အခန်း ၆- ရလဒ်များကို စစ်ဆေးခြင်းနှင့် အိမ်နီးချင်း

​အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းကျိုးသည် အသက်ရှူနှုန်းကို ချက်ချင်း မညှိသေးဘဲ ပျက်စီးနေသော တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ပစ္စည်းအချို့ဖြင့် အရင်ပိတ်လိုက်သည်။

​ထိုအလုပ်ပြီးမှသာ သူသည် ပြတင်းပေါက်မှ တိုးဝင်လာသော လရောင်အောက်ရှိ စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ တိုက်ပွဲမှ ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို စတင်ရေတွက်တော့သည်။

​သူသည် ပထမဦးစွာ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန် ကျင့်ကြံသူ၏ သိုလှော်အိတ်ကို ကောက်ယူပြီး ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်အာရုံအမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ပိုင်ရှင်သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ အမှတ်အသားမှာ အလွန်အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။

​အိတ်အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ်မှာ မကြီးမားဘဲ ပါရှိသော ပစ္စည်းများမှာလည်း တော်တော်လေး နွမ်းပါးလှသည်-

​အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၃ တုံး၊ သာမန်အဝတ်အစား နှစ်စုံနှင့် "အခြေခံ အစိတ်အပိုင်းငါးမျိုး မန္တန်များ၏ အသေးစိတ် ရှင်းလင်းချက်" ဟူသော စာအုပ်အဟောင်း တစ်အုပ်။

​လင်းကျိုးက ခေါင်းကို အသာခါလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်များနှင့် စာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။ ကျန်ပစ္စည်းများကိုမူ လှည့်ပင်မကြည့်တော့ပေ။

"သူကလည်း ရုန်းကန်နေရတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်" ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

​နောက်တစ်ခုမှာ အရပ်ပုပု ဝဝ ကျင့်ကြံသူ၏ သိုလှော်အိတ် ဖြစ်သည်။

အတွင်းတွင် သနားစရာကောင်းသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၇ တုံး၊ အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေသော ပထမအဆင့် အဆင့်နိမ့် မှော်ဓားမြှောင် တစ်လက်၊ စားကြွင်းစားကျန် ရိက္ခာခြောက် အိတ်ဝက်နှင့် အခြား အမှိုက်သရိုက် အချို့သာ ပါဝင်သည်။

​၎င်းတို့အကြားတွင် အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ပါလာသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သောအခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှိုက်များနှင့် မတူဘဲ နွေးထွေးသော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

​တံဆိပ်ပြားမှာ လက်နှစ်လုံးခန့် ကျယ်ပြီး လက်ဝါးတစ်ဝက်ခန့် ရှည်ကာ အစိမ်းရင့်ရောင် ရှိပြီး လက်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံသည်။ ၎င်းကို ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အနားသတ်များတွင် ရိုးရှင်းသော တိမ်တိုက်ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည်။ အရှေ့ဘက်တွင် ရှေးဟောင်းစာလုံးဖြင့် "ချင်းရန်" ဟု ရေးထိုးထားကာ အနောက်ဘက်တွင် မြင့်မားသော တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။

​တံဆိပ်ပြား၏ မျက်နှာပြင်မှ ဝိညာဉ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အလွန်အမင်း မတောက်ပသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး ထိုအရပ်ပုပု ကျင့်ကြံသူ၏ အခြားသော ပစ္စည်းစုတ်များနှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်ပေ။

​"ချင်းရန်ဂိုဏ်း လား"

လင်းကျိုး၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး တံဆိပ်ပြား၏ အေးစက်သော မျက်နှာပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဒါကတော့ ပြဿနာပဲ..."

​ချင်းရန်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ သက်သေခံ တံဆိပ်ပြားက ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ပါးသော လွတ်လပ်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး လက်ထဲသို့ ဘယ်လိုရောက်နေရတာလဲ ဒီလူက ချင်းရန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား…

​သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တံဆိပ်ပြားကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးသော်လည်း ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အမည် သို့မဟုတ် အထူးအမှတ်အသား တစ်ခုမှ မတွေ့ရပေ။ အကယ်၍ ၎င်းသည် တရားဝင်တပည့် သို့မဟုတ် အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ တံဆိပ်ပြား ဖြစ်ပါက အတုပြုလုပ်၍ မရသော အဆင့်မြင့် အမှတ်အသားများ ပါရှိမည် ဖြစ်သည်။

​ဤတံဆိပ်ပြား၏ ပုံစံမှာ ရှေးကျပြီး တရားဝင်သော်လည်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များ လိုအပ်နေသည်။ ၎င်းမှာ... အရေးမပါသော အစွန်အဖျား တပည့်တစ်ဦး၏ တံဆိပ်နှင့် ပိုတူနေသည်။ ဂိုဏ်းပြင်ပ အလုပ်သမား တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

​ယေဘုယျအားဖြင့် ခန့်မှန်းပြီးနောက် သူသည် တံဆိပ်ပြားကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။ လင်းကျိုးသည် စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ တောက်ရင်း ယနေ့ည ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်နေသည်။ ယခုတော့ လူတွေက သေကုန်ပြီဖြစ်၍ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များကို အတည်ပြုရန် သတင်းအချက်အလက် ထပ်မံ မရနိုင်တော့ပေ။

​"ဒီတံဆိပ်ပြားရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လို ဇာတ်လမ်းပဲ ရှိရှိ၊ အခု ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဒါဟာ အခွင့်အရေး တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ခရီးသွားလာသည့်အခါ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသည်ထက် အဆင့်အတန်း တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းက အလုပ်ပိုတွင်စေသည်။

​ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် လင်းကျိုးသည် တံဆိပ်ပြားကို သိမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အင်အားက လိုအပ်နေသေးတယ်၊ အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရမယ်"

ကျင့်ကြံမှုသည် အခြေခံဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ချီ သန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်မှာ အလွန် အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။

​သူသည် အဆင့်နိမ့် ချီစုစည်းဆေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်ပြီး "တောက်လောင်သောမီးကျင့်စဉ်" ကို လည်ပတ်ကာ ကျင့်ကြံတော့သည်။

​ရှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် လင်းကျိုး ပင်ပန်းသွားသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော အသိပေးချက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"တောက်လောင်သောမီးကျင့်စဉ်" ကျွမ်းကျင်မှု +၁၀၀

"တောက်လောင်သောမီးကျင့်စဉ်" ကျွမ်းကျင်မှု +၁၀၀

"တောက်လောင်သောမီးကျင့်စဉ်" ကျွမ်းကျင်အဆင့် (၁၂၃/၁၀၀၀ → ၃၂၃/၁၀၀၀)

ချီ သန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် (၁၁/၆၀၀)

​အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ကြည့်လျှင် အဆင့်နိမ့် ချီစုစည်းဆေး တစ်လုံး၏ အာနိသင်မှာ တစ်ရက် ခံသည်။ လေးနာရီ ကျင့်ကြံလျှင် ကျင့်ကြံမှု အမှတ် ၀.၅ တိုးပြီး တစ်ရက်လျှင် ၆ ကြိမ် ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဆေးတစ်လုံးလျှင် ကျင့်ကြံမှု ၃ မှတ် တိုးနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းသွားလျှင် ဆေးလုံးများ၏ အကူအညီဖြင့် ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ ပို၍ မြန်ဆန်လာမည်ဖြစ်သည်။

​"ပြဿနာတွေ မဖြစ်အောင် အရင်ဆုံး ဈေးကွက် စီမံခန့်ခွဲရေး ရုံးကို သွားပြီး နောက်လအတွက် အိမ်လခ အရင် ပေးထားရမယ်။ ပြန်လာမှ ကျင့်ကြံတာနဲ့ မန္တန်ရေးတာကို ဆက်လုပ်မယ်"

ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် လင်းကျိုးသည် သူ၏ ပစ္စည်းအားလုံးကို သိုလှော်အိတ်ထဲ ထည့်၊ ဝတ်ရုံကို ပြင်ဝတ်ပြီး သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

​မနက်ခင်း အလင်းရောင်မှာ ဖျော့တော့နေပြီး ဈေးကွက် အစွန်အဖျားတွင် လူအချို့ သွားလာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လေထုမှာ အေးမြပြီး လတ်ဆတ်ကာ မနေ့ညက မခြောက်သေးသော မိုးရေများကြောင့် စိုထိုင်းနေသည်။

​လင်းကျိုး လမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ တဲအိုနှင့် ပေ ၃၀ အတွင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းကျိုးသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို တိတ်တဆိတ် လွှတ်တင်လိုက်သည်။

​၎င်းမှာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူနေသော၊ ကိုယ်ဟန် ကိုင်းနေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီ သန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သာ ရှိပြီး သူ၏ အသက်ဓာတ်မှာ ဆုတ်ယုတ်နေကာ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည့် ပုံပေါ်သည်။

​လင်းကျိုး ထိုအဖိုးအိုကို မှတ်မိသည်၊ သူ၏ မျိုးရိုးမှာ ဝူ ဖြစ်ပြီး အနားတွင် နေထိုင်သည့် အိမ်နီးချင်း ဖြစ်သည်။ မူလပိုင်ရှင် စရောက်စ နေရာစိမ်း ဖြစ်နေချိန်တွင် အဖိုးအိုဝူက စေတနာဖြင့် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ကိစ္စအသေးအမွှားများ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက အခက်အခဲ အချို့ကို ကျော်လွှားစေခဲ့သည်။ သူသည် ဈေးကွက်၏ အောက်ခြေတွင် တစ်သက်လုံး ရုန်းကန်လာခဲ့သည့် ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော လွတ်လပ်သည့် ကျင့်ကြံသူ အိုကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

​သူ ယခုအချိန်တွင် ဘာလုပ်နေတာလဲ?l သူက လင်းကျိုးကို စောင့်နေခြင်းမှာ သိသာလှသည်။

​လင်းကျိုး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှည့်ပတ်နေသော်လည်း မျက်နှာမှာမူ ဘာမျှ မဖြစ်သလိုပင်။ သူသည် အခုမှ သတိထားမိသလို ဟန်ဆောင်ကာ  နှုတ်ဆက်လိုက်သည်-

"အဖိုးဝူ... မင်္ဂလာပါ။ တစ်ခုခု အကြောင်းထူးလို့လား"

​အဖိုးအိုဝူက အသံကြားသဖြင့် မော့ကြည့်သည်။ လင်းကျိုးကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိုးရိမ်မှုများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသလို၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များလည်း ရောပြွမ်းနေသည်။ သူသည် လင်းကျိုးအနားသို့ တုန်တုန်ချည့်ချည့်ဖြင့် တိုးလာပြီး စကားကို မည်သို့ စရမည်ကို မဝေခွဲနိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။

​"လင်း... မောင်ရင်လင်း"

အဖိုးအိုဝူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး အသားမာများ တက်နေသော သူ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်နေသည်။

"အဲဒါ... ဒီလောက် စောစောစီးစီး လာနှောင့်ယှက်မိတာ တကယ် အားနာပါတယ်"

​"အားမနာပါနဲ့ အဖိုးဝူ ကိစ္စရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ" လင်းကျိုး၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်လှသည်။

​အဖိုးအိုဝူက ခေတ္တ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး လင်းကျိုးကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ လင်းကျိုး၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် ယမန်နေ့ကနှင့် မတူဘဲ ပိုမို ခိုင်မာလာသော အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲမှ ထင်မြင်ချက်မှာ ပို၍ သေချာသွားသည်။ သူသည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်-

​"မောင်ရင်လင်း... မနေ့ညက... ဒီဘက်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့သေးလား ငါက အသက်ကြီးတော့ အိပ်ရေးမဝဘူး၊ အသံတွေ ကြားလိုက်ရသလိုပဲ၊ ဝေးဝေးကနေ အလင်းရောင်တွေ အရိပ်တွေလည်း တွေ့လိုက်ရသလိုပဲ..."

​လင်းကျိုး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသော်လည်း သူ မငြင်းဆိုပေ။ အဖိုးအိုဝူ ဆက်ပြောသည်ကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

​လင်းကျိုးက မငြင်းဆိုဘဲ စိတ်မဆိုးသည်ကို မြင်သောအခါ အဖိုးအိုဝူက အနည်းငယ် ပိုရဲတင်းလာပြီး ဆက်ပြောသည်-

"မောင်ရင်လင်း... ငါ့ကို လူပိုလို့ မထင်ပါနဲ့။ ငါ့မှာ တကယ် တောင်းဆိုစရာ ရှိလို့ပါ။ မောင်ရင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ တိုးတက်လာပြီး စွမ်းရည်တွေ ရှိလာတယ်လို့ မြင်မိတာကြောင့် ဒီမျက်နှာအိုကြီးကို အားကိုးပြီး လာခဲ့တာပါ"

​သူသည် ခေတ္တ ရပ်လိုက်ပြီး နာကျင်မှုနှင့် အသနားခံမှုများ ရောပြွမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်-

"ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သားဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က ဈေးကွက်ထဲက တခြား လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ လေးယောက်နဲ့အတူ တောင်ထဲကို၀င် သွားခဲ့တယ်"

​သူ ခဏနားပြီး ဆက်ပြောသည်-

"သူတို့က... 'သံသားတောင်ဝက်'  ရဲ့ ခြေရာကို တွေ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒီသားရဲက ပထမအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရေခွံက ထူပြီး မာတယ်၊ ဝိညာဉ်ကျောက် အတော်လေး ရတယ်။ အဲဒါကို အမဲလိုက်နိုင်ရင် လူတိုင်း ဝေစုကောင်းကောင်း ရလိမ့်မယ်တဲ့"

​လင်းကျိုး ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေသည်။ သံသားတောင်ဝက်သည် ပထမအဆင့် အဆင့်နိမ့် သားရဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အင်အားမှာ ချီ သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။ ၎င်း၏ အမွှေးမှာ အဆင့်နိမ့် သံချပ်ကာများ ပြုလုပ်ရန် ကုန်ကြမ်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ စွယ်နှင့် အခြား အစိတ်အပိုင်းများကို ဆေးဖော်စပ်ရန် သို့မဟုတ် လက်နက်ပြုလုပ်ရန် သုံးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများအတွက် စွန့်စားရကျိုးနပ်သည့် ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

​"ဒီနေ့မနက် အစောကြီး အလင်းမရောက်ခင်မှာပဲ"

အဖိုးအိုဝူ၏ အသံမှာ တုန်ရီလာပြီး မျက်လုံးများ နီမြန်းလာသည်-

"သုံးယောက်ပဲ ပြန်ရောက်လာတယ်၊ အားလုံးလည်း ဒဏ်ရာတွေနဲ့ သနားစရာ အခြေအနေမှာပဲ။ ငါ အလျင်အမြန် သွားမေးပေမဲ့ သူတို့က ရှောင်ဖယ်ရှောင်ဖယ် လုပ်နေကြတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ပြောပြတာက... ဘယ်လိုဖြစ်တယ်မသိဘူး၊ အဲဒီတောင်ဝက်က တကယ်တော့ ချီ သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် အင်အား ရှိနေတာတဲ့! သူ့အရေခွံက အလွန်မာတယ်။ သူတို့ ပြင်ဆင်မှု အားနည်းခဲ့တော့ ထိပ်တိုက်တွေ့တဲ့ တစ်ကြိမ်တည်းမှာတင် လီလာဆန်း က အဲဒီသားရဲရဲ့ ဝှေ့တာခံရပြီး သေသွားခဲ့တယ်"

​"ငါ့သား... ငါ့သား တဂေါက် ကတော့ ကံကောင်းခဲ့ပါတယ်။ သူ လွင့်ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ တောင်စောင်းအောက်ခြေက ကျောက်ဂူလေးတစ်ခုထဲကို လိမ့်ဝင်သွားခဲ့တယ်။ ဂူဝက ကျဉ်းတော့ တောင်ဝက်က လောလောဆယ် ဝင်လို့မရဘဲ အပြင်မှာပဲ စောင့်နေတာ။ ကျန်တဲ့ သုံးယောက်က အဲဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး... အဲဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ပြန်ပြေးလာခဲ့ကြတာ"

​အဖိုးအိုဝူ မျက်ရည်များ ဝိုင်းလာသည်။

"သူတို့ ပြောတာကတော့ တဂေါက်ဟာ လောလောဆယ် ဘေးကင်းပေမဲ့ တောင်ဝက်က ဂူဝမှာ စောင့်နေတော့ သူ ထွက်မလာနိုင်ဘူးတဲ့ အချိန်အကြာကြီးဆိုရင်..."

​သူ ဆက်မပြောသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ချီ သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် အစားအသောက် ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် အဆင့် သို့ မရောက်သေးဘဲ ဂူထဲတွင် ပိတ်မိနေပါက အစားအစာနှင့် ရေမရှိဘဲ ဘယ်နှရက် ခံနိုင်မည်နည်း ထို့အပြင် အပြင်ဘက်တွင်လည်း သားရဲက ငြိုငြိုငြင်ငြင် စောင့်ကြည့်နေသည်။

​"သူတို့က လူအင်အား ထပ်စုပြီး အင်အားကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေယူကာ သူ့ကို ပြန်ကယ်ဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်။ တစ်ခါတည်းနဲ့... အဲဒီသားရဲကို သတ်ပြီး အရှုံးတွေကို ပြန်ကာမိဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် အမြတ်အစွန်းကြီးကြီး ရဖို့လည်း တွေးနေကြတယ်"

​အဖိုးအိုဝူက မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး လင်းကျိုးကို အားကိုးတကြီး ကြည့်သည်။

"မောင်ရင်လင်း... ဒီတောင်းဆိုမှုက ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး အန္တရာယ်ရှိမှန်း ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ဒီသားလေး တစ်ယောက်တည်း ရှိတာပါ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တတိယအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ စိတ်ထားကလည်း ရိုးသားဖြောင့်မတ်ရှာတယ်..."

​"ငါ့ဘိုးဘေးတွေဟာ တစ်ချိန်က နာမည်ကြီး ကျင့်ကြံသူ မိသားစုကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မျိုးဆက်ပြတ်ခဲ့လို့ ငါ့လက်ထက်မှာ ဆုတ်ယုတ်ခဲ့ရတာ။ မင်း ငါ့သားကို ကယ်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။ အိမ်နီးချင်းချင်း စာနာမှုနဲ့ မောင်ရင့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အားကိုးပြီး ငါ့သားကို ပြန်ခေါ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်!"

​ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ အရောင်မှိန်နေသော ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီနည်းစနစ်က 'ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျမ်း' ပါ၊ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖွင့်ပေးပြီး ဝိညာဉ်အာရုံကို သန်မာစေပါတယ်"

​ဝိညာဉ်အာရုံ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လား အဖိုးအိုဝူက သူ့ကို သတိမထားမိဘဲ အဝေးကနေ ဘာလို့ သိနေသလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ လင်းကျိုး၏ အကြည့်မှာ ထိုကျောက်စိမ်းပြားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ ၎င်းကို အလွန် လိုချင်မိသည်။ သို့သော် သူ ချက်ချင်း သဘောမတူဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်-

​"အဖိုးဝူ... ပြန်ရောက်လာတဲ့ သုံးယောက်က အခု ဘယ်မှာလဲ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တွေက ဘယ်လောက်လဲ ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်သွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ သူတို့မှာ အသေးစိတ် အစီအစဉ် ရှိလား"

​လင်းကျိုးက တိုက်ရိုက် မငြင်းဆိုဘဲ အသေးစိတ် မေးမြန်းသည်ကို မြင်သောအခါ အဖိုးအိုဝူ စိတ်အားတက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောပြသည်-

"သူတို့က ဈေးရဲ့ အရှေ့ဘက်အစွန်မှာရှိတဲ့ 'အဖိုးကြီးဆန်း'  ရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ဆွေးနွေးနေကြတယ်။ ခေါင်းဆောင်က 'ကျားဝမ်' တဲ့၊ သူက ချီ သန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိတယ်။ သူက ဓားကြီးတစ်လက်ကို သုံးပြီး ဒီနားက လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ နာမည်ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်က တတိယအဆင့်၊ တစ်ယောက်က စတုတ္ထအဆင့်။ သူတို့က ဒီနေ့ လူစုပြီး မနက်ဖြန် မနက် နောက်ဆုံးထားပြီး ထွက်ကြမယ်လို့ ပြောတယ်၊ နှောင့်နှေးလို့ မဖြစ်ဘူးတဲ့"

​လင်းကျိုး စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကျားဝမ်— ထိုအမည်ကို သူ အနည်းငယ် မှတ်မိသည်။ သူသည် ဤဒေသရှိ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် နာမည်ကောင်းရှိသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ကျန်နှစ်ယောက်မှာမူ သာမန် အင်အားသာ ရှိသည်။

​ထိုကဲ့သို့သော အဖွဲ့မျိုးသည် ပထမအဆင့် အဆင့်လတ်သို့ ရောက်နေသည်ဟု သံသယရှိရသော သံသားတောင်ဝက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းသည်။ သူတို့ လူအင်အား ထပ်ရှာနေခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

​"အဖိုးဝူ" လင်းကျိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်-

"ကျွန်တော့်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အချို့ ရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သားရဲတွေက ရက်စက်တယ်၊ အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ နယ်မြေ ဒါမှမဟုတ် သားကောင်ကို စောင့်နေတဲ့ အချိန်မှာ ပိုဆိုးတယ်။ ဒီကိစ္စက သေချာ စဉ်းစားဖို့ လိုတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကျားဝမ်တို့နဲ့ အရင်တွေ့ပြီး အခြေအနေကို သေသေချာချာ သိမှ ဆုံးဖြတ်နိုင်မယ်"

​သူသည် အကုန်တာဝန်ယူမည်ဟုလည်း မပြော၊ တုံးတိကြီးလည်း မငြင်းဘဲ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အဖြေကို ပေးလိုက်သည်။ အဖိုးအိုဝူက ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်ပြသည်-

"ရတာပေါ့၊ ရတာပေါ့ မောင်ရင်လင်း စဉ်းစားပေးတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်လှပါပြီ ဒါဆို... အခုပဲ အဖိုးကြီးဆန်းရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို သွားကြမလား သူတို့ အဲဒီမှာ ရှိနေလောက်ဦးမယ်"

​"ကောင်းပြီလေ"

​လင်းကျိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်နောက်တစ်ယောက် ဈေးကွက်၏ အရှေ့ဘက် အစွန်သို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဖိုးအိုဝူက သူ၏သား တဂေါက်မှာ မည်မျှ လိမ္မာကြောင်း၊ ရိုးသားကြောင်းများကို တတွတ်တွတ် ပြောလာသည်။

​လင်းကျိုးကမူ အများအားဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်နေသည်။ သွားသင့်သလား၊ မသွားသင့်ဘူးလား…

​သားရဲ၏ အင်အားမှာ ထိုမျှ မကြီးမားပေ။ သူ၏ စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိသော မန္တန်များဖြင့် သူ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ မနိုင်လျှင်ပင် သူ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်သည်။ အတူလိုက်ပါမည့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများကသာ အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သည်။ တောင်နက်ထဲတွင် ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

​အမှန်စင်စစ် လင်းကျိုး၏ စိတ်ထဲတွင် အဖိုးအိုဝူကို မပြောပြသော မကောင်းသော သံသယတစ်ခု ရှိနေသည်။ လင်းကျိုး စီမံကိန်း တစ်ခု ချလိုက်သည်- "ကျားဝမ်တို့က ဘယ်လိုလူစားတွေလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်မယ်၊ ပြီးတော့ သားရဲအကြောင်း အသေးစိတ် မေးကြည့်မယ်"

​မသေမျိုး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေရုံဖြင့် မရပေ။ တိုက်ခိုက်ရမည့် အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ရမည်၊ ကြိုးစားရမည့် အချိန်တွင် ကြိုးစားရမည်။ သို့သော် စီမံကိန်းရှိရှိနှင့် မိမိ တတ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ လုပ်ဆောင်ရမည်။

​သိပ်မကြာမီတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဈေးကွက် အရှေ့ဘက်အစွန်ရှိ ရိုးရှင်းသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော သစ်သားစားပွဲအချို့နှင့် ခုံတန်းရှည်အချို့ ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆိုင်ထဲတွင် လူသုံးလေးယောက် ထိုင်နေကြသည်။ စားပွဲတစ်ခုတွင် ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါရှိပြီး ဒဏ်ရာများကို အသစ်ပတ်တီးစည်းထားသော လူသုံးယောက် ထိုင်နေသည်— သူတို့မှာ ကျားဝမ်၏ အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

​အဖိုးအိုဝူက လင်းကျိုးကို အလျင်အမြန် ခေါ်သွားသည်။ ခေတ္တ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကျားဝမ်က လင်းကျိုးကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အကဲခတ်ပြီး မနက်ဖြန် မနက်တွင် တောင်ထဲသို့ အတူခေါ်သွားရန် သဘောတူလိုက်လေသည်။