အခန်း ၉၉ - စစ်မှန်သော ရတနာ နှင့် တိမ်နီဆေးလုံး

အနီရောင်အလင်းတန်းများ တစ်အင်းကွက်လုံး ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ရုပ်သေးရုပ်များကို အလှည့်ကျစနစ်ဖြင့် ချုပ်ကိုင်ထားသော သော့ခတ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လီကွမ်ချီ၏ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လူတိုင်း မှင်သက်သွားရသည်မှာ သူသည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကာ အနက်ရောင်ရုပ်သေးရုပ်က သူ၏နေရာတွင် အစားဝင်သွားခြင်းပင်။ သူတို့ နှစ်ယောက် နေရာချင်း လဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးကျိနှင့် အခြားသူများမှာ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ကြောင်အမ်းနေကြသည်။ အနက်ရောင်ရုပ်သေးရုပ်သည် အနည်းဆုံး 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်' နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်စွမ်းရည်မျိုး ရှိကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။ သို့သော် လီကွမ်ချီသည် ထိုရုပ်သေးရုပ်၏ နေရာကို ကိုယ်တိုင်ဝင်ယူရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ညီလေးလီ! ဘာလုပ်တာလဲ!"

ကျိုးကျိပင်လျှင် လီကွမ်ချီ ရူးသွားပြီဟု ထင်မိသည်— ပထမဆုံး ကိုယ်ပိုင်ရုပ်တု သုံးခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ယခု တစ်ယောက်တည်း ကွင်းထဲသို့ ဆင်းသွားပြန်ပြီ။ လီကွမ်ချီသည် ထုံကျင်နေသော သူ၏ခြေထောက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ စင်မြင့်တွင် သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသော ဆူးချွန်များက သူ၏အသားကို ထိုးဖောက်ခဲ့သော်လည်း အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့် သူ၏အရိုးများကို လွှဲရှောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အရိုးမကျိုးဘဲ အပေါ်ယံဒဏ်ရာလောက်သာ ရခဲ့သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါမှ ဤနေရာ၏ ကြီးမားပုံကို သူ အမှန်တကယ် နားလည်သွားသည်။ ဧရာမလေးကြီးများမှာ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် မိုးနေပြီး ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ်မှာလည်း သူ့ထက် ခေါင်းသုံးလုံးခန့် ပိုမြင့်နေသည်။ လီကွမ်ချီသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်နေသည့် ဝေခွန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဂျိန်း!"

မိုးကြိုးသံကြီး တစ်ရင်ပြင်လုံး ဟိန်းထွက်သွားပြီးနောက် လီကွမ်ချီသည် ဝေဝါးသွားသည်အထိ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ လီကွမ်ချီ၏ မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝေခွန်းမှာ ကြောထဲအထိ စိမ့်သွားပြီး လီကွမ်ချီ၏ အစီအစဉ်ကို နားလည်သွားသည်။ သတ္တိနည်းသော ဝေခွန်းသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားကို ထိန်းချုပ်ခလုတ်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

"ဝုန်း!" "သေစမ်း!"

ရုပ်သွင်တူညီသော ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ် လေးရုပ် ကွင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ လီကွမ်ချီသည် အရှိန်မလျှော့ပေ။ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ရုပ်သေးရုပ်ကလည်း နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဝုန်း!"

နဂါးရုပ်တုကြီး ခြောက်ခု မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာပြီး ပါးစပ်များမှ မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မီးလျှံခြောက်ခုသည် ရန်သူ့ဘက်ခြမ်းရှိ ဇယားကွက် ၃၀ ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဝေခွန်းသည် စိတ်ဓာတ်များ ရူးသွပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ အော်ဟစ်လိုက်သည် "ဒီမီးတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ငွေရောင်ရုပ်သေးတွေကို တားနိုင်မယ် ထင်နေလား! အိပ်မက်မက်မနေနဲ့! သူ့ကို အသေသတ်စမ်း!"

"ဒုန်း ဒုန်း!"

ချပ်ဝတ်ဝတ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်များ ကွင်းပြင်ထဲ ပြေးလွှားနေစဉ် လီကွမ်ချီသည် ကျောက်ရုပ်တုများဆီသို့ ဆက်လက် ဦးတည်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင်ရုပ်သေးရုပ်က နောက်ဆုံး ကျောက်စိမ်းပြားကို ထည့်လိုက်သည်။ လီကွမ်ချီက ရေရွတ်လိုက်သည်— "မင်းကို အအေးနဲ့ အပူ နှစ်မျိုးစလုံး မြည်းစမ်းခိုင်းမယ်!"

ရုတ်တရက် နဂါးမျက်လုံးများရှိ အနီရောင်အလင်းမှာ ရေခဲပြာရောင်သို့ ပြောင်းသွားပြီး ပါးစပ်များမှ ရေများ ပန်းထွက်လာသည်။ မီးတောက်များကြောင့် ရဲရဲနီနေသော ငွေရောင်ရုပ်သေးငါးရုပ်ကို ရေအမြောက်များဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရေနွေးငွေ့များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ လူတိုင်း မှင်သက်စွာ ကြည့်နေစဉ် ရုပ်သေးရုပ်များမှာ ဆူညံနေသော ရေနွေးငွေ့တိမ်တိုက်များကြားတွင် ပိတ်မိသွားကြသည်။

"ဂွပ်!"

သံမဏိများ ကွဲအက်သွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီကွမ်ချီသည် ထိုပရမ်းပတာ အခြေအနေကြားထဲသို့ လေထဲက အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။ မြစိမ်းဝံပုလွေဓါးသည် အေးစက်စွာ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ရုပ်သေးရုပ်များကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီးနောက် သတ္တုသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ရုပ်သေးရုပ် အစိတ်အပိုင်းများ လေထဲ လွင့်စဉ်သွားသည်။ ထို့နောက် လီကွမ်ချီသည် ရုပ်သေးရုပ်၏ ဓါးတစ်လက်ကို ဖမ်းယူကာ လှမ်းပစ်လိုက်သည်။

"မလုပ်နဲ့!" "ဖလပ်!"

ဓါးသွားသည် ရုပ်တုဘေးတွင် အချုပ်ခံထားရသော ဝတ်စုံနက်လူသား၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ထို့နောက် လီကွမ်ချီသည် မြစိမ်းဝံပုလွေဓါးကို အလျားလိုက် ဝေ့ယမ်းကာ နောက်ထပ် ရုပ်တုတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ဆက်မလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် သန်မာသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဒေါင်!"

ဝေခွန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အလင်းတံတိုင်းနောက်ကွယ်မှ ဝတ်စုံနက်လူသားများမှာ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်ကုန်ပြီး အလင်းတံတိုင်းကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အကြောင်းမှာ နောက်ထပ် သေရမည့်သူမှာ သူတို့ဖြစ်ကြောင်း သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ပရမ်းပတာဖြစ်မှုက မဟာရှဓါးဂိုဏ်းဘက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖြစ်စေသည်။ သူတို့သည် မျက်နှာပျက်နေသော ကျိုးကျိကို လှည့်ကြည့်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမပြော၊ မလှုပ်ရှားဝံ့ကြပေ။

လီကွမ်ချီနှင့် ဝေခွန်းတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကျောက်ရုပ်တု တစ်ခုစီသာ ကျန်တော့ပြီး သူတို့၏ ဓါးများ ထိတွေ့မိတိုင်း မီးပွင့်များ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဝေခွန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်"ကျောက်ရုပ်တု သုံးခုအထိ ပြန်ဖြည့်မယ်!"

"ဝှစ်!" နောက်ထပ် ဝတ်စုံနက်လူသား နှစ်ဦးမှာ ရုပ်တုများဘေးသို့ အဆွဲခံလိုက်ရပြီး အချုပ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

လီကွမ်ချီ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဝေခွန်း၏ တိုက်ကွက်ကို လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲရှောင်တိမ်းရင်း ပြောလိုက်သည် "မင်းက တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲနော်"

သူ၏ အသက်ဓာတ်စွမ်းအားများ တိုးထွက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဓါးသိုင်းမှာ ပိုမိုစူးရှပြီး မြန်ဆန်လာသည်။ သူ၏ ဘယ်လက်ထဲမှ ဓါးမှာ အရှိန်တက်လာပြီး ဝေဝါးသွားသည်။ "ဖလပ်!" လီကွမ်ချီ၏ ဓါးသွားက ဝေခွန်း၏ လည်ချောင်းကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

သို့သော် ဝေခွန်းမှာ တွန့်ပင်မသွားပေ။ သူသည် အမြန်နောက်ဆုတ်ကာ ဓါးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာ ကျန်ရစ်သော်လည်း သွေးတစ်စက်မှ မထွက်ချေ။ ထိုအစား သူ၏နောက်ကွယ်မှ အချုပ်ခံထားရသော ဝတ်စုံနက်လူသား၏ လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ လီကွမ်ချီ စိတ်ပျက်သွားပြီး ပေအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော စည်းမျဉ်းမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဝေခွန်းသည် သေဆုံးသွားသော လူ၏ဓါးကို ယူကာ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်တွင် ချည်နှောင်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် "မင်း သူတို့အားလုံးကို ကာကွယ်ချင်တယ် မဟုတ်လား? မင်း အောင်မြင်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့!"

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်' နှောင်းပိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ 'ရွှေအမြုတေအဆင့်' ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းအလိုအထိ ဆက်လက် အားကောင်းလာသည်။

ဝေခွန်း၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးကြောများ ယှက်သန်းလာသည်။ သူ၏ သွေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းနေသဖြင့် အရေပြားမှာ နီမြန်းလာသည်။ ဝေခွန်း၏ လည်ချောင်းထဲမှ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည် ၎င်းမှာ သည်းမခံနိုင်သော ဝေဒနာကို အောင့်အည်းနေရသော လူတစ်ယောက်၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လီကွမ်ချီထံသို့ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။

"ဝှစ်! ဝှစ်! ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်!"

သူတို့၏ ဓါးသွားများမှာ မျက်စိဖြင့် မလိုက်နိုင်အောင် မြန်ဆန်စွာ ကစားနေကြသည်။ မီးပွင့်များမှာ လွင့်စဉ်နေပြီး တိုက်ခိုက်သံများမှာ တစ်ဆက်တည်းဟိန်းထွက်နေသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အင်းကွက်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ကူးလူးနေပြီး တစ်နေရာတည်းတွင် ကြာရှည်မနေကြပေ။

လီကွမ်ချီသည် သူခံစားခဲ့ရသမျှတွင် အဖိနှိပ်ခံရဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ဝေခွန်း၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အမှန်တရားတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည် သူသည် အသက်ရှင်ရန် လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ဘဲ လီကွမ်ချီကိုပါ တစ်ပါတည်း သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေခွန်းက သူနှင့် အရှိန်တူနေသဖြင့် လီကွမ်ချီမှာ ရှောင်တိမ်းရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ဝေခွန်း မျိုချလိုက်သော 'တိမ်နီဆေးလုံး' သုံးလုံး၏ အစွမ်းကြောင့် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သန်မာနေသည်။

ထိုစဉ် ဝေခွန်း၏ အရေပြားပေါ်မှ သွေးစက်ကလေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်ကို လီကွမ်ချီ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူသည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လီကွမ်ချီသာ အနည်းငယ် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်ပါက သူ အနိုင်ရလိမ့်မည်။

တိုက်ကွက်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း လီကွမ်ချီက မေးလိုက်သည်"ဒီ ယန္တရားတစ်ထောင် စစ်အင်းကွက် အောက်မှာ ဘာရှိလို့လဲ? ဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်ရအောင် တန်လို့လား?"

လူထက် သားရဲနှင့် ပိုတူနေသော ဝေခွန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည် "အောက်မှာ ဘာရှိလဲ ဟုတ်လား? ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးပဲ! ငါသာ 'ကောင်းကင်ဘုံဝိညာဉ် မိုးကြိုးအမြစ' ကို ရရင် ငါ့ရဲ့ 'ဝိညာဉ်အမြစ်' နေရာမှာ အစားထိုးမယ်! အဲဒီပန်းတိုင်အတွက် မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ သေပေးရမယ်!"

လီကွမ်ချီ၏ ကြောထဲသို့ အေးစက်မှုတစ်ခု ဝင်သွားသည်။ မိမိ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အစားထိုးနိုင်မည့် ရတနာတစ်ခုအတွက် လူတစ်ယောက်က ဤမျှအထိ လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ သူသည် ခုခံရင်း နောက်ဆုတ်လာရာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရုပ်တုရှိရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ကျိုးကျိ၏ အကြည့်မှာ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် စူးရှလာသည်။ လီကွမ်ချီမှာ အခြေအနေမကောင်းဘဲ ခြေလှမ်းတစ်ချက်မှားသည်နှင့် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း သူ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။