အခန်း (၃၀) -အလုပ်ဖြစ်သွားတယ် !

လူစီယန်နှင့် ဌာနခွဲ ကိုယ်စားလှယ်များ စာကြည့်ခန်းတွင် စုဝေးခဲ့ကြသည်။

သူတို့ တစ်ဦးစီတွင် သက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများအတွက် တာဝန်များ ရှိကြပြီး အရေးကြီးသော အမိန့်များကို သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များထံ ပြန်လည်ပေးပို့ရန်မှာ သူတို့၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။

လူစီယန်သည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်မြက်နေသော်လည်း လုဒ်ဝဲလ်၏ အနာဂတ်အကြောင်း စတင်ပြောပြသည့်အခါ သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဂရင်း" ဟု သူ စတင်လိုက်သည်။ စားနပ်ရိက္ခာ ဌာနခွဲ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရင်း "မင်းရဲ့အဖွဲ့က သီးနှံတွေကို ဆက်လက် ပြုစုစောင့်ရှောက်သွားရမယ်။ ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း လာပြောပါ။ မကြာခင်မှာ ငါတို့ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးကိုပါ ပေါင်းထည့်တော့မယ်။ မင်းရဲ့အဖွဲ့ကို ပြင်ဆင်ထားဖို့ ပြောလိုက်ပါ။"

လူစီယန် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အမြဲတမ်း အသီးအရွက်တွေပဲ စားပြီး ရှင်သန်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒီအကြောင်းကို ငါ့ထက် မင်းက ပိုသိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါကို မင်းပဲ ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါ ယုံကြည်လိုက်မယ်။"

ဂရင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လူစီယန်သည် လက်မှုပညာ ဌာနခွဲ၏ ကိုယ်စားလှယ် အယ်လ်ခ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "အခုလောလောဆယ်တော့ အရေးတကြီး လုပ်စရာ မရှိသေးဘူး။ မင်းရဲ့အဖွဲ့အတွက် နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခုကို မကြာခင် ငါ တာဝန်ပေးမယ်။ အခုတော့ နားနေလိုက်ဦး။"

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဌာနခွဲမှ ကလဲရာဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ "ငါ မင်းကို ဘာမှ ပြောစရာ မလိုဘူးမလား?"

ကလာရာမှာ ပြုံးရွှင်သွားသည်။ "ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပြီးသားပါ၊ အရှင်သခင်။"

လူစီယန် ပြုံးလိုက်ပြီး စီမံခန့်ခွဲရေး ဌာနခွဲမှ ဆီဆီးလ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "မင်းက ငါတို့ရဲ့ မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဆီဘတ်စ်စတီယန်ကို ကိုယ်တိုင် သင်ပေးခိုင်းထားမယ်။ ပြီးတော့ မကြာခင် မင်းရဲ့အဖွဲ့ရဲ့ အကူအညီ လိုလိမ့်မယ်... ငါတို့ တိရစ္ဆာန်တွေ ဝယ်ကြတော့မယ်။"

သူ ရပ်လိုက်သည်။

"ကိုးလ်ဟတ်ဆီကတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု သူ ကဲ့ရဲ့သံဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "မြောက်ဘက်က အဲဒီလူယုတ်မာတွေနဲ့တော့ အဝေးကြီးနေ။ အဲဒီအစား ငါတို့ရဲ့ အနောက်ဘက်နဲ့ အနောက်တောင်ဘက်က ကြားနေသူ နယ်စားအိမ်တွေဆီပဲ ချဉ်းကပ်ကြမယ်။"

လုဒ်ဝဲလ်သည် မြေပုံ၏ အရှေ့ဘက်အစွန်ဆုံး ထောင့်စွန်း၊ နယ်စပ်ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။

လူစီယန်သည် တိရစ္ဆာန်များ ဝယ်ယူရန် အနောက်ဘက်သို့ သတင်းပို့သူများကို စေလွှတ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

အနောက်ဘက် နယ်စားအိမ်များမှာ ပိုဝေးသော်လည်း... သွားလာရန် သုံးရက်မှ လေးရက် ကြာမည် ဖြစ်သော်လည်း... သူတို့သည် ကိုးလ်ဟတ်တို့ထက် ပို၍ ယုံကြည်စိတ်ချရသည်။

သူ့တွင် နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ သူ၏ စစ်တပ်လောင်းလျာများသည် ပိုသန်မာလာရန် အသားဓာတ် လိုအပ်သည်။ ပရိုတင်းဓာတ်သည် သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး ဖွံ့ဖြိုးမှုကို မြန်ဆန်စေလိမ့်မည်။

ငါးဝယ်ရန်လည်း သူ စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

မြောက်ဘက်တွင် ငါးကုန်သွယ်မှုဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည့် နယ်စားအိမ်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဘေးဆိုးတစ်ခု ကျရောက်ခဲ့ပြီး ကိုးလ်ဟတ် နယ်မြေက ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ပျက်စီးသွားသည့် နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

လူစီယန် ထိုဘေးဆိုးကို ဖြစ်ပွားစေသူမှာ ကိုးလ်ဟတ်တို့ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြရန် မလိုပေ။

ယခုအခါ ကိုးလ်ဟတ်တို့သည် လုဒ်ဝဲလ်နယ်မြေ၏ မြောက်ဘက်နှင့် အနောက်မြောက်ဘက်တစ်လျှောက် ရွာပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

လုဒ်ဝဲလ်မှာမူ ရွာတစ်ရွာသာ ရှိသည်။

လူစီယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ပင်လယ်နှင့် နီးသော်လည်း တောင်တန်းများက ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် လုဒ်ဝဲလ်မှာ ငါးမဖမ်းနိုင်ပေ။

'တစ်နေ့တော့ ပင်လယ်ဆီကို လမ်းဖောက်မယ်' ဟု သူတွေးလိုက်သည်။ 'ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ပထမဆုံး ငါတို့ ရှင်သန်ဖို့ လိုအပ်တယ်။'

သူသည် လက်ရှိကိစ္စဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။

"စတုန်း" လူစီယန်သည် ဆောက်လုပ်ရေး ဌာနခွဲ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့အဖွဲ့ အလုပ်များတော့မယ်။ ငါတို့ ခံတပ်တွေ လိုအပ်တယ်... တံတိုင်းကနေ စမယ်။ စိတ်မပူနဲ့၊ ပစ္စည်းတွေကို ငါ ထောက်ပံ့ပေးမယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် လူစီယန်သည် ကာကွယ်ရေး ဌာနခွဲမှ ကိုယ်စားလှယ် လူကပ်စ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်။ "ငါတို့ ပိုသန်မာလာဖို့ လိုအပ်တယ်။ ရန်သူတွေက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေမဲ့... ငါတို့ နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံတယ်။"

လူကပ်စ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လူစီယန် အသက်ကို ဝအောင် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ရာနေရာမှ တစ်ခုခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ ဒါကို ကြည့်ကြ။"

သူသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

စာအုပ်ခေါင်းစဉ်မှာ 'စီးဆင်းနေသော လက်သီး လမ်းညွှန်ချက်' ဟု ရေးသားထားသည်။

"ဒါဟာ ကာကွယ်ရေး ဌာနခွဲရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးအတွက် အခြေခံ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။" ဟု လူစီယန် ကြေညာလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ သီးသန့် မဟုတ်ဘူး။ သင်ယူချင်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို လေ့လာနိုင်တယ်။ ကူးရေးနိုင်တယ်။ လေ့ကျင့်နိုင်တယ်။ အားလုံးအတွက် ဖွင့်ထားပေးတယ်။"

အုပ်စုထဲတွင် ဝေဝါးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လူကပ်စ် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး စာအုပ်ကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ သူ စာအုပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"ဒါ... ဒါဟာ အလွန်ကို တန်ဖိုးရှိလွန်းတယ်" ဟု သူ ပြောသည်။ "အရှင်သခင်... ဒီလိုမျိုး... ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့လို လူတွေအတွက် မဟုတ်ပါဘူး။"

သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

သို့သော် လူစီယန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "တော်ပြီ။ ယူပြီး လေ့ကျင့်ပါ။ တွန့်ဆုတ်နေဖို့ အချိန် မရှိဘူး။ ငါတို့ ပိုသန်မာလာရမယ်။"

လူကပ်စ် မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ခိုင်မာနေသည်။ "နားလည်ပါပြီ။ အရှင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

အခြားသူများမှာမူ စာအုပ်၏ အရေးပါမှုကို သေချာ မသိကြပေ။ လူကပ်စ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီ 'စီးဆင်းနေသော လက်သီး' လမ်းညွှန်ချက်မှာ ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်တွေတင်မကဘဲ... ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ပါတယ်၊" သူ ပြောသည်။ "မာနာ လည်ပတ်မှု နည်းစနစ်။ ရှင်းလင်းတယ်။ သန့်စင်တယ်။ ထိရောက်တယ်။"

အခန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့အားလုံး ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သိကြသည်။ သူတို့မှာ မာနာကို ထိန်းချုပ်ရန် ခန့်မှန်းချက်များနှင့်သာ အလုပ်လုပ်နေကြရသူများ ဖြစ်သည်။

"ဒါ... မယုံနိုင်စရာပဲ။ လူတွေ ဒီလိုအရာမျိုးအတွက် အသက်တောင် ပေးကြလိမ့်မယ်၊" ဟု လူကပ်စ်က လူစီယန်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရှင်သခင်က ဒါကို အလကား ပေးလိုက်တယ်..."

လူစီယန်သည် သူတို့ကို ရှင်သန်စေချင်ရုံတင်မဟုတ်ဘဲ ကြီးပွားစေချင်မှန်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။ သူသည် ခွန်အားကို စုဆောင်းမထားဘဲ ဝေမျှပေးသူ ဖြစ်သည်။

ကလဲရာမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းနေသည်။ ဆီဘတ်စ်စတီယန်မှာမူ အပြုံးတစ်ခုနှင့် ကြည့်နေသည်။

လူစီယန်သည် သူတို့ကို နောက်ထပ် လက်စွဲစာအုပ်ငယ်လေးများ ပေးလိုက်သည်။

"အထဲမှာ တာဝန်တွေနဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေ ပါတယ်။ အဲဒါတွေကို အပြီးလုပ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း လာပြောပါ။"

သူသည် နောက်ထပ်တစ်ခုကို ထပ်ပြောသည်။ "အို၊ နောက်တစ်ခု။ လူတိုင်းကို ပြောလိုက်ပါ။ အဆင့်တစ်ခု တက်တိုင်း ငါကိုယ်တိုင် ဆုပေးမယ်။"

သူတို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူတို့၏ တိုးတက်မှုကို လူစီယန် လမ်းပြပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လူစီယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့၏ စွမ်းအင်စွယ်စုံကျမ်း  ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။ အခန်းတစ်ခုလုံး လင်းလက်သွားသည်။

သူသည် 'မိစ္ဆာစွမ်းရည်' ကဏ္ဍကို ရှာလိုက်သည်။

'ဖောက်ထွင်းသူ၏မျက်လုံး’

သူ့တွင် စွမ်းရည်ကတ် ခုနစ်ကတ် ရှိသည်။ သူသည် ဆီဘတ်စတီယန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဆီဘတ်စ်စတီယန်... အခုချက်ချင်း စွမ်းရည်တစ်ခု ပေးနိုင်တယ်လို့ ငါ ပြောရင် မင်း ယုံမလား?"

ဆီဘတ်စတီယန် ကြောင်သွားသည်။ "အရှင်သခင်... ကျွန်တော် လေ့ကျင့်ရမှာပါ။"

လူစီယန် ပြုံးလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ အခုချက်ချင်းပဲ။"

ဆီဘတ်စ်စတီယန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စွမ်းရည်တစ်ခုကို ချက်ချင်း သင်ယူနိုင်ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပေ။

"ငါတို့ လောင်းကြေးထပ်ကြမလား?" လူစီယန်က မေးသည်။

ဆီဘတ်စ်စတီယန် ရယ်မောလိုက်သည်။ "အရှင်သခင် ပြောတာ မှန်ရင်... ကျွန်တော် နာမည်ကိုတောင် ဆီဘတ်စ်စတီယန်လို့ ပြောင်းပေးမယ်။"

လူစီယန် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် '‌ေဖာက်ထွင်းသူ၏ မျက်လုံး' စွမ်းရည်ကတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ဆီဘတ်စတီယန်၏ နဖူးပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်သည်။

အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။ ကတ်သည် အရည်ပျော်သွားပြီး ဆီဘတ်စတီယန်၏ အရေပြားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

"ဟားဟားဟား! အောင်မြင်သွားပြီ!" လူစီယန် အော်လိုက်သည်။

သူသည် ဆီဘတ်စ်စတီယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ... မစ္စတာ ဆီဘတ်စ်စတီယန်၊ တစ်ခုခု ထူးခြားတာ ခံစားရလား?"

ဆီဘတ်စတီယန်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ ပုံမှန် တည်ငြိမ်သည့် မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူသည် မိမိမျက်လုံးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"...မဖြစ်နိုင်တာ၊" သူ ရေရွတ်သည်။ "ကျွန်တော်... ကျွန်တော် လေ့ကျင့်တာလည်း မဟုတ်ဘူး... ဘာမှလည်း မလုပ်ရသေးဘဲ..."

အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူစီယန်သည် စွမ်းရည်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်၊ ချက်ချင်း ပေးအပ်လိုက်နိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပီ ဖြစ်သည်။