အခန်း (၁၅) - ဂုဏ်ယူပါတယ် စီနီယာအစ်မ
လီဖုန်း ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် တံခါးမှာ ကျွီခနဲ အသံမည်လျက် ပွင့်သွားပြီးနောက် နေရောင်ခြည်က သူ၏ အနောက်မှနေ၍ ဇာပဝါတစ်ကွက်ပမာ လိုက်ပါလာလေသည်။
အခန်းအတွင်း၌ ယွဲ့လန်သည် ခြေပိုက်ဆုံချိတ်လျက် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ အနက်ရောင် ဆံကေသာများက ကျောပြင်ထက်တွင် ပိုးသားလို ဖြာကျနေ၏။
တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေစဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများက မှိတ်ထားပြီး သူမ၏ အငွေ့အသက်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုရွှေရောင်မျက်ဝန်းများက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာလေသည်။
လီဖုန်းက သူမကို ပြုံးပြလိုက်၏။
“ဂုဏ်ယူပါတယ် စီနီယာအစ်မ... အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ...”
အစပိုင်းတွင် ယွဲ့လန်က စကားမပြောသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များက မသိမသာ နူးညံ့သွားလေသည်။
“အင်း...”
လီဖုန်းက အနားသို့ လျှောက်လာပြီး သူမဘေးတွင် ပျင်းရိသောဟန်ဖြင့် ထိုင်ချလိုက်၏။
“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျုပ်ရဲ့ ဆေးလုံးတွေ အလုပ်ဖြစ်သွားလို့ အရမ်းပျော်တယ်... အပင်ပန်းခံရကျိုး နပ်သွားတာပေါ့...”
သူမက ‘ရှင့်ရဲ့ ဆေးလုံးတွေလား... ရှင့်ရဲ့ အရှက်မရှိမှုတွေလား’ ဟု မေးနေသည့်အလား သူ့ကို ခပ်စိမ်းစိမ်း ကြည့်လိုက်ပြီး ပြီးခဲ့သည့်ရက်များအတွင်း သူ၏ထံမှ သင်ယူခဲ့ရသမျှကို တွေးကာ ခေါင်းခါလိုက်မိလေသည်။
သူက ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ ဆံပင်အချို့ကို ညင်သာစွာ သပ်တင်ပေးလိုက်၏။
မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ သူက လက်လှမ်းကာ သူမကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။ ယွဲ့လန်က မရုန်းကန်ဘဲ သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သော်လည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ နူးညံ့ပေါ့ပါးနေပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပုံနှင့် ခပ်ဝေးဝေးသို့ ငေးကြည့်နေပုံက လီဖုန်း၏ သွေးများကို ပိုမိုဆူပွက်လာစေလေသည်။
“နည်းနည်းလောက် အနားယူလိုက်ပါဦး...”
သူက တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး လက်များက သူမ၏ ခါးကို ရစ်ပတ်ကာ လက်ချောင်းများက သူမ၏ တင်ပါးကို ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်ပေးနေ၏။
သူမက မျက်လုံးများကို ခဏတာ မှိတ်ထားလိုက်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တော့ သူ့ကို အလိုလိုက်ပေးမည်ဟူသော သဘောဖြင့် သက်ပြင်းသဲ့သဲ့လေး ချလိုက်လေသည်။
သူ၏ လက်များက အထက်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ဝတ်ရုံအောက်ရှိ သူမ၏ ပေါင်တံကို ထိတွေ့လိုက်၏။ သူက သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်လေသည်။
“အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီးသွားတော့... အစ်မရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကရော တိုးလာသလားလို့ သိချင်မိတယ်...”
ယွဲ့လန်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှ ပူနွေးမှုနှင့် တင်းမာမှုကို အဝတ်အစားများမှတစ်ဆင့် ခံစားမိသော်လည်း လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။
“လီဖုန်း...”
သူမက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။
“ကျွန်မ မေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်...”
ထိုစကားကြောင့် သူ၏ လက်များ ရပ်တန့်သွား၏။
“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်းလောက် ချေးချင်လို့...”
ယွဲ့လန်က သူ၏ အကြည့်များကို ရှောင်လွှဲကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“လက်နက်အသစ်တစ်ခု ဝယ်ချင်လို့ပါ... အခု လက်နက်က... သိပ်ပြီး အားမကောင်းတော့လို့...”
လီဖုန်း မျက်တောင်ခတ်သွား၏။ ထို့နောက် သူ၏ လက်များက အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားလေသည်။
ဒီမာနကြီးပြီး အေးစက်တဲ့ နတ်သမီးလေးက သူ့ကို အကူအညီတောင်းနေတာလား။
ခဏတာမျှ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သူ၏ စီနီယာအစ်မက သူ့ကို အထင်ကြီးလေးစားနေပြီဆိုတာ သူ သိလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ချေးမလို့လား...”
သူ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပခုံးပေါ်သို့ မေးတင်ကာ သူမ၏ နွေဦးရာသီကဲ့သို့ မွှေးပျံ့သော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်လေသည်။
“ဒါတွေ မလိုပါဘူး စီနီယာအစ်မရယ်... တကယ်တော့ အစ်မအတွက် လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ရှိတယ်...”
သူ၏ လက်များက တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ အငြိမ်မနေနိုင် ဖြစ်လာပြန်၏။
သူမက သူ့ကို သံသယဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသော သူ၏ လက်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်လေသည်။
လီဖုန်းက သူ၏ သိုလှောင်ရေးလက်စွပ်ကို အနည်းငယ် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အလင်းရောင်တန်းတစ်ခုနှင့်အတူ သွယ်လျကျော့ရှင်းသော ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဓားသွားက ရေခဲရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် မှိန်ဖျဖျ တောက်ပနေပြီး ဓားရိုးကိုမူ ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထွင်းထုထားလေသည်။
“ဒါက အဆင့် ၁ ထိပ်တန်း ရေခဲစွမ်းအင်သုံး ဓားတစ်လက်ပဲ... နာမည်က ကျောက်စိမ်းနှင်းခဲတဲ့...”
သူက မျက်နှာကို အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ထားဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
“မိသားစု အမွေအနှစ်ပါ... တစ်ချိန်လုံး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ... ဘယ်သူ့ကိုမှ ပေးမယ်လို့ မတွေးခဲ့ဖူးပေမဲ့... စီနီယာအစ်မအတွက်တော့ ပေးချင်စိတ်ရှိပါတယ်...”
ယွဲ့လန်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွား၏။
“ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဓားကို အလကားပေးမလို့လား...”
အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤဓား၏ ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
လီဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်၏။
“စီနီယာအစ်မရယ်... ကျုပ်က အစ်မကို လိမ်ပါ့မလား... စီနီယာအစ်မ တာအိုလမ်းစဉ်မှာ အဝေးကြီး လျှောက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ကျုပ် တကယ်ပဲ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”
သူမက ဓားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထပ်မံကြည့်လိုက်လေသည်။
သူမ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်တော့ လီဖုန်းက အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်၏။ သံပူနေတုန်း ထုရမည်။
လီဖုန်းက လေးနက်ပြီး သရုပ်ဆောင်ကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။
“ပြိုင်ပွဲကလည်း ၁၀ ရက်အတွင်း စတော့မယ်... စီနီယာအစ်မသာ နဝမအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ချင်တယ်ဆိုရင်...”
လီဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းနေဟန် ဆောင်လိုက်သော်လည်း ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်၏။
“စီနီယာအစ်မ နဝမအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို သေချာပေါက် ရောက်စေဖို့... လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို သုံးပြီး အပြစ်အနာဆာမဲ့ဆေးလုံးတွေ ထပ်ဖော်စပ်ပေးပါ့မယ်...”
“လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်...?”
ယွဲ့လန် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် မလွယ်ကူဘဲ အမြဲတမ်း ပေးဆပ်ရမှုတစ်ခုခု ရှိကြောင်း သူမ သိထား၏။
လောကကြီးတွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသောအရာများစွာ ရှိသဖြင့် လီဖုန်း၏ စကားများကို သူမ သံသယမဝင်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးများနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနိုင်သဖြင့် သူမ ထပ်မံ၍ မစူးစမ်းချင်ခဲ့ပေ။
မှန်ကန်သော ဂိုဏ်းများတွင် ဂိုဏ်းသားအချင်းချင်းကြား မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို မေးမြန်းခြင်းကို တားမြစ်ထားလေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။
လီဖုန်း၏ လက်က သူမ၏ ဝတ်ရုံအောက်သို့ ထပ်မံလျှောဝင်သွားပြီး သူမ၏ ပေါင်ရင်းကို ခပ်ဖွဖွ ထိတွေ့နေပြန်၏။
“...အဲဒါက ကျုပ်ရဲ့ စိတ်ကို ပင်ပန်းစေတယ်... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ခန်းခြောက်စေတယ်... ပိုဆိုးတာက...”
သူက အသံကို ပိုနှိမ့်လိုက်ပြီး ဟန်ဆောင်မှုအပြည့်ဖြင့် နာကျင်ဟန်ဆောင်ကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။
“...လုပ်ငန်းစဉ်က စွမ်းအင်တွေကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေတယ်... သေချာ ပြန်မဖြည့်တင်းနိုင်ရင်... ကျုပ်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တောင် ပြိုကျသွားနိုင်တယ်...”
သေချာတာပေါ့။ ဒီစကားတွေအားလုံးက လီဖုန်း လျှောက်ပြောနေတာပဲ ဖြစ်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေသာ ရှိနေရင် အပြစ်အနာဆာမဲ့ဆေးလုံးကို အလွယ်တကူ ဖော်စပ်နိုင်တာကို သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံးပင်။
ယွဲ့လန်၏ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားပြီး မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွား၏။ ခဏတာမျှ သူမ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ထိခိုက်သွားပုံရလေသည်။
“...လီဖုန်း...”
သူမက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
“ရှင်... အဲဒီလောက်ထိ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး...”
“အစ်မအတွက်ဆိုရင် ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး...”
သူက နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“စီနီယာအစ်မ အရမ်းကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေတာကို ကျုပ် မြင်ခဲ့ရပါတယ်... ကျုပ်မှာ ကူညီနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေပါလျက်နဲ့ အစ်မရဲ့ တိုးတက်မှု ရပ်တန့်သွားတာကို ဘယ်လိုလုပ် ထိုင်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ...”
သူ၏ လေသံတွင် ပါဝင်နေသော ပြတ်သားမှုကို ခံစားမိသဖြင့် သူမ တားဆီး၍မရနိုင်ကြောင်း ယွဲ့လန် သိလိုက်လေသည်။ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းသဲ့သဲ့လေးချကာ သူမ ပြောလိုက်၏။
“ရှင် အကူအညီ လိုအပ်တဲ့အခါ ကျွန်မကို ပြောပါ...”
သူမ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း တိုးညင်းနေပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ကျော့ရှင်းစွာ ထိုင်နေဆဲပင်။
ယခုအချိန်တွင် သူ အများအားဖြင့် ဘယ်လို “အကူအညီ” မျိုးကို လိုချင်သလဲဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်း သိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားသဖြင့် လီဖုန်း၏ အပြုံးများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွားလေသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... စီနီယာအစ်မ သေချာပေါက် ကူညီနိုင်ပါတယ်...”
သူက ဟန်ဆောင်လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ဒီ... ထူးခြားတဲ့ သေမျိုးနည်းစနစ်ကို သင့်လျော်တဲ့ အပန်းဖြေနည်းတွေနဲ့ တွဲသုံးတာက ကျုပ်ကို တကယ်ပဲ အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါတယ်... ဒါက သွေးကြောတွေကို တည်ငြိမ်စေတယ်... အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိပေးပြီး စိတ်ကိုလည်း ပိုမို အာရုံစိုက်နိုင်စေတယ်...”
သူ၏ လက်က ပိုမိုအထက်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး သူမ၏ အတွင်းခံအဝတ်အစားပါးပါးလေးကို ထိတွေ့လိုက်ရာ အပူရှိန်များ စုဝေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ယွဲ့လန်က ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ခံလိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။
“...ရှင် နောက်တစ်ခါ လုပ်ဦးမလို့ မလား...”
ဒီလူက တကယ်ကို တက်ကြွလွန်းတယ်လို့ သူမ တွေးလိုက်မိသည်။ သူမ သူ့ကို စိတ်အပန်းပြေအောင် ကူညီပေးခဲ့တာ သိပ်တောင် မကြာသေးဘူးလေ။
“အစ်မ အခုလေးတင် အဆင့်ချိုးဖျက်ထားတာလေ စီနီယာအစ်မ...”
သူက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“ကျုပ်တို့တွေ အစ်မရဲ့ ကန့်သတ်ချက်အသစ်တွေကို စမ်းသပ်ကြည့်သင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား...”
ယွဲ့လန်က မျက်နှာကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
အတန်ကြာပြီးနောက် သူမက အသံတိတ် ခွင့်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်လေသည်။
အခြေအနေကောင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် လီဖုန်းက ရယ်မောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ နူးညံ့သော ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ကာ သူမ၏ ခေါင်းလေးကို မော့စေပြီး အနမ်းခြွေလိုက်တော့သည်။
‘အွန်း... အွန်း...’
ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အတင်းအဓမ္မ မလုပ်ဘဲ အလွန် နူးညံ့ညင်သာနေလေသည်။ သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများ ထိတွေ့သွားပြီးနောက် နွေးထွေးစိုစွတ်သော အနမ်းတစ်ခုအဖြစ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွား၏။
အစပိုင်းတွင် ယွဲ့လန်က နှေးကွေးစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ လက်များက အတွင်းခံအောက်၌ အငြိမ်မနေသော သူ၏ လက်များဆီသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။
သူမက သူ၏ လက်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လှုပ်ရှားမှုများက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းလာတော့၏။
ယွဲ့လန်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လီဖုန်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ကူးစက်ခံနေရသည့်အလားပင်။
‘ဒါလည်း သိပ်မဆိုးပါဘူးလေ...’
သူနှင့်အတူ ရှိနေပြီး ထူးဆန်းသောအရာများစွာကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီးနောက်တွင် ဤသာယာမှုများကို သူမ စတင်လက်ခံလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ လိုချင်လို့ မဟုတ်သော်လည်း လီဖုန်း ဤကဲ့သို့ တက်ကြွနေချိန်တွင် သူမအနေဖြင့် ဘာမှမလုပ်နိုင်သဖြင့် ဤအရာကို ပျော်မွေ့ရန် သင်ယူခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။
ခဏတာမျှ လောကကြီး တိတ်ဆိတ်သွား၏။ သူတို့၏ အသက်ရှူသံများ၊ ကုလားထိုင်၏ ကျွီခနဲ အသံများနှင့် ဝတ်ရုံများ၏ ပွတ်တိုက်သံများကသာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲနေလေသည်။
သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများ နောက်ဆုံးတွင် ခွာလိုက်ချိန်၌ တံတွေးမျှင်လေးတစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးကို ဆက်သွယ်ထားဆဲပင်။
သူက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပေါင်တံများက သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှိနေစေရန် သူမကို သူ့အပေါ်၌ ခွထိုင်စေလိုက်လေသည်။
သူတို့ကြားရှိ အပူရှိန်က ထပ်မံမြင့်တက်လာပြန်၏။
“စီနီယာအစ်မက အရမ်းလှတာပဲ...”
လီဖုန်းက သူမ၏ ကြည်လင်သော ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဒီနတ်သမီးလေးကို သူ လိုချင်သလို လုပ်နိုင်နေတာက အမြဲလိုလို အိပ်မက်တစ်ခုလို ခံစားနေရဆဲပင်။
သူက သူမ၏ ညှပ်ရိုးတစ်လျှောက်ကို စတင်နမ်းရှိုက်နေပြီး လက်များကလည်း အငြိမ်မနေဘဲ လှည့်လည်နေစဉ် ယွဲ့လန်ကမူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ သူတို့ အလွန်ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သော ဤထူးဆန်းသည့် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များအတိုင်း လိုက်လျောပေးနေလေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဆေးလုံးများ၊ သေမျိုးနည်းစနစ်... လီဖုန်းသည် လိမ်လည်မှုများနှင့် ဆန္ဒများကို ပြီးပြည့်စုံသော ထောင်ချောက်တစ်ခုအဖြစ် ရက်လုပ်နေခဲ့ပြီး ယွဲ့လန်ကလည်း သိလျက်နှင့်ဖြစ်စေ၊ မသိဘဲနှင့်ဖြစ်စေ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းများဖြင့် ထိုထောင်ချောက်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။
နောက်တစ်ကြိမ် သူတို့နှစ်ဦးသည် အချိန်ကာလကို မေ့လျော့ကာ နစ်မြောသွားကြပြန်သည်။ အခန်းထောင့်ရှိ ဂိုးလ်ဒီမှာမူ တရားထိုင်သည့်အနေအထားဖြင့် ထိုင်နေပြီး ၎င်း၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေသော ရွှေရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
၎င်း၏ ပိုင်ရှင်က မြင်းစီးနေသည့် မြင်ကွင်းကို ထပ်မံတွေ့မြင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ နောက်ပြန် မြင်းစီးခြင်းပင်။