သားရဲကြီးများ၏ ဟိန်းသံများက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ လီကွမ်ချီက အဖွဲ့ကို ရပ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူတို့သည် တောအုပ်၏အစွန်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့ရှေ့တွင် စိမ်းလန်းသော လွင်ပြင်နှင့် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေသည်။
လီကွမ်ချီ၏မျက်စိရှေ့တွင် မရေမရာသော အလင်းအကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သောင်းဝိညာဉ်ဓါးဂိုဏ်းနှင့် ခရမ်းရောင်မိုးတိမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ထိုတောင်ကြီးပတ်လည်တွင် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားနေကြသည်။
သူတို့ထဲတွင် ကျောက်ရွှမ်းကျူက ထူးခြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အမြစ်အမည်းရောင်နှင့် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ ထွက်နေသော ရေမှော်ဥနှင့် တူသည်။ အခြားတပည့်များမှာလည်း ရှားပါးဆေးပင်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
"ပန်းမိုးတိမ် ဝိညာဉ်မြစ် ! ခရမ်းရောင်မှို!"
ဤကဲ့သို့သော အဆင့် (၂) ဆေးပင်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီကွမ်ချီ အံ့ဩသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် သဘာဝ၏ ရတနာများဟု သတ်မှတ်ရလောက်အောင် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။
သို့သော် သူ့ကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ အနီးအနားရှိ ဧရာမ သားရဲကြီးနှစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ကောင်မှာ ကျန့် ၆ ခန့် အတောင်ပံအကျယ်ရှိသော အမှောင်လင်းနို့ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ကောင်မှာ ဝါးတားတစ်ဝက်ခန့် မြင့်သော မျက်လုံးနီ ဝိညာဉ်မျောက်ဝံ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ရုံနှင့် 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်'တွင် ရှိကြောင်း သိသာလှသည်။
လီကွမ်ချီသည် ၎င်းတို့နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အစီအစဥ်မရှိသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ဘာရှိသနည်းဆိုသည်ကို စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သားရဲကြီးနှစ်ကောင်မှာ တပည့်များကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသဖြင့် မြေကြီးပင် တုန်ဟီးနေသည်။
ရဲ့ဖုန်းက လီကွမ်ချီကို ပုတ်ကာ "ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ?" ဟု တိုးတိုးလေး မေးသည်။
လီကွမ်ချီ စကားပြောမည်အလုပ်တွင် ဓါးဝိညာဉ်၏ အသံက စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
ကျန့်တစ်ရာ အကွာက တောင်လိုဏ်ဂူထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်။
လီကွမ်ချီ စကားကို ပြန်မျိုချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ပြန်မေးလိုက်သည်။ "အဲဒါ ဘာလဲ?"
ထိုက်ယီ ငွေသား !
လီကွမ်ချီ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ "တကယ်လား?"
ယုံတာမယုံတာကတော့ မင်းသဘောပဲ။
သူ၏ အကြည့်မှာ အဝေးက လိုဏ်ဂူအဝသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ တွေဝေသွားသည်။ အဖွဲ့သားအားလုံးကို ခေါ်သွားပြီး စွန့်စားရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိပါ့မလား? ခေတ္တစဥ်းစားပြီးနောက် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။
"ငါ အဲဒီလိုဏ်ဂူကို သွားစစ်ချင်တယ်။ မင်းတို့ရော လိုက်မလား?"
ကျန့်လင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "လိုက်မှာပေါ့! ဟိုတပည့်တွေတောင် ဆေးပင်တွေ အများကြီးရနေတာ၊ ငါတို့လည်း ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရအောင်ယူရမယ်!"
အားလုံး လိုလားနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ လီကွမ်ချီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။ သားရဲတွေ အလုပ်ရှုပ်နေတုန်း ငါတို့ အထဲကို ခိုးဝင်ကြမယ်။ အခြေအနေမဟန်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်မယ်။"
ထိုစဥ် လီကွမ်ချီသည် အနောက်တွင် အမူအရာမရှိဘဲ ရပ်နေသော ခယ်ချင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲဖောင်းအစ်နေသည်။
"ကျွန်မလည်း လိုက်ချင်တယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။ သူမ၏ လေသံမှာ ခံစားချက်မပါဘဲ တခြားလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
လီကွမ်ချီက သူမကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ပြောင်းလဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုရင် အဲဒီရွေးချယ်မှုအတွက် တာဝန်ယူရမယ်။ အဲဒီမျက်နှာထားကြီး မလုပ်ပါနဲ့။ မင်းမပြောင်းချင်ရင် ဘယ်သူမှ အတင်းအကျပ် မခိုင်းပါဘူး။"
ခယ်ချင်းက သူမပါးကို ပွတ်လိုက်ရာ တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ သူမ တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လီကွမ်ချီက - "ခယ်ချင်း၊ မင်း လိုဏ်ဂူဝမှာ စောင့်ကြည့်ပေးပါ။ သားရဲနှစ်ကောင် ပြန်လာတာနဲ့ ငါတို့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြား။ ကျန်တဲ့သူတွေ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"
အားလုံးသည် တောအုပ်အပြင်သို့ထွက်ကာ လွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ရဲ့ဖုန်းက ခယ်ချင်းဘက်လှည့်ကာ - "အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ဒါက မင်းအတွက်ရော ငါတို့အတွက်ရော အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါတို့အသက်တွေကို မင်းလက်ထဲ အပ်ထားတာနော်၊ စိတ်မပျက်စေနဲ့"
လီကွမ်ချီက "အခုပဲ!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ရွှမ်း...!
ငါးယောက်စလုံးမှာ စိန်ပုံစံအစီအစဥ် ဖြင့် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်နှင့် ပြေးထွက်သွားကြသည်။ သားရဲကြီးနှစ်ကောင်မှာ အဝေးမှ တပည့်များကိုသာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် သူတို့ကို သတိမပြုမိကြချေ။ ခယ်ချင်းသည် သူမ၏ ဂူချင်း (တရုတ်ရှေးဟောင်း စောင်း) ကို ထုတ်ကာ လိုဏ်ဂူဝရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးနောက်တွင် ပုန်းနေလိုက်သည်။
ကျန်သူများမှာ အနံ ၃ ကျန့်၊ အမြင့် ၃ ကျန့် ရှိသော လိုဏ်ဂူထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ စိုစွတ်သော လေထုက သူတို့၏ အရေပြားကို ထိတွေ့နေပြီး မြေပြင်မှာလည်း ရွှံ့ထူနေသည်။
ငါးပုပ်နံ့ကဲ့သို့သော အနံ့ဆိုးကြီးက လိုဏ်ဂူထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ လီကွမ်ချီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအသိစိတ်ကို သုံး၍ လိုဏ်ဂူကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ကျန့် ၁၀၀ ခန့် အထဲရောက်သောအခါ သူ၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်လာသည်။ အဝင်ဝနှင့် ဝေးလေလေ၊ ထွက်ပြေးရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ အပူချိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မှောင်မည်းနေသော နေရာ၌ အလင်းဖျော့ဖျော့တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လမ်းကြောင်းမှာ ကျယ်သွားပြီး ကျန့် ၁၀ ခန့် ကျယ်သော နေရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် မြက်ခြောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမ အသိုက်ကြီးနှစ်ခု ရှိနေသည်။ အားလုံးက ပစ္စည်းများ ရှာရန် ပြေးသွားကြသည်။
ကျန့်လင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တောက်! ဒီမှာ တောင်ကြားပြာမြက် တွေ အများကြီးပဲ! ဒါတွေက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတွေဖော်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ! အနည်းဆုံး သက်တမ်း နှစ်တစ်ရာကျော်နေပြီ!" သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ဆေးပင်များကို ခူးဆွတ်တော့သည်။
"မင်းပြောတဲ့ ပစ္စည်းကောင်းက ဘယ်မှာလဲ?" ဟု လီကွမ်ချီက ဓါးဝိညာဉ်ကို မေးလိုက်သည်။ သူမကဲ့သို့ မာန်ကြီးသူတစ်ဦးသည် သာမန်ဆေးပင်လေးများအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။
ဟိုထောင့်က ရေအိုင်လေးကို မြင်လား? အဲဒီအောက်မှာ ရှိတယ်။
လီကွမ်ချီ ထိုနေရာသို့ အပြေးသွားကြည့်ရာ ၃ ပေ ခန့် ကျယ်သော ရေကန်ငယ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက "တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ့ကို ချက်ချင်းခေါ်!" ဟု အော်ပြောပြီး ရေထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ ကျောပေါ်တွင် လွယ်ထားသော ဓါးခေါင်းတလားကြောင့် သူသည် အောက်သို့ အမြန်ရောက်သွားသည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအသိစိတ်ကို သုံးထားသဖြင့် စွမ်းအင်များ အလျင်အမြန် ကုန်ခမ်းနေသည်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်သာ တောင့်ခံနိုင်သည်။
ဓါးဝိညာဉ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူသည် ကန်အောက်ခြေရှိ နံရံတစ်ခုထံ ရောက်သွားသည်။ ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ငွေရောင်အလင်းဖျော့ဖျော့ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဒါက ဘာလဲ?"
ထိုက်ယီ ငွေသား (Taiyi Silver) ပဲ! ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ မန္တန်လက်နက်တွေ ဖန်တီးဖို့ သုံးတဲ့ အခြေခံပစ္စည်းပဲ။
လီကွမ်ချီသည် ဓါးကိုဆွဲထုတ်ကာ ထိုငွေသားများကို ခုတ်ယူရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်သော်လည်း မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။ သူ အသက်ရှူကျပ်လာသဖြင့် အားကုန်သုံးကာ ဓါးဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။
ဒိုင်း!
ထိုက်ယီ ငွေသား တစ်တုံးလုံး ပြုတ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးစပြုနေချိန်တွင် ဓါးဝိညာဉ်က ထပ်အော်ပြန်သည်။
ဟင်? နေဦး! အောက်ခြေမှာ ဝိညာဉ်ရွှံ့နက် တွေလည်း ရှိသေးတယ်!
လီကွမ်ချီ နောက်သို့ လှည့်အကြည့်တွင် အပေါ်မှ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် သူသည် နောက်ဘက်နံရံကို ဓါးဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ ဓါးပင် အက်သွားသည်။
ရွှေရောင်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ပြုတ်ကျလာသဖြင့် ၎င်းကို ဖမ်းယူကာ အပေါ်သို့ အမြန်ကူးတက်ခဲ့သည်။
ထိုစဥ် ကျောက်စိမ်းပြားမှ ခယ်ချင်း၏ ထိတ်လန့်တကြား အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ထွက်ခဲ့ကြတော့! အမြန်! သားရဲကြီးနှစ်ကောင် ပြန်လာနေပြီ! ဝါးတား ၁၀၀ ပဲ ဝေးတော့တယ်!"
လီကွမ်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သားရဲများက အနားသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် လီကွမ်ချီက ယခုချက်ချင်း 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်' ကို ချိုးဖျက်မတက်လှမ်းနိုင်ပါက အားလုံး သေကြရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူသာ အဆင့်တက်လိုက်လျှင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေပြင်ပသို့ ချက်ချင်း အထုတ်ခံရမည်ဖြစ်ရာ အဖွဲ့သားများကို သေတွင်းထဲ ပစ်ထားခဲ့သလို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုချက်ချင်း ပြေးထွက်လျှင်ပင် သားရဲများနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးရန် သေချာနေသည်။
ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ... ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ?!
လီကွမ်ချီ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပျံလာတော့သည်။