အပိုင်း (၃၈) - သန့်စင်ခြင်း၏ အနှစ်သာရ

"မင်း မပူပါနဲ့ တူလေး" ဟု မက်ဆင်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။ "ငါတို့ လုပ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ အလကားပဲ။ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခဏလောက် ဆိုင်းငံ့ထားနိုင်တာကလွဲရင်ပေါ့။ သန့်ရှင်းသော အင်ပါယာက ဘုန်းတော်ကြီးတွေကိုတောင် အကူအညီတောင်းဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျိန်စာက... သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့အရာမျိုး။ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မကြားဖူးတဲ့အရာပဲ။"

သူ ခဏရပ်ပြီးနောက် စူးစမ်းလိုသော အကြည့်ဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"သန့်ရှင်းသော အင်ပါယာအကြောင်း ပြောရရင်... မင်းဆီမှာ အဲဒီက လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက် ရှိနေမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ သူမက ထူးချွန်ပုံရတယ်... နောက်ထပ် သူတော်စင်လောင်း  လောင်း လျှောက်ထားသူ တစ်ရာထဲက တစ်ယောက်များလား။"

လူစီယန် တအံ့တဩဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

'တွေးကြည့်တော့လည်း ကလဲရာက အဲဒီလိုမျိုး ပြောဖူးတယ်။ သူမက တကယ်ပဲ လျှောက်ထားသူ တစ်ယောက်များလား။ အဲဒါသာ တကယ်ဆိုရင် သူမက ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုထူးခြားနေတာပေါ့။'

လူစီယန်အနေဖြင့် သန့်ရှင်းသော အင်ပါယာက သူမကို လိုက်ရှာမှာကို မလိုလားပါ။ ပိုဆိုးတာက သူ့အိမ်တံခါးဝဆီ ပြဿနာတွေ ရောက်လာမှာကိုသာ စိုးရိမ်သည်။

သို့သော် လူစီယန် ထိုအကြောင်းကို အချိန်အကြာကြီး မတွေးနေတော့ပါ။

အခု အရေးကြီးသည်မှာ မက်ဆင်က သူ့ဘက်မှာ ရှိနေပြီး သူကလည်း မက်ဆင်ကို ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ပုံဆောင်ခဲကို ထုတ်ယူကာ မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ဦးမက်ဆင်" ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကိုသာ ထိကြည့်လိုက်ပါ။ ဦးတွေ့ရပါလိမ့်မယ်... ဦးရဲ့ ကျိန်စာက ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။"

မက်ဆင်သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ လူစီယန်နှင့် သူ၏လက်ထဲက တောက်ပနေသော ပုံဆောင်ခဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။

'သူ ဒါကို တူးဖော်ရေးလုပ်ကွက်တစ်ခုခုမှာ တွေ့ပြီးတော့ ဒါက အံ့ဖွယ်ပစ္စည်းလို့ သူ့ဘာသာ သူ ယုံနေတာ ဖြစ်မယ်။ ဟူး... ငါ့တူလေးက ကလေးဆန်တဲ့ အကျင့် မပျောက်သေးပါလား။'

သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပါ။ သို့သော် ငြင်းခုံနေမည့်အစား လူစီယန်ပြောသလို လိုက်လျောပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အရာရာတိုင်းကို ပြင်လို့မရနိုင်ဘူးဆိုတာ... ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအချို့က လေးလွန်းတယ်ဆိုတာ လူစီယန်ကို ပြသလိုက်ဖို့က ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

'ဒါက သူ့အတွက် သင်ခန်းစာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်မှာပါ' ဟု မက်ဆင် တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ညှိုးကို ပုံဆောင်ခဲဆီသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်...

သူ့လက်ချောင်းဖျား ပုံဆောင်ခဲကို ထိလိုက်သည့်အခိုက်တွင် မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မက်ဆင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "...!"

အလင်းရောင်က သူ့ကို နူးညံ့စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည့်အခါ သူ ဘာမှတောင် တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ပါ။

နှစ်သိမ့်မှုပေးသော်လည်း အစွမ်းထက်လှသည်။

သို့သော် ပြီးဆုံးသွားသည် မဟုတ်ပါ။

အလင်းရောင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီး စက္ကန့်တိုင်းတွင် ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သန့်စင်ပေးသည့် စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းနေသည်။

ကျိန်စာများ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ အမြဲတမ်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ ပေါ့ပါးသွားသည်။

ခြောက်သွေ့နေသော ရေတွင်းထဲသို့ ရေဖြည့်လိုက်သကဲ့သို့ ခွန်အားများ ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

မက်ဆင်သည် ဘာစကားမျှမပြောဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ကို ခွေထိုင်လိုက်သည်။

မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။

အသက်ရှူသံကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။

ပြီးလျှင် အတွင်းစိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးနေပြီး ဘာဖြစ်နေမှန်း နားလည်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

အနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်နေသည့် လူစီယန်က ထိုမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"ပြောသားပဲ" ဟု သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးနုနုလေး ပေါ်လာသည်။

သူသည် မြင့်မြတ်သောစွမ်းအင်ကို မျက်လုံးထဲသို့ ပို့ကာ မက်ဆင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပို၍ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာက သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုပေးသည်။

တောက်ပသော အလင်းရောင်မှာ ပြသရုံသက်သက် မဟုတ်ပါ။

၎င်းသည် မက်ဆင်ကို အတွင်းမှနေ၍ တွယ်ကပ်နေသော မှောင်မိုက်သည့် စွမ်းအင်ကို တက်ကြွစွာ ဝါးမြိုနေသည်။ ၎င်းသည် အသက်ရှင်နေသော စွမ်းအားတစ်ခုကဲ့သို့ အဂတိလိုက်စားမှုကို အမျှင်လိုက် ဆွဲထုတ်နေသည်။

ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပါ။

အလင်းရောင်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တိုးဝင်သွားပြီး မက်ဆင်၏ အူတိုင်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် ပိုမိုဆိုးရွားသော တစ်စုံတစ်ခုကိုပါ ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

လူစီယန်သည် သူ၏ လက်ထဲက ပုံဆောင်ခဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

<သန့်စင်ခြင်း၏ အနှစ်သာရ >

အမျိုးအစား: အံ့ဖွယ်ပစ္စည်း 

ရှားပါးမှု: ဒဏ္ဍာရီအဆင့် 

ဖော်ပြချက်: ထိတွေ့သမျှကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော ပုံဆောင်ခဲ (သို့သော် ပိုင်ရှင်၏ အကျင့်ပျက်နေသော စိတ်ကိုမူ မသန့်စင်ပေးနိုင်ပါ)

"ဒါ တကယ့်ကို ထိရောက်တာပဲ" ဟု လူစီယန်က မျက်လုံးများ တောက်ပစွာဖြင့် တွေးလိုက်သည်။ "ဆိုတော့ ကျိန်စာတွေကို သန့်စင်လို့ ရနိုင်တာပေါ့..."

ခဏကြာပြီးနောက် မက်ဆင်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေသည်။

သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို ခံယူနေဆဲဖြစ်သည်။ ခဏတာ ဘာစကားမျှ မပြောပါ။

ထိုခံစားချက်ကိုသာ အရသာခံနေသည်။

ထို့နောက်... သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီလာပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

"ငါကပဲ ကလေးဆန်နေမိတာပဲ" ဟု သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ "ကောင်းတာကိုပဲ ရည်ရွယ်တဲ့ ငါ့တူလေးကို သံသယဝင်မိတယ်။ သူ ပြောတာပဲ အမှန်ဖြစ်နေတယ်..."

သူသည် လူစီယန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေးဇူးတင်စကားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက်...

သူ ရယ်မောလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်ပြီး ပျော်ရွှင်သော အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူသည် ရှေ့သို့တိုးကာ လူစီယန်၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"တူလေး! မင်းဖခင်က မင်းကို ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ထားခဲ့ပေးမယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး! ငါ အရမ်း ကျေးဇူးတင်မိတယ်။ ဒါနဲ့ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ အရင် ဂုဏ်ကျက်သရေတွေကို ပြန်ရနိုင်တော့မယ်! ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို ပြန်ကူညီပေးနိုင်တော့မှာပေါ့! ဟားဟားဟား! ငါ နယ်စပ်ကို ရောက်လာတာ ကံကောင်းလို့ပဲ!"

သူသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ရယ်မောနေသည်။ သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲက မီးတောက်များ ပြန်လည် ထတောက်လာသည်။

မက်ဆင်၏ 'ပြီးပြည့်စုံသော တွက်ချက်မှု' စွမ်းရည်နှင့်ပင် ထိုအံ့ဖွယ်ပစ္စည်း ဘယ်ကရမှန်း သူ မခန့်မှန်းနိုင်ပါ။ လူစီယန်သည် ဖခင်ဆီမှ အမွေရထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟုသာ သူ ကောက်ချက်ချသည်။

သို့သော် သူ၏ လေသံမှာ အလေးအနက် ပြောင်းသွားသည်။

"သေချာနားထောင်... ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြနဲ့။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့။ ငါ့ရဲ့ ကျိန်စာလိုမျိုး ရှာလို့မရတဲ့အရာကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့အရာ... အဲဒီအကြောင်း သတင်းပေါက်ကြားသွားရင် မြို့တော်မှာတောင် ကယောက်ကယက် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

လူစီယန် ခေါင်းညိတ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဦး။ ကျွန်တော်က ရတနာတွေကို လျှောက်ပြတတ်တဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး။"

လူစီယန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ဟုတ်ပါသည်။ သူသည် ရတနာတွေကို လျှောက်ပြလောက်အောင် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပါ။

အတွေးတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် မက်ဆင်ကို 'စစ်ဆေးခြင်း' စွမ်းရည် သုံးလိုက်ရာ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ် အံ့အားသင့်စရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မက်ဆင်၏ နှစ်သက်မှု သည် ၆၀ မှ ၉၀ အထိ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားသည်။

သူ့ကို ယုံကြည်လိုက်တာ မှန်ပါသည်။

သူ၏ ရတနာတွေ ဘယ်ကရသလဲဆိုတဲ့ နားလည်မှုလွဲခြင်းအတွက်ကော။ လူစီယန်က ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ ဒီအတိုင်းထားလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဖျက်ဆီးခံရမည့်အရာ မဟုတ်ပါ။

ထိုအချိန်တွင် မက်ဆင်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူသည် ခြေဖျားဖြင့် ခုန်လိုက်သည်။

လေထဲသို့ လက်သီးချက်များ အမြန် ထိုးလိုက်သည်။

ပြီးလျှင် အသစ်ပြန်ရလာသော ခန္ဓာကိုယ်ကို စမ်းသပ်နေသည့် လူငယ်တစ်ယောက်လို နေရာမှာပင် ပြေးလိုက်သည်။

"ငါ တစ်ဖန်ပြန်ပြီး လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်တော့မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ။ နာကျင်မှုတွေ၊ ကန့်သတ်ချက်တွေ မရှိတော့ဘူး! ဟားဟားဟား! မင်းလို လိမ္မာတဲ့ တူလေး ရှိနေတာ ငါ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ!"

သူ ရယ်မောခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်ပါ။ သူ၏ ဝမ်းမြောက်မှုမှာ တံခါးပေါက် ပွင့်သွားသကဲ့သို့ပင်။

လူစီယန်ကတော့ ဘေးကနေ ရယ်မောရင်း ကြည့်နေသည်။ သူ မဝင်တားပါ။

မက်ဆင်သည် ဒီကျိန်စာ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့ရမှန်း သူ သိသည်။

အကူအညီမဲ့ခြင်းကြောင့် ဝန်ပိနေခဲ့ရသည်။

ကံကြမ္မာကို လက်ခံထားရသည်။

ရုတ်တရက် ရရှိလိုက်သော လွတ်လပ်မှုမှာ တစ်သက်တာ အိပ်မက်တစ်ခုမှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်။

မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရည်မှန်းချက်များက ပြန်လည် တောက်လောင်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မက်ဆင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်။

"တူလေး" ဟု သူ အသက်ရှူသံကို ထိန်းရင်း ပြောသည်။ "ငါ ဘယ်လောက် ကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုတာ စကားလုံးနဲ့ ဖော်ပြဖို့ ခက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို မိသားစုလို ဆက်ဆံခဲ့တော့... ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ပြန်လုပ်ပေးမယ်။"

သူ ရယ်မောရင်း "ငါ မင်းကို ပြန်ပြီး ရတနာတစ်ခု ပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစောင့်တွေ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်ရလိမ့်မယ်။"

သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကြားထဲက သူ၏ အသံမှာ ရိုးသားမှုများ ပြည့်နေသည်။

"အော် ဟုတ်သားပဲ" လူစီယန် ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဦးမက်ဆင် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာလဲ။ ဦးရဲ့ အစောင့်တွေကကော ဘယ်မှာလဲ။"

မက်ဆင် ဟားတိုက်လိုက်သည်။ "ဟားဟား! ငါ အရင် အလောတကြီး လာခဲ့တာ။ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်ချင်လွန်းလို့လေ။ မင်းအတွက် အခြေအနေတွေက ခက်ခဲနေမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ မင်းက ခြောက်လအတွင်းမှာတင် ဒီလောက်တောင် ရင့်ကျက်သွားပြီ!"

သူသည် စစ်မှန်သော ဂုဏ်ယူမှုဖြင့် ပြောပြီးနောက် နောက်ထပ် စနောက်သည့် လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ငါ ဒါမဖြစ်ခင် ကိုးလ်ဟတ်တို့ နယ်မြေမှာ ရှိနေတာ။ အဲဒီမှာ ခဏနေခဲ့တယ်။ စိတ်မပူနဲ့ တူလေး။ ငါ သူတို့အတွက် ဘဝကို ခက်ခဲအောင် လုပ်ခဲ့လိုက်ပြီ။"

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

"သူတို့က ငါ့ကို လှည့်စားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာ။ အခွန်တွေကို တကယ့်ထက် လျော့ပြီး အစီရင်ခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ဂဏန်းတွေကို စစ်ဆေးတဲ့အချိန်မှာပဲ တစ်ခုခု လွဲနေမှန်း ငါ သိလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် ပုံမှန်ထက် ပိုတောင်းလိုက်ပြီး ရခဲ့တယ်။"

သူ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အစောင့်တွေက စာရွက်စာတမ်းကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်နေတာ။ သူတို့ အဲဒီမှာပဲ အကုန်လုံးကို အပြီးသတ်နေတုန်း။"

သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောပြသည်။

လူစီယန် အရင်ဆုံး မြင်ခဲ့ရသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသူနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားသွားသည်။

ပင်ပန်းမှု။

စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ခြင်း။

အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

သူ့နေရာတွင် ရည်ရွယ်ချက်များ ပြန်လည်ရရှိသွားသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်သာ ရှိသည်။

လူစီယန် သူ့ကို အတည်ပြုသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

'ဒါက သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ဘက် ဖြစ်မှာပါ...'

ကိုးလ်ဟတ်တို့ကို မက်ဆင်က ဒုက္ခပေးလိုက်သည်ဆိုသည့်အချက်က လူစီယန်ကို ပို၍ ပျော်ရွှင်စေသည်။

မက်ဆင် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ငါ သူတို့ကို ထားခဲ့ပြီး ဒီကို အရင် လာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သူတော်စင်မလေးက ငါ ရောက်တာနဲ့ ရိုက်ချလိုက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ! ဟားဟားဟား!"

လူစီယန် အနည်းငယ် ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဦးမက်ဆင်... ကလဲရာက သန့်ရှင်းသော အင်ပါယာကမှန်း ဦး ဘယ်လို သိတာလဲ။"

မက်ဆင် ရိပ်မိသည့်ပုံဖြင့် ပြုံးသည်။ "သူမရဲ့ ဝတ်ရုံနဲ့ သူမရဲ့ ခွန်အားပေါ့။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အလင်းမှော်ကို ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်နေတာက ရှားတယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပုံ... ဂုဏ်သိက္ခာရှိတယ်... စည်းကမ်းရှိတယ်။ သူမက အင်ပါယာရဲ့ ရိုးရာအတိုင်း လေ့ကျင့်ပေးခံထားရတဲ့သူလိုပဲ လှုပ်ရှားတယ်။"

သူသည် ယုံကြည်ချက်ဖြင့် လက်ပိုက်လိုက်သည်။

"ငါ သန့်ရှင်းသော အင်ပါယာကို ရောက်ဖူးတယ်။ သူမ အဲဒီကပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်။"

လူစီယန် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မက်ဆင်က အတော်လေး သတိထားတတ်သည်။

သူတို့ စကားတွေ ဆက်ပြောဖြစ်ကြပြီး စကားပြောဆိုမှုမှာ ပို၍ လွတ်လပ်လာသည်။ လူစီယန်သည် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေါ့ပါးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မက်ဆင်သည် သာမန်လူ မဟုတ်ပါ။ သူသည် ပညာရှိသူ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်သူ ဖြစ်ပြီး လူစီယန်ထက် နိုင်ငံတော်အကြောင်းကို ပိုသိနေသူ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ စကားဝိုင်းမှာ မှူးမတ်မိသားစုတို့၏ နိုင်ငံရေးနှင့် အတွင်းရေးများကို လေ့လာရသည့် အတန်းတစ်ခုလို ဖြစ်သွားသည်။ ဒါက လူစီယန် လိုအပ်နေသည့်အရာ ဖြစ်သည်။

အရာရာက ပြန်လည် လန်းဆန်းလာသည်။

ထို့နောက် လူစီယန်၏ အမူအရာ ပို၍ အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်။

"ဦးမက်ဆင်... ဘာလို့ ဘုရင်က ဝင်မပါတာလဲ" ဟု သူ မေးသည်။ "တခြားမှူးမတ်မိသားစုတွေက အရမ်းလွန်ကျူးနေတာတောင်ပေါ့။"

မေးခွန်းက လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့နေသည်။

မက်ဆင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ချက်ချင်း မဖြေပါ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ သက်ပြင်းချပြီး ပြောသည်။

ဖြည်းဖြည်းနှင့် သေချာစွာ။

"အဲဒါတော့... ငါလည်း အပြည့်အစုံ မသိဘူး" ဟု သူ ဝန်ခံသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဘုရင်နဲ့ တွေ့တိုင်း ငါ တစ်ခုခုကို ခံစားရတယ်။ သူ သိထားတာတွေက ပြောပြတာထက် ပိုများနေသလိုပဲ။ အဲဒါက လျစ်လျူရှုတာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါတော့ ငါ သေချာတယ်။"

သူသည် မှန်ကန်သည့် စကားလုံးကို ရှာနေသကဲ့သို့ အဝေးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"သူက အရာအားလုံးကို ကြည့်နေသလိုပဲ... အရာရာတိုင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖြစ်ပျက်စေတာ။ သူ တစ်ခုခုကို စောင့်နေသလိုမျိုးပဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူပဲ နားလည်တဲ့ ပန်းတိုင်တစ်ခုဆီကို နိုင်ငံကို ပို့ဆောင်ပေးနေတာမျိုး။"

လူစီယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သံသယအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လူစီယန် နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘုရင်၏ တိတ်ဆိတ်မှု... သူ၏ ထူးဆန်းသော သီးသန့်နေမှု... အရာအားလုံးက တွက်ချက်ထားပုံ ရသည်။

သို့သော် သူ ဆက်မတွေးခင်မှာပင် မက်ဆင်က အမှတ်တရတစ်ခု ပြန်ပေါ်လာသလိုမျိုး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"အော်! ငါ မေ့တော့မလို့။ ဘုရင့် မွေးနေ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပွဲကြီး ရှိလိမ့်မယ်။ သူက မှူးမတ်အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်... နယ်စပ်ဘုရင်တွေကိုတောင်ပါပဲ။ မင်းလည်း ပါတာပေါ့။"

လူစီယန် တအံ့တဩ ဖြစ်သွားသည်။

ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

ဘုရင်က အရင်က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးပါ။ ဒါက... ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံ ရသည်။

'သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ' ဟု လူစီယန် တွေးလိုက်သည်။ မသက်မသာ ခံစားချက်က ပြန်ဝင်လာသည်။

မက်ဆင်သည် သူ၏ ပခုံးကို ခိုင်မာစွာ ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"တူလေး" ဟု သူ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ "ဘာလို့ ငါနဲ့အတူ မြို့တော်ကို လိုက်မသွားရမှာလဲ။”