အခန်း ၁၄ - မြောက်ဘက်တံခါးရှိ သစ္စာဆိုပွဲ အခမ်းအနား
စတုတ္ထမြောက်နေ့၊ ချန်ရှီ (နံနက် ၇ နာရီမှ ၉ နာရီ)၊ မြို့၏ မြောက်ဘက်တံခါး။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများ စုဝေးနေကြပြီး လူခေါင်းများမှာ ပင်လယ်ပြင်သဖွယ် လှုပ်ခတ်နေသည်။ ပျံသန်းသော ဓားများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကြပြီး၊ မှော်လက်နက်များမှာ အလင်းရောင်များ တောက်ပလျက် ရှိကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ဒီရေများသဖွယ် အတက်အကျ ဖြစ်နေသည်။ လေထုထဲတွင် တင်းမာမှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောယှက်နေသည်။
စင်မြင့်မြင့်ပေါ်တွင် ဈေးတန်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ကျောက်ထျန်းရှုံသည် အနက်ရောင် ကျင့်ဝတ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အသံချဲ့ အစီအရင်ဖြင့် သူ၏ အသံကို နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့သည်။
"မိတ်ဆွေ ကျင့်ကြံသူတို့..."
အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"ဒီနေ့ ငါတို့ ဒီနေရာမှာ စုဝေးကြတာဟာ ကိုယ်ကျိုးအတွက် မဟုတ်သလို၊ ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းမှုမှတ်တမ်းအတွက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။"
ကျောက်ထျန်းရှုံ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်-
"ဒါဟာ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရေးအတွက် ဖြစ်သလို၊ ငါတို့ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေ အေးချမ်းဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်"
သူသည် လက်ကို မြှောက်၍ မြောက်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်-
"မိစ္ဆာသားရဲတွေဟာ တောင်ဘက်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာနေပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတွေကို နင်းခြေ၊ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံရာ ဂူဗိမာန်တွေကို ဖျက်ဆီးပြီး ငါတို့ရဲ့ လူမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ဝါးမျိုနေကြပြီ! အကယ်လို့ သူတို့ကို ဆက်ပြီး သောင်းကျန်းခွင့် ပေးထားမယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ ငါတို့ မြောက်ဘက်ဈေးမြို့ဟာ မနက်ဖြန်မှာ ငါတို့ရဲ့ အုတ်ဂူတွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
လူအုပ်ထဲတွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြီး ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ဒေါသထွက်လာကြသည်။
"ချင်းရန်ဂိုဏ်းက အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ - ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ ကိုယ့်မြေကိုယ်ရေကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ရှိတယ်"
ကျောက်ထျန်းရှုံသည် တစ်ကွင်းလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်-
"ဒါဟာ ဂိုဏ်းအချင်းချင်း တိုက်ပွဲမဟုတ်ဘူး၊ မျိုးနွယ်စုတွေကြားက စစ်ပွဲပဲ ဒီနေ့ နောက်ဆုတ်သွားတဲ့သူတွေဟာ နောက်မျိုးဆက်တွေနဲ့ တွေ့ရင် ဘယ်လို မျက်နှာပြရဲမှာလဲ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတွေလို့ ခေါ်ဖို့ ဘယ်လို အရည်အချင်းရှိဦးမလဲ"
ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တရားမျှတမှု၏ ဖိအားမှာ မမြင်ရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ထားသည်။ ကနဦးတွင် တုံ့ဆိုင်းနေသော လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ယခုအခါ သူတို့၏ မှော်လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြတော့သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းက မင်းတို့ကို အလကား သွေးမြေကျခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ကျောက်ထျန်းရှုံက လေသံကို ပြောင်း၍ အနည်းငယ် နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်-
"မိစ္ဆာသားရဲတွေကို သတ်ပြီး ရလာတဲ့ ကောင်းမှုမှတ်တမ်းအပေါ် မူတည်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတွေ၊ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ မှော်လက်နက်တွေကို လဲလှယ်နိုင်မယ် ကောင်းမှုမှတ်တမ်း ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲ ပါတဲ့သူတွေဆိုရင် ချင်းရန်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့် ဖြစ်ခွင့်ကိုတောင် ရရှိမှာပါ"
"ဒီတိုက်ပွဲဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တရားမျှတမှုအတွက်ရော မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံရေး လမ်းစဉ်အတွက်ပါ တိုက်ပွဲဝင်တာပဲ"
ဤစကားများမှာ တရားမျှတမှုနှင့် လက်တွေ့အကျိုးကျေးဇူးတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် စင်အောက်ရှိ လေထုမှာ လုံးဝ တောက်လောင်လာတော့သည်။
"တိုက်ကြ…တိုက်ကြ… တိုက်ကြ..” ဟူသော အော်ဟစ်သံများမှာ လှိုင်းလုံးများသဖွယ် မြင့်တက်လာသည်။
လင်းကျိုးသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်အတတ်ကို သုံးကာ ကျင့်ကြံမှုကို စတုတ္ထအဆင့်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် မည်သူမျှ သတိမထားမိသော အရေးမပါသည့် လူတစ်ယောက်အဖြစ်သာ နေချင်သည်။ သူသည် စင်ပေါ်မှ စိတ်အားထက်သန်နေသော ကျောက်ထျန်းရှုံကို အေးစက်သော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်။
သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော မိန့်ခွန်းပေါင်းများစွာကို သူ မြင်ဖူးသည်- ကုမ္ပဏီတစ်ခု စတော့ဈေးကွက် တက်တော့မည်ဆိုလျှင် အလုပ်ရှင်များ ပေးတတ်သော ကတိများ၊ စီမံကိန်း အရေးကြီးချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်များ ပြောတတ်သော စိတ်အားတက်ကြွဖွယ် စကားများနှင့် သမိုင်းထဲမှ ကျော်ကြားသော စစ်မထွက်မီ မိန့်ခွန်းများ။
လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်မှာ အမြဲတူတူပင်ဖြစ်သည် - ပထမဆုံး အရေးပါမှုကို မြှင့်တင်သည်၊ ထို့နောက် ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များကို ကတိပေးသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ခံစားချက်များကို ဆွပေးသည်။
၎င်းက အသုံးဝင်သလား… အသုံးဝင်ပါသည်။ ၎င်းမှာ လူသားတို့၏ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်၊ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကို ထောက်ကူရန် တစ်ခုခု အမြဲလိုအပ်သည်။ ၎င်းမှာ ယုံကြည်ချက်ဖြစ်စေ၊ အမြတ်အစွန်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အများညီ စိတ်ရူးပေါက်မှုဖြစ်စေ။
သို့သော် သူ အလွန် သိချင်မိသည်မှာ - ချင်းရန်ဂိုဏ်းက ဤသားရဲလှိုင်းအတွက် သူတို့၏ တပည့် မည်မျှနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မည်မျှကို စေလွှတ်မည်နည်း…
သူသည် ခေါင်းလှည့်၍ ခရမ်းပြာရောင် ဝတ်စုံနှင့် အနီရောင် ဝတ်ထားသော အဖွဲ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှီဟဲက သူ့ကို ပြုံးရွှင်စွာ လက်ပြနေသည်။ လျိုဝမ်ကျောက်မှာလည်း သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေပြီး သူမ၏ အစိမ်းနုရောင် ဝတ်စုံမှာ အနက်ရောင် ၀တ်ရုံများကြားတွင် သိသိသာသာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ဆိုင်ရှင်ချန်မှာလည်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည်။
လင်းကျိုးသည် ဓားပေါ်သို့ တက်လိုက်ရာ အရှိန်မှာ အသင့်အတင့်သာ ရှိသည်။ သူသည် အဖွဲ့၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်သောအခါ သူ၏ အနေအထားမှာ အနည်းငယ် ကိုးရိုးကုရား ဖြစ်နေပြီး ချီ သန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စံနှုန်းနှင့် ကွက်တိ ကိုက်ညီနေသည်။
"မိတ်ဆွေလင်း ရောက်လာပြီပဲ"
ဝမ်ရှီဟဲက သူ့ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်-
"ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ မိတ်ဆွေ လော့မုန့် ချီ သန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်ဖြစ်ပြီး လေးလံတဲ့ ဓားကြီးတွေကို သုံးရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မိတ်ဆွေ လီရွှမ်း ၊ နဝမအဆင့် ဖြစ်ပြီး ရေဓာတ်နဲ့ သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ်တွေ ရှိတဲ့အပြင် ဆေးပညာမှာလည်း ထူးချွန်သူ ဖြစ်တယ်"
လော့မုန့်မှာ မျက်နှာတွင် အမာရွတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော လူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျောတွင် တံခါးချပ်လောက်ကြီးသော ဓားကြီးကို လွယ်ထားသည်။ သူက လင်းကျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်-
"အစ်ကိုကြီးဝမ်၊ ဒါက ဘယ်သူလဲ"
"မိတ်ဆွေ လင်းကျိုးလေ၊ အဆောင်မန္တန်ရေးရာမှာ ဆရာကျတဲ့သူပေါ့။" ဝမ်ရှီဟဲက ရယ်မောလိုက်သည်၊ "သူက ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ မန္တန်အာမခံချက်ပဲ"
"မန္တန်ရေးတာလား" လော့မုန့်၏ အသံမှာ ကြမ်းတမ်းလှသည်-
"စတုတ္ထအဆင့်လေ အစ်ကိုကြီးဝမ်၊ သားရဲလှိုင်းဆိုတာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ဘူးနော်"
သူသည် သူ၏ အထင်အမြင်သေးမှုကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လီရွှမ်းမှာ ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ နူးညံ့သော်လည်း သူမကလည်း ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်-
"မိတ်ဆွေဝမ်၊ မိတ်ဆွေလင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ကတော့... အဖွဲ့ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေမှာ စိုးမိတယ်"
အခြားအဖွဲ့ဝင် သုံးဦးကလည်း ကြည့်လာကြသည်။ နဝမအဆင့် နှစ်ဦးနှင့် အဋ္ဌမအဆင့် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး၏ အကြည့်မှာ သဘောမတူကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ လေထုမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။ ဆိုင်ရှင်ချန်က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လျိုဝမ်ကျောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်-
"အစ်ကိုကြီးလော့၊ ညီမလီ... မိတ်ဆွေလင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ခေတ္တနိမ့်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဆောင်မန္တန်ရေးတဲ့ပညာကတော့ ဈေးကွက်မြို့တော်မှာ တကယ့်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့အဆင့်မှာ ရှိပါတယ်။ ကျွန်မတို့အဖွဲ့မှာ နဝမအဆင့် သုံးယောက်၊ အဋ္ဌမအဆင့် နှစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ အစ်ကိုကြီးချန်က သတ္တမအဆင့်ဆိုတော့ အင်အားက တော်တော်လေး တောင့်တင်းနေပါပြီ။ မန္တန်ဆရာ တစ်ယောက် ပါလာတာက ပိုတောင် ကောင်းသွားတာပေါ့"
သူမ၏ စကားလုံးများမှာ ပါးနပ်လှသည်။ ပထမဆုံး လော့မုန့်နှင့် လီရွှမ်း၏ အင်အားနှင့် စိုးရိမ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်၊ ထို့နောက် အဖွဲ့၏ အင်အား လုံလောက်ကြောင်း ထောက်ပြပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်းကျိုးကို အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးသမား မဟုတ်ဘဲ 'အကူ' အဖြစ် နေရာချပေးကာ ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းလိုက်သည်။
ဝမ်ရှီဟဲကလည်း ရယ်မော၍ ဝင်ပြောသည်-
"အစ်ကိုကြီးလော့၊ မိတ်ဆွေလီ... မင်းတို့ မသိသေးလို့ပါ။ မိတ်ဆွေလင်းရဲ့ အဆောင်မန္တန်တွေက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ အသက်ကယ်နိုင်တယ်။ မနေ့က သူပေးတဲ့ မန္တန်တွေကို ကျွန်တော် ကြည့်ပြီးပြီ၊ တစ်ချပ်ချင်းစီက အဆင့်မြင့်တွေချည်းပဲ ဒီဈေးကွက်မြို့တော်မှာ အဲဒီလောက် လက်ရာမျိုး ရှိတဲ့သူ ငါးယောက်ထက် မပိုဘူး"
သူသည် 'အဆင့်လတ်မန္တန်များ' ကို တမင် ချန်လှပ်ထားပြီး အဆင့်မြင့်များကိုသာ ပြောခြင်းဖြင့် လင်းကျိုး၏ တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လော့မုန့်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသော်လည်း သူက ဆက်ပြောသည်-
"ဒါဆိုရင်လည်း လိုက်ခဲ့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကြိုပြောထားမယ်—" သူသည် လင်းကျိုးကို စူးရှသော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်သည်၊ "သားရဲလှိုင်းတွေကြားမှာ ငါတို့လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့တောင် မနည်းလုပ်ရမှာ။ မင်းဘာသာမင်း ပါးပါးနပ်နပ် နေရမယ်၊ မဆင်မခြင် လျှောက်သွားပြီး အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဒုက္ခမပေးနဲ့"
သူ၏ စကားလုံးများမှာ မယဉ်ကျေးသော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ လင်းကျိုးက လက်ကိုယှက်ကာ နှိမ့်ချခြင်းလည်း မရှိ၊ မောက်မာခြင်းလည်း မရှိဘဲ ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်-
"မိတ်ဆွေလော့၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် လင်းကျိုးက ကိုယ့်အတိုင်းအတာကို ကိုယ်သိပါတယ်။ မန္တန်တွေနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ကူညီပေးမှာဖြစ်ပြီး ဒုက္ခ လုံးဝ မပေးစေရပါဘူး"
သူ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အထင်အမြင်သေးခံရ၍ စိတ်ဆိုးခြင်းလည်း မရှိ၊ ဖားယားရန် ကြိုးစားခြင်းလည်း မရှိပေ။ ဤတည်ငြိမ်မှုကြောင့် လော့မုန့်က သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်မိသွားသည်။
လီရွှမ်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်-
"အဖွဲ့ထဲ ရောက်လာပြီဆိုရင်တော့ ငါတို့က အဖော်တွေပဲ။ မိတ်ဆွေလင်း၊ ကျွန်မက ဆေးပညာ အနည်းငယ် တတ်ကျွမ်းတယ်၊ အကယ်လို့ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ရရင် ကျွန်မဆီ လာခဲ့ပါ"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေလီ" လင်းကျိုး ပြုံးပြလိုက်သည်။
အခြားအဖွဲ့ဝင် သုံးဦးအနက် သတ္တမအဆင့်ရှိသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်-
"အစ်ကိုကြီးဝမ်၊ မမလေးလျို၊ ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာ ရှိတယ်။" သူ၏ အမည်မှာ ကျိုးမင် ဖြစ်ပြီး မျက်နှာမှာ နုနယ်သော်လည်း မျက်လုံးများမှာ စူးရှသည်၊ "ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ရဲ့ အင်အားက လုံလောက်နေပြီပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ချီ သန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် မန္တန်ဆရာတစ်ယောက်ကို တကူးတက ဖိတ်ခေါ်ရတာလဲ ဈေးကွက်မြို့တော်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်၊ သတ္တမအဆင့် မန္တန်ဆရာတွေ အများကြီး ရှိတာပဲလေ"
ဤမေးခွန်းမှာ အချက်ကျလှသည်။ အဖွဲ့ဝင်အချို့က ဝမ်ရှီဟဲကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ရှီဟဲ၏ အပြုံးမှာ ပြောင်းလဲမသွားဘဲ သူက ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်-
"ညီလေးကျိုးက မေးသင့်တာကို မေးတာပါ။ အကြောင်းရင်း သုံးချက် ရှိတယ် - ပထမ၊ မိတ်ဆွေလင်းရဲ့ အဆောင်မန္တန်ရေးတဲ့ပညာ တည်ငြိမ်မှုကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးတယ်၊ မန္တန်တစ်ရာမှာ တစ်ရာလုံး အဆင့်မြင့်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ လူတိုင်းမှာ ရှိတဲ့ အရည်အချင်း မဟုတ်ဘူး။ ဒုတိယ၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က တည်ငြိမ်တယ်၊ မောက်မာတာ စိတ်လောတာ မရှိဘူး - သားရဲလှိုင်းထဲမှာ စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်မှုက ကျင့်ကြံမှုထက်တောင် ပိုအရေးကြီးတယ်။ တတိယကတော့..."
သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး လင်းကျိုးကို ကြည့်သည်-
"မိတ်ဆွေလင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မမြင့်ပေမဲ့ သူ အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ သဘောတူတုန်းက 'ဓားသိုင်း အနည်းငယ် တတ်ကျွမ်းတယ်၊ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်' လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ဝမ် ကတော့ သူဟာ အပိုပြောမယ့်သူ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်"
ဤစကားများမှာ အလွန် ပါးနပ်လှသည်။ လင်းကျိုးကို မြှောက်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး နောက်ပိုင်း အခြေအနေအတွက်လည်း လမ်းကြောင်း ချန်ထားသည်။ အကယ်၍ လင်းကျိုးတွင် တကယ်ပင် လျှို့ဝှက်စွမ်းရည် ရှိခဲ့လျှင် သူ ကြိုတင် သိထားသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။ အကယ်၍ မရှိခဲ့လျှင်လည်း 'အနည်းငယ် တတ်ကျွမ်းခြင်း' ဟုသာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
လျိုဝမ်ကျောက်ကလည်း အခွင့်ကောင်းကို ယူ၍ ရယ်မောလိုက်သည်-
"မိတ်ဆွေကျိုးက စေ့စပ်တာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့ထဲ ရောက်လာပြီဆိုတော့ အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ရင်းနဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းကို တစ်ယောက် သိသွားကြမှာပါ။ ဝမ်ကျောက်ကတော့ မိတ်ဆွေလင်းရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ဆိုရင် သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းတစ်ခုခု ရှိလိမ့်မယ်လို့ ခံစားမိတယ်"
သူမ၏ စကားလုံးများက ကျိုးမင်ကို စိတ်ကျေနပ်စေသကဲ့သို့ လင်းကျိုးကိုလည်း မျက်နှာပန်း လှစေခဲ့သည်။ လင်းကျိုးသည် နားထောင်ရင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဝမ်ရှီဟဲက ပါးနပ်ပြီး လျိုဝမ်ကျောက်က စဉ်းစားပေးတတ်သည် - ဤနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပေးအယူမျှမျှဖြင့် အဖွဲ့၏ ဆက်ဆံရေးကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် ထိန်းကျောင်းနေကြသည်။
လော့မုန့်က ပွင့်လင်းပြီး ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်သည်၊ လီရွှမ်းက နူးညံ့ပြီး စည်းကမ်းရှိသည်၊ ကျိုးမင်က စေ့စပ်ပြီး သံသယများသည်။ ဤအဖွဲ့မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ အထင်အမြင်သေးခံရခြင်းကိုမူ သူ တကယ် မကဲ့ရဲ့ပါ။ သူ၏ ယခင်ဘဝ လုပ်ငန်းခွင်တွင် ရာထူးပေါ် မူတည်၍ လူကို ဆုံးဖြတ်တတ်ကြသည်ကို သူ အများကြီး မြင်ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ လူသားတို့၏ သဘာဝသာ ဖြစ်သဖြင့် အံ့သြစရာ မရှိပေ။
တကယ် တိုက်ခိုက်ရလျှင် သူ၏ ထူးကဲသော ပျံသန်းဓားအတတ်နှင့် နေနီဓားသိုင်းတို့ဖြင့် ဤအဖွဲ့ထဲတွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိနိုင်ပါ။ ထို့အပြင် သူ့တွင် အရန်စီမံကိန်းများစွာ ရှိနေသေးသည်။
"ထွက်ခွာကြမယ်"
စင်မြင့်ပေါ်မှ ကျောက်ထျန်းရှုံက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ဓားများပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြရာ ဓားအလင်းတန်းများမှာ မိုးရေစက်များသဖွယ် ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
လင်းကျိုးသည် သူ၏ အဖွဲ့နှင့်အတူ ပျံတက်လိုက်သည်။ အောက်ရှိ ဈေးမြို့မှာ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားပြီး ရှေ့တွင် တောင်တန်းကြီးများမှာ အဆုံးမရှိ ဆန့်တန်းနေသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားအလင်းတန်းများမှာ မြစ်ရေအလျဉ်ကဲ့သို့ စုစည်းကာ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းဖွယ်လည်း ကောင်းလှသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ မြေကို ကာကွယ်ရန် တိုက်ပွဲဝင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤလွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများအနက် မည်မျှသောသူများ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မည်ကို သူ တွေးမိသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်မျှသောသူများက လူသားမျိုးနွယ်အတွက် တကယ် စိတ်ရင်းဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသနည်း မည်မျှက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးအတွက် ဖြစ်သနည်း မည်မျှက အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ အမိန့်နှင့် ရှင်သန်ရန်အတွက် အတင်းအကျပ် ပါလာကြခြင်း ဖြစ်သနည်း…
လင်းကျိုးသည် ဓားပေါ်တွင် ပျံသန်းရင်း သူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသော လေတိုးသံကို ခံစားနေမိသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် အင်အားကြီးသူများက စည်းမျဉ်းများကို သတ်မှတ်ပြီး အားနည်းသူများက လိုက်နာရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသည်။ တရားမျှတမှု ဆိုသည်မှာ မကြာခဏဆိုသလို လူအုပ်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ရန် ကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်တတ်သည်။ သို့သော် ၎င်းထဲတွင် ရောက်နေသဖြင့် ဤဂိမ်းတွင် ပါဝင်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
"မိတ်ဆွေလင်း၊ အနီးကပ် လိုက်ခဲ့နော်" ဝမ်ရှီဟဲ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လင်းကျိုးနှင့် ဘေးချင်းယှဉ် ပျံသန်းနိုင်ရန် တမင် အရှိန်လျှော့ပေးထားသည် - "ပထမဆုံးအကြိမ် ခရီးဝေး ဓားပျံစီးရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား"
"အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု လင်းကျိုးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လျိုဝမ်ကျောက်ကလည်း အနီးသို့ ပျံလာပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေး တစ်လုံးကို ကမ်းပေးသည်- "ဒါက စိတ်ကြည်လင်ဆေးပါ၊ ပျံသန်းရင်း သောက်ထားရင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေတယ်။ မြောက်ဘက်က မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေက ပိုပြင်းထန်လာပြီ၊ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေလျို။" လင်းကျိုးက ၎င်းကို လက်ခံလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်ချန်က အခြားတစ်ဖက်မှ ပျံသန်းရင်း တိုးတိုးလေး ပြောသည်- "မိတ်ဆွေလင်း၊ သားရဲလှိုင်းထဲမှာ အသက်ရှင်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ အဆောင်မန္တန်တွေကို လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ သုံးပါ၊ နှမြောမနေနဲ့ဦး"
"နားလည်ပါပြီ"
ဓားအလင်းတန်းများမှာ တောင်နှင့် မြစ်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေကြသည်။ ရှေ့တွင် သားရဲလှိုင်းများ ရှိနေသည်။ နောက်တွင် သူတို့၏ အိမ်နှင့် ဇာတိမြေ ရှိနေသည်။
လင်းကျိုးသည် ဓားရိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ 'နေနီဓားစိတ်ဆန္ဒ' မှာ ဓားအိမ်အတွင်း တိုးတိုးလေး မြည်ဟီးနေသည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာရမည်။