လင်းကျိုး ဂူအောင်းကျင့်ကြံနေသည်မှာ တစ်လတင်းတင်း ပြည့်သွားပြီဖြစ်ပြီး ဝင်းအတွင်းရှိ အပင်အိုကြီးတွင် အစိမ်းရောင် သစ်ရွက်နုလေးများပင် ဝေဆာနေပြီဖြစ်သည်။
နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်သည် ပြတင်းပေါက် စက္ကူမှတစ်ဆင့် ဘေးခန်းအတွင်းသို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် သူသည် နှစ်ခြိုက်သော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး သူ၏ ခါးရှိ ကျောက်စိမ်းပြားမှာလည်း အချိန်ကိုက် တုန်ခါလာခဲ့သည်။ စိတ်အာရုံကို ၎င်းထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ဝမ်ရှီဟဲ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်
"နန်းဆောင်အရှင်၊ ကျွန်တော့်ကို အပ်နှံထားတဲ့ ကိစ္စ အဆင်ပြေသွားပါပြီ လူချင်းတွေ့ပြီး စကားပြောလို့ ရမလားခင်ဗျာ"
လင်းကျိုး၏ စိတ်အာရုံမှာ ဝင်းပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားရာ လူရိပ်သုံးခုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ထရပ်ကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ နံနက်ခင်း လေပြေနှင့်အတူ သစ်ပင်ပန်းမန်တို့၏ လတ်ဆတ်သော ရနံ့များက သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။
ဝမ်ရှီဟဲ၊ လျိုဝမ်ကျောက်နှင့် ဆိုင်ရှင်ချန်တို့မှာ ဝင်းအတွင်းတွင် ရပ်နေကြသည်။ သူ ထွက်လာသည်ကို မြင်လျှင် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်အေးသွားသော အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။
"အချိန်ကိုက် ရောက်လာကြတာပဲ"
လင်းကျိုးက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်ကာ ကျောက်စားပွဲဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်
"ထိုင်ကြပါ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"
လေးဦးသား စားပွဲတွင် ဝိုင်းထိုင်လိုက်ကြသည်။ လျိုဝမ်ကျောက်သည် သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ကလေးကို မြှောက်ကာ နွေးထွေးနေသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်၍ ကမ်းပေးလိုက်သည်
"လေလံပွဲက မနေ့ကမှ ပြီးတာပါ။ ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး ဆေးနည်းကို အောင်မြင်စွာ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်"
လင်းကျိုးသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း စစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲ သူတို့သုံးဦး၏ မျက်နှာများကို ကြည့်လိုက်သည်
"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ခင်ဗျားတို့ အတော်လေး ပင်ပန်းသွားကြပြီ။ လေလံပွဲက အဆင်ပြေပြေ ပြီးသွားခဲ့ရဲ့လား"
ဝမ်ရှီဟဲက သူ၏ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကျောက်စားပွဲကို အသာအယာ ခေါက်ရင်း ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောသည်
"အရမ်း အဆင်ပြေပါတယ်။ အဖွင့်စျေးက ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သောင်းပါ။ ဂိုဏ်းအချို့က လူတွေက အနည်းငယ် စျေးပြိုင်ပေးခဲ့ကြသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မရရအောင် ယူမယ့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို မြင်တော့ သူတို့ ဆက်မပြိုင်တော့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ နှစ်သောင်းနဲ့ အပြတ်အသတ် ရခဲ့တာမို့ ခန့်မှန်းထားတာထက်တောင် ပိုသက်သာသွားပါသေးတယ်"
လျိုဝမ်ကျောက်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး သူမ၏ အေးစက်သော မျက်ခုံးတန်းများပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး အပြုံးနုလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်
"လေလံအောင်သွားတဲ့ အချိန်မှာ ချင်းရန်ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်က 'လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ဒီလောက်ပဲ အမြင်ရှိတာပါပဲ' လို့ တိုးတိုးလေး ပြောနေတာ ကြားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့..."
သူမ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး
"သူ့ဘေးက အဖော်ကတော့ 'ဆေးနည်းဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်သောင်း ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူဆိုတာလည်း သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး' လို့ ပြန်ပြောနေတာ"
ဆိုင်ရှင်ချန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်
"ဒီဆေးနည်းက ကျွန်တော်တို့ ချင်ရွမ်းနန်းဆောင်အတွက် ဘယ်လောက် အဓိပ္ပာယ်ရှိလဲဆိုတာ သူတို့ ဘယ်သိပါ့မလဲ"
လင်းကျိုးကလည်း ပြုံးလိုက်သည်
"အမြင်ကျယ်မှုဆိုတာ မျိုးရိုးအပေါ်မှာ မမူတည်ပါဘူး၊ လူရဲ့ စိတ်ဓာတ်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပါ"
သူသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး၏ ပြည့်စုံသော ဆေးနည်းမှာ သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော စာသားများ ပေါ်လာသည်
"ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး" အခြေခံအဆင့် (၁/၁၀၀)
သူ ခေတ္တမျှ သေသေချာချာ နားလည်အောင် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်
"ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး ဆေးနည်းက အသေးစိတ်ပြီး ပြည့်စုံပါတယ်။ ဒါက အခု ကျွန်တော်တို့ အလိုအပ်ဆုံး အရာပါပဲ။
"ဆေးဖော်စပ်မယ့် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကော"
သူ မော့ကြည့်ကာထပ် မေးလိုက်သည်။
လျိုဝမ်ကျောက်သည် သူမ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ အစိမ်းရောင် သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ အသာအယာ တင်လိုက်သည်
"နန်းဆောင်အရှင် ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း ယုံကြည်ရတဲ့ ဆေးစိုက်ပျိုးသူ မိသားစု သုံးခုဆီကနေ ဆေးဖော်စပ်ဖို့ ပါဝင်ပစ္စည်း အစုံနှစ်ရာကို အသုတ်လိုက် ခွဲဝေဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။ တစ်ကြိမ်ကို အစုံနှစ်ဆယ်နှုန်းနဲ့ ဆယ်ကြိမ် ခွဲဝေဝယ်ယူခဲ့တာပါ။ စျေးနှုန်းက စျေးကွက်ပေါက်စျေးထက် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း ပိုသက်သာခဲ့ပြီး ဘယ်သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုမှလည်း မခံခဲ့ရပါဘူး"
လင်းကျိုးသည် သိုလှောင်အိတ်ကို ယူကာ စိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အိတ်ထဲရှိ အစုံနှစ်ရာစာ ဆေးပင်များသည် အမျိုးအစားအလိုက် သေသေချာချာ ခွဲခြားထားပြီး ဆေးပင်တိုင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေကာ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်လှသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် စစ်မှန်သော ချီးကျူးမှုများ ရှိနေသည်
"ဝမ်ကျောက်ကတော့ အမြဲတမ်း အရာရာကို စေ့စေ့စပ်စပ်နဲ့ သေသေချာချာ ကိုင်တွယ်တတ်တာပဲ"
လျိုဝမ်ကျောက် မျက်တောင် အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်
"ဒါက ကျွန်မ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပါ"
"အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေ စုဆောင်းတာကော ဘယ်လိုရှိလဲ"
လင်းကျိုးက ဝမ်ရှီဟဲဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ရှီဟဲက ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဒူးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသာပုတ်ကာ ပြောသည်
"ကျွန်တော်တို့ သဘောတူထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်း လူ ၂၃ ယောက်ကို စိစစ်ထားပြီးပါပြီ။ သူတို့အားလုံးက စိတ်ဓာတ်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ထားကြပြီး အခုတော့ ချန်ယွမ်စျေးရဲ့ နေရာအနှံ့မှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေအဖြစ် ပုံမှန်အတိုင်းပဲ နေထိုင်နေကြပါတယ်။ သူတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆက်သွယ်မှု ရှိမှန်း မသိကြသလို ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်နဲ့ပဲ တစ်ဦးချင်း ဆက်သွယ်မှု ရှိကြတာပါ"
ဆိုင်ရှင်ချန်က စကားကို ဆက်လိုက်သည်၊ သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်လှသည်
"ကျွန်တော် ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ သူတို့ကို လျှို့ဝှက် အကဲဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်က တကယ်ပဲ ကောင်းပါတယ်။ သူတို့ထဲက ခုနစ်ယောက်က သားရဲလှိုင်းတုန်းက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတဲ့သူတွေမို့ သူတို့အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း စျေးကွက်ထဲမှာ နာမည်ကောင်းရှိတဲ့ ရိုးသားသူတွေပါ၊ တချို့ဆိုရင် လူအများနဲ့ မလိုက်လျောညီထွေ မလုပ်တတ်လို့ အပယ်ခံထားရတဲ့သူတွေတောင် ပါသေးတယ်"
လင်းကျိုးသည် ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေရင်း သူတို့ သုံးဦးအတွက် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်
"ဒီအတောအတွင်း ခင်ဗျားတို့ အတော်လေး ပင်ပန်းသွားကြပြီ"
ဝမ်ရှီဟဲက လက်ကာပြရင်း ရိုးသားစွာ ပြုံးလိုက်သည်
"ဒါမျိုး မပြောပါနဲ့။ နန်းဆောင်အရှင်နောက်ကို လိုက်ပြီး ဒီလိုကိစ္စတွေ လုပ်နိုင်တာက ကျွန်တော်တို့ကို စိတ်အေးချမ်းစေသလို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘဝတွေမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိလာစေပါတယ်"
"ဟုတ်ပါတယ်"
ဆိုင်ရှင်ချန်က တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခံစားချက်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်
"အရင်က ဖုယွမ်ခန်းမမှာတုန်းကတော့ ဒီမြေကွက်လေးကိုပဲ နေ့တိုင်း စောင့်ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်ကျောက် အနည်းငယ် ရဖို့ပဲ ကြိုးစားခဲ့ရတာ။ တစ်နေ့မှာ ဒီလို ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ စိတ်မကူးရဲခဲ့ပါဘူး"
လျိုဝမ်ကျောက်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း နွေးထွေးသော ခွက်နံရံကို လက်ချောင်းလေးများဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်နေသည်။ သူမ၏ အသံမှာ တိုးသော်လည်း ခိုင်မာလှသည်
"ဒါက တန်ပါတယ်"
လင်းကျိုး လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ခွက်ကို အသာအယာ ပြန်ချလိုက်သည်
"နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံးတွေကို စတင်ဖော်စပ်ပါ့မယ်။ ဒီဆေးလုံးတွေကို သုံးပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှသာ ချင်ရွမ်းနန်းဆောင်က တကယ်ပဲ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နိုင်မှာဖြစ်သလို စျေးကွက်ထဲမှာ အခြေချဖို့အတွက်လည်း ယုံကြည်မှု ရှိလာမှာပါ"
သူက သူတို့သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏ လေသံမှာ နူးညံ့သော်လည်း တည်ကြည်လှသည်
"ကျွန်တော် ဆေးဖော်စပ်ဖို့ ဂူအောင်းနေတဲ့ အချိန်မှာတော့ ပြင်ပကိစ္စတွေကို ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ အကူအညီ တောင်းရပါလိမ့်မယ်။ အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေကို ဆက်ပြီး အကဲဖြတ်ပေးပါ၊ ပြဿနာရှိရင်လည်း ချက်ချင်း ဖြေရှင်းပါ။ ဒါ့အပြင် တခြား ဒုတိယအဆင့် ဆေးနည်းတွေကိုလည်း ဆက်ပြီး ရှာဖွေပေးကြပါ။ ကျင့်ကြံမှုအတွက်တင် မကဘဲ ဒဏ်ရာကုသတာ၊ အဆိပ်ဖြေတာ၊ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေတာ ဒါမှမဟုတ် တခြား ရှားပါးတဲ့ ဆေးနည်းတွေ ရှိရင်လည်း အကုန်စုဆောင်းပါ့မယ်"
"စိတ်မပူပါနဲ့"
ဝမ်ရှီဟဲက ပြန်ဖြေသည်၊ သူ၏ လက်တစ်ဖက်တည်းမှာ မသိမသာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်
"အပြင်ဘက်က ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော်တို့ ကိုင်တွယ်ထားပါ့မယ်"
လျိုဝမ်ကျောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ သူမ၏ အသံမှာ ကြည်လင်လှသည်
"ကျွန်မ လေလံပွဲတွေက သတင်းတွေကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်။ စျေးကွက်ထဲမှာလည်း လမ်းကြောင်းအချို့ကို ဖွင့်ထားပြီးသားပါ"
ဆိုင်ရှင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများမှာ အပြုံးတစ်ခုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်
"ဒီအသက်အရွယ်ရောက်မှ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်နိုင်တာက တကယ်ပဲ စိတ်ချမ်းသာဖို့ ကောင်းပါတယ်"
လင်းကျိုး ထရပ်လိုက်သည်၊ သူ၏ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံမှာ နံနက်ခင်း လေပြေထဲတွင် အသာအယာ လွင့်မျောနေသည်
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်စီ အလုပ်လုပ်ကြတာပေါ့။ တစ်ခုခုရှိရင် အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်ပါ"
သုံးဦးသားလည်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ရှီဟဲက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်
"စိတ်အေးအေးထားပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ပါ၊ အပြင်ဘက်က အရာအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ဂရုစိုက်ပေးထားပါ့မယ်"
သူတို့ သုံးဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် လင်းကျိုး လှည့်ထွက်ကာ ဘေးခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ကျင့်ကြံခြင်း ဖျာပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်း စတင်ခြင်း မပြုဘဲ အရင်ဆုံး မျက်လုံးမှိတ်ကာ အာရုံစူးစိုက်ပြီး သူ၏ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် ထွန်းညှိထားသလောက် အချိန်ကြာပြီးနောက် သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်၊ ပြည့်စုံသော ဆေးဖော်စပ်ရန် ပါဝင်ပစ္စည်း ဆယ်စုံကို ထုတ်လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် အပုံငယ် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ခန့် ခွဲဝေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးဖော်စပ်သည့် အိုး ဆယ်လုံးမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် တန်းစီ၍ ပေါ်လာသည်။
စိမ်းဖျော့ဖျော့ မီးတောက် ဆယ်ခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်လောင်လာပြီး အပူချိန်မှာလည်း တပြေးညီ တက်လာသည်။ လင်းကျိုး၏ စိတ်အာရုံမှာ ပိုးချည်မျှင် ကွန်ရက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဆေးအိုး ဆယ်လုံးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှမ်းခြုံထားကာ အသေးငယ်ဆုံး ပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို တိကျစွာ ခံစားနေသည်။
သူသည် ပထမဆုံး အားဖြည့်ဆေးပင်ကို ထည့်လိုက်သည်၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ ချောမွေ့လှသည်။ ၎င်းမှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ခြင်း ဖြစ်သလို ဆေးအိုး ဆယ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အထူး အာရုံစိုက်ထားသည်။
ငါးမိနစ်အကြာတွင် ဆေးအိုး တစ်လုံးချင်းစီရှိ အားဖြည့်ဆေးပင်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရည်ပျော်ကာ သန့်စင်သွားကြပြီး ဝါရွှေဖျော့ဖျော့ ဆေးရည်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေကြသည်။ လင်းကျိုး၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အဓိက ဆေးပင်ဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းရိုးတွင်းခြင်ဆီ လင်ဇီး ကို ဆေးအိုး ဆယ်လုံးစလုံးထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထည့်လိုက်သည်။
"ဟူး" ဟူသော အသံများစွာမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ဆေးရည်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရာတွင် ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ရသည့် အခက်အခဲ ဖြစ်သည်အဓိက ဆေးပင်နှင့် အားဖြည့်ဆေးပင်တို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများ ပဋိပက္ခဖြစ်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
လင်းကျိုးသည် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဆယ်စု ခွဲလိုက်သည်၊ တစ်ခုချင်းစီက ဆေးအိုး တစ်လုံးချင်းစီ၏ အပူချိန်ကို တိကျစွာ ထိန်းညှိပေးနေပြီး သူ၏ စည်းချက်မှာ စိုးစဉ်းမျှ မမှားယွင်းပေ။ ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ဆေးအိုး ဆယ်လုံးရှိ ဆေးရည်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး အရောင်မှာလည်း ရွှေရောင်ရင့်ရင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ခရမ်းရောင် မျောက်ပြာပန်း များကို ထည့်လိုက်သည်။ ဆေးအိုး ဆယ်လုံးစလုံးကို ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲလိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ပြင်းထန်သော ဆေးအာနိသင်များကို ချက်ချင်းပင် နှိမ်နင်းလိုက်ပြီးနောက် ပေါင်းစည်းခြင်း ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။
နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် သူသည် ဟန်ချက်ညီစေရန် မြေကမ္ဘာနို့ရည် ကို ထည့်လိုက်သည်။
ဆေးလုံး စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ညင်သာသော မီးဖြင့် အပူပေးရင်း သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လျင်မြန်သော လက်ချောင်းလေးများကဲ့သို့ ဆေးအိုး တစ်လုံးချင်းစီရှိ ဆေးရည်များကို ကျုံ့သွားစေပြီး ခဲသွားစေရန် လမ်းညွှန်ပေးသည်။ ဆေးရနံ့မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဘေးခန်းအတွင်း၌ ထူးခြားသော စည်းချက်တစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်နေသည်။
ဆေးအိုး ဆယ်လုံး၏ အဖုံးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်သွားပြီး ဝါရွှေရောင် ဆေးလုံးများမှာ လွင့်ပျံလာကာ ပြင်ဆင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းများအတွင်းသို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။
"ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး" ကျွမ်းကျင်မှု +၁၀၀
"ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး" ကျွမ်းကျင်အဆင့် (၉၀/၁၀၀၀)
လင်းကျိုး ရပ်မနားပေ။ သူသည် ဆေးလုံးများကို သိမ်းဆည်းကာ ဆေးအိုးများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ဒုတိယအသုတ်ကို ချက်ချင်း စတင်ဖော်စပ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျွမ်းကျင်အဆင့်၏ အသိအမြင်များမှာ သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ နွေးထွေးသော လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ စီးဝင်လာသဖြင့် သူသည် မီး၏ စည်းချက်ကို ထိန်းညှိခြင်းနှင့် ဆေးပင်များ ထည့်ရမည့် အချိန်ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။
သူ၏ စိတ်အာရုံ စောင့်ကြည့်မှုမှာ ပိုမို သန့်စင်လာပြီး အသေးစိတ်တိုင်းတွင် ပြည့်စုံမှု ရရှိရန် ကြိုးစားလာသည်။ ဒုတိယအသုတ် ဆေးလုံးများ ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးအချို့ပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တတိယအသုတ်၊ စတုတ္ထအသုတ်... လင်းကျိုးသည် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အခြေအနေတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ ဆေးဖော်စပ်ရန် ပါဝင်ပစ္စည်း ၁၂ သုတ်စလုံး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် သူ၏ အသိစိတ်ထဲမှ စာသားများမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်—
"ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး" ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် (၁၀၀/၁၀၀၀၀၀)
သူသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ သေသေချာချာ ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ပါဝင်ပစ္စည်း အစုံအပြည့် တစ်စုံကို ထုတ်ယူကာ ပုံမှန်အတိုင်း ဆေးအိုးတစ်လုံးကို စတင်ဖော်စပ်သည်။ ဆေးအိုး တစ်အိုးလျှင် ဆေးလုံး ၁၂ လုံး ထွက်ရှိသည်။ ၎င်းတို့ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဆေးလုံး တစ်လုံးချင်းစီမှ နွေးထွေးသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ငွေရောင်အမှတ်အသား သုံးခုမှာ ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။ အားလုံးမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြသည်။
လင်းကျိုး၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူသည် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်ရက်အတွင်း သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကမ္ဘာတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ ဆေးအိုး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး မမောမပန်း ဖော်စပ်ခဲ့ရာ တတိယမြောက်နေ့ ညနေခင်းတွင် ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး အိုးပေါင်း ၁၈၈ အိုးစလုံးကို ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။
ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းပုလင်း ၁၈၈ ပုလင်းမှာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီထားပြီး ပုလင်းတစ်လုံးစီတွင် အဆင့်မြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး ၁၂ လုံးစီ ပါရှိသည်။ ဆေးရနံ့မှာ မြူနှင်းများကဲ့သို့ ထူထပ်နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အခန်းအတွင်း ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျင့်ကြံရမည့်အချိန် ရောက်ပြီ။
လင်းကျိုးသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ ဆေးလုံးမှာ ပါးစပ်ထဲ ရောက်သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားပြီး ကြီးကျယ်သော ဆေးအာနိသင်မှာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပြည့်သွားစေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး တစ်ပတ်လည်ပြီးနောက် သူ၏ ဒန်တျန် ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၁၀) (၂၂၄၆၂/၇၂၉၀၀) → (၂၂၅၆၃/၇၂၉၀၀)
၁၅ မိနစ်အကြာတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အမှတ် ၁၁ တိုးလာသည်။ သူ မျက်လုံးမှိတ်ကာ သေသေချာချာ ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ဤဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး၏ ဆေးအာနိသင်မှာ နဂါးဝါဆေးလုံးထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမို အားကောင်းပြီး ပို၍ နူးညံ့ကာ စုပ်ယူရ လွယ်ကူလှသည်။
ဆေးလုံး တစ်လုံးသည် နှစ်ရက်စာ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လုံလောက်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုပါက သူသည် ကျင့်စဉ်ကို တစ်ရက်လျှင် ၉၆ ကြိမ် လည်ပတ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု အမှတ် ၉၆၉၆ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။ မူလက တစ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်မည့် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း လမ်းစဉ်မှာ ယခုအခါ ၄၅ ရက်ခန့်အတွင်း အောင်မြင်သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဤအောင်မြင်မှုအတွက် အဆင့်မြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး ၂၃ လုံးသာ သောက်သုံးရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရင်း လင်းကျိုးသည် ပြန်လည် တည်ငြိမ်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော အဆင့်မြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး နှစ်ထောင်ကျော်ထဲမှ အချို့ကို ချင်ရွမ်းနန်းဆောင်အတွက် အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုရရှိရန် ရောင်းချနိုင်ပြီး အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုမူ အတွင်းပိုင်းတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဤဆေးလုံးများဖြင့် ချင်ရွမ်းနန်းဆောင်၏ အလုံးစုံ ခွန်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ ဤချန်းယွမ်စျေးတွင် တကယ်ပဲ ခိုင်မာသော ခြေကုပ် ရရှိပြီး အဖွဲ့အစည်း အားလုံးနှင့် တန်းတူ ဆွေးနွေးနိုင်သော အရည်အချင်းရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဆေးလုံးများကို သိမ်းဆည်းကာ ပြန်လည် အာရုံစူးစိုက်ရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ အဆင့်မြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး၏ ဆေးအာနိသင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း အရည်ပျော်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းနေကာ နောက်ဆုံးတွင် ဒန်တျန် ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အောင်မြင်မှုမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ရှိနေတော့သည်။