အခန်း ၂၅ - မုန်လာဥနီနှင့် မုန်လာဥဖြူ

မျှော်လင့်မထားသော ရိတ်သိမ်းခြင်းသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

သီးနှံများမှာ ပေါများရုံတင်မကဘဲ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ထုံးစံအတိုင်းဆိုလျှင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အခွန်ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ နယ်မြေသခင်ထံသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ပြည်သူများအတွက် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုဝေစုမှာ တစ်လစာအတွက်သာ လုံလောက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ရွာသူရွာသား အရေအတွက် နည်းပါးသွားပြီဖြစ်၍ ယခုအခါတွင် ပိုမိုကြာရှည်စွာ စားသုံးနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယခုကဲ့သို့ ပေါများသော ရိတ်သိမ်းမှုကြောင့် သူတို့အားလုံးအတွက် သုံးလကျော်အထိ ဖူလုံနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ပို၍ကောင်းသည်မှာ ပိုလျှံသော သီးနှံများကို ငွေကြေးနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။ ကေးလ် နောက်တစ်ကြိမ် လာရောက်သည့်အခါတွင် အလွန်အသုံးဝင်မည်ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ ဘာဝယ်ယူရမည်ကို ကြိုတင်စီစဉ်နေကြပြီး အချို့မှာ ရွာသားချင်း လဲလှယ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

သို့သော် စစ်မှန်သော အံ့ဖွယ်ရာမှာကား... ဤသီးနှံများမှာ တစ်ပတ်အတွင်း ကြီးထွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ သူတို့၏ သခင်၏ ကောင်းချီးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ အပတ်တိုင်း ရိတ်သိမ်းနိုင်မည်ဆိုလျှင်...

သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့သော အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။ မည်သူမျှ ကျယ်လောင်စွာ ထုတ်ဖော်မပြောရဲကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်တော့... အရာရာတိုင်းသည် တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သည့်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိနေကြသည်။

သူတို့သည် သစ္စာရှိစွာ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့မိသည့်အတွက် ထပ်မံ၍ ကျေးဇူးတင်မိကြသည်။

သူတို့ကို ယခုအခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့်အချက်မှာ ကေးလ်ယူဆောင်လာမည့် ကုန်ပစ္စည်းအသစ်များကို ဝယ်ယူရန်ပင်ဖြစ်သည်။ ကေးလ်ရောက်လာသည့်အခါ သူတို့ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေရန် စီစဉ်လျက်ရှိကြသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ အလုပ်များဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ရိတ်သိမ်းထားသော သီးနှံအသစ်များကို ' ပုပ်သိူမှုကာကွယ်သိုလှောင်ခန်း' သို့ ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုသိုလှောင်ခန်းမှာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ယခင် ဘာရွန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အနည်းငယ်သော ကောင်းမွန်သည့် အမွေအနှစ်ထဲတွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

'အ‌ေဖကတော့ အမြော်အမြင် ကြီးမားသားပဲ' ဟု လူစီယန် တွေးလိုက်သည်။

စီဘတ်စ်သည် မှတ်တမ်းတင်သူ၏ တာဝန်ကို ယူထားပြီး ဝင်လာသမျှ၊ ထွက်သွားသမျှကို စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်နေသည်။ ယခင်က တာဝန်ယူသူမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ရွာတွင် လူအင်အား နည်းပါးနေသေးသောကြောင့် စီဘတ်စ်မှာ ထိုတာဝန်ကို မယူမဖြစ် ယူခဲ့ရသည်။

အရာအားလုံး မကြာမီ ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး ယခုအခြေအနေမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း လူစီယန်က သူ့ကို အာမခံထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရမယ့် အချိန်တန်ပြီ" ဟု လူစီယန်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။ "ငါတို့က ဒီလို နာမည်မရှိတဲ့ နယ်မြေလေးတစ်ခုလို အမြဲနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က ပိုမိုကြီးကျယ်တဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာ။"

စီဘတ်စ်က ထိုအမြင်ကို ယုံကြည်သည်။ လူစီယန်ကိုလည်း ယုံကြည်သည်။ သူက စိတ်ပါလက်ပါပင် သဘောတူခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ကလဲရာမှာမူ ရွာသားများနှင့် စကားပြောဆိုရင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ အဝေးကကြည့်လျှင် သူမက တရားဟောနေပြန်သလားပင် ထင်ရသည်။ အကယ်၍ လူစီယန်သာ အနီးအနားတွင် ရှိနေပါက သူမ၏ စကားဝိုင်းတိုင်းကို တရားဟောပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခြင်းအတွက် ချက်ချင်းပင် ဆူပူအပြစ်တင်မိလိမ့်မည်။ သူမလုပ်နေသည်မှာလည်း အမှန်ပင်...။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူစီယန်၏ စိတ်မှာတော့ တခြားနေရာတွင် ရောက်နေသည်။

သူ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်သည်... အဲဒါကတော့ အပင်ရိတ်သိမ်းရာမှကျခဲ့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ပင် ဖြစ်သည်။

မသွားမီ သူသည် လူအုပ်ကြီးထံ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ ဒါဟာ မကြုံစဖူး ရိတ်သိမ်းမှုတစ်ခုပဲ။ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေကြောင့် ဒီလိုရလဒ်မျိုး ရခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် ဒီည... ငါတို့ အောင်ပွဲခံကြမယ်! ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ စားသောက်ပွဲလုပ်မယ်။ ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့ ကြေညာချက်တချို့လည်း ရှိသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် မလွတ်စေနဲ့နော်!"

နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားအောင် ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကလဲရာ၏ အသံမှာ အကျယ်လောင်ဆုံးပင်။ ထိုပွဲကို နှစ်တစ်နှစ်၏ အကြီးကျယ်ဆုံးပွဲတော်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ကာ အားပါးတရ အော်ဟစ်နေသည်။

ရယ်မောသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။

လူစီယန်သည် ခပ်အောင့်အောင့် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး မပြုံးမိအောင် ထိန်းချုပ်နေသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။

သူသည် ပျော်ရွှင်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် အိမ်တော်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အမှန်တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းဖြစ်သည်။

အိမ်တော်ထဲ ဝင်ဝင်ချင်းပင် သူ၏ စာကြည့်ခန်းဆီသို့ တန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုအံ့ဖွယ်ရိတ်သိမ်းမှုမှ ရရှိလာသော ကျဆင်းပစ္စည်း များကို စစ်ဆေးရန် သူ အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ရရှိလာသော ပစ္စည်းသစ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သူ ရရှိခဲ့သည့် ပစ္စည်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည် -

မုန်လာဥနီ 

သာမန်အဆင့် :

တောက်ပသော အရွက်ထိပ်ဖျား  × 25 – လက်ဖက်ရည်ကြမ်းအဖြစ် ဖျော်သောက်နိုင်သည်။ အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် သတိရှိမှုကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးသည်။ (ဆက်တိုက် သောက်သုံးပါက ရေရှည်တွင် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်)

မုန်လာဥနီအပိုင်းအစများ  × 18 – ကျန်းမာရေးနှင့် ခွန်အားကို တိုးတက်စေသည့် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော အဆာပြေစာ။ (ဆက်တိုက် စားသုံးပါက ရေရှည်တွင် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်)

မုန်လာဥနီဖျော်ရည်  × 12 – စွမ်းအင်ကို အချိန်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည်။

ရှားပါးအဆင့် :

မုန်လာဥနီမျိုးစေ့  × 5 – အထူးသီးသန့် မုန်လာဥနီမျိုးကို စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ (ရိတ်သိမ်းရသော သီးနှံများတွင် အထူးစွမ်းရည်များ ရှိသည်)

လိမ္မော်ရောင် အနှစ်ရည် × 4 – အမြင်အာရုံကို ခဏတာ မြှင့်တင်ပေးသည်။ (ညဘက်တွင် မြင်နိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်)

မုန်လာဥဖြူ 

သာမန်အဆင့် :မုန်လာဥဖြူ အခွံလွှာများ  × 30 – မှော်အဆောင် များ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်း။

အမြစ်တုံးများ  × 21 – ဖျားနာခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို အနည်းငယ် တိုးမြှင့်ပေးသည်။ (ဆက်တိုက် စားသုံးပါက ရေရှည်တွင် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်)

ရှားပါးအဆင့် :မုန်လာဥဖြူ မျိုးစေ့ × 5 – အထူးသီးသန့် မုန်လာဥဖြူမျိုးကို စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ (ရိတ်သိမ်းရသော သီးနှံများတွင် အထူးစွမ်းရည်များ ရှိသည်)

ခါးသက်သော အနှစ်တုံးများ  × 4 – ဆေးဝါးဖော်စပ်ရာတွင် သို့မဟုတ် အဆိပ်ဖြေဆေးပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။

လူစီယန်၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"မဆိုးဘူး" သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရရှိလာသော ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများမှာ ထူးခြားသည်။ အားလုံးမှာ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိကြသည်။

စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်း။

ခုခံနိုင်စွမ်း။

အာရုံစူးစိုက်မှု။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုသာ မှန်ကန်ပါက ၎င်းတို့သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မြင့်မြတ်သော စွမ်းအင်ကိုပါ တိုးပွားစေနိုင်သည်။

အာခီရက်(အဂ္ဂိရတ်ပညာ)  အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့်အ‌ေဆာင်လက်ဖွဲများပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းများလည်း ပါဝင်နေသော်လည်း သူက ၎င်းတို့ကို ခဏဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူက ထိုအရာများကို အသုံးပြုနိုင်မည့် ကျွမ်းကျင်မှု သို့မဟုတ် အချိန် မရှိသေးပေ။

သူ့ကို အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားစေသည်မှာ မျိုးစေ့များ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ဖော်ပြချက်များသည် ရိတ်သိမ်းရမည့် သီးနှံများ၏ ထူးခြားသော အစွမ်းသတ္တိများကို အရိပ်အမြွက် ပြောပြနေသည်။ ၎င်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လူစီယန်၏ သိလိုစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးရန် လုံလောက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်သီးနှံများ မဟုတ်နိုင်ဘူးဆိုသည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို သူ လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူသည် ဥယျာဉ်ဆီသို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်သည်။

သူသည် လွတ်နေသော မြေကွက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဤမျိုးစေ့များ မည်မျှအစွမ်းထက်သလဲဆိုသည်ကို သိရမည့်အချိန် ရောက်ပြီ။

ထို့နောက်...

လူစီယန်သည် သူ၏ သိုလှောင်ခန်း ထဲမှ မြေဆီလွှာ ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေပြီး စိုက်ပျိုးထားသော မျိုးစေ့များပေါ်သို့ ဖြူးပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အံ့ဖွယ်ရာများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မျိုးစေ့များ တုံ့ပြန်လာသည်နှင့်အမျှ မြေဆီလွှာမှာ အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။ မြေကြီးထဲမှ အပင်ငယ်လေးများ ထိုးဖောက် ထွက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် နေရောင်ခြည်ဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

အရွက်များ ဖြန့်ကားလာသည်။

ပင်စည်များမှာလည်း ပိုမိုထူထဲလာသည်။

ကြီးထွားမှုမှာ လျင်မြန်လွန်းပြီး သဘာဝနှင့် လုံးဝမတူပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လူစီယန် တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

မုန်လာဥနီ မျိုးစေ့များမှာ အပူချိန်များ ထုတ်လွှတ်လာသည်။ ၎င်းတို့ပတ်လည်ရှိ မြေကြီးမှာ ပို၍ နွေးထွေးလာပြီး မြေအောက်မှ အနီရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပလာသည်။

အမြစ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သာမန်လိမ္မော်ရောင် မဟုတ်ဘဲ တောက်ပသော မီးတောက်နီရောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အရွက်များပင်လျှင် ပုံစံပြောင်းသွားပြီး မီးလျှံများကဲ့သို့ အပေါ်သို့ ကောက်ကွေးနေသည်။ ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ မီးလောင်နေသည့်အလား ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မုန်လာဥဖြူများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းနှင့်အတူ အေးစက်စက် ဆန့်ကျင်ဘက် အငွေ့အသက်များ ပါလာတော့သည်။

အနွေးဓာတ်အစား ထိုအပင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပို၍ အေးစက်လာသည်။ မြူခိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရွက်အစွန်းတစ်လျှောက်တွင် နှင်းခဲများ စတင် ကပ်တွယ်လာသည်။ အရွက်ကြောများမှာမူ နှင်းပွင့်ပုံစံ အသွင်အပြင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ထူးဆန်းစွာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် သူ ထိုဖြစ်ရပ်ကို အံ့ဩနေစဉ်မှာပင် မုန်လာဥဖြူ၏ ကြီးထွားမှုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

အရွက်များမှာ ငိုက်ကျသွားသည်။

ထို့နောက် ညှိုးနွမ်းစပြုလာသည်။

"သေရောပဲ! ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်သည်။

အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူသည် နောက်ထပ် မြေဆီလွှာ ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို အမြန်သွားယူကာ ချေမွပြီး မုန်လာဥဖြူပင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လောင်းချလိုက်သည်။

"ရာသီဥတုကြောင့်လား? ဒီမှာက ရာသီဥတု နှစ်မျိုးပဲ ရှိတာကိုး။ နေသာတာနဲ့ မိုးရွာတာပဲ ရှိတာလေ" ဟု သူသည် တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ဒါက ဒီအပင်အတွက် မလုံလောက်ဘူးလား?"

မြေဆီလွှာက တုံ့ပြန်လာပြီး အပင်မှာလည်း အနည်းငယ် ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်။

သို့သော်... ညှိုးနွမ်းမှုက ပြန်ရောက်လာပြန်သည်။

လူစီယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သွားများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ပိုလိုချင်တာလား? ရော့၊ ယူလိုက်"

သူသည် နောက်ထပ် မြေဆီလွှာ ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို သုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ခု။

သုံးကြိမ်မြောက် အသုံးပြုပြီးမှသာ မုန်လာဥဖြူမှာ နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ အရွက်များမှာ နောက်ထပ် ငိုက်ကျမနေတော့ပေ။ နှင်းခဲများမှာလည်း အရွက်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်မှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် လွှမ်းမိုးသွားသည်။

လူစီယန်သည် သူ အသက်ရှူမှားနေမှန်းပင် မသိလိုက်ဘဲ ရှည်လျားစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် လူစီယန်မှာ ကျေနပ်မှု မရှိသေးပေ။

မုန်လာဥဖြူ၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းမှာ မတည်ငြိမ်လွန်းပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

သူသည် မြေဆီလွှာ ပုံဆောင်ခဲများကို ထပ်မံယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့ကို မချေမွတော့ပေ။

အစားတွင် သူသည် ပုံဆောင်ခဲများကို အလုံးလိုက် ဂရုတစိုက် မြှုပ်နှံလိုက်သည်။ မုန်လာဥဖြူ ငါးပင်၏ အပင်တစ်ပင်စီ၏ ဘေးတွင် တစ်လုံးစီ စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။

"သေချာတာသတိထားတာကတော့ အကောင်းဆုံးပေါ့" ဟု သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပုံဆောင်ခဲများသည် မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ညင်သာစွာ တုန်ခါနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကာကွယ်ရေး အဆောင်များကဲ့သို့ မြေကြီးထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေကြသည်။

လူစီယန်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် တောက်ပနေသော သီးနှံများဆီသို့ စစ်ဆေးခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

<နေရောင်ခြည်ခံ မုန်လာဥနီ >

ရိတ်သိမ်းရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပါ

<ဆောင်းရာသီ မုန်လာဥဖြူ >

ရိတ်သိမ်းရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပါ

"ဝါး... ဒီအရာတွေက ဘာတွေလဲ?" သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

စစ်ဆေးခြင်း သည် အခြေခံဖော်ပြချက်များကိုသာ ပြသခြင်း မဟုတ်ပေ... သူတို့ကို အခြားအရာတစ်ခုကိုပါ မြင်တွေ့စေသည်။ အပင်တစ်ပင်စီ၏ ပတ်လည်တွင် ပါးလွှာသော မြူခိုးများကဲ့သို့ အလင်းအိမ်များ ဝန်းရံနေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကခုန်နေကြသည်။ စွမ်းအင်များက သူတို့ထဲတွင် စီးဆင်းနေသည်။

တည်ငြိမ်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။

ဒါက မာနာ  လား? ဒါမှမဟုတ် မြင့်မြတ်တဲ့ စွမ်းအင် လား?

လူစီယန် တပ်အပ်မပြောနိုင်ပေ။

ကလဲရာနှင့် မတူဘဲ သူသည် ၎င်း၏ အရောင် သို့မဟုတ် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မမြင်နိုင်ပေ။ သူသည် လေထဲရှိ လျှပ်စီးကြောင်းများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရှိနေခြင်းကိုသာ မြင်နိုင်သည်။

သူသည် စစ်ဆေးခြင်းစွမ်းရည်ကို စတင်ရရှိချိန်တွင် ထိုစီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းများကို မာနာဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ကွာခြားချက်ကို အမှန်တကယ် မသိဘဲ ထိုသို့ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ...

ကလဲရာ၏ ပြောပြချက်အရ သူတို့ အရင်က ရိတ်သိမ်းခဲ့သော သီးနှံများတွင် မြင့်မြတ်သော စွမ်းအင်များ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့မှာ မြင့်မြတ်သော စွမ်းအင်များဖြင့် မြေဆီလွှာကို အားဖြည့်ပေးထားခြင်းကြောင့်သာ ကြီးမားကျန်းမာစွာ ကြီးထွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူစီယန်သည် ကလဲရာ၏ ယခင်က သုံးသပ်ချက်ကို သဘောတူနိုင်သည်။ သူသည် ယခင်သီးနှံများတွင် စစ်ဆေးခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က ထူးခြားသော မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားခဲ့ရပေ။

အငွေ့အသက် မရှိ။

စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုလည်း မရှိ။

ယခင်က သီးနှံများသည် သာမန် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အသွင်အပြင်၊ ခံစားချက်ခြင်း တူညီနေသည်။

ကွာခြားချက်မှာ အရွယ်အစား တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု အပင်သစ်များကမူ...

သူတို့က ကွဲပြားသည်။

ထူးခြားသော မျိုးစေ့များမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

လူစီယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "ဖြစ်နိုင်တာက... ဒီအပင်တွေမှာ မြင့်မြတ်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူ၏ အတွင်းစိတ် တစ်နေရာတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် လှုပ်ရှားလာသည်။ 'ဒါ ဖြစ်နိုင်မလား? ဒါက နောက်ဆုံးတော့ မှော်အတတ်ဆီကို ဦးတည်သွားနိုင်မလား?'

အလိုဆန္ဒသက်သက်သာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းကပင် သူ၏ နှလုံးသားကို ခုန်ပေါက်စေသည်။

သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဥယျာဉ်မှ လှည့်ထွက်ကာ အိမ်တော်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ပြင်ဆင်စရာ အခြားအရာများ ရှိသေးသည်။

သူသည် မီးဖိုချောင်တွင် ရှိနေသော စားဖိုမှုးဖြစ်သူ ဆိုင်နပ်  ကို တွေ့သောအခါ လျင်မြန်စွာပင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဒီည ငါ အထူးတလည် ထူးခြားတာတစ်ခုခုကို

လိုချင်တယ်။ သိုလှောင်ခန်းမှာ ကျန်တာတွေနဲ့ ဒီနေ့ ရိတ်သိမ်းထားတဲ့ အသစ်တွေထဲကနေ တစ်ခုခုကို သုံးပြီး ချက်ပေးပါ။"

ဆိုင်နပ်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဟင်းချက်နည်းများကို ကြိုတင် စဉ်းစားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတွင် ဟင်းချက်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ လူစီယန်သည် သူ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။

"လုပ်စရာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အသေးစိတ်ကိုတော့ မင်းပဲ တာဝန်ယူလိုက်ပါ" ဟု လူစီယန်က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

စားသောက်ပွဲအတွက် စိတ်ချရပြီဖြစ်၍ လူစီယန်မှာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ပခုံးများကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ "ဒီညတော့ ထူးခြားတဲ့ ညတစ်ည ဖြစ်လာတော့မှာပဲ"

လူစီယန်သည် ပျားရည်များပိုမိုရရှိရန်အတွက် ခဏတာ အလုပ်ရှုပ်နေပြန်သည်။

အနီးအနားမှ ပျားအုံများမှာ အမြဲတမ်း ယုံကြည်စိတ်ချရသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်သော်လည်း ပျားပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကို အမဲလိုက်ပြီးနောက် သူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အချက်တစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

၎င်းတို့ဆီမှ အထူးရှားပါး အဆင့်ရှိသည့် ပစ္စည်းများ မကျလာပေ။

သူ မည်မျှပင် သတ်သတ်၊ သူရနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှားပါး သာ ဖြစ်သည်။

"တောက်။ ဒါဆို အားနည်းတဲ့ သတ္တဝါတွေမှာ လုယက်ပစ္စည်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက် ရှိတာပေါ့လေ" ဟု သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် လူစီယန်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့် အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူလုပ်ရမည့် အရေးတကြီး အလုပ်များ မရှိတော့ပေ။

စားသောက်ပွဲအတွက် အချိန်နာရီအနည်းငယ် လိုပါသေးသည်။

သူသည် လက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းဆစ်များကို အသံမြည်အောင် ချိုးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... အချိန်တော့ ရှိသေးတာပဲ။"

သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီအချိန်လေးမှာ စလိုင်းဘောစ် ကို သွားသတ်ပစ်ရင် ကောင်းမလား?”