လီကွမ်ချီသည် ကျမ်းစာပြာသာဒ် ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်စဉ် စိတ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့် အဘိုးကြီးလင်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက အဝင်ဝမှာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ "ပညာရှင်" ဟု ထင်ခဲ့သော တံမြက်စည်းလှည်းသမားမှာမူ သာမန်ဒုက္ခိတတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေရသနည်း။
ကျမ်းစာပြာသာဒ်၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး လေထုမှာလည်း အလွန်ခြောက်သွေ့နေသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကို စိုထိုင်းဆကြောင့် ပျက်စီးမသွားအောင် စီရင်ထုံးများဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ပထမထပ်တွင် စာအုပ်စင်များ စီစီရီရီ ရှိနေပြီး တပည့်အနည်းငယ်သာ စာအုပ်ရှာဖွေနေကြသည်။
ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ စာအုပ်စင်များ သိသိသာသာ နည်းသွားပြီး တပည့် နှစ်ဦး၊ သုံးဦးသာ ရှိတော့သည်။ ထိုအထဲတွင် စောစောက သူ့ကို စကားပြောခဲ့သော စီနီယာလည်း ပါဝင်သည်။
ထိုစီနီယာက လီကွမ်ချီကို မြင်သည်နှင့် လှမ်းခေါ်ပြီး - "ညီလေး... ဒီမှာ လျှပ်စီးကျင့်စဉ် ကောင်းကောင်းတွေ ရှိတယ်ဟေ့! ဒါတွေက အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေပဲ" ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောရှာသည်။
လီကွမ်ချီက အားနာစွာဖြင့် အပေါ်ထပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး - "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နောင်တော် ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တတိယထပ်ကို သွားမလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုသူ၏ လက်မှာ လေထဲတွင် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ သူသည် ဒုတိယထပ်သို့ တက်ခွင့်ရရန် အကျိုးပြုမှတ် ၁,၅၀၀ ရအောင် တစ်နှစ်ကျော်ကြာ စုဆောင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
တတိယထပ်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ၃,၀၀၀ ကျော် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ လီကွမ်ချီက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အထူးခွင့်ပြုချက်ဖြင့် တက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည့်အခါ ဘေးနားက တပည့်များပါ ဝိုင်းကြည့်ကုန်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသစ်သားတောင်ထိပ် က တပည့်တစ်ဦးမှာ လီကွမ်ချီကို မနာလိုဝန်တိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကျန်ခဲ့တော့သည်။
လီကွမ်ချီ တတိယထပ်သို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည့်အခါ အလင်းတံတိုင်းတစ်ခုက သူ့လမ်းကို ပိတ်ထားသည်။ သူ၏ခါးက ကျောက်စိမ်းပြားကို စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင်မှ အထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ တတိယထပ်မှာတော့ စာအုပ်စင်များ မရှိဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ရောင်စုံအလင်းစက်လေးများ များစွာ ဝဲပျံနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ထိုနေရာတွင် သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အရပ်ရှည်ရှည်၊ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည်လည်း လီကွမ်ချီနှင့်အတူ ဂိုဏ်းထဲဝင်လာသော အသစ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။
"ဟေ့... ငါက ကောင်းကင်ဘုံ သတ္တုတောင်ထိပ်က ပါ" ဟု ထိုလူငယ်က ပြုံးလျက် မိတ်ဆက်သည်။
"လျှပ်စီးတောင်ထိပ်က လီကွမ်ချီပါ"
ရဲ့ဖုန်းက ရယ်မောရင်း - "မင်းအကြောင်း ငါကြားဖူးပါတယ်။
သူတော်စင်ဝိညာဉ်ပါရမီ ပိုင်ရှင်ပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ဘုရင်ဝိညာဉ်ပါရမီ တောင် မင်းကြောင့် လူမသိသူမသိ ဖြစ်သွားရတယ်" ဟု ဆိုသည်။ ရဲ့ဖုန်းသည် သူကိုယ်သူ အာရုံစိုက်ခံချင်သူဖြစ်သော်လည်း လီကွမ်ချီ၏ ပါရမီက ပိုမြင့်နေသဖြင့် သူ့ကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ လောင်းကြေးလေးတစ်ခု ထပ်မလား? ဘယ်သူက ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဖမ်းမိမလဲဆိုတာလေ" ဟု ရဲ့ဖုန်းက စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် အနိမ့်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကျော်ကို ထုတ်ကာ လောင်းကြေးထပ်သည်။ ရဲ့ဖုန်းမှာ လီကွမ်ချီကဲ့သို့ ပါရမီမရှိသော်လည်း ယနေ့ညတွင် 'ချီ' ကို စတင်စုပ်ယူနိုင်တော့မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေသည်။
လီကွမ်ချီကတော့ စိတ်ထဲက ရယ်နေမိသည်။ ဤရဲ့ဖုန်းဆိုသော ကောင်လေးမှာ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာနေ့က အိပ်ပျော်နေသဖြင့် လီကွမ်ချီ အဆင့်တက်သွားသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ လီကွမ်ချီသည်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကို ထုတ်ကာ "ကျွန်တော်ကတော့ အခုထိ 'ချီ' ကိုတောင် မခံစားရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လောင်းကြေးထပ်ပါ့မယ်" ဟု ဟန်ဆောင်ပြောလိုက်သည်။
တတိယထပ်ရှိ ကျင့်စဉ်များမှာ အနက်ရောင်အဆင့် အနိမ့်စားမှ အမြင့်စားအထိ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို ဖမ်းယူရန်အတွက် ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် မိနစ် ၃၀ အချိန်ရမည်ဖြစ်သည်။
"မင်း အရင်သွားမလား?" ဟု ရဲ့ဖုန်းက မေးသည်။
"နောင်တော်ပဲ အရင်သွားပါ၊ ကျွန်တော်ကတော့ တစ်ခုခု မိပါ့မလား မသေချာဘူး" ဟု လီကွမ်ချီက နှိမ့်ချပြောလိုက်သည်။
ရဲ့ဖုန်းသည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်မှုမှာ အတော်ပင် ကောင်းမွန်လှ၏။ သူသည် ရွှေရောင်ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေအောင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း ဝဲပျံနေသော အလင်းစက်များကို လိုက်ဖမ်းတော့သည်။ သို့သော် ထိုအလင်းစက်များမှာ သူဖမ်းခါနီးတိုင်း လျှပ်ခနဲ ရှောင်ထွက်သွားကြသဖြင့် သူထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။
ရဲ့ဖုန်းသည် လီကွမ်ချီမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း လုံးဝမသိဘဲ သူ၏ အစွမ်းအစကိုသာ ထုတ်ပြနေတော့သည်။