အခန်း ၁၇၄ - ဓားမိစ္ဆာ စစ်သူကြီး

လျိုမြောင်ကြီးမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းလှသည်။ 

သုံးမိုင်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ညကဲ့သို့ပင် မှောင်မည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ 

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ တောင်နံရံများတွင် စိုက်ထူထားသော ကျိုးပဲ့ဓားများမှ မှိန်ဖျော့ပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေကာ ရှေ့ဘက်လမ်းကို ခပ်ရေးရေးသာ မြင်ရသည်။

ဤနေရာရှိ ဓားဆန္ဒ ဖိအားမှာ အေးစက်ပြီး စေးကပ်နေကာ ခြေလှမ်းတိုင်းကို နှောင့်နှေးစေသည့် မမြင်ရသော ရွှံ့ညွန်အိုင်ကြီးကဲ့သို့ပင်။ 

ရှေ့ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ 

၎င်းမှာ ကျန်းမိသားစု အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းကျိုးနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ ခြေလှမ်းကို လျှော့လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ 

ရှေ့ဘက်ရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော အကွေ့တစ်ခုတွင် ကျန်းယွီချန်နှင့် တခြားသူများသည် "ဓားမိစ္ဆာ" အုပ်စု၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

ထိုဓားမိစ္ဆာများမှာ သက်ရှိများ မဟုတ်ဘဲ ဤနေရာရှိ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် ကျန်ရှိနေသော ဓားဆန္ဒများ ပေါင်းစပ်ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။ 

သူတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဝေဝါးနေပြီး လူနှင့် ခပ်ဆင်ဆင် တူကာ သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ဝဲလှည့်နေသည်။

 သူတို့သည် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားများကို ကိုင်စွဲကာ ကျန်းမိသားစု ကျင့်ကြံသူများကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

"သခင်လေး... သတိထား"

အမာရွတ်နှင့် လူက သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဓားမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်သော်လည်း အနက်ရောင် စွမ်းအားအလွှာတစ်ခုက ဓားပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် ဓား၏ ဝိညာဉ်အလင်းမှာ မှိန်သွားတော့သည်။

ကျန်းယွီချန်၏ မျက်နှာမှာ ဆိုးရွားနေသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ အနီရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးမှ အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ၏ တိုက်စားမှုကို ခုခံရန် အကာအကွယ် ဒိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးထားသော်လည်း ထိုဒိုင်းမှာ ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝတ်စုံနက်နှင့် လူသုံးဦးမှာမူ အေးအေးဆေးဆေး ကိုင်တွယ်နိုင်ကြသည်။ 

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ထူးဆန်းပြီး တိုက်ကွက်များမှာလည်း ရက်စက်လှကာ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် ဓားမိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ အနှစ်သာရကို တိကျစွာ ချေဖျက်နိုင်ကြသည်။

 သို့သော် ဓားမိစ္ဆာများမှာ အရေအတွက် များလွန်းလှပြီး တောင်နံရံများမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

"ဒီဓားမိစ္ဆာတွေက ရှေးဟောင်း ဓားကျင့်ကြံသူတွေ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ စွဲလမ်းမှုတွေကနေ ဖြစ်လာတာ"

လင်းကျိုးက အမျိုးသမီး နှစ်ဦးထံသို့ အသံလွှင့်လိုက်သည် -

"မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေက ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိုက်စားနိုင်တယ်၊ တော်တော်လေးတော့ စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းတာပဲ"

"ယောက်ကျား... ကျွန်မတို့ ကူညီပေးသင့်လား"

လျိုချင်းယွီက မေးလိုက်သည်။

"ဘာကို ကူညီရမှာလဲ"

လင်းကျိုးက ဘာမှမဟုတ်သလို ပြောလိုက်သည် …

"ဒီအတိုင်း ပွဲကြည့်နေတာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

သူက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထိုင်ခုံပု သုံးလုံးကိုပင် ထုတ်လိုက်သေးသည်။ 

ဟုတ်ပါသည်… သာမန် ဈေးသည်တွေ သုံးလေ့ရှိသည့် ခေါက်လို့ရသော သစ်သား ထိုင်ခုံပုလေးများပင်။ 

တကယ်တော့ ၎င်းတို့မှာ မှန်ထဲကပန်း ရေထဲကလ ပိုရိပ်နယ်ပယ်မှတစ်ဆင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လျိုချင်းယွီ - "ယောက်ကျား...ရှင်က ဒါတွေတောင် ပါလာသေးတာလား"

"အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ဘဝကို ဘယ်လို ပျော်အောင် နေရမလဲဆိုတာ သိရမယ်လေ"

လင်းကျိုးက အမျိုးသမီး နှစ်ဦးကို တစ်လုံးစီ ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် အရင် ထိုင်လိုက်သည် …

"လာ... လာ... ထိုင်ပြီး ကြည့်ရအောင်"

လျိုဝမ်ကျောက်က ပြုံးစိစိဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။ 

သူတို့ သုံးဦးမှာ လျိုမြောင်အကွေ့၏ အကွယ်တွင် ထိုင်ကာ ကျန်းမိသားစု အဖွဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို အေးအေးလူလူ ကြည့်နေကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းကျိုး၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။ 

သူသည် စောစောက ဝိညာဉ်မျက်လုံး ပညာရပ်ဖြင့် လျိုမြောင်အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးစဉ်က ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ဓားမိစ္ဆာ စစ်သူကြီးကို မြင်ခဲ့ရရုံသာမက ယဇ်ပလ္လင် ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်စာတိုင် အပိုင်းအစ အချို့ကိုလည်း "မြင်" ခဲ့ရသည်။

ထိုကျောက်စာတိုင်များပေါ်တွင် ကျွယ်ထျန်းဓားဂိုဏ်း၏ "မိစ္ဆာဓားမျိုးနွယ်" ၏ အဓိက ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော "နက်မှောင်သော မိစ္ဆာဓားပညာ" ကို ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ 

၎င်းမှာ အပိုင်းအစများသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်မျက်လုံး ပညာရပ်နှင့် အဆတစ်ရာ ရွှေလက်ချောင်းကျွမ်းကျင်မှု လက်နက်ဆန်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ...

"နက်မှောင်သော မိစ္ဆာဓားပညာ" အခြေခံအဆင့် (/၁၀၀) → ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် (၁၀၀,၀၀၀/၁၀၀,၀၀၀)

"နက်မှောင်သော မိစ္ဆာဓားပညာ" ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်းအဆင့် (အမြင့်ဆုံးအဆင့်)

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အသက်ရှူသံ နှစ်ကြိမ်ပင် မပြည့်ပေ။ 

လင်းကျိုး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။ 

ဤကျင့်စဉ်မှာ တကယ်ပင် ပြောင်မြောက်လှသည်၊ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်နှင့် ဓားတာအိုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားပြီး… 

"ဓားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ဥပဒေသ တစ်သောင်းကို ဖြိုခွင်းခြင်း" ဟူသော လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင်...

သူက စိတ်ထဲမှ နေ၍ နပယ်ပယ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်…

မှန်ထဲကပန်း ရေထဲကလ နယ်ပယ်မှာ တိတ်တဆိတ် ပွင့်လာပြီး သူ၏ ပတ်လည် ပေအနည်းငယ်အတွင်းကိုသာ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ 

နယ်ပယ်၏ ပဉ္စမမြောက်အလွှာဖြစ်သော ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်ပယ်အတွင်းတွင် အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ အပြင်လောကထက် အဆတစ်ထောင် ပိုမြန်သည်။

အပြင်လောက အမြင်တွင်မူ လင်းကျိုးမှာ ခေတ္တမျှ ငိုင်သွားသကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နယ်ပယ်အတွင်းတွင်မူ သူသည် အရာသုံးခုကို အပြီးသတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည် …

ပထမ သူသည် "နက်မှောင်သော မိစ္ဆာဓားပညာ" ၏ အဆင့်မြင့် အမြင်များမှ "မိစ္ဆာဓား စစ်မှန်သော ဆန္ဒ" ၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူကာ အမျိုးသမီး နှစ်ဦး၏ မူလ ရေခဲနှင့် ရေ ဓားတာအို အခြေခံများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပိုမိုသင့်တော်သော "ရေခဲမိစ္ဆာ ဓားတာအို" နှင့် "ရေမိစ္ဆာ ဓားတာအို" ဟူသော လမ်းစဉ်ကြီး နှစ်ခုကို တွက်ချက်ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဒုတိယ သူသည် ထိုလမ်းစဉ် နှစ်ခု၏ "ရိုးရှင်းခြင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိခြင်း" အဆင့်ရှိ အမြင်များကို အမျိုးသမီး နှစ်ဦးထံသို့ တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်….

တတိယ သူသည် နယ်ပယ်အတွင်း၌ လက်တွေ့တိုက်ပွဲပေါင်း တစ်ရာကို ဖန်တီးကာ ဓားမိစ္ဆာ စစ်သူကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံများ၊ မိစ္ဆာအငွေ့အသက် လည်ပတ်မှုများနှင့် အားနည်းချက် အားလုံးကို အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ၎င်းတို့ကို တုံ့ပြန်မည့် နည်းလမ်းများကို အမျိုးသမီး နှစ်ဦးထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးချိန်တွင် အပြင်လောက၌ အသက်ရှူသံ တစ်ဝက်ပင် မကုန်သေးပေ။ 

လင်းကျိုးသည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင် နယ်ပယ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ 

သို့သော် သူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လျိုချင်းယွီနှင့် လျိုဝမ်ကျောက် တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါသွားကြတော့သည်…

ဤတစ်ကြိမ် ပေးအပ်မှုမှာ အရင်ကနှင့် လုံးဝ မတူပေ။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော ဓားကွက်များ မဟုတ်တော့ဘဲ "အဆင့်အတန်း" တစ်ခု၊ "ဓားတာအို ၏ စစ်မှန်သော ဆန္ဒ" တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ရေခဲနှင့် မိစ္ဆာ ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ ရေခဲဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တို့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရောနှောခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ "အေးစက်ခြင်း" နှင့် "သတ်ဖြတ်ခြင်း" တို့၏ အနှစ်သာရကို အခြေခံကျကျ နားလည်သွားခြင်း ဖြစ်ကာ "အရာအားလုံးကို ခဲစေခြင်း" နှင့် "မိစ္ဆာစွမ်းအားဖြင့် အသက်ကို ခြွေခြင်း" တို့ကြားရှိ တူညီသော တာအိုစည်းချက်ကို သဘောပေါက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရေနှင့် မိစ္ဆာ ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာလည်း မိစ္ဆာအငွေ့အသက် ပါဝင်သော ရေမဟုတ်တော့ဘဲ "နူးညံ့ခြင်း" နှင့် "တိုက်စားခြင်း" တို့၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ထိုးဖောက်သိမြင်သွားခြင်း ဖြစ်ကာ "ရေစက်လေးက ကျောက်ခဲကို ပေါက်စေခြင်း" နှင့် "မိစ္ဆာအငွေ့အသက်က အရိုးကို တိုက်စားခြင်း" တို့ကြားရှိ တာအိုကြီး၏ တူညီသော အရင်းအမြစ်ကို နားလည်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤခဏတွင် အမျိုးသမီး နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲ၌ မြင်ရသော ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ 

သူတို့ မြင်ရသည်မှာ ဓားမိစ္ဆာ စစ်သူကြီး ဟူသော သတ္တဝါ မဟုတ်တော့ပေ။ 

ထိုအစား ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ၏ လမ်းကြောင်း၊ ၎င်း၏ သံချပ်ကာ အောက်တွင် ဝှက်ထားသော အားနည်းချက်များ၊ ၎င်း၏ ဓားကွက်များထဲတွင် ပါဝင်နေသော "သတ်ဖြတ်ခြင်း တာအိုစည်းချက်" နှင့် ၎င်း၏ အနီရောင် မျက်လုံးများထဲရှိ ရှေးဟောင်း ဓားကျင့်ကြံသူ၏ စွဲလမ်းမှုများ... တို့ကို မြင်နေရသည်။

သူတို့သည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် စိုက်ထူထားသော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်တိုင် တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသည့် ထိုရှေးဟောင်း ဓားနက်ကြီး၏ တိတ်ဆိတ်သော ငိုကြွေးသံကိုပင် "ကြား" နိုင်နေကြသည်။

ရိုးရှင်းခြင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိခြင်း အဆင့်…

ဓားဆန္ဒမှာ အကန့်အသတ်အထိ ကျုံ့သွားကာ ဓားကျင့်စဉ်များမှာ တိုက်ကွက်များ၏ အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီး စိတ်အလိုရှိသလို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း…

"ယောက်ကျား..."

လျိုချင်းယွီက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်၊ သူမ၏ အသံထဲတွင် သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိသော ထူးခြားသည့် ဓားစည်းချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

လျိုဝမ်ကျောက်က ဘာမှမပြောဘဲ သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အနက်ရောင်ရှိသော ရေမိစ္ဆာ ဓားချီ တစ်ခုမှာ သဘာဝအတိုင်း လည်ပတ်နေပြီး ထိုဓားချီ အတွင်းမှ ဓားမြည်သံ ခပ်တိုးတိုးကိုပင် ကြားနေရသည်။ 

၎င်းမှာ ဓားဆန္ဒမှာ အကန့်အသတ်အထိ ကျုံ့သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့် သဘာဝအတိုင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီး နှစ်ဦး၏ ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ရင်း လင်းကျိုး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ 

ပြီးပြီ… သူတို့၏ ဓားတာအို ကျင့်ကြံမှုမှာ ရိုးရှင်းခြင်းသို့ ပြန်သွားခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ခိုင်မာသော ကျင့်ကြံမှု အခြေခံများနှင့် သူ ပေးအပ်ထားသော လှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်များ၊ မန္တန်များ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်... အခြေခံတည်ဆောက်မှုအဆင့်  အတွင်း၌ သူတို့မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေ့ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲ အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဝေါ့"

လျိုမြောင်အတွင်းပိုင်းမှ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းမိသားစု အဖွဲ့ကို ဝိုင်းရံထားသော ဓားမိစ္ဆာများမှာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ကြပြီး လျိုမြောင်အတွင်းပိုင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြတော့သည်…

ကျန်းယွီချန်မှာ မှင်တက်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားမိစ္ဆာများထက် အဆပေါင်း တစ်ရာမက ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက် ဖိအားကြီးတစ်ခု အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်…

ဝုန်း….

ကျန်းမိသားစုဝင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ 

မတ်မတ်ရပ်နိုင်ရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေရသော ဝတ်စုံနက်နှင့် လူသုံးဦးမှအပ ကျန်ရှိသူ အားလုံးမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး တောင်နံရံများနှင့် ရိုက်မိကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ကြရသည်။

အကွေ့နောက်တွင် ပုန်းနေသော လင်းကျိုးနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးပင်လျှင် သူတို့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ 

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ မျက်တောင်လေး တစ်ချက်သာ ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် သဘာဝအတိုင်း လည်ပတ်နေသော ရေခဲမိစ္ဆာနှင့် ရေမိစ္ဆာ ဓားဆန္ဒများက ထိုဖိအားကို တိတ်တဆိတ် ချေဖျက်ပေးလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

လင်းကျိုးက သူ၏ ထိုင်ခုံပုကို ပြန်သိမ်းကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒီလျိုမြောင်ထဲက အကောင်ကြီးကတော့ သောင်းကျန်းနေပြီထင်တယ်"

သူက အမျိုးသမီး နှစ်ဦးကို တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် -

"ချင်းယွီ၊ ဝမ်ကျောက်... အခုလေးတင် ကို... ပေးလိုက်တဲ့ ဓားတာအို စစ်မှန်တဲ့ ဆန္ဒကို ဘယ်လို ခံစားရလဲ"

လျိုချင်းယွီသည် အေးခဲနေသော မြူခိုးများကဲ့သို့ ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်၊ သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး လောကကို ကျော်လွန်နေသကဲ့သို့ပင် -

"အရမ်းကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်၊ ဓားတာအိုရဲ့ နောက်ထပ် တစ်ဖက်ခြမ်းကို မြင်လိုက်ရသလိုပဲ"

လျိုဝမ်ကျောက်လည်း ထရပ်လိုက်သည်၊ သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ရေကဲ့သို့ နူးညံ့နေသော်လည်း ထက်မြက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားသည် -

"သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ နူးညံ့ခြင်းက ဒီလောက်အထိ လိုက်ဖက်ညီနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ကောင်းပြီ"

လင်းကျိုးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် -

"သွားကြစို့ အသစ်ရထားတဲ့ ဒီဓားပညာကို စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်"

ပြောပြီးနောက် သူသည် အကွယ် နောက်မှ ထွက်လာပြီး ယဇ်ပလ္လင်ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ 

ကျန်းယွီချန်သည် မြေပြင်ပေါ်မှ ခက်ခက်ခဲခဲ ထလာချိန်တွင် လင်းကျိုးတို့ သုံးဦးမှာ သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားသော်လည်း နောက်တွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

ဒီလူမိုက်…သူက တကယ်ပဲ သူ့ဖာသာသူ သေတွင်းထဲ သွားနေတာပဲ..