယာဂို ဖော်ထုတ်ချင်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေချည်းပင် ဖြစ်သည်။

ယာဂိုက သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ လျှောက်သွားကာ၊ သစ်ပင်ကို မှီလျက် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

---

လေပြင်းနှင့် နှင်းတောထဲတွင်၊ လူကောင်သေးသေးလေးတစ်ဦးက လူနာတင်ထမ်းစင်တစ်ခုကို ဆွဲယူရင်း နှင်းများကြားတွင် ရုန်းကန်သွားလာနေသည်။

ခရစ္စတာ၏ မျက်နှာလေးမှာ အအေးဒဏ်ကြောင့် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူမ၏နောက်တွင် ယူမီရ်က လက်ကိုင်မီးအိမ်လေးကို ကိုင်လျက် လိုက်ပါလာသည်။

လေနှင့်နှင်းက ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ခရစ္စတာသည် လေတိုက်ခံရလွန်းသဖြင့် လမ်းပင် မလျှောက်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ယူမီရ်က အကြံပေးလိုက်သည်။

"ခရစ္စတာ၊ လက်လျှော့လိုက်တော့။ နင် ဒါ့ဇ်ကို ဒီလိုဆက်ခေါ်သွားနေရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေကုန်ကြလိမ့်မယ်!"

ခရစ္စတာက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ လက်မလျှော့ဘူး။ ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ယောက်ကို ငါ ပစ်မသွားနိုင်ဘူး။ ယူမီရ်၊ ငါ့အတွက် စိတ်မပူနဲ့။ နင် ရှေ့က ဆက်သွားလိုက်တော့။"

ယူမီရ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခရစ္စတာ၏ သိမ်မွေ့ချစ်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်အောက်တွင် အလွန်ခေါင်းမာသော စရိုက်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူမ သိထားသည်။ ခရစ္စတာကို နားချ၍ မရမှန်း သိလိုက်သဖြင့်၊ ယူမီရ်သည် သူမနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ အတူလျှောက်သွားနိုင်တော့သည်။

---

ယာဂိုက သစ်ပင်အောက်တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်ခုံးမွှေးများပေါ်တွင် ဆီးနှင်းလွှာတစ်ခုပင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက်၊ နှင်းခဲတစ်ခဲက သူ၏ မျက်နှာကို လာမှန်သည်။ ယာဂိုက သွေးဆူနေသော မျက်လုံးများကို ရှုပ်ထွေးစွာဖွင့်ကာ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တောင်စောင်းမှ လိမ့်ဆင်းလာသော အလွန်ကြီးမားသည့် နှင်းထုကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ အနက်ရောင် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

"ဒုက္ခပဲ၊ နှင်းပြိုကျလာပြီ!"

ယာဂိုက လန့်ဖြန့်ပြီး အော်လိုက်သည်။ နှင်းပြိုကျမှုက အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

ယာဂို တွေဝေမနေတော့ပေ။ သူ၏ လက်သည်းများကို လက်ဝါးထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ဝင်သွားစေလိုက်သည်။ တောက်ပသော အဝါရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုက သူ့ကို ရစ်ပတ်ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူ၏ ကျောပြင်မှ နံရိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရိုးစုတစ်လျှောက် ကြွက်သားများ စတင်ကြီးထွားလာသည်— သွေးကြောများ၊ အာရုံကြောများနှင့် ကလီစာများပင်ပါဝင်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ကိုယ်ကာယဗလရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ကျစ်လျစ်ခိုင်မာသော ကြွက်သားများ၊ အနက်ရောင်ဆံပင်များနှင့် ထက်မြက်သော သွားများပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဆယ့်ခုနစ်မီတာ အမြင့်ရှိသော ယာဂိုတိုက်တန်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ နီရဲသော မျက်လုံးများက တစ်ချက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းလာသော နှင်းထုကြီးအောက်သို့ နစ်မြုပ်သားတော့သည်။

သဘာဝတရား၏ ကြီးမားလှသော အင်အားရှေ့တွင် တိုက်တန်တစ်ကောင်ပင်လျှင် အင်အားမဲ့နေသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။