အခန်း (၂၁) - ထိပ်တန်းပါရမီနှင့် အောင်မြင်သော ချီစုပ်ယူမှု

လီကွမ်ချီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ခန်းမထဲရှိ လန်ဟယ်နှင့် အခြားတပည့်များက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ကို လူသားတစ်ယောက်ထက် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

လီကွမ်ချီကတော့ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို သိသဖြင့် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။

လီကွမ်ချီသည် 'ချီ' ကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး 'ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁' သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါဟာ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်စရာမဟုတ်ဟု သူယူဆသည်။

သူသည် 'ချီစုပ်ယူခြင်းကျမ်း' အတိုင်းသာ လိုက်လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများစွာ ရှိနေသည်။ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများကသာ သူ့ထံသို့ ဆွဲငင်ခံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

၎င်းက အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော စေးကပ်ကပ် အညစ်အကြေးများမှာမူ အလွန်ပင် နံစော်လှသည်။ လန်ဟယ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "ဒါတွေက အညစ်အကြေးတွေပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်မှာ ဆက်လျှောက်လှမ်းရင်း ဒါတွေကို တဖြည်းဖြည်း စွန့်ထုတ်သွားနိုင်လိမ့်မယ်။

မင်း သွားပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ပါဦး။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ကျမ်းစာတွေကို ဆက်ကြည့်ထားကြပါ။ သိချင်တာရှိရင် မေးနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီကွမ်ချီသည် ပထမဆုံး သင်ခန်းစာမှာတင် ထွက်သွားရမည်ကို အားနာသော်လည်း အနံ့မှာ တကယ်ကို မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသဖြင့် လန်ဟယ်ကို တောင်းပန်ကာ လျှပ်စီးတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

တောင်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ အဘိုးအိုတစ်ဦး တရားထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ လီနန်ထင်သည် လီကွမ်ချီ ရောက်လာသည်ကို သိသည်နှင့် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒီကောင်လေး... မင်း အခုလေးတင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လာတာလား?! မင်း သင်တန်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား? ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး အဆင့်တက်လာရတာလဲ?"

လီကွမ်ချီက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ "သင်တန်းတက်နေရင်းနဲ့ အဆင့်တက်သွားပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာပါ ဆရာ"

လီနန်ထင်သည် ညစ်ပတ်ပေရေနေသော လီကွမ်ချီကို ကြည့်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား! ငါ့တပည့်ဆိုတော့လည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့! အံ့သြစရာပဲ! မဟာရှဓားဂိုဏ်းရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ပထမဆုံး သင်တန်းမှာတင် အဆင့်တက်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး! လာ... ငါ မင်းကို ပြန်ခေါ်သွားမယ်"

ထို့နောက် လီနန်ထင်သည် လီကွမ်ချီကို ဆွဲမကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လေ့ကျင့်နေကြသော ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးတောင်ထိပ်က တပည့်များသည် အညစ်အကြေးများ ပေကျံနေသော လီကွမ်ချီကို မြင်သည့်အခါ အံ့သြသွားကြသည်။

ကူရန်က သူမ၏ ဓားကို ချလိုက်ပြီး ဘေးက တပည့်ကြီးကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ငါ မျက်စိမှားတာလား? ဂျူနီယာညီလေးလီက ဒီနေ့မှ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ သင်တန်းသွားတက်တာ မဟုတ်လား? သူက... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အဆင့်တက်သွားရတာလဲ?"

မကြာမီ ထိုသတင်းမှာ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ လီကွမ်ချီသည် ပထမဆုံး သင်ခန်းစာမှာတင် အဆင့်တက်ခဲ့သည့် တကယ့် ပါရမီရှင်ထူး ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက လက်ခံလိုက်ကြရသည်။

ရေချိုးပြီးနောက် လီကွမ်ချီသည် လန်းဆန်းသွားကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ရေချိုးစဉ်က ရေကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လဲခဲ့ရပြီး အရေပြားများ နီရဲလာသည်အထိ ပွတ်တိုက်ခဲ့ရသည်။

အပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါ သူ၏ဆရာမှာ မပြန်သေးဘဲ ရှိနေသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှိနေ၏။ လီနန်ထင်က ဂုဏ်ယူသော မျက်နှာထားဖြင့် လီကွမ်ချီကို သူ့ဘေးတွင် ထိုင်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။

"လန်ဟယ်က ဝိညာဉ်ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ ကံကြမ္မာအမှတ်အသား အကြောင်းတွေ ရှင်းပြလား?" ဟု လီနန်ထင်က မေးသည်။

လီကွမ်ချီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်ဟင်းလင်းပြင်ဆိုတာ မွေးရာပါ ပါလာတာပဲ။ ရှိတာ မရှိတာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ထိခိုက်မှု မရှိပါဘူး။ အခု မင်း ပထမဆုံး အဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် အဆင့်တွေအကြောင်း ငါ ရှင်းပြမယ်"

လီကွမ်ချီ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသည်။

"ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ အဆင့် ၁၀ ဆင့် ရှိတယ်။ ပထမ သုံးဆင့်က ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေကို လေ့ကျင့်တာ၊ အလယ် သုံးဆင့်က သွေးကြောမျှင်တွေကို သန့်စင်တာ၊ နောက်ဆုံး သုံးဆင့်ကတော့ ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံတာဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁၀ မှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တယ်။

အခု မင်းရဲ့ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား မှာ တစ်ခုခု ဖောင်းကြွနေသလို ခံစားရလား?"

လီကွမ်ချီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ အဆင့်တက်ပြီးကတည်းက ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။

"မစိုးရိမ်နဲ့။ အဲဒါက မင်းရဲ့ သိစိတ်ပင်လယ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လက္ခဏာပဲ။ ဒါဟာ မင်းရဲ့ ဒန်ထျန် (စွမ်းအင်များစုစည်းရာနေရာ) လိုပဲ အရေးကြီးတယ်။ အခုအချိန်မှာ မင်းရဲ့ ဒန်ထျန်က မတည်ငြိမ်သေးဘူး။

ကလေးငယ်တစ်ယောက်လိုပဲ အရမ်း နုနယ်သေးတယ်။ ကျင့်ကြံတဲ့အခါ စိတ်ကို ကြည်လင်အောင်ထားပြီး တရားထိုင်ခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်။"

လီနန်ထင်က ဆက်လက်ရှင်းပြသည်မှာ အဆင့် ၉ သို့ရောက်လျှင် အခြေခံတည်ဆောက်ရေးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနိုင်သော်လည်း လီကွမ်ချီကဲ့သို့ ပါရမီရှင်မျိုးမှာ အဆင့် ၁၀ ပြည့်စုံမှ တက်လှမ်းခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။

ထို့နောက် သူသည် လီကွမ်ချီအား သိုလှောင်အိတ် တစ်အိတ်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ မင်းရဲ့ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲက နတ်ဘုရားသိစိတ် ကို သုံးပြီး စမ်းကြည့်ပါ။ မင်းရဲ့ သိစိတ်ကို ငွေရောင် ချည်မျှင်လေးတစ်ခုလို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်"

လီကွမ်ချီသည် သူ၏ စိတ်မျက်စိကို ခေတ္တပိတ်ကာ နတ်ဘုရားသိစိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မြူနှင်းများကဲ့သို့ ပါးလွှာလှသော်လည်း သူ အာရုံစိုက်လိုက်သည့်အခါ အောင်မြင်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသိစိတ်သည် မျက်လုံးတစ်စုံကဲ့သို့ပင် ပြင်ပလောကကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။

"ဒါက အမည်းရောင်နဲ့ အဖြူရောင်တင် မဟုတ်ဘူး..." လီကွမ်ချီ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။ "ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အရောင်တွေကို မြင်နေရပြီ!"

သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လောကကြီး၏ အရောင်အသွေးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းပိုင်းမှာလည်း ပေ ၁၀၀ ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ရှိနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုနေ့က ဆရာနှင့် တပည့်နှစ်ဦးသည် ညနေစောင်းအထိ စကားပြောခဲ့ကြသည်။

လီနန်ထင်က ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ အတားအဆီးများ၊ တစ္ဆေ သရဲများ၊ ဝိညာဉ်ဝင်စားသော အပင်များနှင့် သတ္တုများအကြောင်း စုံစုံလင်လင် ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မှုကိုလည်း မပြတ်စေရန် မှာကြားခဲ့သည်။

လီကွမ်ချီ၏ သိုင်းကွက်များသည် ရိုးရှင်းသော လက်သီးလက်မောင်း တိုက်ကွက်များထက် ပိုမိုနက်နဲပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားသည်ကို လီနန်ထင် သတိထားမိသွားကာ ထိုသိုင်းပညာကို လျှပ်စီးတောင်ထိပ်ရှိ တပည့်အားလုံးကို သင်ကြားပေးရန်ပင် စဉ်းစားနေတော့သည်။