အခန်း (၁၁) - အစီအစဉ်ချမှတ်ခြင်း
နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီး ရှုပ်ပွနေသော အခန်းပေါ်သို့ နူးညံ့သည့် အရိပ်များ ဖန်တီးပေးနေသည်။
ကုလားထိုင်များပေါ်တွင် ဝတ်ရုံများက ဖရိုဖရဲ ကျနေပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဆေးပုလင်းခွံများ လိမ့်နေကာ လေထဲတွင် ဆေးဖော်စပ်သည့် ရနံ့က မနေ့ညက ကျန်ရစ်သော အပူရှိန်အချို့နှင့် ရောနှောနေ၏။
ရုပ်သေးရုပ် ဂိုးလ်ဒီက အခန်းထောင့်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ၎င်း၏ တောက်ပမှုက မှိန်ဖျော့နေသည်။
လီဖုန်း နိုးလာပြီး အကြောဆန့်လိုက်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ယွဲ့လန်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ အနက်ရောင် ဆံကေသာများက ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် ပိုးသားလို ဖြာကျနေသည်။
နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သူမ၏ အသားအရေက နူးညံ့သောအလင်းရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေပုံရ၏။ စောင်ဖြင့် တစ်ဝက်ဖုံးကွယ်ထားသော သူမ၏ လှပလှသည့် အသွင်အပြင်က သူ့ကို ဆွဲဆောင်နေသလိုပင်။
လီဖုန်း တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထိတွေ့ရန် လက်ကို မဆန့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
‘ယောကျ်ားတွေ ဘာလို့ ဒါကို ဒီလောက်စွဲလမ်းကြလဲဆိုတာ ငါ အခုမှ နားလည်တော့တယ်... တစ်သက်လုံး ဒီလိုမျိုး နေသွားရလည်း မငြီးငွေ့နိုင်ဘူး...’
လီဖုန်းက နူးညံ့စွာပင် သူမကို ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မြင့်တက်လာသော အပူရှိန်ကို ခံစားမိပြီး ယွဲ့လန် နိုးလာကာ မျက်ခွံများ တုန်ခါလာလေသည်။
“မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ စီနီယာအစ်မ... ကျုပ်ထက် နောက်ကျမှ နိုးတာ ဒါပထမဆုံးပဲနော်...”
လီဖုန်းက ပြုံးဖြီးလျက် ပြောလိုက်ပြီး သူမကို စနောက်လိုက်၏။
ယွဲ့လန်က သူ၏ လက်ကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့်ဟန်ဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
“ရှင်က... အဲဒီကိစ္စမှာ ပိုပြီးသန်မာလာတာပဲ... တစ်ညလုံး နားမနေဘဲ တက်ကြွနေခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်မ အနားရမယ်လို့ ရှင်ထင်နေတာလား...”
သူမ မှတ်မိသလောက် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ ဒီလောက် မတက်ကြွခဲ့သည့်အတွက် ယွဲ့လန်က အနည်းငယ် အံ့ဩသည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ယွဲ့လန် မသိသည်မှာ ဤအရာက လီဖုန်း အထူးခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိထားခြင်းကြောင့်ပင်။ ၎င်း၏ ကြယ်များကို မထွန်းညှိရသေးသော်လည်း ဤဒဏ္ဍာရီလာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ကို သူနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် ပိုမိုသန်စွမ်းစေခဲ့လေသည်။
ဒါကိုကြားတော့ စိတ်ထဲမှာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူသွားသည်။ ပြီးတော့ ယွဲ့လန်က အရင်လို အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်တဲ့ စီနီယာအစ်မ ဖြစ်နေတုန်းပဲဆိုတာ သတိထားမိလိုက်ပေမဲ့ သူလုပ်ခိုင်းခဲ့သမျှ အရာတွေအားလုံး ပြီးသွားတော့ အခု သူမ နည်းနည်းလေး တင်းမာမှု လျော့သွားပြီ။
အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူမကို အသိပေးတာမျိုး၊ ရိုမန်တစ်ဆန်အောင် လုပ်တာမျိုး မလိုဘဲ သူမကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိတွေ့ဖို့တော့ လုံလောက်သွားပြီ။
ထို့နောက် ယွဲ့လန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်အလှကို လီဖုန်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အဝတ်အစားများ ပြန်ဝတ်ပြီး ဝတ်ရုံကို သေသပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ကာ အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“အခု ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံတာ ပိုကောင်းမယ်... ရှင် ဖော်စပ်ပေးတဲ့ အပြစ်အနာဆာမဲ့ဆေးလုံးနဲ့ဆိုရင် ချီစုစည်းခြင်း နဝမအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ပြဿနာမရှိလောက်ပါဘူး...”
လှပသောအင်မော်တယ် နတ်သမီးလေးတစ်ပါးက သူ၏ရှေ့တွင် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အဝတ်အစားများ ဝတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည်ပူနွေးလာသည်။
ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော သူမ၏ အလှတရားများကို မြင်ရခြင်းက လီဖုန်းကို ယွဲ့လန်၏ အံ့မခန်း ခန္ဓာကိုယ်လေးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်လို ထပ်ခံစားရမလဲဆိုတာကို အပြင်းအထန် တွေးတောစေတော့သည်။
သူ့စိတ်တွေ မြန်ဆန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ ပုံမှန်ထက် ပိုအလုပ်လုပ်နေ၏။
သူ့ဦးနှောက်ရဲ့ ၁၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုနေသလိုပါပဲ - ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းက သူ့ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကတော့... သူ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကလည်း သူ့အပိုင်းကို သူလုပ်နေတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။
ရုတ်တရက် အကြံကောင်းတစ်ခု ခေါင်းထဲ ပေါ်လာတာနဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ကောက်ကျစ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။
ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူမအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
“စီနီယာအစ်မ... ပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင် စီနီယာအစ်မကို နဝမအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးရောက်အောင် ကျုပ်ကူညီပေးနိုင်မယ် ထင်တယ်...”
ကောက်ကျစ်မှုနှင့် ရည်မှန်းချက်များ ရောနှောနေသော မျက်လုံးများဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ယွဲ့လန်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာပြီး ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။
“ပြီးတော့ အဲဒါကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ...”
လီဖုန်းက ရင်ထဲက ပွက်ပွက်ဆူနေတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖုံးကွယ်ရင်း ပြုံးလိုက်လေသည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဉာဏ်အလင်းပွင့်တဲ့အချိန်မှာ ချီစုစည်းခြင်း နဝမအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးအထိ တောက်လျှောက် ချိုးဖျက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်တဲ့ အဆင့် ၁ ထိပ်တန်း ဆေးလုံးတစ်မျိုးအကြောင်းကိုလည်း သိလိုက်ရတယ်...”
“ဆေးလုံးက အပြစ်အနာဆာမဲ့ဆေးလုံးသာဆိုရင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး လုံးဝမရှိဘူး... အဲဒါကို အခြေခံအုတ်မြစ် သန့်စင်ခြင်းဆေးလို့ခေါ်တယ်...”
သူမ၏ အကြည့်က သူ့အပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေသည်။
“ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ရှေးဟောင်းဆေးလုံးလား... ရှင်က ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့အရာကို ကျွန်မကို တကယ်ပဲ ပေးချင်တာလား...”
လီဖုန်းက သနားစရာကောင်းတဲ့ အပြုံးလေးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“ကျုပ်အခြေအနေကို စီနီယာအစ်မ သိပါတယ်... ကျုပ် အမြဲပြောခဲ့သလိုပါပဲ—စီနီယာအစ်မ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားတာကို မြင်ချင်တာပါ... ဒါက သေးငယ်တဲ့ စွန့်လွှတ်မှုတစ်ခုသက်သက်ပါပဲ...”
ဒီဂျူနီယာရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ဟန်ကို မြင်တော့ သူ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ယွဲ့လန်သိလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
“ရှင် တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ဘယ်လောက်တောင် ခေါင်းမာလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်... ရှင်တစ်ခုခု လိုအပ်ရင်သာ ပြောပါ...”
လီဖုန်းက ဒီအချိန်လေးကို စောင့်နေခဲ့တာပင်။
“အဟမ်း... တကယ်တော့ စီနီယာအစ်မ... စီနီယာအစ်မ ကျုပ်ကို ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်... ပြိုင်ပွဲမစခင်အထိ ဒီဂျူနီယာရဲ့ နေရာမှာ နေပေးပါ”
“ပြီးတော့ တစ်ခါတလေကျရင် စီနီယာအစ်မရဲ့ ... သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်လေးကို ငှားပေးပါ... ဒါက ကျုပ်ရဲ့စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေဖို့ ကူညီပေးပြီး ဆေးဖော်စပ်ရာမှာတောင် တိုးတက်စေပါတယ်...”
ယွဲ့လန် သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အရင်က ကြားဖူးသလိုမျိုး ရင်းနှီးနေသောခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သိူ့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်တော့ သူမအတွက် ဘာဆိုးကျိုးမှ မရှိဘူးဆိုတာ နားလည်သွား၏။
သူမက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ကျင့်ကြံတရားထိုင်လို့ရပြီး တစ်ခါတရံတွင် သူမရဲ့ ဂျူနီယာလေးကို စိတ်အပန်းဖြေရန်အတွက် ကူညီပေးရုံပင်။ သူမအတွက် အခက်အခဲမရှိပေ။
ဒါပေမဲ့ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်မ ရှင့်ဆီကနေ အခွင့်အရေး ပိုယူနေသလို ခံစားရတယ်...”
လီဖုန်းက သူမစကားမဆုံးခင် ဖြတ်ပြောလိုက်၏။
“အဲဒီလို ခံစားနေဖို့ မလိုပါဘူး စီနီယာအစ်မ... ဒါပေမဲ့ စီနီယာအစ်မက အဲဒီလို ထင်နေတုန်းပဲဆိုရင်လည်း သေမျိုးကမ္ဘာက နောက်ထပ် ကစား... အဟမ်း—နည်းလမ်း အနည်းငယ်လောက်ကို စမ်းသပ်ခွင့်ပြုပါ...”
သူမ သဘောတူမည့်ပုံပေါက်နေသည်ကို မြင်တော့ လီဖုန်း၏ အပြုံးက အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသည်။
သူမ ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လက်ခံလိုက်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
“လောကီသာယာမှုတွေကို ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ပါဘူး... ရှင့်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်တယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်... ရှင် လိုအပ်တဲ့အခါ ပြောပါ...”
“သေချာတာပေါ့...”
သူက ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
‘ဒါနဲ့ဆိုရင် ကျုပ်ရဲ့ ညဘက်ဘဝက အတန်ကြာအောင် အရမ်းကို သာယာတော့မှာပဲ...’
သူမ ထွက်သွားသည်ကို လီဖုန်း စောင့်ကြည့်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။
အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟာရမ်စနစ်၏ အသိပေးချက်များ စတင်ပေါ်လာသည်။
[စနစ်အသိပေးချက် - မနေ့ညက ယွဲ့လန်ကို ကူညီပေးခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ရင်းနှီးမှုအမှတ် +၁၅၀]
[စနစ်အသိပေးချက် - ပိုင်ရှင်သည် အရင်းအမြစ်များကို နှစ်ဆ ပြန်လည်ရရှိပါသည်]
[စနစ်အသိပေးချက် - ယွဲ့လန်၏ ပိုင်ရှင်နှင့် ကံကြမ္မာဆက်နွယ်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားပါသည်]
ဆုလာဘ်ကြီးများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီဖုန်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ မနေ့ညက အရမ်းကြိုးစားခဲ့ရလို့ ခါးတောင် နည်းနည်းနာစပြုနေပြီ။
သူမရဲ့ အဆင့်ချိုးဖျက်မှုအတွက် အပြစ်အနာဆာမဲ့ဆေးလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့လို့ ယွဲ့လန်က တကယ်ပဲ သူ့အပေါ် ကျေးဇူးတင်နေပုံရလေသည်။
စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ရှေးဟောင်း ပျောက်ဆုံးဆေးလုံးအတွက် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ဝယ်ယူရန် လုပ်ဆောင်လိုက်လေသည်။
အရင်ကတည်းက ဆိုင်ထဲတွင် ကြည့်နေရင်း ရင်းနှီးမှုအမှတ် ၂၀ ဖြင့်သာ ရောင်းချနေသည်ကို သတိထားမိပြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကလည်း သိပ်မရှားပါးသည့်အတွက် အံ့ဩခဲ့ရ၏။
ဒါကြောင့်မို့လို့ ယွဲ့လန်ကို နဝမအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးအထိ ချိုးဖျက်ဖို့ ကူညီပေးမယ့် အစီအစဉ်ကို သူချမှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဟာရမ်စနစ်၏ ဆိုင်က မည်သည့်အရင်းအမြစ်မဆို စစ်မှန်ကာ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း သံသယဝင်စရာမလိုပေ။
“အလုပ်စလုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ...”
လီဖုန်း အကြောဆန့်လိုက်ပြီး လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ ဝယ်ရန် ဆေးဖော်စပ်ရေးခန်းမကို သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ယွဲ့လန်နှင့်အတူ လီဖုန်း၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် သာယာမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဘဝ စတင်တော့သည်။