အခန်း (၇၃) – အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း

လီကွမ်ချီ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ချိန်တွင် လူတိုင်းသည် အသက်ရှူရပ်မတတ် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ရုတ်တရက်ပင် ဓားဝိညာဉ်၏ အသံမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မင်းရဲ့အဘိုးက ဘယ်သူလဲ"

ဝူး

လီကွမ်ချီသည် မြူပိတ်နေသော စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဓား၊ လှံ၊ ပုဆိန်၊ ချိတ်၊ ခက်ရင်း စသည့် လက်နက်မျိုးစုံ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ထို့အပြင် ဆေးဖော်စပ်သည့် အိုးများ၊ တူများ၊ မှော်စုတ်တံများ၊ ဒိုင်းလွှားများနှင့် အခြားအရာဝတ္ထုများစွာသည် အဆုံးမရှိအောင် ပြည့်နှက်နေသည်။

အရာဝတ္ထုတစ်ခုချင်းစီတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ရှိနေပြီး ဒြပ်စင်အမျိုးမျိုး၏ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော ပုံစံများ ရှိနေကြသည်။

"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ" ဟု လီကွမ်ချီက မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လှောင်ပြောင်သည့်သံဖြင့် "ငါက တစ်ခုခု ရွေးရမှာလား" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ထိုနယ်မြေထဲတွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေစဉ် ပုံစံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အစွမ်းထက်သော လက်နက်များသည် အခြားအရာများနှင့် ဝေးကွာသော နေရာများတွင် သီးသန့်တည်ရှိနေကြသည်။

သူသည် လျှပ်စီးများ လက်နေသော ခရမ်းရောင်ဓားတစ်စင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုဓား၏ ပတ်ပတ်လည် ဝါးဆယ်ဂဏန်းအတွင်း မည်သည့်လက်နက်မှ မရှိချေ။ သူ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ထိုဓားသည် ကြွားဝါသည့်အလား ကျယ်လောင်စူးရှသော အသံကို ထုတ်လိုက်သည်။

လီကွမ်ချီက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မထိမိခင်မှာပင် ထိုဓားသည် သူနှင့် မသင့်တော်ကြောင်း ထူးခြားသော စိတ်အာရုံတစ်ခုက ပြောပြနေသည်။ သူက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး "မင်းနဲ့ ပိုသင့်တော်မယ့် သခင်တစ်ယောက်ကို မင်း တွေ့ပါလိမ့်မယ်" ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဓား၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံသည် ဟာလာနယ်မြေတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အခြားအရာဝတ္ထုများကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ ထို့နောက် ထိုအသံမှာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့်အလား ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ သို့သော် လီကွမ်ချီက ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသားဖြစ်သည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး စိတ်မျက်စိကိုပင် အသုံးမပြုတော့ဘဲ မိမိ၏ အသိစိတ်နောက်သို့သာ လိုက်ပါကာ ဝိညာဥ်ဗလာဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ လှမ်းခဲ့သည်။ အရာဝတ္ထုအားလုံးသည် သက်ရှိများကဲ့သို့ပင် သူ့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင်လည်း ထူးဆန်းသော သွေးနီရောင် အင်းကွက်များ ပေါ်လာသည်။

သူ ရှေ့သို့ တိုးသွားလေလေ၊ တွေ့ရသော အရာဝတ္ထုများမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် စောစောက သူ ငြင်းပယ်ခဲ့သော ဓားထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သည့် ဓားများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော်လည်း ရပ်တန့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ဆောင် အပြင်ဘက်၌ စုန့်ရုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။

လီကွမ်ချီ၏ ဝိညာဉ်ဗလာဟင်းလင်းပြင်ကို ဖွင့်ရန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲနေသည်။ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာလည်း အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်ကုန်သည်။ လီနန်ထင်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အခုသုံးဆယ်ကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ အမြန် တင်ပေးလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်ဗလာအတွင်း၌ လီကွမ်ချီ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အနီရောင်ချည်မျှင်လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်နေသည်။ ဓားဝိညာဉ်သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်လည်း အလားတူ အနီရောင်ချည်မျှင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဒါက 'မေရုတောင် မသေမျိုး အင်းကွက်' ပဲ။ စုရွှမ်... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ သူ့ရဲ့ 'ဗလာဝိညာဉ်ခန္ဓာ' ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ သွေးအင်းကွက်တွေ ရေးဆွဲခဲ့တာလား။ ဒီကံကြမ္မာချည်မျှင်နဲ့ ငါ့ရဲ့ကံကြမ္မာကိုပါ သူ့ဆီမှာ လုံးဝ ပူးတွဲထားဖို့ မင်း စီစဉ်ခဲ့တာပဲ"

ဓားဝိညာဉ်သည် လီကွမ်ချီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ သူ့ကိုပဲ ရွေးလိုက်တော့မယ်"

ရုတ်တရက် ဟာလာနယ်မြေအတွင်း မိုးကြိုးသံကြီး ဟိန်းထွက်သွားသည်။ လီကွမ်ချီ၏ ရှေ့တွင် အလွန်ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်တောင် ပေါ်လာသည်။ ထိုတောင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများကြား၌ ဓားတစ်စင်း ရှိနေသည်။ လီကွမ်ချီ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ တောင်တစ်တောင် မဟုတ်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော လက်နက်များ စုပုံနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ထိုပုံကြီး၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသော သွေးနီရောင်ဓားသည် လောကကြီးကို အထက်မှ ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

ခရမ်းရောင်နေမင်းဆောင်၏ အထက် ကောင်းကင်တွင် တိမ်တိုက်များ လှည့်ပတ်လာသည်။ အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ဆူပွက်နေသော စမ်းရေပူများကဲ့သို့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်လာသည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဗလာ ဖွင့်ပြီးသား တပည့်များမှာလည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများက အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ရီနေကြသဖြင့် ဒူးထောက်လဲကျကုန်ကြသည်။

လီကွမ်ချီ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ဝိညာဉ်ဟာလာမှာ ဝါးဆယ်ဂဏန်းအထိ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဆက်လက် ကြီးထွားနေဆဲဖြစ်သည်။ ဆုန့်ရု၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး တပည့်များအားလုံးကို အပြင်သို့ အမြန် တွန်းထုတ်လိုက်ရသည်။ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ပြာအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် လီနန်ထင်သည် မိမိတွင်ရှိသမျှ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအားလုံးကို ထုတ်ကာ တင်ပေးလိုက်သည်။

ဝူး

ဝိညာဉ်ဟာလာမှာ ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဝါးငါးဆယ်၊ တစ်ရာ၊ သုံးရာ၊ ငါးရာအထိ ဖြစ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ဟာလာအတွင်း၌ လီကွမ်ချီသည် လက်နက်ပုံကြီး၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သွေးနီရောင်ဓားကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သုံးပေနှင့် တစ်လက်မ ရှည်လျားသည်။

ဓားဖျားနေရာတွင် ကျိုးနေသကဲ့သို့ ပုံစံရှိသော်လည်း ဓားသွား၏ ထက်မြက်မှုမှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဓားသွား၏ အစွန်းများမှာ ရန်သူပေါင်းများစွာ၏ သွေးများ စွန်းထင်နေသည့်အလား နီရဲနေသည်။

လီကွမ်ချီသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုဓားကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သူ ဓားကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ခြေဖောက်အောက်က လက်နက်ပုံကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားပြီး ဟာလာနယ်မြေအတွင်းရှိ အခြားလက်နက်များအားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီကွမ်ချီက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဓားဝိညာဉ်... ဒါ မင်းလား" မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တိုင်ကိုးတိုင်မှာ စူးရှသော အဖြူရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာရာမှ သွေးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တံခါးအပြင်ဘက်က လူအုပ်ကြီးမှာ လီကွမ်ချီ၏ လက်ထဲတွင် သွေးနီရောင်ဓားကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်ပစ္စည်း၏ အဆင့်ကို တိုင်းတာသည့် ကျောက်တိုင်များသည် နီရဲလာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

လီကွမ်ချီ မျက်လုံးပွင့်လာသည်။ သူသည် ထိုဝိညာဉ်ဓားကို သူ၏ ဝိညာဉ်စင်္ကြံအတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထိုဓားနှင့် ဆက်နွှယ်မှုကြောင့် ၎င်းမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီနန်ထင်သည် အလွန်ဝမ်းသာနေပြီး လီကွမ်ချီ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်၊ အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဓားလား။ မင်းရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ မင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းတွေ ရှိနေတာပဲ။ ဟားဟားဟား"

ခုနစ်ကြိုးဂိုဏ်း မှ တပည့်များမှာတော့ မျက်နှာပျက်နေကြပြီး လီကွမ်ချီကို မကြည့်ဝံ့ကြပေ။ မဟာရှဓါးဂိုဏ်း တပည့်များကတော့ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ် အောင်ပွဲခံနေကြသည်။

"အဆင့်ကိုး တဲ့၊ ဓားဝိညာဉ်လည်း ဖြစ်နေသေးတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံကြီး ရယ်"

"ဟားဟားဟား၊ ငါတို့ သေချာပေါက် နယ်မြေသစ်တစ်ခုကို ရတော့မှာပဲ"

ရဲ့ဖုန်းသည် လီကွမ်ချီကို ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြည့်ကာ တံတွေးမြိုချရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်းလိုကောင်မျိုးက ဘာလို့ အလယ်ပိုင်းဒေသက သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတစ်ခုခုကို သွားပြီး ဘုန်းကြီးမဝတ်တာလဲ"