အခန်း (၂၉) - ဌာနခွဲများ

နောက်တစ်နေ့ နံနက်။

နေမင်းမှာ မထွက်ပေါ်သေးသော်လည်း ရင်ပြင်တွင် စိတ်အားထက်သန်နေသည့် လူအုပ်ကြီး၏ တီးတိုးစကားသံများဖြင့် အသက်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်ညက ပွဲတော်၏ အရိပ်အယောင်များမှာ သူတို့ထံတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အချို့မှာ မျက်လုံးများကို အိပ်ချင်စိတ်ဖြင့် ပွတ်သပ်နေကြသည်။

အချို့မှာမူ ပိုလျှံနေသည့် စွမ်းအင်များဖြင့် ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

များစွာသောသူတို့မှာ အိပ်မပျော်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်လုံးအိတ်များ ဖောင်းကားနေကြသည်။

သို့သော် တစ်ခုသော အရာက သူတို့၏ အကြည့်တိုင်းတွင် ထင်ရှားစွာ တောက်ပနေသည်။

မျှော်လင့်တောင့်တခြင်း။

သူတို့၏ အရှင်သခင်က အပြောင်းအလဲများအကြောင်း ပြောခဲ့ပြီးပြီ။

ယခုအခါ အားလုံးမှာ ၎င်းကို သက်သေခံရန် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တီးတိုးစကားသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အချို့မှာ သူတို့၏ အရှင်သခင်သည် နောက်ထပ် မည်သည့် အံ့ဖွယ်များကို ပြသဦးမည်လဲဟု ခန့်မှန်းနေကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် မုန်လာဥနီ၊ မုန်လာဥဖြူများဖြင့် အလောင်းအစားပင် ပြုလုပ်နေကြသည်။

"ငါ အိပ်မက်တစ်ခု မက်တယ်!" စိတ်ကူးယဉ် အလွန်ကောင်းသည့် လူငယ်လေး ဆီဆီးလ်က ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ "အရှင်သခင်က တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်မှာ ရပ်နေတာ... လေတောင် သူ့ကို ဦးညွှတ်နေတယ်! ဒါ တစ်ခုခုကို ဆိုလိုတာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?!"

သူ့စကားအပြီးတွင် ရယ်မောသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ လှောင်ပြောင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ နွေးထွေးပြီး ကူးစက်တတ်သည့် ရယ်မောသံများဖြစ်သည်။

"ငါတို့ အရှင်သခင် နောက်ထပ် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ပြဦးမယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်" ဟု ကလေးကို ပွေ့ဖက်ထားသည့် မိခင်တစ်ဦးက ဝင်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်လေ! သူ လုပ်မှာပေါ့" ဟု တစ်ယောက်က ထောက်ခံလိုက်ရာ ရယ်မောသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟား! အဘွားမီရာရဲ့ ခြေထောက်က အရှင်သခင်အနား ရောက်ရုံနဲ့တင် သက်သာလာတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်" ဟု ဆီဆီးလ်က မျက်လုံးပြူးကာ ထပ်ပြောသည်။ "သူ စကားတစ်ခွန်း ပြောရုံနဲ့တင် ဘာတွေများ လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ စိတ်ကူးကြည့်လိုက်စမ်းပါ!"

ရယ်မောသံများ ပို၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ မယုံကြည်၍ မဟုတ်ပေ။

သူတို့ ယုံကြည်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ မျှော်လင့်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတို့သည် အနာဂတ်ကို မျှော်ကြည့်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူစီယန် ပေါ်လာသည်။

သူသည် ဆီဘတ်စ်စတီယန်နှင့် ကလဲရာတို့ကို နောက်မှ ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအုပ်ကြီး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခေါင်းအားလုံးသည် သူ့ဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။

သူ့မျက်လုံးအောက်က အမည်းစက်များက အရာအားလုံးကို ပြောပြနေသည်။ သူ မအိပ်ခဲ့ပေ။

လူစီယန် သမ်းဝေလိုက်ပြီး လည်ပင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။

"(သက်ပြင်း) ဟူးးးး... ငါ ညဉ့်နက်တဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ရတာ မကျွမ်းကျင်တော့ဘူးလို့ မယုံနိုင်ဘူး" ဟု သူရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါအသက်အရွယ်ငယ်တုန်းကဆို ဂိမ်းကို နှစ်ရက်လုံးလုံး မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ဆော့နိုင်ခဲ့တာ။"

သူသည် စွမ်းအားကြီးတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသူပမာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပခုံးကို ဆန့်ထုတ်ကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး အပြီးအပိုင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူစီယန်၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ကြီးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

တောက်ပသည့် မျက်လုံးများ။

တုန်ရီနေသည့် လက်များ။

တင်းထားသည့် လက်သီးများ။

သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟုတ်ပါသည်။ သူတို့ အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ။

သူ အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ပြည်သူများတို့!"

ချက်ချင်းပင် နှလုံးသားတိုင်း၊ နားတိုင်း၊ ဝိညာဉ်တိုင်းမှာ သူ့ဆီသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားသည်။

"သိထားကြပါစေ! ငါတို့ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလဟာ အဆုံးသတ်သွားပါပြီ။"

လူစီယန်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သည့် အာဏာဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"အခုတော့... ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းရဲ့ အရုဏ်ဦး စတင်ပါပြီ။"

သူ ရပ်လိုက်သည်။ စကားလုံးများမှာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

နှလုံးသားများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေဟာ ဌာနခွဲ ခြောက်ခုရဲ့ အုတ်မြစ်ပေါ်မှာ တည်ဆောက်ပြီး အသစ်ပြန်လည် ထမြောက်လာလိမ့်မယ်။"

သူ၏ အသံမှာ ပို၍ ခိုင်မာလာသည်။

"ဒါတွေဟာ ငါတို့ရဲ့ မဏ္ဍိုင်တွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ ခွန်အားရဲ့ အဓိက ဒေါက်တိုင်တွေ! ငါတို့ရဲ့ စည်းလုံးမှု!... ငါတို့ရဲ့ ရှင်သန်မှု!"

သူသည် စကားလုံးများ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ စွဲဝင်သွားစေရန် ခဏ တိတ်ဆိတ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မီးတောက်တစ်ခု စတင်လောင်ကျွမ်းနေသည်။

မျှော်လင့်ချက်။

ရည်ရွယ်ချက်။

သန္နိဋ္ဌာန်။

လူစီယန် မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီဆိုတာ သူ သိလိုက်သည်။

သူ အသက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

"စားနပ်ရိက္ခာ ဌာနခွဲ!"

"မြေကို ထွန်ယက်သူ၊ တိရစ္ဆာန်မွေးသူ၊ ဆေးမြစ်ရှာဖွေသူ အားလုံး စုဝေးကြပါ! ကမ္ဘာမြေမှာ သီးနှံတွေ ဆက်လက်ဖြစ်ထွန်းနေသရွေ့ ဘယ်ကလေးမှ ဗိုက်မဆာရစေရဘူး!"

ဤဌာနခွဲသည် လယ်သမားများ၊ မွေးမြူရေးသမားများ၊ ရှာဖွေသူများအတွက် ဖြစ်သည်။

"ဆောက်လုပ်ရေး ဌာနခွဲ!"

"မင်းတို့ရဲ့ လက်တွေက နံရံတွေနဲ့ အိမ်တွေကို ပုံဖော်ပေးလိမ့်မယ်။ မင်းတို့လက်တွေကနေ အိမ်တွေနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးလိမ့်မယ်။"

ဤနေရာတွင် လက်သမားများ၊ ပန်းရန်သမားများ ပါဝင်သည်။

"လက်မှုပညာ ဌာနခွဲ!"

"မင်းတို့က ဘဝရဲ့ ကိရိယာတွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးရမယ်။ ပန်းပဲဖိုသံတွေ၊ ဖန်တီးမှုသံတွေက ငါတို့ရဲ့ တိုးတက်မှု သီချင်းဖြစ်ပါစေ။"

ပန်းပဲဆရာများ၊ အဝတ်ချုပ်သမားများ၊ အယ်လ်ခမ်မီ(အဂ္ဂိရက်) ပညာရှင်များ ပါဝင်သည်။

"ကာကွယ်ရေး ဌာနခွဲ!"

"မင်းတို့က ငါတို့မြေရဲ့ ဒိုင်းကာပဲ။ ငါတို့ လေ့ကျင့်မယ်၊ ငါတို့ အသင့်ဖြစ်နေမယ်။ အမှောင်ထုကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ ငါတို့မြေ ဘယ်တော့မှ တုန်လှုပ်မနေရဘူး။"

တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၊ လေးသမားများ၊ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးများ၊ မှော်ဆရာများအတွက် ဖြစ်သည်။

"စီမံခန့်ခွဲရေး ဌာနခွဲ!"

"မင်းတို့က စည်းကမ်းနဲ့ ရှင်းလင်းမှုကို ယူဆောင်လာပေးရမယ်။ မှတ်တမ်းတွေကို ဘယ်အရာကမှ ရှုပ်ထွေးမနေရဘူး။"

စာရေးများ၊ သတင်းပို့သူများ၊ စီမံကိန်းရေးဆွဲသူများ ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့... ဝိညာဉ်ရေးရာ ဌာနခွဲ။"

"မင်းတို့က နှလုံးသားတွေကို လမ်းညွှန်မယ်၊ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသမယ်၊ စိတ်ဓာတ်တွေကို မြှင့်တင်မယ်။ ငါတို့မြေရဲ့ ဝိညာဉ် မကျိုးပဲ့ပါစေနဲ့။"

ဤဌာနခွဲတွင် ဘုန်းကြီးများ၊ ဆေးသမားများ၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများ ပါဝင်သည်။

လူစီယန်သည် ကလေးငယ်များနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများကိုလည်း ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။ သူတို့ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မပေးဘဲ နှစ်သိမ့်မှု၊ ပညာဉာဏ်တို့ကို ရယူရန် ဖြစ်သည်။

ဌာနခွဲ ခြောက်ခုကို ကြေညာပြီးသည့်နောက် လူအုပ်ကြီးမှာ စွမ်းအင်များနှင့် တောက်ပနေသည်။

လူစီယန် အချိန်ခဏ စောင့်လိုက်သည်။

"ဒီဌာနခွဲတွေ ပေါ်ပေါက်လာတော့မယ်။ အခန်းကဏ္ဍတွေကို ပေးအပ်မယ်။ စနစ်သစ်တစ်ခု ဒီနေ့ကစပြီး စတင်ပြီ!"

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ဝမ်းမြောက်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် လူစီယန် မပြီးသေးပေ။

သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျက်လုံးထဲမှ မီးတောက်မှာ ပို၍ လေးနက်သွားသည်။

သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဝမ်းမြောက်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"မှတ်ထားကြပါ။ ဒါဟာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဟာ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။"

"ဒါဟာ ကျွန်ခံတာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဟာ ကယ်တင်ခြင်းပဲ။"

သူ ရပ်လိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အတင်းအကျပ် မလုပ်ဘူး။"

"မင်းတို့ လွတ်လပ်တယ်။ ဒီလမ်းက မင်းတို့အတွက် မဟုတ်ရင်... ဒီစနစ်ထဲမှာ မပါဝင်ချင်ရင် အခု ထွက်သွားလို့ရတယ်။ အိမ်ပြန်သွားလို့ရတယ်။ ရှက်စရာ မလိုဘူး။"

ထို့နောက် သူသည် ရွေးချယ်မှု၏ အလေးချိန်ကို ခံစားစေလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့..."

"မင်းတို့ သာမန်အတိုင်း နေသွားနိုင်မလား?"

"ရန်သူတွေက ငါတို့ တည်ဆောက်ထားတာတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ လာနေချိန်မှာ မင်းတို့ ပုန်းနေကြဦးမှာလား?"

"ဆုံးဖြတ်ချက်က မင်းတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ။"

သူ စောင့်နေလိုက်သည်။

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး အပြီးအပိုင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဘယ်ခြေထောက်မှ မရွေ့။ ဘယ်ခေါင်းမှ လှည့်မကြည့်။

သူတို့ ရပ်တည်နေကြသည်။

လူစီယန် သိလိုက်သည်။

သူတို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီ။

ရုတ်တရက်...

"ကျွန်တော်တို့ အရှင်သခင်နဲ့အတူ ရှိနေမှာပါ!" ဆီဆီးလ်က အော်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်!"

"ကျွန်တော်တို့ တစ်လုံးတစ်စည်းတည်း တိုက်မယ်!"

"ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ထမြောက်မယ်!"

လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

လူစီယန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

'ဒီကောင်လေး... တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ။'

သူတို့ ပျော်ရွှင်နေချိန်ကို သူ ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။

ယခုတော့ ရှေ့ဆက်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

လူစီယန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ! မင်းတို့ရဲ့ သန္နိဋ္ဌာန်ကို ငါ မြင်ပြီးပြီ။"

"ငါ မင်းတို့ရဲ့ အရှင်သခင်အဖြစ် ရပ်တည်နေသရွေ့... ဘယ်ရန်သူမှ ငါ့မြေကို မထိခိုက်နိုင်ဘူး။ ဘယ်ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမဆို ငါ ရင်ဆိုင်မယ်။ ပြီးတော့..."

သူသည် ရှားရှားပါးပါး ပြုံးပြလိုက်သည်။

"...အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ လျစ်လျူရှုမထားဘူး။"

"သွေးနဲ့။ မြေနဲ့။ သစ္စာနဲ့... ငါတို့ ထမြောက်မယ်။"

"ငါတို့ ထမြောက်မယ်! ငါတို့ ထမြောက်မယ်!"

လူအုပ်ကြီး အော်ဟစ်နေသည်။

လူစီယန် သူတို့ကို အော်ဟစ်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်စေလိုက်သည်။

"အခုတော့... နောက်တစ်ဆင့်။"

"ဖွဲ့စည်းပုံ လိုအပ်တယ်။ ဌာနခွဲတစ်ခုချင်းစီအတွက် ကိုယ်စားလှယ်တွေကို ငါ ခန့်အပ်မယ်။ နာမည် ခေါ်တဲ့သူတွေ ရှေ့ထွက်ခဲ့ပါ။"

"စားနပ်ရိက္ခာ ဌာနခွဲ!"

"ကိုယ်စားလှယ်—ဂရင်း။"

လယ်သမားကြီး ဂရင်း ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

"ဆောက်လုပ်ရေး ဌာနခွဲ!"

"ကိုယ်စားလှယ်—စတုန်း။"

လက်သမားကြီး စတုန်း ထွက်လာသည်။

"ကာကွယ်ရေး ဌာနခွဲ!"

"ကိုယ်စားလှယ်—လူကပ်စ်။"

တိုက်ခိုက်ရေးသမား လူကပ်စ် ထွက်လာသည်။

"လက်မှုပညာ ဌာနခွဲ!"

"ကိုယ်စားလှယ်—အယ်လ်ခ်။"

အဝတ်ချုပ်သမား အယ်လ်ခ် ထွက်လာသည်။

"စီမံခန့်ခွဲရေး ဌာနခွဲ!"

"ကိုယ်စားလှယ်—ဆီဆီးလ်။"

ဆီဆီးလ် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

"ဝိညာဉ်ရေးရာ ဌာနခွဲ!"

"ကိုယ်စားလှယ်—ကလဲရာ။"

ကလဲရာ ထွက်လာသည်။

လူစီယန်သည် သူတို့ကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ သစ္စာရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုနှုန်းမှာ ၈၀ မှ ၉၀ ကြားတွင် ရှိသည်။

ကလာရာမှာမူ သူ့ကိုယ်သူ အမည်တင်သွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူစီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် တွေဝေမှုများ ရှိနေသေးသည်။

လူစီယန် ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါလဲ၊ ဘာလို့ အခုလဲလို့ မင်းတို့ တွေးနေမှန်း ငါ သိပါတယ်။"

"အဖြေက ရိုးရှင်းတယ်။ မင်းတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိလို့ပဲ။"

"ငါ့ကို ယုံကြည်ကြပါ။ ငါ မင်းတို့ကို စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းတို့နဲ့အတူ လျှောက်လှမ်းမယ်။"

တိတ်ဆိတ်မှု။

ထို့နောက် သူတို့၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

တွန့်ဆုတ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ၊ အရှင်သခင်" ဟု ကလဲရာက ပထမဆုံး ပြောလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံး ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

လူစီယန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အစီအစဉ်သစ်၏ နှလုံးသားမှာ စတင်ခုန်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"လူတိုင်း! မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ငါ မြင်နိုင်တယ်။ အခု အခန်းကဏ္ဍတွေကို ငါ ခွဲဝေပေးမယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မကျေနပ်ရင်... ဆီဘတ်စ်စတီယန်ဆီ သွားပြီး ပြင်ဆင်ခိုင်းလို့ရတယ်။ မင်းတို့ ကြီးထွားနိုင်တဲ့ နေရာမှာပဲ နေစေချင်တယ်။"

လူအုပ်ကြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

လူစီယန်မှာ အခြားသူများ မသိသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ရှိသည်။

စွမ်းအင်စွယ်စုံကျမ်း။

သာမန်လူဆိုရင်တောင် သူ့လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ထူးချွန်သူ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူ့မှာ အလုပ်စတင်လိုက်သည်။

နာမည်တစ်ခုချင်းစီကို ခေါ်လိုက်သည်။

ဌာနခွဲများ တည်ထောင်ပြီးဖြစ်သည်။

• စားနပ်ရိက္ခာ ဌာနခွဲ - ၅၅ ဦး

• ဆောက်လုပ်ရေး ဌာနခွဲ - ၃၃ ဦး

• ကာကွယ်ရေး ဌာနခွဲ - ၇၅ ဦး

• လက်မှုပညာ ဌာနခွဲ - ၂၂ ဦး

• စီမံခန့်ခွဲရေး ဌာနခွဲ - ၇ ဦး

• ဝိညာဉ်ရေးရာ ဌာနခွဲ - ၂၅ ဦး

အုတ်မြစ် ချပြီးပြီ။

ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ လက်တစ်ချောင်း ထောင်လာသည်။

အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဌာနခွဲဝင် တစ်ဦး။

"အရှင်သခင်... အရှင်သခင်က ကျွန်တော်တို့ကို ဂရုစိုက်မှန်း သိပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီမြေအတွက် တိုက်ခိုက်ချင်ပါတယ်။"

သူ့နောက်မှ အဘိုးအို လေးဦး ထပ်ထွက်လာသည်။

"ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ရေး ဌာနခွဲထဲ ခွင့်ပြုပေးပါ။ အရိုးတွေ အိုနေပေမဲ့ မကျိုးသေးပါဘူး။"

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူစီယန် ရပ်နေသည်။

သူတို့မှာ အသက် ၆၀ ကျော်နေပြီ။ သို့သော် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မီးတောက်များ ရှိနေသည်။

သူတို့၏ အရည်အချင်းများမှာလည်း ကာကွယ်ရေး ဌာနခွဲနှင့် ကိုက်ညီသည်။

လူစီယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ လေးစားမှုဖြင့်သာ။

"ဆီဘတ်စ်စတီယန်၊ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပါ။ သူတို့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်။"

"မင်းတို့ သေချာပြီလား?"

သူတို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လူစီယန် ကျေနပ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့စနစ်ဖြင့် သူတို့ကို ပိုသန်မာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မည်။

အသက်အရွယ်က ကန့်သတ်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကထက် ပိုတောက်ပလာသည်။

အခြားသူများလည်း သူတို့နှင့် လိုက်ပါလိုသော်လည်း နားလည်သဘောပေါက်ကြသည်။

အခန်းကဏ္ဍတိုင်းက အရေးကြီးသည်။

လူစီယန် သူတို့ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ခွန်အားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံး အသင့်ဖြစ်နေစေရမည်။