အခန်း (၆၂) – ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ဆောင်
ဓားဝိညာဉ်သည် သူ၏မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်မဖြေခဲ့ပေ။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဗလာ ထဲမှာ လက်နက်ဝိညာဉ် ပါဝင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အဆုံးအဖြတ်ပဲ။ မင်းက တစ်ဆယ့်သုံးဆင့်မြောက်ကို ရောက်ပြီးမှပဲ ဒါကို စဉ်းစားသင့်တယ်"
လီကွမ်ချီက ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ဆက်မမေးတော့ပေ။ သူသည် ဝိညာဉ်မြင့်တင်ခြင်း စင်မြင့်ကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ခြေအောက်ရှိ အစီရင်စုမှာ တုန်ခါလာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းအတွင်းသို့ ပါးလွှာသော မြူခိုးများ ပြည့်နှက်လာသည်။
'နက်မှောင်အဆင့်' ဝိညာဉ်မြင့်တင်ခြင်း စင်မြင့်က တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက မြူခိုးတွေ ဖြစ်သွားတဲ့အထိ ထူထပ်နေတာပဲ။
အခြားအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားပြီး လီကွမ်ချီသည် ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ခုနစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ လီကွမ်ချီသည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ဒန်ထျန် အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။
ထူထပ်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ဒန်ထျန် ကို ပြည့်လျှံစေပြီး သူတတ်မြောက်ထားသော ကျင့်စဉ်အတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။
ထို့နောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏စိတ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စင်မြင့်မှာ ကြေမွသွားတော့သည်။ သက်စောင့်စွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဆင်းသွားသည်။
လီကွမ်ချီ၏ ဒန်ထျန် မှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ဆခန့် ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။ သူ၏ ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ 'စွမ်းအင်ပင်လယ်' မှာ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသော တပည့်တစ်ဦးထက် သုံးဆ၊ လေးဆခန့် ပိုမိုကြီးမားနေပြီဖြစ်သည်။
အစွမ်းထက်ပြီး နက်နဲလှသော စွမ်းအင်များ သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ ဤစွမ်းအား၏ သန့်စင်မှုကို သူ အာရုံခံနိုင်သည်။ ဓားဝိညာဉ်၏ အသံမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် မြည်ဟီးလာသည်။
"စုပ်ယူလိုက်! မင်း တတ်နိုင်သလောက် များများ စုပ်ယူထား!"
လီကွမ်ချီသည် အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ထိုထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များကို အဖြူရောင် စမ်းချောင်းတစ်ခုအဖြစ် သန့်စင်ကာ မိမိကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုမှာ မဟာရှဓါးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံတိုင်တောင်ထိပ် ရှိ ဝိညာဉ်မြင့်တင်ခြင်း စင်မြင့်၏ အထက်တွင် ခုနစ်ရောင်ခြယ် မြူခိုးများ ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ မပြယ်လွင့်ဘဲ ဝဲနေတော့သည်။ လီကွမ်ချီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းမှာ ထိုမြူခိုးများ၏ တည့်တည့်အောက်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"အီး... ငါ... ငါ ထပ်ပြီး မစုပ်ယူနိုင်တော့ဘူး..."
ဓားဝိညာဉ်ကတော့ ထို 'ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ဆောင်' ကို သူ၏ဆီမှတစ်ဆင့် ဆက်လက်စုပ်ယူနေပြီး သူ့ကိုလည်း ဆက်လုပ်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပိုမိုစုပ်ယူနေခဲ့ရသည်။
ထိုမြူခိုးများသည် နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လီကွမ်ချီမှာ ဝမ်းဗိုက်ကြီး ပူထွက်လျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လှဲနေရသည်။ သူက အားနည်းစွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။
"ငါ မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး... အရမ်းဗိုက်ပြည့်နေပြီ... မင်းဘာသာမင်းပဲ လုပ်တော့..."
သူ၏ စကားလုံးများမှာ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မျှ မပါသော်လည်း ဓားဝိညာဉ်မှာ အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။ သူမသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး လီကွမ်ချီ၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် ဓားခေါင်းတလားထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားသည်။
၎င်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ထူးခြားစွာ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းက သူ၏ စုစုပေါင်း သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို မတိုးပွားစေသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အဆင့်မှာ တစ်ဆယ့်သုံးဆင့်၌ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
ယခုအခါ သူသည် လက်သီးတစ်ချက် သို့မဟုတ် ကန်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပေါင်နှစ်ထောင်ခန့်ရှိသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ မည်သည့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအသစ်ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ၏ ပူထွက်နေသော ဝမ်းဗိုက်မှာ ပုံမှန်အရွယ်အစားသို့ ပြန်ကျသွားသည်။ "တောက်... မြန်လိုက်တာ။"
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားဝိညာဉ်က ပြန်မဖြေတော့ပေ။ သူမမှာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားပုံရသည်။
လီကွမ်ချီမှာ မတ်တတ်ရပ်ကာ အကြောဆန့်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အညစ်အကြေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အနံ့ဆိုးများ ထွက်နေသည်ကို သတိထားမိတော့သည်။ သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
"ဟို..."
သူ အပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် အကြီးအကဲ ဆယ်ယောက်ကျော်မှာ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... အားလုံးပဲ ဘာလို့—"
လုခန်းနျန်း က လှမ်းကိုင်ကာ လီကွမ်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွား၏။ "ဒါ... ဒါ... မင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးလား?!"
လီကွမ်ချီက ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ရင်း "မရောက်သေးပါဘူး" ဟု ဖြေလိုက်သည်။
လုခန်းနျန်းသည် အံ့အားသင့်မှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "မင်းလို ကောင်လေး! ဒါဟာ သူတော်စင်ဝိညာဉ်အမြစ် ရဲ့ စွမ်းအင်ပင်လယ်လား? ငါ့တစ်သက်မှာ ဒီလောက်များတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မမြင်ဖူးဘူး!"
လန်ဟယ် က နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ရှင် ချဲ့ကားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား? သူက မှော်စွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း တစ်ဆယ်ဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဘယ်လောက်အထိ များနိုင်မှာမို့လို့လဲ?"
လီကွမ်ချီမှာ ဓာတ်ခွဲခန်းက သတ္တဝါတစ်ကောင်လို အကြည့်ခံနေရသည်ကို မလိုလားသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လေးစားအပ်ပါသော အကြီးအကဲတို့... ကျွန်တော် ပြန်ပြီး ရေချိုးလို့ ရမလား? ငါးပုပ်စော်တွေ နံနေလို့ပါ"
လန်ဟယ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာရောင် သက်စောင့်စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ၎င်းမှာ ရေကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း သန့်စင်ပေးလိုက်သည်။ လီကွမ်ချီက ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်း ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲလန်"
လီနန်ထင်မှာမူ လီကွမ်ချီနှင့် ပတ်သက်သော ထူးခြားသည့် ဖြစ်ရပ်များကို အံ့ဩခြင်း မရှိတော့ပေ။ အခြားသူများမှာမူ သူသည် မှော်စွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း တစ်ဆယ်ဆင့်မှာတင် ဘာကြောင့် 'ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ဆောင်' ကို ရရှိခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသော်လည်း သူတို့ဘာသာသာ သိမ်းထားကြသည်။
လုခန်းနျန်းက မထွက်ခွာမီ စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောခဲ့သည်။
"တခြား တောင်ထိပ်တွေက ပါရမီရှင်တွေလည်း မကြာခင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်ကြတော့မယ်။ အချိန်ကျရင် လီနန်ထင်က တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး 'ဝိညာဉ်ဗလာဟင်းလင်းပြင် ဖွင့်လှစ်ရာနေရာ' ကို သွားရလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ခေါက် မင်းတပည့်တွေ ဘယ်လိုစွမ်းဆောင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ထို့နောက် လူအုပ်မှာ လူစုခွဲသွားကြသည်။
လီနန်ထင်က လီကွမ်ချီ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တော်တယ်! မင်း ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လက်ဆောင်ကို ရခဲ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး" ထို့နောက် သူသည် လုခန်းနျန်းနှင့်အတူ ထွက်သွားတော့သည်။
လီကွမ်ချီမှာ စိတ်မငြိမ်သဖြင့် 'ဓားမျှော်စင်'ဆီသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ဆယ့်သုံးဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကြောင့် ရရှိသော စွမ်းအားမှာ သူ၏ ဒန်ထျန်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကိုသာမက ဝိညာဉ်စင်မြင့်နှင့် နတ်ဘုရားအာရုံကိုပါ ကျယ်ပြန့်စေခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူ၏ မြှင့်တင်ထားသော နတ်ဘုရားအာရုံမှာ ဝါးငါးဆယ် (၅၀ ကျန့်) ပတ်လည်ကို အလွယ်တကူ လွှမ်းခြုံနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ဓားမျှော်စင်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ဆဋ္ဌမထပ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားအာရုံကို မသုံးဘဲ ဓားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ခြောက်ချက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် မျှော်စင်ထိပ်ရှိ ခေါင်းလောင်းသံမှာ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟီးလာတော့သည်။
တောင်ထွတ်အသီးသီးမှ တပည့်များသည် ကောင်းကင်တိုင်တောင်ထွတ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။ သူတို့ကြားတွင် ရေရွတ်သံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က ဓားမျှော်စင်ရဲ့ တစ်ဆယ့်နှစ်ထပ်မြောက်ကို အောင်မြင်သွားပြီ! ဘယ်သူများလဲ? အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ ဘယ်စီနီယာက မျှော်စင်တက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ? သွားကြည့်ကြရအောင်"
လူအများမှာ မျှော်စင်အနားသို့ စုရုံးလာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လီကွမ်ချီသည် တစ်ဆယ့်နှစ်ထပ်မြောက်ရှိ ပျက်စီးနေသော အနက်ရောင် ရုပ်သေးရုပ် တစ်ဆယ့်နှစ်ရုပ်ကြားတွင် နွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမောတကော အသက်ရှူရင်း ရပ်နေသည်။
သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ အပေါ်ထပ် လှေကားကို ကြည့်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ထပ်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်များ ရှိနေသည်။ သူ ဘယ်လောက်အထိ သွားနိုင်မလဲဆိုသည်ကို သိလိုနေသည်။
သူသည် ဓားမျှော်စင်၏ တစ်ဆယ့်သုံးထပ်မြောက်သို့ ပြေးတက်သွားသည်။ ထိုအခန်းမှာ ဝါးတစ်ရာ (၁၀၀ ကျန့်) ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး လင်းထိန်နေသည်။ ကျယ်ပြန့်သော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ငွေရောင်တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ထိုင်နေသည်။ လီကွမ်ချီသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
ဝုန်း!
မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ရုပ်သေးရုပ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နက်နဲလှသော စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ငါးကျန့်အကွာမှ လီကွမ်ချီကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် လူစုလူဝေးကြီး ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိသော ဓားမျှော်စင် စောင့်ကြပ်သူ အဘိုးကြီးသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ဆယ့်သုံးထပ်မြောက်မှ တိုက်ပွဲကို ပုံရိပ်ယောင်ဖြင့် ထုတ်လွှင့်ပြလိုက်သည်။
ဝုန်း!
တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် လီကွမ်ချီနှင့် ရုပ်သေးရုပ်တို့ အပြန်အလှန် ခုန်အုပ်လိုက်ကြသဖြင့် သူတို့၏ အောက်ခြေရှိ ကျောက်တုံးများမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဓားချင်း ထိခိုက်မိသံများသည် ဟိန်းထွက်နေပြီး မီးပွင့်များမှာလည်း လျှပ်စီးအလား ဝင်းလက်နေသည်။
ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေ၏။ လီကွမ်ချီ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်ပြီး အစွမ်းထက်လှကာ ရုပ်သေးရုပ်ထက်ပင် ခွန်အား အနည်းငယ် ပိုသာနေသေးသည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် ဟာကွက်တစ်ခုကို တွေ့သွားသည်။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ဓားမှာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ရုပ်သေးရုပ်၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။
ချလွင် ချလွင်!
ရုပ်သေးရုပ်မှာ ဓားကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကာ ထိုင်ချလိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ဓားမျှော်စင်၏ တစ်ဆယ့်သုံးထပ်မြောက်ကို အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် တစ်ဆယ့်လေးထပ်... ထို့နောက် တစ်ဆယ့်ငါးထပ်...။
နောက်ဆုံးတွင် သူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ဤတိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်များ၏ အင်အားကို ပိုမိုနက်နဲစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဓားဝိညာဉ်၏ အကြံပြုချက်များအရ ပြုပြင်ထားသော 'ကြာပန်းပြာဓားသိုင်း' ကိုလည်း အပြည့်အဝ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
လီကွမ်ချီသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ဓားမျှော်စင်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။ သူ အပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် အံ့အားသင့်နေသော တပည့်အုပ်ကြီးနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။ စီနီယာတစ်ဦးမှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရင်း ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်သည်။
"သူ... သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူးလား!"