အခန်း (၄၁) - မိုးတိမ်အိပ်မက် မသေမျိုးနန်းတော်

လီကွမ်ချီသည် ဂိုဏ်းသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျင်းပသည့် ပထမဆုံးသော စာမေးပွဲတွင် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိ ပထမဆုကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လီနန်ထင်မှာ သူ့တပည့်လေး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ အလောတကြီး ချိုးဖျက်တက်လှမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့ထံသို့ ခဏခဏ လာရောက်ကြည့်ရှုရတော့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း လီကွမ်ချီသည် သူ၏တိုးတက်မှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။

ဟူး... ဒီအချိန်မှာ ငါ ဘာလို့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အကြောင်း စဥ်းစားနေမိတာလဲ? ဆယ်ဆင့်မြောက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏက အရမ်းများလွန်းတယ်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ 'ဒန်ထျန်' မှာ အိုင်ကြီးတစ်အိုင်စာလောက်အထိ ကျယ်ဝန်းနေပြီဖြစ်သည်။

'ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမြစ်' ရှိသည့် တပည့်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် လီကွမ်ချီ၏ ဒန်ထျန်က အသက်ဓာတ်စွမ်းအား အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသိုလှောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းလိုပါက သူ၏ဒန်ထျန်ကို ယခုထက်ပင် ပိုမိုချဲ့ထွင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သာမန် 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်' နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပမာဏနှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားမျိုး လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ယခင်တာဝန်မှရရှိသော ဂုဏ်ပြုမှတ်အားလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအဖြစ် လဲလှယ်ပြီးနောက် သူ၏အလုပ်မှာ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ငန်းစဥ်သာ ကျန်တော့သည်။

ရက်ပေါင်း ၂၀ ကုန်လွန်သွားသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းတစ်ခုလုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှ ထွက်လာသော အမှုန်အမွှားလေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ရုတ်တရက် အခန်းထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ့ထံသို့ ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ စုပြုံတိုးဝင်လာသည်။ သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ချိန်တွင် အခန်းထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း!

နောက်တစ်ကြိမ်လည်း သူ၏အရေပြားပေါ်မှ မည်းညစ်ပြီး စေးကပ်နေသော အညစ်အကြေးများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ယခင်ကထက် ပို၍ လန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အာရုံငါးပါးမှာလည်း ပိုမိုစူးရှလာသည်။ သူ၏ စိတ်စင်မြင့် မှာ ကြည်လင်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအသိစိတ် မှာလည်း သိသိသာသာ အားကောင်းလာသည်ကို ခံစားမိသည်။

သူ၏ ဒန်ထျန်မှာလည်း နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသွားသည်။

သူသည် အခန်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူရင်း ချဲ့ထွင်ထားသော ဒန်ထျန်ကို ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

အသက်ဓာတ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၊ တစ်ဆယ့်တစ်ဆင့်!

ဓါးဝိညာဉ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ သူမက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းအသာညိတ်ကာ -

သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က 'အထက်လောက' က ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး နောက်ကျနေသေးပေမဲ့... ချီးကျူးစရာတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဆယ့်နှစ်ဆင့်နဲ့ တစ်ဆယ့်သုံးဆင့်တွေကတော့ ဒီထက်အများကြီး ပိုခက်ခဲလိမ့်မယ်။

အတော်ကြာပြီးနောက် လီကွမ်ချီသည် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေမှ နိုးထလာသည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်နေသော အနံ့ဆိုးကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသဖြင့် ရေနွေးတည်ကာ ရေချိုးရန် အမြန်ပြင်တော့သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် အမိုးပေါ်တွင် ပေါက်စီတစ်လုံးကို ကိုင်ကာ မှောက်လျက်အိပ်နေသော ပုံရိပ်လေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယွီဆွေ့အန်း ။

ယွီဆွေ့အန်းသည် သူ့ကိုမြင်သောအခါ ထထိုင်ပြီး ပြုံးပြရင်း လက်လှမ်းပြသည်။

"နင်က နံစော်နေတာပဲ! နင်က ဆယ်ဆင့်တောင် ရောက်နေပြီကို ဘာလို့ အညစ်အကြေးတွေ အများကြီး ထွက်နေသေးတာလဲ? နင် အိမ်သာထဲ ပြုတ်ကျလာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်?"

လီကွမ်ချီ၏ မျက်နှာ မှောင်ကျသွားသည်။ သူ သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်သွားသည်။ သူ့ရဲ့ ဓါးခေါင်းတလားက သူမရဲ့ နံရိုးတစ်ချောင်းကို ကျိုးစေခဲ့ကတည်းက သူမက သူ့နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း သူ့ကို ပေါက်စီဝယ်ကျွေးဖို့ လာပြီး နှောင့်ယှက်နေတတ်သည်။

သူသည် ဖျတ်ကနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူမကို အမိုးပေါ်မှ ဆွဲမကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ သူမ၏ အရပ်ကို သူ၏တင်ပါးနှင့် တိုင်းကြည့်ရင်း -

"နင် အရပ်ရှည်လာတာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း - "ရှည်တာပေါ့! ငါကြီးလာရင် အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ လှတဲ့ အမျိုးသမီးကြီး ဖြစ်လာမှာ! ဒီလိုမျိုး... ဒီလိုမျိုး..." ဟု ပြောရင်း သူမ၏ ရင်ဘတ်နှင့် တင်ပါးနေရာများကို လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပုံကြီးချဲ့ ပြလေသည်။

လီကွမ်ချီက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ဆံပင်ကို ဖွလိုက်သည်။ "နင်က ဘာသိလို့လဲ ကလေးမရဲ့? အရာရာကို သိနေသလိုမျိုး ပြောမနေနဲ့"

ယွီဆွေ့အန်းက သူ၏လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်စောင်းထိုးကာ - "ငါ အကုန်သိတယ်! ဟွန့်! ငါ အဘိုးလီဆီ သွားတော့မယ်" ဟု ပြောကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

လီကွမ်ချီလည်း အေးအေးဆေးဆေး ရေချိုးလိုက်ရသည်။

ရေထဲတွင် စိမ်နေစဉ် သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြား က တဖျပ်ဖျပ် လင်းလာသည်။ သူက အသက်ဓာတ်စွမ်းအားအချို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ လီနန်ထင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

— ကွမ်ချီ၊ ရေမိုးချိုးပြီးရင် အဆောင်ကို လာခဲ့ဦး။

လီကွမ်ချီ ကျောက်စိမ်းပြားကို ချလိုက်ရင်း ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို စဥ်းစားနေမိသည် - ၎င်းမှာ သူ၏ အရှိန်အဝါ ကို မည်သို့ ဖုံးကွယ်ရမည်နည်း ဟူသောအချက်ပင်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အသက်ဓာတ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၌ ဆယ်ဆင့်သာရှိသည်ဟု အများက ယုံကြည်ထားကြသည်။

သို့ဆိုလျှင် သူ ဘာကြောင့် တစ်ဆယ့်တစ်ဆင့်သို့ ရောက်သွားသနည်း? ထူးကဲလွန်းသော ပါရမီသည် ပြဿနာများကို ဖိတ်ခေါ်တတ်ကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် သူ့ထက် အစွမ်းထက်သူများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံရနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောပြ၍ မရချေ။

လီကွမ်ချီသည် လျှပ်စီးတောင်ထိပ် ဂိုဏ်းခွဲအကြီးအကဲ၏ အဆောင်သို့ ရောက်လာသည်။ တစ်ခုခု အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေသည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း သူ့တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့ဩသွားသည်။

လီကွမ်ချီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီနန်ထင် မှင်တက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဖျတ်ကနဲ လီကွမ်ချီ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာကာ အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီလား?"

လီကွမ်ချီ မဖြေနိုင်ခင်မှာပင် လီနန်ထင်က သူ့ကို တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အင်း... မဟုတ်သေးဘူးထင်တယ်? မင်းက ဆယ်ဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာပဲ... အင်း... ငါ မှားကြည့်မိတာလား?"

လီကွမ်ချီက ခေါင်းကို အူကြောင်ကြောင် ကုတ်ရင်း - "ကျွန်တော် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို မရောက်သေးပါဘူး။ အဲ... တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားသလို ခံစားရတယ်... ဘာကြောင့်လဲတော့ မသိဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒန်ထျန်က နည်းနည်း ထပ်ကျယ်သွားသလိုပဲ"

လီနန်ထင်၏ မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်မှုများဖြင့် မှောင်ကျသွားသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူ မည်သို့သော တပည့်မျိုးကို လက်ခံမိသည်ကိုပင် သူ မသိတော့ချေ။

လွန်ခဲ့သော လေးလအတွင်း လီကွမ်ချီ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ လီနန်ထင်က သူ့တပည့်လေးအား ဂိုဏ်းသမိုင်းတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ အမြန်ဆုံးရောက်ရှိသူအဖြစ် စံချိန်သစ်တင်နိုင်ရန် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့်မတက်သွားဘဲ ဘာတွေဖြစ်ကုန်သနည်း?

ယွီဆွေ့အန်းဆီမှလည်း လီကွမ်ချီ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အညစ်အကြေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်ခဲ့ရကြောင်း သူ ကြားသိထားသည်။ သို့သော် လီကွမ်ချီကတော့ သူလည်း ဘာဖြစ်မှန်းမသိကြောင်း၊ ကျင့်ကြံနေရင်းနှင့် ထိုအညစ်အကြေးများ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်းသာ ပုခုံးတွန့်ပြောလိုက်သည်။

လီနန်ထင်သည် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များစွာကို ကြုံဖူးသူဖြစ်သဖြင့် ထိုကိစ္စကို ဆက်မမေးတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လီကွမ်ချီ ဘာမှမဖြစ်သရွေ့ အားလုံး အဆင်ပြေပါသည်။

လီကွမ်ချီ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ လီနန်ထင်သာ သူ၏ ဒန်ထျန်ကို စစ်ဆေးလိုက်လျှင် တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ကွဲပြားနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပေလိမ့်မည်။

လီနန်ထင်က စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ "မင်းအတွက် သတင်းကောင်းရှိတယ်"

"အော်... ဘာများလဲ ဆရာ?"

လီကွမ်ချီက ပြောရင်းနှင့် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အရက်ကောင်းတစ်ပုလင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ တောင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်သစ်သီးများဖြင့် ချက်ထားသော မသေမျိုးအရက် လောက် မကောင်းသော်လည်း ဤအရက်မှာလည်း အတော်အတန် ဈေးကြီးပေးခဲ့ရသည်။ လီကွမ်ချီက လီနန်ထင်အတွက် အရက်ငှဲ့ပေးလိုက်ရာ လီနန်ထင်က ပြုံးရင်း -

"ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ တခြားဂိုဏ်းအချို့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ 'မိုးတိမ်အိပ်မက် မသေမျိုးနန်းတော်' ဟာ နောက်တစ်လဆိုရင် ပွင့်တော့မယ်။ ဒီတစ်ခါ မဟာရှဓါးဂိုဏ်းက နေရာ ၅ နေရာ ရထားတယ်။ မင်းအတွက် တစ်နေရာ ရလိမ့်မယ်" ဟု ပြောကာ အရက်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။

လီကွမ်ချီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အဲဒါ ဘာလဲဟင်? လျှို့ဝှက်နယ်မြေ လိုမျိုးလား?"

လီနန်ထင်က ခေတ္တရပ်ပြီး ရှင်းပြသည်။ "အဲဒါက အရမ်းကို ထူးဆန်းတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုပဲ။ နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ခါပဲ ပွင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အထဲမှာရှိတဲ့ အရာတွေက တစ်ခါနဲ့တစ်ခါ မတူဘူး။ 'မိုးတိမ်အိပ်မက် မသေမျိုးနန်းတော်' ဟာ တစ်ခါပွင့်တိုင်း တခြားလောကတစ်ခုရဲ့ အဝင်ဝနဲ့ သွားပြီး ချိတ်ဆက်မိသလိုမျိုးပဲ။"

"အဲဒီနယ်မြေတွေမှာ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းရတဲ့ နေရာက တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတယ်။ မင်း ဒီအခွင့်အရေးကို အကောင်းဆုံး အသုံးချရမယ်"

လီကွမ်ချီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုမသေမျိုးနန်းတော်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းပြင်ပသို့ ခဏတာ ထွက်ခွာရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ တစ်ဆယ့်နှစ်ဆင့် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်သုံးဆင့်သို့ ရောက်သွားလျှင် ရှင်းပြရ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လီနန်ထင်က လီကွမ်ချီကို ပစ္စည်းများသိမ်းရန် ပြောပြီး မန္တန်ဓါး တစ်လက်ကိုပါ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ လီကွမ်ချီသည် အေးစက်စက် အလင်းပြန်နေသော ထိုထက်မြက်သည့် ဓါးသွားကို ကြည့်ရင်း လီနန်ထင်ကို မည်သို့ ကျေးဇူးတင်ရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

လီနန်ထင်က ပြုံးရင်း လက်ကာပြလိုက်သည်။ "လက်နက်ဆောင် က လူတွေပြောတာ ကြားတယ်၊ မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ သူတို့ဆီက သံဓါးတွေကို တစ်ဒါဇင်လောက် ယူသွားတယ်ဆို? ငါလည်း ဒီဓါးကို မသုံးတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းပဲ ယူထားလိုက်တော့"

လီကွမ်ချီသည် အရက်ပုလင်းကို ငေးကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်နေမိတော့သည်။